Op ons vaste rondje door het Engelse Werk in Zwolle, onze 2e “achtertuin”, zagen we een paar maanden geleden twee zwanen. Ze zwommen in de vijvers en zagen kans om veel van het brood dat onze kinderen naar de zwanen en eenden gooiden op te eten. Het mannetje gedroeg zich als een met groeimiddelen opgepompte spierbal, vol testosteron. De vleugels half omhoog, snavel open, blazen en boos kijken. Maakte best indruk op de eenden.
In de weken die volgden zagen we ze een nest maken op het eilandje. Open en bloot aan de rand van het water. Beetje te kaal en te veel in het zicht zo leek ons. We hadden echter niet in de gaten hoe lang die zwanen moesten wachten op jonge zwaantjes. In de weken daarna werd het groener en groener rondom het nest. Het vrouwtje zat op het nest en het mannetje zwom rond. Zijn belangrijkste tijdverdrijf (naast eten) was het wegjagen van eenden die te dicht in de buurt van het nest kwamen.
In de laatste week van april gingen we op vakantie naar China. Nog even snel voor vertrek gekeken bij de zwanen. Maar nog geen nieuws. Toen we na 2 weken in China terug waren in Zwolle dachten we dat de zwanen ons wel zouden begroeten met hun jongen. Maar nee. Situatie onveranderd. De één op het nest, de ander blazend met de vleugels half omhoog achter eenden aan. Het leek er haast op alsof de zwaan en de eend er een dagelijks terugkerend spelletje van maakten. 1 keer gingen ze wel 200 meter achter elkaar aan! Stom gezicht. Tijdverdrijf?
De afgelopen weken gingen we zeker 3 à 4 keer per week even kijken bij de zwanen. Maar helaas, nog steeds geen jonge zwanen. We gingen ons al bijna zorgen maken. Olifanten zijn bijna 2 jaar bezig met een zwangerschap. Maar zwanen toch niet? Om ons heen al wel andere zwanen gezien met jonkies. Die van ons lieten ons echter wachten en wachten…..
Maar… Vandaag dan eindelijk nieuws. Zie onderstaande foto!
“Onze” zwanen hebben het dan toch voor elkaar gekregen. Een drieling is het geworden. Nu nog grijze jonge zwaantjes. Volgend jaar net zo mooi wit als hun ouders. De komende weken zien hoe snel ze groot worden en of ze het alledrie gaan redden. Als trouwe toeschouwers en supporters blijven we natuurlijk regelmatig kijken. Aan het uithoudingsvermogen van de moeder en de beschermingsdrang van de vader zal het niet liggen!
Mooi verhaal. Ook bijzonder is dat op de dag dat jij een verhaal over een stel Zwanen blogt de Amsterdamse fotograaf een foto met zwanen op zijn fotoblog plaatst. Kijk maar eens op http://www.schlijper.nl
Heel herkenbaar verhaal. Wonend aan de rand van Zwolle kunnen wij vanuit ons huis de komt van nieuw leven volgen. Meerdere paartjes Canadese ganzen, eenden en zoals elk jaar ook zwanenkoppels. Het opgeblazen mannetje is indrukwekkend, zeker tegenover een andere mannetjeszwaan. Twee van die opgestoken borsten en de vleugels bollend.Blijf je ze volgen? Wellicht zie je dan ook de eerste vlieglessen.
@Michel mooie foto en veel zwanen… Maar helemaal geen jonkies. Zou het een vrijgezellenfeestje zijn die daar op de foto aan het uitgaan is of zo?
@john tuurlijk blijf ik ze volgen. Ben benieuwd naar het vervolg. In de vijver zitten best grote vissen. Hoop dat ze ‘t overleven en aan de vlieglessen toekomen. Zal nog wel tijdje duren toch voor ze leren vliegen? Maanden?