Laatst was ik weer eens in Amsterdam. Rondwandelen en herinneringen ophalen. Niet zo maar. Bewust er naar toe om terug te denken aan lang geleden. Aan de vrijdagen in Amsterdam na afloop van de colleges aan de VU. Eind jaren Tachtig. Begin jaren Negentig. Studietijd.
Uiteraard een rondje grachten gewandeld. In alle rust. Even een cappuccino gedronken. Kijkend naar de haastige mensen om me heen en de pauzerende bouwvakkers die op alles commentaar gaven. Voor zover was er nog niets veranderd. Je ziet altijd en overal bouwvakkers in Amsterdam. Toen en nu. De cappuccinno is wel beter geworden in al die jaren. Of was dat er toen nog niet?
Daarna even kort genieten van een bezoek aan het Van Gogh museum. Langs en dwars door de buitenlandse toeristen. Gelukkig stond ik niet in de rij (een dubbele rij, zo’n 100 meter lang) met vrijwel alleen maar buitenlandse toeristen. Dan scheelt een museumkaart enorm. Qua tijd. Zat me wel af te vragen hoe die toeristen dat ervaren. Bij populaire musea staan ze heel erg lang in de rij. Kunnen hotels dat niet beter regelen voor hun buitenlandse gasten? Museumkaart voor ze regelen? Andere oplossing? Hmmm.
Na het begroeten van de schilder met één oor en het bekijken van de bloesems en de korenvelden weer verder door de stad. Doorsteken naar het Waterlooplein en verder naar het IJ. Helaas kon ik het café in de Amstelstraat bij het Rembrandtplein waar ik Herman Brood vroeger vaak zag zitten niet meer terugvinden. Allemaal andere zaakjes daar nu. Onderweg wel een paar mooie plaatjes geschoten.
Uiteraard net als vroeger ook even naar het Scheepvaartmuseum. Oude schepen. Oud hout. Altijd al interesse gehad in “onze” avonturen op de wereldzeëen. Zo’n driemaster vind ik ook mooi om naar te kijken. Even bij weg te dromen. Jammer dat deze niet echt op zee kan varen. Jammer ook dat je er bijna geen foto van kan maken ZONDER dat er een rondvaartboot op staat.
Als laatste etappe die dag HET bezoek aan Brouwerij ‘t IJ. Oude liefde roest niet. Vlak na de start van Brouwerij ‘t IJ (eind jaren tachtig?) zat ik daar al biertjes te drinken bij de molen. Dat was toen al mooi. Nu nog steeds. Het is recht toe recht aan biertjes proeven. Die zijn nog steeds erg lekker. Genoten van een IJ, de zon en een praatje met de mannen van ‘t IJ. Tijdje zitten denken en mijmeren over toen en nu. Met een glimlach op mijn gezicht. Nieuw IJ please!
Uiteraard niet lang genoeg gezeten om helemaal fris in mijn hoofd te worden na zo’n dag rondlopen met al die gedachten aan vroeger en van nu.
Lekker gewandeld door Amsterdam EN door memory lane in mijn hoofd. Mooie combi. Binnenkort nog maar weer eens bewust zo op pad. Paar uur dwalen door de Jordaan bijvoorbeeld. Frisse neus en een fris hoofd halen. Nieuwe gedachten halen, oude gedachten achterlaten.
