Je wilt hier Verwonderen. Mag dat?

Verwonderen. Mag dat tegenwoordig nog ergens?  Zo maar op straat.  Thuis op de bank. Online surfend. TV kijkend. In het bos. In de auto. Op school. Tijdens je studie. Op je werk… Noem het maar op.

Meestal niet eigenlijk. Er is immers zoveel uitgekauwd en voorgeschreven in ons kleine kikkerlandje. Nadenk- en verwondertijd is nergens opgenomen in een protocol, werkbeschrijving, verordening of reglement van orde. Nergens in kostprijsberekeningen is hier iets voor ingecalculeerd. Tijdens je studie of op school krijg je geen ruimte voor het behalen van ”verwonder”punten.

En al was dat wel zo… de meeste mensen lijken niet meer te weten hoe het moet. Lukt het ons überhaupt nog wel om te verwonderen? Daarvoor moet je immers wat afstand nemen. Luisteren naar hoofd en onderbuik. Vreemde invalshoeken vinden en waarderen. Dwarsverbanden leggen die anderen niet zien. Tijd nemen om iets te ervaren. Goed kijken, observeren. Tsja… dat lijken af en toe vrijwel uitgestorven eigenschappen.

Terwijl verwonderen toch kan leiden tot prachtige gesprekken. Tot mooie nieuwe inzichten en ideëen. Tot humor. Tot het stopzetten van halfbakken initiatieven of foute keuzes. Tot innovatie!

Goed kijken, goed observeren. Openstaan voor wat er binnendwarrelt in je hoofd. Net al bij bovenstaande foto. Hoe kijk je er naar? Geniet je van de lijnen en specifieke kleuren? Zie je meteen het hele plaatje of geniet je van de details en de opvallende kleuren. Zie je de weerspiegeling van de ondergaande zon of komt er een herinnering boven van de japanse vlag, half zichtbaar in het water. Zie je gewoon een brug… of een weg die zich opent voor een verre reis? Zie je misschien jezelf al ronddraaien in het grote reuzerad rechts op de foto? Verbeeldingskracht, losse ideeën, verbinden daarvan, manier van kijken. Richt je je op het hek waarachter alles opgesloten lijkt. Of zie je juist een opengeknipt hek, dat alle ruimte biedt om te kijken wat er achter de horizon ligt. Zie je een prachtig visnet dat hangt te drogen in de ondergaande zon (net als ooit op een vakantie)? Of denk je.. hoezo visnet. Ik zie een mooi kunstwerk daar in het lansdschap. Welke kunstenaar zou dat hebben gemaakt?

Tientallen indrukken, gevoelens, associaties. Laat er een aantal mensen ECHT naar kijken en je krijgt veel verschillende antwoorden. En dan verwondering over waarom de ander er totaal iets anders inziet dan jij. Interessant toch?! En dat dan nog maar op basis van 1 plaatje. Als je bedenk hoeveel plaatjes er elke dag door ons hoofd zien flitsen. Als we dit gebruiken bij vraagstukken in organisaties, in de politiek, in het bedrijfsleven, op school. Elkaar daar ook ruimte voor geven. Niet continue, niet de hele dag. Dan worden we gek van elkaar. Maar meer dan nu.

Geprogrammeerd en geconditioneerd kijken is voor ons een belangrijke basishouding geworden zo lijkt het. Verwonderen kost tijd, energie, geld, wijkt af, valt op, is moeilijk. Dat zijn zaken waar niet iedereen warm voor loopt. Waarvan we soms denken het niet te kunnen (zo geven sommigen zelfs letterlijk aan). Gek is dat. Als kind waren we continue aan het verwonderen. Daar waren we heel erg goed in. Echt verwonderen hebben we ergens tijdens onze schooltijd achter ons gelaten. Of ergens diep in onszelf verstopt. Bekijk de TED Talks van Sir Ken Robinson maar eens over Onderwijs en wat het doet (volgens hem) met kinderen en volwassenen. Denk dat hij een sterk punt heeft. Door onze manier van leren en werken raken we ver verwijderd van gezond boeren verwonderen.

Laten we onszelf dus eens een mooi kado geven. Laten we onszelf elke dag (of als dat te gek is – elke week) serieus de tijd gunnen om bewust te denken aan zaken om je over te verwonderen. En over de toegevoegde waarde daarvan. Aan al het positieve dat daaruit kan voortkomen. Zullen we afspreken dat we dat doen via een ezelsbruggetje (om het niet te vergeten). We gaan bewust ruimte geven aan verwonderen zodra we dit verkeersbord van een rotonde zien. Daarvan zijn er gruwelijk veel in Nederland. Dus dat moet je een keer opvallen als je buiten bent. Dan even in de verwonderstand. Even niet rechtoe rechtaan denken en doen. Even je gedachten laten ronddwalen. Even van alle kanten zaken bekijken. Een extra rondje op de rotonde zelf mag natuurlijk ook. Gewoon doen. Have fun. Deal?

Je wilt hier Verwonderen. Mag dat? JA! …graag zelfs!

Weg met symptoom bestrijding. Back to Basics!

In Nederland zijn we vooral druk met de waan(zin) van de dag. Druk met haastige besluiten nemen. Het lijkt wel alsof nuchter boerenverstand uit ons DNA is verdwenen.

Oordeelsvorming in 1 seconde, spoedoverleg, noodverbanden en incidentwetgeving. In het bedrijfsleven. In de politiek. Op TV, in de krant, op internet. Bij maatschappelijke organisaties. Op scholen. Bij clubs en verenigingen. Snel reageren op alles wat voorbijkomt lijkt de norm.

We verspillen als BV Nederland zo enorm veel tijd, energie en geld. Rustig nadenken en tijd steken in moeilijke vraagstukken lijkt uit den boze te zijn. Dan klopt de Return on investment berekening van de boekhouders niet meer. Dan kom je als manager, bestuurder, politicus niet daadkrachtig en besluitvaardig over.

Nu zou ik een ingewikkeld verhaal kunnen schrijven over hoe dat komt. Analyse van trends en ontwikkelingen. Met allemaal voorbeelden waar het niet goed gaat. Maar ja, wie zit er op zo’n klaagverhaal te wachten. Klagen is zo 2012. Negatief verhaal en lekker betweterig. Laten zien waar oplossingsmogelijkheden liggen. Dat is veel interessanter.

Daarom in plaats van geklaag een positief bericht. Met centraal daarin een prachtige animatie over de vereniging, als cadeautje om naar te kijken. De vereniging: één van de mooiste samenwerkingsverbanden die wij in Nederland kennen. Wat is nu eigenlijk zo’n vereniging. Wanneer gaat het daar goed mee. Wat levert dat op. Waarom zijn we daar lid van (of waarom niet meer).

Ik hoop dat jullie net als ik genieten van dit mooie verhaal. Even lekker kijken en luisteren. Naar het belang van duidelijkheid. Naar de al lang bestaande focus op structuur. Naar de toenemende focus op strategie. En over het ondergeschoven kindje: cultuur.

Ik heb deze animatie (van de KNVB) de afgelopen 12 maanden al een paar keer bekeken. Blijft mooi. Ik zie daar veel zaken in terugkomen die niet alleen voor een vereniging van groot belang zijn. Ze gelden net zo hard voor maatschappelijke organisaties, voor het bedrijfsleven, voor de politiek. Benieuwd of jullie dat ook zo zien. Food for thought!

▪ Waarom zijn we ook al weer met iets gestart.
▪ Wat is de basis van waaruit we bezig zijn.
▪ Waarom zetten we ons daar voor in.
▪ Wie gaan we vragen om mee te doen.
▪ Hoe gaan we stimuleren, support geven, waarderen.
▪ Hoe werken we beter samen.
▪ Hoe leggen we verbinding.
▪ Hoe krijgen we de juiste spirit weer terug.
▪ Hoe gaan we ons weer slim verenigen.

Zullen we stoppen met op bijna alles te reageren met overhaaste besluiten en noodverbandjes? Soms zijn die nodig. Meestal niet. Zullen we dan ook niet meer continue schreeuwen om actie als er wat gebeurt? Symptoombestrijding stukje bij beetje uitbannen. Gewoon doen. Zelf doen. Zelf leiderschap tonen.

Wij zijn met z’n allen zo slim, dat gaat ons toch gewoon lukken. Pauze nemen. Dit soort vragen stellen EN beantwoorden. In verenigingen, in het bedrijfsleven, bij overheden, in de politiek, in de zorg, op scholen, in ‘t gezin, etc. Stoppen met ons zelf gek maken. Gewoon even flink op de pauzeknop rammen! Stoppen met hollen achter de doorgedraaide lopende band…

Weg met symptoom bestrijding. Back to basics!

Zakelijke dienstverleners zijn niet MANS genoeg

Zakelijke dienstverleners. Je komt ze overal tegen. Best een groot deel van Nederland is het. Een nog groter deel van Nederland maakt er direct of indirect gebruik van. Maar veel van die dienstverleners zijn niet MANS genoeg.

Op inhoud gaat het meestal wel goed (daar wordt ook hard aan gewerkt). Maar ze doen vaak niet genoeg, niet slim, niet effectief aan MANS!

Marketing
Acquisitie
Netwerken
Social media (zakelijk)

Jonge professionals moeten na hun studie eerst een vak leren. En zich als professional en persoon ontwikkelen. De focus op inhoud, op vakmanschap is extreem belangrijk en terecht. Op een gegeven moment moeten ze echter ook slim met MANS kunnen omgaan. Dat is een grote barrière voor velen.

Ik zie dat bij jonge professionals in mijn eigen beroepsgroep (bij grote en kleinere kantoren). Maar ook bij juristen, notarissen, advocaten, bankiers, belastingadviseurs, etc. Ik kom ze zakelijk en privé regelmatig tegen. Velen worstelen met MANS of laten het zoveel mogelijk achterwege. Schuiven het voor zich uit.

Zelfs dertigers zie je zwaar worstelen met MANS. Sommigen denken zelfs dat MANS een soort gevaarlijk No MAN’S Land is. Of dat je een SUPERHELD moet zijn om het te kunnen… MANS goed toepassen is niet makkelijk, maar ook geen rocket science. Je hoeft er ook echt geen superheld voor te zijn.

Marketing, acquisitie, netwerken en (zakelijk) social media. Cruciaal om te groeien als professional. Cruciaal voor contacten en contracten. Voor relatiemanagement. Voor gericht partnerschap met nieuwe opdrachtgevers. Voor effectief je tijd besteden. Voor eigen ontwikkeling en verbreding. Voor echte actuele marktkennis. Voor co-creatie en waardecreatie in je werk, voor opdrachtgevers en je eigen organisatie. Voor impact. Voor fun in je werk.

Jonge professionals moeten in eerste instantie hele goede professionals worden. Kwaliteit is de basis. Daarnaast moeten we ze ook snel aan de MANS brengen. Binnen bedrijven wordt daar best veel aan gedaan. Vaak wel relatief laat naar mijn mening. Wat kunnen we doen om een impuls te geven naast datgene wat er al wordt gedaan?

▪ Zou gerichte aandacht voor MANS tijdens hun opleiding helpen? Bijvoorbeeld als minor op HBO of Universiteit ▪ Of vanaf eerste jaar van hun carrière op het werk sterke faciliteiten aanbieden? Voorkomen dat ze verkeerd gedrag of ideeën oppikken ▪ Moeten we ervaren collega’s (mensen zoals ik) jonge professionals laten begeleiden om ze vroeg het grote belang van MANS te laten ervaren. Zorgen dat ze op kleine schaal daar van jongs af aan mee oefenen. Soort ouderwetse Meester-Gezel structuur opzetten?

Wellicht… en zo zijn nog wel meer zaken te bedenken. Het begint er echter mee dat jonge professionals het zelf goed snappen. De drempel over, naar buiten. Offline en online. Er zelf binnen en buiten kantooruren tijd en energie insteken, als vast onderdeel van je werk. Eigen initiatief blijven nemen. Af en toe een heldendaad op klaarlichte dag. Op een moderne, eigen manier. Ondernemend zijn. Ondernemer worden. Gewoon doen!

Allemaal in onze eigen kleine kring hier samen aan werken. Als ervaren en jonge professionals. Samen werken en van elkaar leren. En die kleine kringen?  Die kleine kringen kunnen makkelijk samen grote kringen worden.

Ik denk dat er nog veel stappen te zetten zijn. Ik loop er niet voor weg. Wie loopt er mee? Maken we jonge professionals meer MANS! Wordt zakelijk Nederland creatiever, socialer en effectiever van.

Ontvlambaar – handle with care!

Afgelopen jaar zat ik een aantal maanden thuis met een burn-out. Nou ja… zitten. Ik nam mijn burn-out vooral mee naar buiten. Urenlang wandelen rondom Zwolle, op de fiets door de stad de kids naar school brengen en weer ophalen, koffie drinken en praten met IRL en online bekenden. Best zware maanden. Maar zo’n burn-out is ook heel leerzaam.

Inmiddels met vallen en opstaan veel progressie gemaakt. Voor de zomer de nodige interne projecten en coaching geven aan collega’s opgepakt. In de zomermaanden lange, intensieve (gedrags)trainingen gegeven aan collega’s – met hele positieve reacties/feedback. In september weer gestart met een deel van mijn eigen klanten. Mooie stappen!

Alles wat je weer oppakt kost in het begin extra moeite. Dan moet je wat je geleerd hebt in praktijk brengen. En je leert weer nieuwe dingen. Je moet jezelf op onderdelen blijven uitvinden. Regelmatig blijven verwonderen over hoe je terugkijkend vroeger je werk deed. Verwonderen over oude automatismen die er opeens weer zijn. Sommige kun je weer met blijdschap omarmen. Anderen moet je niet weer oppakken. Afleren!

In de afgelopen maanden steeds meer uren per week gewerkt. Steeds meer realiseren in die werktijd. Steeds beter in staat genoeg energie een hele dag (inclusief de avond) vast te houden. Dat is een lekker gevoel. De laatste weken gaat het gewoon heel erg goed. Lekker aan het werk met collega’s, goede besprekingen bij klanten en relaties, weer volop betrokken bij de nodige internal politics.

Lastig is het om aan de ene kant zelf te blijven zien waar je staat en daar lekker fris mee om te blijven gaan. Je wilt vaak te snel. Nog lastiger is het echter om te begrijpen hoe anderen jouw terugkeer zien. De één denkt dat je nog half gehandicapt bent en gaat je extra ontzien. De ander weet al niet eens meer hoe hard je werkt om terug te komen, heeft al weer torenhoge verwachtingen en klaagt als er even iets blijft liggen. Olifantentenhuid en focus helpen gelukkig!

Door de burn-out flakkerde het vlammetje. Uit ging het gelukkig nooit! Inmiddels staat die vlam weer prima te branden. Dus pas maar op… Licht ontvlambaar, in positieve zin

Tot zover de positieve kant. Er zijn ook mensen die het jammer vinden dat ik weer veel aan het werk ben. In het afgelopen jaar heb ik buiten veel mooie foto’s gemaakt. Die zet ik regelmatig online. Veel mensen vinden ze erg mooi heb ik gemerkt. Maar ja, deze foto ‘fans’ zien inmiddels dat het aantal foto’s sterk afneemt. Ik krijg er al “klachten” over. Leuk om te horen! Jullie zullen er maar aan moeten wennen!

Mooie foto’s blijf ik uiteraard maken. Zwolle is immers heel mooi. Ook onderweg in ‘t land stop ik graag voor mooie plaatjes. Mijn smartphone met camera heb ik altijd bij mij. De foto hierboven heb ik deze week gemaakt, op de fiets onderweg door Zwolle om de kids naar school te brengen. Wel een passend plaatje. Hoezo burn-out? VUUR!

Mooie foto’s. Ze blijven echt af en hoe wel voorbij komen. Maar het werk roept. In plaats van mooie vergezichten buiten nu mooie vergezichten binnen. Met klanten, met collega’s, met oude en nieuwe bekenden. Het vuur is er, ik ben weer ontvlambaar. Handle with care

Wie niet gezien is, die is WEG!

Wie niet weg is, is gezien! Dat was vroeger een leuk kinderspel. In het bos, in het park, in de buurt, in de straat. Verstoppertje spelen. … Heerlijk. “Wie niet weg is, is gezien. Ik Kom!”. Tegenwoordig is het vaak andersom. “Wie niet gezien is, die is weg!”

Iedereen wil tegenwoordig overal en altijd gezien worden. In de politiek, bij praatprogramma’s op TV en radio, op social media, op websites (soms anoniem), op het werk, tijdens de studie, tijdens vergaderingen, etc. Letterlijk of figuurlijk in the spotlights. Je mening roeptoeteren, profileren, credits opeisen, commentaar geven op van alles en nog wat. Wat zijn we daar druk mee. Als je niet gezien wordt dan overleef je niet, dan ben je er niet. Dan ben je weg.

[Cartoon Verstoppertje www.saltooo.be]

Maar niet overal willen mensen gezien worden. Bij clubs, verenigingen, maatschappelijke projecten, organisaties in de zorg, bij goede doelen, maatschappelijke organisaties, scholen. DAAR is het niet dringen. DAAR is vaak een schreeuwend tekort aan mensen. DAAR zijn mensen die gezien willen worden (kar trekken, handen uit de mouwen, aanpakken) schaars. Het moderne verstoppertje spelen vindt DAAR plaats. We hebben het over vrijwilligerswerk. Maar omdat ik dat een rotwoord vind, ga ik dat woord verstoppen en inruilen voor: Hartwerkers (hoe ik daar aan kom? Lees het hier).

ERG? Ja en nee. JA: Omdat het steeds problematischer wordt om Hartwerkers te krijgen, te inspireren, te behouden. Omdat door de economische crisis en bezuinigingen steeds meer zaken in handen komen van Hartwerkers. Hartwerkers zijn steeds harder zijn. Ze zijn een belangrijk bindmiddel. Het cement dat straten, buurten, dorpen, wijken, steden, heel Nederland bij elkaar houdt. NEE: Omdat juist het tekort aan Hartwerkers en de wrijving door het onjuiste omgaan met Hartwerkers zorgt voor het besef dat het NU echt anders moet. Door het slimmer aan te pakken kunnen we de koers van deze mammoettanker een paar graden verleggen. Dat lijkt weinig. Maar als je dat midden op zee doet, kom je uiteindelijk in een compleet andere haven aan. En dat is wat er moet gebeuren.

Veel organisaties die afhankelijk zijn van Hartwerkers denken nog in ouderwetse structuren, methodes, problemen en hopen zo op oude vertrouwde oplossingen. Maar dit sluit niet aan op wat er nu speelt, hoe mensen nu hun leven inrichten, wat mensen nu graag willen bereiken in hun (kostbare) vrije tijd. Het zorgt dus nu niet meer voor oplossingen. Mensen willen niet langer worden geconfronteerd met die eeuwige smeekbedes en standaard (ondoordachte) vragen om hulp. Hulp waarvan je weet dat je er bijna niet meer vanaf komt als je JA zegt. Één keer toezeggen en je zit er  jaren aan vast. Steeds weer gevraagd worden voor hetzelfde omdat je dat eerder hebt gedaan.

Steeds vaker wordt de verkeerde vraag gesteld, aan de verkeerde mensen, voor het verkeerde soort werkzaamheden, voor een te lange periode en op dagen/tijdstippen die zeer onaantrekkelijk zijn. Kortom, weinig kans op succes. Komt bij dat veel nieuwe Hartwerkers die JA zeggen zich in bestaande organisaties/structuren geconfronteerd zien met een “oude garde”. Mensen die zijn vastgevroren in hun doen & denken. Botsingen en verder ongemak (crisis!) liggen op de loer.

[ kijk eens op http://www.ikkominactie.nl/ voor anders omgaan met Hartwerkers]

Kom op mensen, wees creatief en bedenk een andere manier om Hartwerkers te vinden, te verleiden, te boeien, kansen te bieden, te inspireren, ruimte te geven, optimaal hun kracht te laten benutten. Laat ze floreren, geef ze waardering en support. Laat ze genieten. Dan worden het ze hartwerker en superpromotor! Klinkt dit als een utopie? Is het niet. Het kan. Sterker nog, het moet!

Veranderingen zijn niet zo moeilijk te bedenken. Wel om ze te realiseren. Maar het kan. In Zwolle organiseren wij bijvoorbeeld als Hanzelab (www.hanzelab.nl / www.twitter.com/@Hanzelab) regelmatig sessies voor maatschappelijke organisaties. Zwollenaren met een zeer diverse achtergrond brainstormen samen over maatschappelijke vraagstukken. Altijd komen hierbij ook de Hartwerkers aan bod. Altijd komen er prachtige creatieve ideeën op tafel hoe je anders om kunt/moet omgaan met Hartwerkers. De sessies leveren altijd heel veel energie op. Voor de deelnemers (zelf ook Hartwerker tijdens zo’n sessie), voor de maatschappelijke organisatie voor wie wij de sessie organiseren. Ook voor ons als Hanzelab. Energie heb je nodig om dit soort taaie vraagstukken aan te pakken. Iedereen kan dat. Gewoon doen!

Samen kunnen we deze stappen prima zetten. Niet met z’n allen tegelijk. We hebben voorlopers nodig. Slimme mensen en organisaties, die met slimme initiatieven met lef het voortouw nemen. Die laten zien, horen, voelen aan anderen WAAROM we het op een andere manier doen. Die laten zien WAT het belang daarvan is. Die laten zien HOE het kan. Die duidelijk maken waarom het navolging verdient. Slimme Hartwerkers die niet wegduiken, die zich niet verstoppen.

Hartwerkers die zich laten zien. Die leiderschap laten zien. Die andere Hartwerkers of mensen die dat graag willen worden de kans geven zich te laten zien. Dat is keihard nodig. Mensen die dat niet zien, zijn immers weg als (potentiële) Hartwerker en komen misschien ook nooit meer terug. Verstoppen zich voor de rest van hun leven. “Wie niet gezien is, die is WEG!”

Volgens mij kunnen wij ons dat niet veroorloven. Zonder Hartwerkers staat alles stil. Ik hoor graag hoe jullie hier over denken (reacties zeer welkom)!

Denken als een kind – Je KUNT het!

Vorige week was ik veel aan zee. Het was heerlijk weer. Warm zelfs. Tot je met je tenen in het zeewater ging staan… Poeh! Dat was toch best fris. Klopt. Het zeewater was de eerste dagen 15 graden. Toch zwommen er veel mensen in zee. Natuurlijk veel kids, maar ook voldoende volwassenen. Ik hou wel van zwemmen in zee, vooral als er een beetje branding is. Niks mooiers dan zo vaak mogelijk dwars door die golven duiken.

Maar ja… dan moet je er eerst wel door he. Dat duurde nogal lang. Ik was overigens niet de enige die daar wat moeite mee had. Veel volwassenen stonden wat te dralen langs de waterkant. Stapje voor stapje het water in. Omhoog met het lichaam als er een golf langs kwam. Ondertussen verlangend kijkend naar de zwemmers in zee. Uiteindelijk lukte het mij ook om helemaal in zee te komen. Na meer dan een half uur golven duiken en spelen met de kids in en tussen de golven stond ik weer op het strand. Uitkijken over de branding en nog even nagenieten van het zwemmen in zee. Heerlijk was het. Dat het water 15 graden is heb je na een paar minuten zwemmen echt niet meer door. Toch raar dat je als volwassene zo lang bezig bent om in het water te komen. De kids rennen er gewoon in. Klaar.

Toen ik het daar over had op het strand zei mijn vrouw: “Dat komt vast omdat wij als volwassenen teveel aan de watertemperatuur denken. Je moet gewoon denken aan de lol die je hebt als je in zee bent. Zo doen kids dat volgens mij ook”. Daar zat wel wat in vond ik. De rest van de week heb ik elke dag lekker gezwommen in zee. Wat is dat toch mooi. Ik heb me als een (groot) kind uitbundig vermaakt. Vooral de laatste dag toen er flinke golven waren. Ben die dag zeker door een stuk of 100 van die grote golven gedoken. Natuurlijk af en toe grote happen zout zeewater door keel en neus. Who cares, dat hoort erbij.

De hele week ben ik ook gewoon net als de kids direct vanaf het strand de zee ingerend. Hoezo langzaam er door? GAAN! In zee zwemmen is veel te lekker om lang te treuzelen. Soms was ik er nog eerder door dan de kids. Ze konden mij nauwelijks bijbenen. ‘s Ochtends. ‘s Middags. ‘s Avonds. ZEE!

Aan het eind van de week was het zeewater opgewarmd tot 17 graden. Nog een reden minder om te treuzelen. Hup, de zee in. Niet als volwassene. Denken als een Kind. Fun!

Moet ik maar eens vaker gaan doen, niet alleen bij het zwemmen in zee. Nog meer dan nu kijken naar de fun en alvast de voorpret voelen. Nog minder denken aan allerlei bijbehorende zaken die minder leuk zijn maar die er ook bijhoren. Focus op fun. Zouden meer mensen moeten doen. Niet lang blijven hangen in allerlei rationele aspecten. Niet treuzelen terwijl je weet dat het at the end toch gaat gebeuren. Gewoon doen. Denken als een Kind – Je KUNT het!

Stop met netwerken. Start having FUN!

Sommige mensen hebben een rijk sociaal leven. Of ze zijn het stralende middelpunt op feestjes. Of ze kunnen al snel goed overweg met nieuwe buren of nieuwe collega’s. Zijn niet te beroerd om op bijeenkomsten te laten merken dat ze er zijn, bijvoorbeeld door gericht (goede) vragen te stellen. Kortom, sociaal best wel vaardig zullen we maar zeggen. MAAR… Als je over “netwerken” begint dan trekken ze bleek weg. Komt er een aarzeling in hun stem. Gaan ze moeilijk kijken. Zien ze overal beren op de weg. Mooi is dat!

Mijn ervaring op basis van 25 jaar zakelijke dienstverlening is dat nogal veel mensen in hun hoofd “netwerken” gerangschikt hebben in de categorieen ENG, NIET LEUK of KAN IK NIET. Soms zelfs in alledrie tegelijk. Wat doen wij toch fout met z’n allen dat dit zo vast zit in zo veel hoofden? En hoe kunnen wij die vastgeroeste denkbeelden loswrikken? Best lastig. Er zijn zelfs mensen die beweren dat ze NIET netwerken. Niet netwerken? Dat kan volgens mij helemaal niet (tenzij je in je eentje op een verder onbewoond eiland zit). Toch denken mensen dat. Kijk maar eens naar dit onderzoekje bij ZZP’ers (NB wie legt mij uit hoe je ZZP’er kunt zijn zonder te netwerken????):

Het mooie is dat heel veel mensen in hun vrije tijd EN op hun werk vaak al op een natuurlijke manier met netwerken bezig zijn. Alleen zien ze dat zelf meestal niet als netwerken. Dus ze kunnen het al en doen het al. Makkelijk om vanuit dat startpunt support te geven en ze verder op weg te helpen.

Heb je een hekel aan netwerken zoals collega’s of concurrenten dat doen? Geen zin in het bezoeken van sportwedstrijden met relaties? Geen zin om veel tijd te steken in Linkedin? Geen zin in kopje koffie gesprekken? Prima… Dan verzin je toch wat anders! Neem iemand mee naar een concert. Ga alleen of met iemand anders naar een interessante workshop. Wordt bestuurslid bij een maatschappelijke organisatie waar je veel affiniteit mee hebt. Begin met een paar anderen een kookclub, etc. Kijk er met een open mind naar. Laat je niet opsluiten in de manier van netwerken van anderen als dat niet bij je past. Netwerken kan op oneindig veel manieren. Gewoon doen. Stimuleer dit bij jezelf en geef waar nodig support aan anderen om creatief te denken en te doen.

Het is niet slim om te denken dat je moet netwerken zoals anderen dat doen. Het is dom om anderen op te leggen hoe en waar ze moeten netwerken. Toch zie je dat heel vaak in de praktijk. Hallo! Netwerken is een middel. Geen activiteit of doel op zich.

Kies voor een fun manier om je doel te bereiken!

Alles is netwerken en dat doe je al je hele leven lang. Hoezo geen ervaring? Hoezo eng? Lach even flink om jezelf! Yes You Can!

Netwerken uitbreiden? Probeer je in eerste instantie eens te richten op dingen/activiteiten waar je zelf veel plezier aan beleefd. Maak het jezelf makkelijk!

Zie je op tegen een specifieke netwerkactiviteit waar je eigenlijk niet onderuit kunt? Zoek iemand die daar goed in is, praat daarmee, luister goed, kijk goed. Leer hoe je het kunt doen… op jouw manier. Niet kopiëren!

Er is niks waar je niet onderuit kunt op gebied van netwerken. Er is altijd een andere weg. Er omheen, onderdoor, bovenlangs of er dwars doorheen. Of ga als eerste een hele andere kant op. Kan ook.  Try and error!

Netwerken kun je zelf creatief invullen. Weet dat, zie dat, gebruik dat. Gebruik die vrijheid. Gewoon doen!

Stop met piekeren over netwerken.  Ga omdenken. Stop met netwerken. Start having fun!

Geen netwerken maar funwerken!

*******************************************************************************************************

Dit is 6e blogje in een kleine serie over netwerken. De vorige 5 blogs vindt je hier:

Blog 1:
Niet omlopen. Geen tijdrekken!

Blog 2:
Mail printen en per post nasturen. Bellen om een SMS voor te lezen!

Blog 3:
We zijn allemaal dol op inteelt… Heerlijk!

Blog 4:
Lekker hoor… Zakelijk vreemdgaan! Just do it!

Blog 5:
Fake it? Shake it! Opzouten en niet terugkomen!

Lekker hoor… zakelijk vreemdgaan! Just do it!

De meeste mensen zijn getrouwd met hun agenda. Een agenda vol afspraken en deadlines. Ook nog eens veelal afspraken met week in week uit vertrouwde gesprekspartners. Niks mis mee vinden sommigen. Anderen denken er niet bewust over na en weten niet beter. Ik had ook zo’n agenda, met één hele belangrijke uitzondering. Ik had altijd bewust tijd voor een break. Even tijd voor iets anders. Even vreemdgaan.

Even vreemdgaan door nu eens bewust tijd te maken voor iemand anders. Even geen deadlines en day to day business. Bewust kiezen voor een break. Ik heb de afgelopen jaren zo altijd ruimte gemaakt om gericht te kunnen netwerken met mensen die ik niet of nauwelijks kende. Of die ik (onterecht) heel lang niet had gesproken. Bewust elke week zo’n afspraak in mijn agenda. Gericht mijn netwerk verbreden en verdiepen vanuit strategisch oogpunt. Verbindingen leggen die van belang zijn. Na de meeste gesprekken (niet altijd natuurlijk) constateren dat er voldoende basis is over en weer om elkaars netwerkpartner te worden. Soms zelfs meteen actie. Lekker hoor… zakelijk vreemdgaan! Heerlijk!

Elke week zo’n afspraak. Strategisch van belang. Fun to do. Altijd weer verrassend. Gewoon zorgen dat je op tijd die afspraken in je agenda hebt staan. En niet door de knieën gaan voor korte termijn belang en deadlines.  Belangrijk voor mijn netwerk. Belangrijk voor mijn business. Belangrijk voor mij. Als je jezelf serieus neemt dan ga je niet schuiven, ga je niet afzeggen. Je hebt strategische (middel)lange termijn doelen. Daar geen tijd voor vrijmaken is jezelf voor de gek houden. Je hebt doelen of je hebt ze niet. Get serious.

Tsja.. elke week een afspraak. Best vaak mensen die ik nog nooit ‘In Real Life (IRL) had gezien. “Hoe krijg je dat dan toch voor elkaar!” vroeg ooit een deelnemer tijdens een workshop over Netwerken die ik gaf. It’s simple zei ik. Ik vroeg hem “Hoeveel mensen ken jij?”. Dat waren er zo’n 500 dacht hij. Laten we er 1000 van maken want je kent er meer dan je denkt gaf ik aan. “Hoeveel mensen zijn er op de wereld?” was mijn volgende vraag. Dat waren er 6 a 7 miljard dacht hij.  “Hoe moeilijk is het dan om een afspraak met een onbekende te maken?” was mijn derde vraag… Hij kon er om lachen!

Zijn echte vraag was natuurlijk “hoe regel je een afspraak met iemand die je niet IRL kent”.  Hoe je zo’n afspraak regelt? Gewoon een kwestie van zorgvuldig zoeken (1) wie je wilt spreken en waarom. Kijken (2) waar over en weer interessante raakvlakken liggen. Een goede manier en de goede woorden vinden (3) om iemand succesvol uit te nodigen. Als je daar goed over nadenk en beetje creatief bent dan is het echt niet moeilijk dit soort netwerk afspraken te maken. Social media kan daarbij van groot nut zijn. Zowel bij het uitzoeken wie je graag wilt ontmoeten/spreken als ook bij het leggen van eerste contact. Je zult zien dat het na een tijdje in 9 van de 10 gevallen gewoon gaat lukken. Gewoon kwestie van doen. Maar alle begin is moeilijk. Dus ga lekker oefenen!

Als je daarmee wilt beginnen, als je wilt oefenen… dan is nu de beste tijd! Maak NU alvast een aantal afspraken voor de periode net NA de vakantieperiode (als de agenda’s nog beetje leeg zijn). Dan heb je na jouw vakantie een vliegende start. Probeer ook eens een paar afspraken IN de vakantieperiode te maken. Kijk of dat lukt en hoe dat aspect van netwerken jouw bevalt.

Probeer het eens. Heel gericht. Lekker zakelijk vreemdgaan. Heerlijk… Just do it!

Dit is vierde blog in een serie over netwerken. De vorige drie blogs kun je hier lezen:

Deel 1 vindt je hier:
Niet omlopen. Geen tijd rekken!  http://henk038.wordpress.com/2012/06/11/kort-over-netwerken-1-niet-omlopen-geen-tijdrekken/

Deel 2 vindt je hier:
Mail printen en per post nasturen! Bellen om SMS voor te lezen! http://henk038.wordpress.com/2012/06/14/netwerken-mail-printen-en-per-post-nasturen-bellen-om-sms-voor-te-lezen-2/

Deel 3 vindt je hier:
Wij zijn allemaal dol op inteelt… Heerlijk!  http://henk038.wordpress.com/2012/06/18/wij-zijn-allemaal-dol-op-inteelt-heerlijk/

Wij zijn allemaal dol op inteelt… Heerlijk!

Inteelt. Je weet wel. Net zolang alles van hetzelfde mixen tot het misgaat. Niet alleen de goede eigenschappen worden versterkt maar vooral ook de slechte. De slechte eigenschappen gaan overheersen en maken je zwakker. Veel Europese vorstenhuizen zijn de afgelopen eeuwen letterlijk aan inteelt ten onder zijn gegaan. Diverse hondensoorten zijn door hun populariteit helemaal kapot gefokt. In veel landen is het huwelijk tussen naaste bloedverwanten verboden. Inteelt is erg ongezond en dat weten we. Je wordt er hartstikke ziek van en gaat daardoor eerder dood. Maar ach.. dat geldt toch niet voor netwerken?

Netwerken is heel vaak inteelt. Zonder dat je het door hebt. Gelijkgestemden zoeken elkaar op. Jonge starters bij startersbijeenkomsten. Vrouwelijke professionals in vrouwennetwerken. Turkse ondernemers bij de Turkse ondernemersvereniging. Commissarissen in het old boys netwerk. Ambtenaren op elk niveau binnen de overheid. ZZP’ers bij de als paddenstoelen uit de grond schietende netwerkverenigingen. Mannen op leeftijd uit het bedrijfsleven bij Rotary of Lions. SP’ers bij de SP en VVD’ers bij de VVD. De studenten in hun verenigingen.  We wentelen ons genoegzaam in de aanwezigheid en warme belangstelling van mensen die zo veel mogelijk op ons lijken. Inteelt bij het netwerken, daar zijn we allemaal dol op… Heerlijk!

Je krijgt steeds meer van hetzelfde in dit soort zelfgenoegzame netwerken. Geen discussie. Geen nieuwe ideeën of een nieuwe kijk op dingen. Geen tegendruk. Geen innovatie. Geen zicht op of begrip voor de positie en denkbeelden van anderen. Geen alternatieven naast eigen oplossingen, naast bestaande contacten. Geen vers bloed. Geen zicht op de vele wegen die naar Rome leiden. Met als resultaat een netwerk dat steeds minder oplevert. Een netwerk dat niet divers genoeg is om oude uitdagingen op te lossen of nieuwe ontwikkelingen creatief op te pakken. Een netwerk dat weinig houvast biedt als sprake is van een belangrijke shake up waarbij de koers snel aangepast moet worden.  Tsja…

We zouden beter moeten weten. Ook bij netwerken is inteelt slecht. Te veel zelfbevlekking en te veel oude jongens (m/v) krentenbrood. Kijk eens naar de netwerken waar je aan deelneemt en de mensen die je opzoekt om te netwerken.  Recent nog geëvalueerd of deze clubs nog wel een goede bijdrage leveren aan je netwerk doelen? Leveren ze nog nieuwe inzichten en nieuwe verbindingen op? Hoe vaak spreek je tijdens het netwerken mensen die helemaal anders tegen dingen aankijken dan jij? Blader eens door je verzameling Linkedin contacten en je verzameling visitekaartjes… Heb je genoeg verticale en diagonale verbindingen naast de vele horizontale?

Ga inteelt met de botte bijl te lijf! Weten hoe? Zoek naast enkele waardevolle, vertrouwde netwerken ook periodiek andere netwerken. Of begin zelf een netwerk. Leer elke week nieuwe, interessante mensen kennen. Keuze genoeg! Misschien wel een beetje eng of vreemd in het begin.  Maar probeer het eens. Stoppen met inteelt. Gewoon doen!

 

Dit is derde blogje in een serie over netwerken (more to come). 
Deel 1 vindt je hier:
Niet omlopen. Geen tijd rekken!  http://henk038.wordpress.com/2012/06/11/kort-over-netwerken-1-niet-omlopen-geen-tijdrekken/

Deel 2 vindt je hier:
Mail printen en per post nasturen! Bellen om SMS voor te lezen! http://henk038.wordpress.com/2012/06/14/netwerken-mail-printen-en-per-post-nasturen-bellen-om-sms-voor-te-lezen-2/

Kort over netwerken (1): Niet omlopen. Geen tijdrekken!

De komende tijd af en toe een KORT blogje over Netwerken.

Vandaag de eerste: Niet omlopen. Geen tijdrekken!

Wil je een doel realiseren met netwerken dan moet je het niet aanpakken alsof het een sociale tijdsbesteding is of bezigheidstherapie.

Je ziet vaak dat mensen afwachtend en/of heel voorzichtig zijn bij netwerken. Via via iets regelen of via een ander de persoon proberen te benaderen die je wilt spreken. Kan lang duren en zeer vermoeiend zijn. Verwonder ik mij regelmatig over.

Probeer eens een simpele aanpak denk ik dan. Niet zo moeilijk doen. Waarom niet gewoon de kortste route. Niet omlopen. Geen tijdrekken. Niet afwachten. Gewoon doen!

Voorbeeld? Wil je iemand spreken tijdens een netwerkbijeenkomst? Laat dat dan niet aan het toeval over. Maak gewoon vooraf de afspraak om elkaar daar te ontmoeten. En ja… dat kan ook prima met mensen die je (nog) niet kent maar erg graag wilt ontmoeten. Social media biedt 1000 kansen om alvast digitaal kennis te maken.

Doelloos, afwachtend op de zoveelste bijeenkomst (met borrel na) rondhangen met bekenden in de hoop iemand te ontmoeten kan altijd nog. Daar zijn heel veel mensen erg goed in. Om maar niet echt te hoeven werken of just for fun is dat ook prima. Het heeft alleen weinig te maken met effectief via je netwerk doelen bereiken.

Niet omlopen. Geen tijdrekken!