Ik heb er eerder al een blogje over geschreven toen ik in China was. Het viel me daar op dat veel huizen zo zijn gebouwd dat je op de begane grond een klein winkeltje kunt starten. Of een klein bedrijfje (kapper, kleermaker, klein eettentje, groente/fruit verkopen, etc). In China waren hele straten op die manier ingericht.
Hier in Spanje zijn de oude huizen daar niet per se voor gebouwd. Maar je ziet overal mensen die vanuit hun woonkamer (soms letterlijk) iets verkopen of hun woonkamer hebben omgebouwd tot winkel. Meestal wordt er groente en fruit verkocht vanuit huis. Soms professioneel (best aardig assortiment), soms zeer beperkt (1 krat bonen direct van het land, of 2 dozen vol met mango’s). Anderen hebben het hele souterrain omgebouwd tot klein winkeltje. Ik zag er zelfs 1 die het huis had omgebouwd tot een klein cafe. Mooi om te zien.
Aan de buitenkant zie je meestal niets. Als de deur dicht zit dan is het een gewoon huis. Geen reclame, geen bord aan de muur. Als de eigenaar er is en er zijn spullen dan gaat de deur open.
China en Spanje lijken in veel opzichten niet op elkaar. In andere opzichten echter ook weer wel. Ook in Spanje zie je dat de mensen veel op straat zijn en buiten leven. Ook in Spanje zie je mooie mix van oude cultuur en moderne ontwikkelingen. Ook in Spanje is het qua regelgeving niet overal even strak. Mensen doen niet zo moeilijk. Als het kan dan doe je dat toch…
Moeten we in Nederland ook maar eens wat meer doen. Af van al dat geregel en van al die regels. Of het nu gaat over openingstijden of de verblijfsvergunning van minderjarige vluchtelingen… We maken overal een punt van, draven vaak door, doen lang over de voors en tegens, hebben niet alleen veel regels maar ook ellenlange bezwaar en beroepsprocedures…
In China en Spanje is ook veel mis en op veel gebieden kunnen ze veel van Nederland leren. Andersom kunnen wij dat ook!
