Ober! Mag ik nog zo’n KOUDEgolf ?!

Ik werd er door verrast. We hadden een koudegolf. Ik had die term nooit bewust gehoord of onthouden. Maar ‘t klinkt wel lekker. Klinkt ook beter dan een hittegolf. Vind ik dan.

Met een hittegolf kruip ik op een koele donkere plek en beweeg ik zo min mogelijk. Het liefst zit ik dan binnen. Of in het water, mits in de schaduw. Ik kan niet zo goed tegen hoge temperaturen. Ik raak dan oververhit, alle nadenk capaciteit verdwijnt tussen mijn oren, uit mijn hoofd. Als het heel warm is loop ik alleen maar te hijgen en te puffen. Weg met die hitte!

Zo’n koudegolf kan ik fluitend hebben. Dikke jas, handschoenen,  muts, fleecetrui, bergwandelschoenen, dikke sokken, grote glimlach. Ik draag het met gemak en heb het dan ook niet snel koud. Mijn hoofd blijft letterlijk en figuurlijk koel en werkt dan prima. Heerlijk om buiten te zijn. Kom maar hier met die koude!

Deze week stond ik op de ijsbaan te kijken naar de kids die met school schaatswedstrijden hadden (wat een plezier). Bij de aanwezige ouders bleken de meningen sterk verdeeld te zijn over koude- en hittegolf. Verhoudingsgewijs gaven meer mensen aan dat ze liever een hittegolf hebben dan een koudegolf.

Benieuwd hoe jullie daar tegenaan kijken. Hittegolf of Koudegolf, wat heeft de voorkeur? Of worden jullie daar niet warm of koud van? Laat eens horen!

Voor mij is de keuze niet moeilijk:  ”Ober! Mag ik nog zo’n KOUDEgolf?!”

Duurzaam verlicht. Ronduit mooi.

Onderweg in Zwolle. Altijd kijken of je een leuk plaatje ziet. Geen camera bij me. Dus even snel een paar foto’s met de telefoon.

Vanochtend al fietsend kwam de zon op boven de gracht. Even een foto gemaakt. Eerst gewoon. Wel leuk. Maar toen zag ik de brugleuning. Een oude gietijzeren leuning met rondjes erin waar je doorheen kunt kijken. even op de knieën. Geeft meteen een heel andere kijk op de gracht en de opkomende zon.

Ronduit mooi!

Vanmiddag liep ik nog even over de dijk. Op zoek naar de laatste zonnestralen van deze koude, maar mooie dag. De zon stond laag boven de IJssel. Vanaf de dijk scheen de zon prachtig op het water. Monet had er een mooi schilderij van gemaakt. Maar toen ik het pad verliet en afdaalde naar het water, zag ik een mooie manier om de zon te fotograferen. Als lantaarnpaal, als lichtbaken,  midden in het water.

Duurzaam verlicht!

Vanuit een ander perspectief kijken naar je omgeving. Vanuit een ander perspectief kijken naar dingen die je al vaak gezien hebt. of gedaan hebt. Het kan. Niet alleen bij het maken van een foto. Het kan elke dag in elke situatie.

Gewoon nieuwsgierig blijven. Rondkijken. Blijven verwonderen over wat je ziet en meemaakt.

Deal?

Gewoon keihard “NEE” (…) zeggen. Dat helpt. Toch?

Iedereen heeft kennis, kunde, ervaring. Iedereen heeft een netwerk. Iedereen kan luisteren. Iedereen kan meedenken.

Als iemand je vraagt even iets te doen en het is iets dat je kunt, dan zeggen veel mensen wel ja. Even helpen, kleine moeite. Maar soms is direct ingaan (en “ja zeggen”) op wat je gevraagd wordt niet zo gemakkelijk. Je kunt niet, wilt niet, hebt het niet, weet het niet. Dan kun je “nee” zeggen. Simpelweg antwoord geven op wat is gevraagd. Gewoon keihard NEE zeggen. Dat helpt. Toch?

Mwoah… je kunt ook iets verder kijken. Niet altijd, in sommige situaties of bij bepaalde personen is “NEE” zeggen een goede optie. Maar meestal is het niet zo moeilijk om anders te kijken. Niet kijken naar wat je niet kunt. Kijken naar wat je wel kunt.
Een paar voorbeelden:

Een collega vraagt of je mee wilt naar een netwerkbijeenkomst. Wil graag de eerste keer samen. Je hebt die dag geen tijd of je hebt daar echt geen zin in. Dan kun je simpelweg “NEE” zeggen. Maar je kunt ook kijken of je (samen) iemand anders kunt vinden die wel mee kan gaan. Of je kunt kijken wat je kunt doen om de ander met meer zelfvertrouwen toch alleen naar die netwerkbijeenkomst te laten gaan. Of iemand die je kent en die ook op de bijeenkomst is vragen je collega op te vangen en wegwijs te maken die avond.

Een vriend vraagt je om te helpen klussen. Maar je hebt twee linkerhanden en als je mee zou helpen loop je iedereen in de weg. Dan kun je simpelweg “NEE” zeggen. Maar je kunt ook kijken wat je wel kan doen. Koffie zetten, lekkere broodjes of een grote pan soep regelen voor bij ‘t klussen kun je misschien wel. En wie weet zijn er kleine klussen waarmee je wel kunt helpen. Of foto’s maken van het klussen. Of kijken of je gereedschap kunt regelen dat nodig is voor het klussen.

Je partner zoekt informatie over een onderwerp en er is spoed bij. Je bent aan het werk en je hebt op dat moment echt geen tijd. Je kunt simpelweg “NEE” zeggen. Maar je kunt de vraag ook even snel bij een paar bekenden neerleggen en vragen of ze er met spoed even naar willen kijken. Of je kunt online vragen wie even mee kan denken. Als je na een uurtje plots wel even tijd hebt kun je alsnog even bellen om te kijken of je nog iets kunt doen.

Op straat wordt je aangesproken door iemand die de weg zoekt naar het station. Je hebt zelf ook geen idee, want je kent de omgeving niet zo goed. Snel “NEE” zeggen en doorlopen is simpel. Maar je kunt ook even helpen door op je smartphone google maps aan te klikken en een paar aanwijzingen te geven. Of even iemand anders erbij halen en die te vragen waar het station is.

En zo zijn er honderden voorbeelden te bedenken. Voorbeelden waarbij meteen “NEE” zeggen heel erg makkelijk is. Je bent immers zelf druk, je weet het antwoord niet of je kunt het niet. Maar tussen “NEE” of “JA” zeggen zit nog een heel groot ander antwoord.Als iemand je iets vraagt en je kunt niet meteen “JA” zeggen. Denk dan eens rustig na hoe je wel support kunt geven. Zeg niet “NEE”. Zeg “NEE (maar ik help mee)”. Denk mee hoe je de ander kunt helpen. Niet door even snel wat oneliners te geven of een paar open deuren in te trappen, maar door zelf gericht wat te doen. Niet iemand de naam geven van een ander die wellicht kan helpen, maar zelf even het contact leggen en de vraag voorleggen of de introductie regelen. Dat helpt een ander veel meer.

Niet meer “NEE” zeggen is maar een kleine stap. Iedereen kan het. Kwestie van doen. Gewoon keihard “NEE (maar ik help mee)” zeggen. Dat helpt! Toch?

Ja! De vorst is er over geweest!

Een HORROR winter. Daar zitten we niet op te wachten. Maar op winter wel. We blijven immers Nederlanders.

Nu is het zover. Het heeft een beetje gevroren en het is prachtig helder weer. Heerlijk om buiten te zijn.

Het regende gisteren en vandaag op Twitter, Facebook en Google+ dan ook mooie plaatjes. Van bevroren dauw op weilanden, strak blauwe lucht boven het strand en oranje zonsopgangen. Te veel om op te noemen. Heb daar natuurlijk even aan meegedaan. Goed voor je humeur om lekker te genieten van de natuur.

Bevroren dauw is één van mijn favorieten, dit keer de dauw bovenop een paaltje:

Iedereen is gewoon blij met dit weer. Het heeft gevroren. De vorst is er over geweest. Collectieve opluchting en tevredenheid dat er toch nog iets van een winter komt. Dan is Nederland opeens een keertje niet meer verdeeld tot op het bot zoals bijna continue het geval is de laatste tijd.

Mooie heldere lucht, opkomende zon. De nieuwe spoorbrug over de IJssel bij Zwolle past goed in het landschap:

Ik krijg niet snel genoeg van dit weer. Muts op en handschoenen aan en elke ochtend opstaan met de mooiste beelden om je heen. Van mij mag het zo blijven de komende maanden. Maar daar zal wel niet iedereen het over eens zijn…

Opgebrand, net als een lucifer – daar gaan we naar toe. Maar hoe snel?

Soms kom je een plaatje tegen dat niet alleen zeer simpel is, maar dat ook in één oogopslag heel duidelijk laat zien waar het voor staat. Een plaatje dat je opslaat om nog eens rustig over na te denken.

Dit is zo’n plaatje. Met een paar stokjes laten zien hoe het leven van een mens er uit ziet:

Als je het plaatje wilt uitbreiden dan voeg je nog een paar fases toe. Af en toe een jubelsprong (bij hele mooie perioden in je leven), en kleine/grote knak als er iets verschrikkelijks gebeurt, of al gedurende je leven zachtjes opbranden (en daar van leren en mee verder leven).

Kortom, je kunt er verder van alle bij bedenken. Maar dat doe ik niet. Het plaatje is mooi zoals het is. At the end is het zover. Opgebrand, net als een lucifer – daar gaan we naar toe. Maar hoe snel…?

[Het plaatje kwam ik tegen op Google+, bij deze gebruiker:
https://plus.google.com/u/0/113641327150470221089/about ]

De 10 beste tips voor tips tegen lijstjes met tips

Het wordt steeds erger op Twitter, Facebook, in email nieuwsbrieven, etc. De een na de ander maakt een blogje, column of mail over de 10 beste tips voor DIT. Of de 10 manieren om het beste DAT te doen. Lijstjeshorror. Bedoeld om op een gemakkelijke manier extra traffic naar je site te halen. Of om de schijn van professionaliteit te krijgen in de ogen van (on)verstandige leken. Wapperende open deuren en vage algemeenheden. Het herkauwen van dingen die iedereen al wel weet.

Daar komt nog bij dat het einde van het jaar er aan komt. DE tijd van het jaar dat overal op TV, radio en online er lijstjes gemaakt moeten worden. Dubbele lijstjes horror dus.

Ook zo’n hekel aan?

Lees dan hier mijn top 10 lijstje met tips hoe die lijstjes met tips en de tips zelf kunt vermijden!

1. Periodieke onthouding

Ga tijdelijk OFF line. Kom niet op Twitter, Facebook, Linkedin, Google+ en andere online platforms. Idem TV en Radio. Laat ze uit tot de grote piek voorbij is.

2. Screenen voor je opent

Gaat stap 1 te ver? Ga dan met half dichtgeknepen ogen door de Posts op online platforms. Zodra je iets ziet met het woord tips, lijstje, top 10, overzicht etc… Geen linkjes aanklikken en openen. Niet doen.

3. Na openen meteen sluiten

Nieuwsgierig of niet goed opgelet en je hebt TOCH een linkje aangeklikt en geopend? Meteen afsluiten. Niet lezen. Probeer vrij te komen met de schrik. Ga even zitten. Drink een kopje kamillethee of neem tijd voor een uurtje meditatie.

4. Stop bij tip 4 met lezen

Ongemerkt toch wel interessant, leerzaam, grappig die eerste paar tweets? PAS OP… Nu wordt het gevaarlijk. Ga nooit verder met lezen dan tip 4. Daarna wordt het minder. Open deuren intrappen. Dat soort werk. Stop dus. Nu.

5. Herhaling

Niet goed gelezen? Stoppen bij tip 4!

6. Lijstjes virus

Toch Doorgaan? Oje, je kunt niet meer stoppen. Je bent al over de helft. Je blijft tips lezen. Het virus slaat toe. Roep meteen hulp in van mensen in je naaste omgeving. Je partner, ouder, kind, buren, de postbode. Whatever. Nu.

7. 112

Je kunt niet stoppen en hulp inroepen in je directe omgeving is niet gelukt? Het lezen van tips is helaas al sterker dan je voor mogelijk had gehouden. Het wordt nu pure SM. Plaats een noodoproep met de telefoon. 112.

8. Fysieke daadkracht

Je hangt in de wacht bij 112 en je wordt niet geholpen? Ondertussen blijven je ogen plakken aan de lijst met 10 tips. Je hele lichaam schreeuwt erom, je wilt alles lezen. De situatie wordt uitzichtloos. Pak een scherp voorwerk. Mik naast je neus. Links daarna rechts. Andersom mag ook. Toon fysieke daadkracht om te zorgen dat je geen tips meer kunt lezen.

9. Braille is geen optie

Too blind to see na tip 8 …en nog steeds dwangmatig op zoek naar die laatste tips? Koop dan geen (geen1) hulpmiddelen om de tips in braille te lezen of om het artikel te laten voorlezen.

10. Achteraf spijt

Toch alle top tien tips gelezen? en nu zeker veel spijt daarvan? Onthou dat gevoel. Koester het. Dat helpt wellicht om het de volgende keer niet WEER te doen. Deze tip is je allerlaatste redmiddel om niet in een vicieuze cirkel terecht te komen.

Zucht – weer een lijstje erbij zie ik…

[afbeelding: kadenzaplus . nl]

James Bond tegen griep / James @bondtegengriep : Licence to (K)ill

Deze week allemaal aan de griep. Alle vijf tegelijk. Een unicum in onze gezinshistorie.

Vaak als een van de kids ziek is dan start er een trojka van opeenvolgende ziektedagen waarbij de een na de ander geveld wordt. De ouders als laatste. Lastig. Oppas regelen. Zelf niet fit. Etcetera.

Deze keer echter alle vijf tegelijk ziek. Ha, lekker efficiënt denk je dan. Dat scheelt een hoop gedoe. Gewoon allemaal thuis. Allemaal ziek. Allemaal aan de beschuit met jam. Allemaal een kopje slappe thee. Allemaal slapen.

Maar dat ging toch net even wat anders. Alle vijf tegelijk in huis. Huis vol, huis te klein. Toch niet allemaal even ziek. Toch niet allemaal even blij met de ander in de buurt. Toch te weinig banken en dekentjes in de huiskamer. Toch niet genoeg rust in huis. Toch niet allemaal tegelijk… Jawel. En dan ook weer schoonmaken. Fijn die griep. NOT!

Kortom, wel efficiënt allemaal tegelijk griep, maar absoluut geen succes. Volgende keer maar weer gewoon in etappes. Maar dat mag best een hele tijd duren. Jaartje of twee is geen enkel probleem. Langer mag ook. Dat vinden we alle vijf he-le-maal niet erg. In tegendeel. Het huis gooien we morgen leeg en dan flink ontsmetten. Helpt vast. Zo niet?

Je hebt tegenwoordig online de “Bond tegen griep” beweging. Ken je dat? http://www.bondtegengriep.nl/ Tips en trucs en attenties. Leuk natuurlijk, maar veel te soft als die griep terugkomt. Daar gaan we het niet mee redden. Als die griep terugkomt dan sturen we James er op af. Bond, James Bond. James @bondtegengriep (ja, ze zitten ook op twitter) …Dat is het betere werk. Licence to (K)ill!

Goddank, er komt weer schaarste!

In de huidige tijd is een kinderhand meestal niet snel gevuld. En die van volwassenen al helemaal niet. Meer, groter, grootst. En ook nog eens lekker duur. Moet toch kunnen met Sinterklaas of kerst? Of met Sinterklaas en kerst?

Als je ziet wat sommige kids krijgen. Dat gaat naar mijn mening nergens meer over. Datzelfde geldt voor de op kinderen gerichte reclame op TV. De gekste dingen zie je voorbijkomen in een poging de kinderen zo te programmeren dat ze elkaar en vervolgens hun ouders proberen over te halen het te kopen.

Gelukkig kan het ook anders. Gewoon speelgoed en andere kado’s zonder batterij, accu of snoer. Scheelt ook een hoop lawaai in huis. Boek, spel, leuk shirt, wat lekkers, whatever. Ga eens wat vaker samen met je kids, je vrienden of je (groot)ouders iets doen. Tijd en aandacht zijn (vind ik) vaak veel mooiere kado’s dan spul wat in een geschenkpapiertje zit. Of kies samen met je kids een lokaal goed doel uit waar je aan schenkt wat je kunt missen. Concreet en zichtbaar!

Een boodschap uit de oude doos van een ouder wordende Henk? Zeurverhaal van een ouwe kerel? Misschien.

Misschien, heel misschien helpen de huidige financiële omstandigheden wel om iets beter na te denken over gedrag en kado’s. De spaarpotten raken leeg. Of, zoals Annie M.G. Schmidt in een ver verleden al cynisch schreef (in een liedje gezongen door Conny Stuart) “Goddank, er komt weer schaarste!”

Amen

[afbeelding: relatie geschenken . nl]

Zwarte pieten? Discriminatie? Saaie pieten!

Gisteren had ik even genoeg van dat gezeur over zwarte pieten. Traditie, slavernij, discriminatie, schoorsteen.

Gun die verkleedpartij toch aan die duizenden witte Nederlanders die er een heel jaar naar uitkijken om een paar dagen zwart te mogen zijn, vrolijk door het land te mogen lopen om eindelijk eens een keer populair te zijn. Maar goed… Elk woord dat wordt besteed aan deze discussie is er 1 te veel wat mij betreft.

Vandaar dat ik gisteren een tweet verstuurde met de oproep te stoppen met te zeuren over discriminatie en zwarte pieten. En de oproep om ons maar eens flink druk te maken over de vele SAAIE PIETEN in Nederland. Dit is de tweet:

“@henk038: Al dat gezeur over zwarte pieten en discriminatie – laten we ons druk maken over saaie pieten. Daarvan zijn er veel te veel in NL”

Kreeg de nodige reacties hierop en de tweet is 30 à 40 keer geretweet. Fun! Blijkbaar hebben meer mensen er genoeg van.

Maar nog even iets meer over de saaie pieten. Daarvan hebben we er echt te veel in Nederland. Mensen die zelf nauwelijks de handen uit de mouwen steken om iets te doen voor anderen. Mensen die overal over lopen te zeuren zonder er iets aan te doen. Mensen die moeite hebben om anderen te laten genieten en die altijd wel iets kunnen vinden om het in een negatief kader te plaatsen. Mensen die niet alleen zelf niet creatief om kunnen gaan met omstandigheden maar die het ook niet op prijs stellen dat anderen dat wel doen. Dat zaken moeten blijven zoals ze zijn. Dat het vroeger beter was. Dat de jeugd van tegenwoordig… Dat die bejaarden van tegenwoordig… Dat die buitenlanders van tegenwoordig… Etc.

Zwarte pieten hebben we maar een paar weken per jaar in Nederland. Die saaie pieten zijn hier het hele jaar en als we niet oppassen worden het er steeds meer en gaan ze steeds meer het karakter van Nederland overheersen!

Dus hierbij een oproep om het komend jaar ZELF niet een saaie piet te zijn of te worden. Om initiatieven van anderen op voorhand te steunen en waar nodig zelf te helpen om datgene wat beter kan te realiseren. Om open te staan voor nieuwe mensen en nieuwe ideeën. Om verder te kijken dan je eigen neus en je eigen belang lang is. Organiseer zelf iets leuks!

Stop met het werkwoord zwarte pieten, maak het kleurrijk. Dan gaan we komend jaar 365 heerlijke avondjes krijgen in plaats van maar 1!

Saaie pieten reageren niet en sturen dit blogje niet door.

[afbeelding: fun - shirt . nl]

Knopje aan / knopje uit – luister je hoofd?

Ik had altijd een knopje. Hoofd aan- en uitzetten was altijd gemakkelijk voor mij.

Sinds een tijdje stopt mijn hoofd niet meer zo makkelijk met nadenken als ik dat wil. Rare gewaarwording.

Knopje lam? Afstandsbediening zoek?

Whatever. Maar eens mee bezig. Rust in je hoofd is toch wel lekker.

Hoe zit het met jullie knopje? Werkt ‘t nog goed? Of nooit een knopje gehad en daar inmiddels helemaal aan gewend?