Geïnspireerd door het prachtige initiatief van @Punkmedia (www.Punkmedia.nl) ook maar eens nagedacht over #mijnmoment van 2011. Best moeilijk kiezen uit de momenten van 2011. Er waren namelijk de nodige hoogte- en dieptepunten en bijzondere momenten in 2011.
Maar goed. Kiezen welk moment. Één moment, het YES moment van 2011. Dan wordt het toch Onze reis naar China in april/mei. Om vier redenen.
Ten eerste omdat we het besluit hebben genomen als gezin met z’n vijven twee weken naar China te gaan. Dat we de stap hebben genomen ondanks alle redenen om het niet te doen. We wisten niet hoe de kids zouden reageren op zo’n lange reis en twee weken China. En qua werk kwam het eigenlijk heel ongelukkig uit. Toch gegaan. Het was TOP. Onze kids van (toen) 5, 9, 11 vonden het geweldig. Wij ook. Een van de beste besluiten van het jaar 2011.
In de tweede plaats omdat we voor het eerst in Azië zijn geweest. China. Overweldigende indrukken van een land met zoveel geschiedenis en traditie aan de ene kant en zulke snelle moderne ontwikkelingen aan de andere kant. Prachtige mix. Ontzettend van genoten. Veel nieuwe inzichten en ideeën gekregen. Ik kan iedereen zo’n ervaring aanraden.
Ten derde omdat we niet alleen China voor het eerst hebben bezocht en beleefd, maar ook omdat we twee weken lang samen zijn geweest met (schoon)zus, zwager en hun kids die in Shanghai wonen. Heerlijk om weer in alle rust elkaar te kunnen zien en spreken. Een mooi rustpunt in het drukke China. Heerlijk om gewoon zonder tijdsdruk als twee gezinnen samen op pad te gaan. In Shanghai en op het Chinese platteland (Yangshuo). Mooi om iets van hun leven in China mee te krijgen. Mooi om de kinderen zonder moeite de draad weer te zien oppakken. Net alsof hun nicht en neef niet al twee jaar aan de andere kant van de wereld wonen.
Tot slot, in april/mei was ik nog gezond. Had ik geen idee hoe het is om niet alles wat er in je hoofd opkomt gewoon te doen. Dat je denkt dat het normaal is dat je altijd overal energie voor hebt. Dat je onbezorgd in het leven staat. Gewoon fietsen op het platteland van China en weten dat verdwalen niet erg is. Ook al doet Google maps het niet en kun je je niet verstaanbaar maken. Dat je urenlang door Shanghai loopt van sloppenwijk tot torenflat. Met er tussenin een tempel. Dat je lang staat te kijken hoe duizenden Chinezen (vrijwel tegelijk) oversteken op een kruispunt zonder dat er ongelukken gebeuren. Niet moe worden van het urenlang rondlopen en de vele nieuwe indrukken die je krijgt. Sterker nog, dat je er super veel energie van krijgt. Toen was dat heel normaal voor mij. Nu niet. Lichamelijk en in mijn hoofd ben ik heel ver verwijderd van de Henk die ik in China was.
Dat wordt de uitdaging voor 2012. Een nieuwe Henk uitvinden, met de energie, de verwondering, de relaxte houding, de blijheid en de inzichten die ik in China had. To be continued dus. Op naar HET moment van 2012.
Wat is jouw moment van 2011?










