Ijzige kou. Wind over de uiterwaarden van de IJssel bij Zwolle. Lekker even uitwaaien.
Je bent al snel geneigd naar de mooie vergezichten te kijken. Naar de zon die speelt met de weerkaatsing op het ijs. Kijken naar het ‘grote plaatje’. Dichtbij zijn de details echter ook mooi. Soms nog mooier zelfs. Zoals hier die paar takjes. Mooi om naar te kijken, te denken en te associëren.
Toen ik ze zag moest ik denken aan het omgaan met omstandigheden. Deze takjes hebben zich staande heeft weten te houden in de wind en in het water. Later ook nog eens in het ijs. Wat er ook gebeurt, gewoon fier overeind blijven staan. Eerst als “islands in the stream”, nu als bevroren eilandje. Koppig, eigenwijs. Wachtend op andere tijden. Niet van plan op te geven. Weten dat de lente er aan gaat komen.
[Klik op de foto's om ze full screen te bekijken]
De eilandjes deden me ook denken aan een beroemd toetje “iles flottante”.
Kijken, denken, associëren, verwonderen over wat je ziet en wat dat voor ideeën of gedachten bij je oproept. Nieuwsgierig zijn wat er om je heen te zien is. En daar van genieten. Lukt me goed. Jullie ook?
Erg mooi, die eilandjes.
Mooi beschreven en prachtige foto’s. ik krijg zo ook wel weer zin in die iles flottante…
Ha Henk,
Best wel grappig zo de ijslandjes, hier vriest het ook aardig dicht.
Nog een stukje open voor de vogel, bij de riool overstort. oma
Thx voor reacties. De eilandjes zijn inderdaad mooi. Nu kijken of we er morgen kunnen schaatsen, daar op de uiterwaarden. Lag vandaag nog stuk open. Daar zat een hele kolonie ganzen.