Gisteren fietste ik door de stad. Prachtig lenteweer. Blauwe lucht. De Zwolse Peperbus aan de ene kant. Een mooi bloeiende prunusboom aan de andere kant. Even afgestapt en een foto gemaakt van de bloemen met op de achtergrond de Peperbus. Twee beelden op één foto. Een mooie en simpele samenvatting van mijn leven tot nu toe.
Zo’n prachtig bloeiende boom hadden wij namelijk achter ons huis staan vroeger. Ik weet niet beter dan dat die boom er stond. Ik ben er geboren en opgegroeid. De boom stond naast de witte achtermuur van ons huis. Staat nog scherp op mijn netvlies.
Als de grote boom in het voorjaar helemaal in bloei stond dan was dat een fantastisch gezicht. Eén van de lievelingsbloemen van mijn moeder. Althans… tot de bloemblaadjes eraf vielen. Alles was dan roze. Als het ging regenen dan raakte je de blaadjes niet meer kwijt. Lagen ze overal. Buiten en binnen.
De tweede helft van mijn leven woon ik in zwolle. In de afgelopen jaren op diverse plekken in Zwolle gewoond. In een cirkel om de binnenstad. Met de Peperbus altijd dichtbij. Voor Zwollenaren één van de mooiste symbolen voor de stad. Midden in het oude historische centrum.
Ik weet heel goed waar m’n roots liggen. Waar ik vandaan kom. Zal ik ook nooit vergeten. Zwolle is waar ik nu al heel lang woon. Zwollenaar. Dat ben ik geworden. Zo voelt het. En dat voelt goed. Goed en diep ben ik hier geworteld.
We wonen sinds kort aan de rand van Zwolle, maar toch vlakbij binnenstad en Peperbus. Mooie combinatie van stad en natuur. Mooie samenvatting van mijn leven tot nu toe. In onze tuin is nu ook wel plek voor een prunusboom. Niet bij de witte achtermuur, maar achterin de tuin. Beter te zien en geen last van vallende blaadjes. Een boom om nog heel lang van te genieten. In Zwolle.
Twee werelden bij elkaar gebracht. Mooi plaatje samen.
Mooi verhaal om te lezen op een mooie zondag in Maart, een echte Zwollenaar
Ja wim. Echte zwollenaar ben ik geworden. Voelt goed. Al jaren.