Ik liep vanmiddag door de stad. Het was wisselvallig weer, maar de lucht was grotendeels blauw. Ik liep in gedachten door de straten. Niets meer op de agenda die middag. Even uitrusten na een paar gesprekken. Plotseling zag ik hem. Hoog boven mij. Yes! Dacht ik. Vandaag is het zover. Snel liep ik door. De Ossenmarkt over en naar de voet van de toren. Naar de deur. Balen. Open tot 15.30 en het was 15.45. Weer te laat. Zoals zo vaak.
Ook was ik vaak wel op tijd… maar dan net op een dag dat de deuren niet geopend waren. Wegens een bijzondere gebeurtenis of bijzondere dag. Zo was er iedere keer wel wat geweest de afgelopen jaren. Zo’n 25 jaar woon ik in Zwolle en nog nooit bovenop de Peperbus. Al vaak voor de deur gestaan. Maar steeds zonder het gewenste resultaat.
Maar vandaag had ik toch geluk. Het bleek dat de Peperbus (de toren van de Basiliek van Onze-Vrouwe-ten-Hemelopneming, de grote Rooms Katholieke kerk in hartje Zwolle) TOCH open was! Geluk moet je hebben. Ooit!
Ik was nog net op tijd om naar boven te mogen. Snel een kaartje gekocht en de toren in. 236 treden. 50 meter tot de eerste omloop. De top van de Peperbus op 75 meter is helaas niet geopend voor het publiek.
De trap is best smal en draait zonder pauze of tussenstuk omhoog. Niet te snel beginnen dus en niet draaierig worden.
Boven aangekomen hoor en zie je het carillon goed. Het blijkt helaas snel minder mooi weer te worden. De eerste foto’s zijn nog redelijk helder. Daarna wordt het snel minder. Recht tegenover de Peperbus staat de Grote Kerk, met daarnaast het stadhuis. Mooi plaatje vanaf deze hoogte. Ik was helemaal alleen boven en had dus alle tijd om alles rustig te bekijken.
Dan even draaien naar de zijkant. Daar een heel ander panorama. De toren van de Abn Amro (inmiddels het hoogste punt van Zwolle) als een wachter op de grens tussen Zwolle (Overijssel) en Gelderland.
Mooi gezicht die toren zo tegen de wolkenlucht.
Vanaf de Peperbus zie je duidelijk de bouwwerkzaamheden in de stad. Bijvoorbeeld de sloop van de fabriek van Schaepman, achter het 17e eeuwse Hopmanshuis. Mooi dat dit deel van Zwolle nu wordt aangepakt. De slopers zijn bijna klaar.
Aan de andere kant wordt nog druk gebouwd aan het nieuwe Isala Ziekenhuis. Een breed en opvallend bouwwerk aan de rand van Zwolle. Het groen in het gebouw komt prachtig overeen met het dak van de oude watertoren aan de Turfmarkt. Moet toeval zijn… toch?
Mooi om zo rondlopend en rondkijkend vanaf de Peperbus te zien waar je al die jaren hebt gelopen, gefietst, gestudeerd, gewoond, gewerkt, gesport. Waar je kinderen zijn geboren en opgroeien. Sweet memories. Zo’n rondje bovenop de Peperbus is daar goed voor. Overigens ook goed om te zien hoe de lijnen in de stad lopen. Toch net weer anders dan beneden op straat.
Tenslotte vanaf de Peperbus nog even gekeken naar Kampen aan de horizon (13 km afstand). Je ziet de kerk van Kampen als een klein stipje in de verte. Ook vandaag nog net zichtbaar, ondanks dat het niet helemaal helder weer was.
Na een half uurtje rondkijken terug naar beneden. Binnenkort nog maar eens naar boven, niet weer zo lang wachten. Veel te leuk om te doen. Beneden aangekomen kreeg ik mijn bewijs van beklimming van de Peperbus. Yes! Woensdag 11 april 2012. Bijna 30 jaar nadat ik voor het eerst in Zwolle kwam voor studie. Zo’n 25 jaar nadat ik hier in Zwolle ging werken en wonen. Nu toch echt 100% een ZWOLLENAAR!
Ladies and gentlemen, we’ve got ‘m! 25 jaar en 50 meter. In 236 stappen.
