Ik ben er geen fan van. BBQ. Niet om te doen en niet om er van te eten. Voor een goed bereid stukje vlees, vis, groente wik ik nog wel een enkele keer een uitzondering maken. Maar de meeste mensen kunnen niet BBQen, dus dat komt niet zo vaak voor.
De Fransen zijn geboren met brandende kooltjes in hun luier volgens mij. Ze nemen elke gelegenheid te baat om vuurtje te stoken. Op zich niet zo erg. Maar die kleine camping dingen roken nogal. Ongeacht hoe de wind staat, er is altijd wel 1 BBQ waarvan je ‘last’ hebt. Want de lucht van een BBQ vind ik eigenlijk nog het ergst. “DIE LUCHT” zoals Gerard Ekdom dat altijd zegt..
Heerlijk is dat, even klagen 
Maar we zeggen er niks van hoor, ieder zijn/haar ding (al zie ik nooit vrouwen die BBQ aansteken, het zijn altijd mannelijke pyromanen).
Deze week werd het even te erg. Er werd een soort BBQ 1.0 gebouwd van 1 bij 1 van metalen platen. Daaronder een echte flinke bos hout. De warmte kon je 10 meter verderop voelen. Er ging een halve koe op en een doos paprika’s. Lekker primitief fikkie stoken. De mannen stonden er glunderend bij te kijken. Een hoogtepunt, zoveel was wel duidelijk. De vrouwen maakten snel een foto.. Voor in de slaapkamer?
We hebben maar even afstand genomen. Letterlijk en figuurlijk. Zulke intieme momenten moet je niet verstoren…
Zeer goed! Toch weer iets opgestoken. Ben je van plan hier nog meer over plaatsen? Ik ben zeer onder de indruk in elk geval.