Je wilt hier Verwonderen. Mag dat?

Verwonderen. Mag dat tegenwoordig nog ergens?  Zo maar op straat.  Thuis op de bank. Online surfend. TV kijkend. In het bos. In de auto. Op school. Tijdens je studie. Op je werk… Noem het maar op.

Meestal niet eigenlijk. Er is immers zoveel uitgekauwd en voorgeschreven in ons kleine kikkerlandje. Nadenk- en verwondertijd is nergens opgenomen in een protocol, werkbeschrijving, verordening of reglement van orde. Nergens in kostprijsberekeningen is hier iets voor ingecalculeerd. Tijdens je studie of op school krijg je geen ruimte voor het behalen van ”verwonder”punten.

En al was dat wel zo… de meeste mensen lijken niet meer te weten hoe het moet. Lukt het ons überhaupt nog wel om te verwonderen? Daarvoor moet je immers wat afstand nemen. Luisteren naar hoofd en onderbuik. Vreemde invalshoeken vinden en waarderen. Dwarsverbanden leggen die anderen niet zien. Tijd nemen om iets te ervaren. Goed kijken, observeren. Tsja… dat lijken af en toe vrijwel uitgestorven eigenschappen.

Terwijl verwonderen toch kan leiden tot prachtige gesprekken. Tot mooie nieuwe inzichten en ideëen. Tot humor. Tot het stopzetten van halfbakken initiatieven of foute keuzes. Tot innovatie!

Goed kijken, goed observeren. Openstaan voor wat er binnendwarrelt in je hoofd. Net al bij bovenstaande foto. Hoe kijk je er naar? Geniet je van de lijnen en specifieke kleuren? Zie je meteen het hele plaatje of geniet je van de details en de opvallende kleuren. Zie je de weerspiegeling van de ondergaande zon of komt er een herinnering boven van de japanse vlag, half zichtbaar in het water. Zie je gewoon een brug… of een weg die zich opent voor een verre reis? Zie je misschien jezelf al ronddraaien in het grote reuzerad rechts op de foto? Verbeeldingskracht, losse ideeën, verbinden daarvan, manier van kijken. Richt je je op het hek waarachter alles opgesloten lijkt. Of zie je juist een opengeknipt hek, dat alle ruimte biedt om te kijken wat er achter de horizon ligt. Zie je een prachtig visnet dat hangt te drogen in de ondergaande zon (net als ooit op een vakantie)? Of denk je.. hoezo visnet. Ik zie een mooi kunstwerk daar in het lansdschap. Welke kunstenaar zou dat hebben gemaakt?

Tientallen indrukken, gevoelens, associaties. Laat er een aantal mensen ECHT naar kijken en je krijgt veel verschillende antwoorden. En dan verwondering over waarom de ander er totaal iets anders inziet dan jij. Interessant toch?! En dat dan nog maar op basis van 1 plaatje. Als je bedenk hoeveel plaatjes er elke dag door ons hoofd zien flitsen. Als we dit gebruiken bij vraagstukken in organisaties, in de politiek, in het bedrijfsleven, op school. Elkaar daar ook ruimte voor geven. Niet continue, niet de hele dag. Dan worden we gek van elkaar. Maar meer dan nu.

Geprogrammeerd en geconditioneerd kijken is voor ons een belangrijke basishouding geworden zo lijkt het. Verwonderen kost tijd, energie, geld, wijkt af, valt op, is moeilijk. Dat zijn zaken waar niet iedereen warm voor loopt. Waarvan we soms denken het niet te kunnen (zo geven sommigen zelfs letterlijk aan). Gek is dat. Als kind waren we continue aan het verwonderen. Daar waren we heel erg goed in. Echt verwonderen hebben we ergens tijdens onze schooltijd achter ons gelaten. Of ergens diep in onszelf verstopt. Bekijk de TED Talks van Sir Ken Robinson maar eens over Onderwijs en wat het doet (volgens hem) met kinderen en volwassenen. Denk dat hij een sterk punt heeft. Door onze manier van leren en werken raken we ver verwijderd van gezond boeren verwonderen.

Laten we onszelf dus eens een mooi kado geven. Laten we onszelf elke dag (of als dat te gek is – elke week) serieus de tijd gunnen om bewust te denken aan zaken om je over te verwonderen. En over de toegevoegde waarde daarvan. Aan al het positieve dat daaruit kan voortkomen. Zullen we afspreken dat we dat doen via een ezelsbruggetje (om het niet te vergeten). We gaan bewust ruimte geven aan verwonderen zodra we dit verkeersbord van een rotonde zien. Daarvan zijn er gruwelijk veel in Nederland. Dus dat moet je een keer opvallen als je buiten bent. Dan even in de verwonderstand. Even niet rechtoe rechtaan denken en doen. Even je gedachten laten ronddwalen. Even van alle kanten zaken bekijken. Een extra rondje op de rotonde zelf mag natuurlijk ook. Gewoon doen. Have fun. Deal?

Je wilt hier Verwonderen. Mag dat? JA! …graag zelfs!

20.000 keer thanks!

20.000 keer zijn mijn blogs hier op wordpress bekeken. 20.000 views in 11 maanden tijd. Poeh!

Ik was er even stil van toen ik dat zag vanochtend. Had nooit gedacht toen ik in een opwelling met bloggen begon dat er zoveel mensen dagelijks even op bezoek zouden komen. Maar goed. Het is wel zo en ik ben er blij mee!

 

Om jullie te bedanken hier een prachtige TED talk (opnames van presentaties door mensen die gepassioneerd en inspirerend over hun idee, ontdekking, ervaring praten) over cijfers en statistieken. Een TED talk die bewijst dat als je het goed doet, data verschrikkelijk veel vertellen en dat het fun is om mee te werken. KIJK ff naar deze TED talk van Hans Rosling. Wel passend bij een kort blogje over 20.000 views. Want wat zegt dat nu eigenlijk.

 

Heb je daar helemaal geen zin in, zo´n TED talk over data en de manier om dat tot leven te brengen… Dan is de onderstaande link naar een het geweldig leuke filmpje optreden van Triggerfinger afgelopen week bij DWDD. Geweldig omdat ze ongelooflijk strak in één minuut een song (Let it ride) neerzetten. Geweldig omdat er voor het podium twee mensen zitten die overduidelijk géén fan zijn van Triggerfinger / let vooral op de blikkenvan de vrouw. Geweldig omdat Nico Dijkshoorn direct na het optreden een ongelooflijk mooi commentaar uitspreekt waarin hij zijn liefde voor Triggerfinger mooi verwoord terwijl hij ook de andere gasten die avond (Robbert Dijkgraaf over de OERKNAL en Jolande Sap van Groenlinks over zichzelf) daar mooi bij betrekt.

Have fun!

Bizarre, bijzondere, inspirerende TED talks

De afgelopen dagen was ik er klaar voor. Een flinke portie TED talks bekijken. Inspiratie opslurpen. Heerlijk.

Ik had natuurlijk net als anders gewoon zelf kunnen gaan zoeken naar bekende en nieuwe TED talks op Google, YouTube en Ted.com. Maar je kunt ook gewoon vragen wat anderen je kunnen aanbevelen.

Dus op Google+, op Twitter en op Facebook gevraagd om TED talks. En die heb ik gekregen. Hartstikke mooi. Natuurlijk zaten daar ook de usual suspects bij. TED talks die ik al één of meerdere keren had gezien. Helemaal niet erg om nog eens te kijken. Maar ik kreeg ook de nodige TED talks aangereikt die ik nog niet gezien had. Daar zaten mooie bij.

Andersom heb ik ook een aantal van mijn favoriete talks doorgegeven. Door er over te praten online hebben we bovendien een aantal mensen voor het eerst laten kennismaken met TED talks. Mooi om te zien hoe mensen reageren als ze het fenomeen ontdekken.

Ik heb voor mezelf een kleine verzameling TED talks aangelegd op Pinterest: http://pinterest.com/henk038/ted-talks/ Zowel lange Talks als hele korte (o.a. “Derek Sivers: How to start a movement” – nog geen 5 minuten, absolute aanrader).

Veel TED talks hebben me geraakt gisteren en vandaag. Uit elke TED talk haal je makkelijk één of meerdere nieuwe inzichten waar je wat mee kunt. Inzichten, inspiratie, motivatie, fun. Die van Benjamin Zander heb ik gisteren twee keer bekeken. Fantastisch. Kun je zo vaak kijken als je wilt. Verveelt niet. Net als de eerste TED talk van Ken Robinson.

Maar welke van de TED talks die ik gisteren/vandaag heb gezien heeft me dan het meest geraakt? Dat is toch één van de (voor mij) nieuwe talks. Die van Dr. Jill Bolte. My stroke of insight. En dat van die ‘stroke’ moet je letterlijk en figuurlijk zien.

Haar verhaal kun je hier bekijken:

Ik denk dat ik deze TED talk volgende week nog maar eens moet gaan bekijken. Dat ze als dokter wordt geconfronteerd met een ziekte waar ze zelf specialist in is, dat is al bijzonder. Hoe ze het vertelt is ook heel bijzonder. Met daarbij een zeer bizar “voorwerp” om haar verhaal toe te lichten. Kortom, een zeer speciale TED Talk (thx @conniefranssen voor het aanbevelen).

Benieuwd wat jullie van haar verhaal vinden. Laat maar horen. Leuk om jullie reacties te lezen.

Park in the sky – spoorbrug zwolle als wandelpad?

Deze week bekeek ik een TED talk van Richard Hammond – Building a park in the sky. In de TED talk vertelt Hammond over een elevated railway die dwars door New York loopt.

De railway stond op de nominatie gesloopt te worden. Dat vonden Hammond en enkele anderen zonde. Ze maakten een plan om de railway te behouden en te transformeren in …een langgerekt stadspark!! Heel erg Out of the box denken. Daydream? Fantasy? Nee! Uiteindelijk is het plan niet in de bureaulade terechtgekomen. Het plan wordt nu gerealiseerd. Fase 1 is inmiddels af. Nu verder met fase 2 en 3. Prachtig om te zien wat daar is gerealiseerd!

De TED talk is hier te zien:

http://www.ted.com/talks/robert_hammond_building_a_park_in_the_sky.html

Gisteren las ik in De Stentor het bericht over de spoorbrug over de IJssel bij Zwolle. Industrieel erfgoed met een bewogen historie. Nu de nieuwe spoorbrug voor de Hanzelijn klaar is, is de oude spoorbrug – met een voor Nederland bijna uniek hefsysteem voor het ophalen van de brug zodat grote boten er onder door kunnen varen – niet meer nodig. De plannen liggen klaar om de brug te gaan slopen.

Vandaag werd in mijn hoofd de verbinding gelegd tussen de TED talk en het bericht in de krant. Zou de spoorbrug over de IJssel tussen Zwolle en Hattem ook te behouden zijn? Niet slopen maar ombouwen tot bijvoorbeeld een wandelpad over de IJssel? Met de hefbrug continue omhoog. Een paar mooie trappen aan beide zijden en je maakt er echt een belevenis van. Met bovenop een prachtig uitzicht.

Een gedachte die waarschijnlijk niet gemakkelijk gerealiseerd kan worden.in tegenstelling tot de elevated railway in New York zie ik hier zo 123 niet direct een terugverdien model. Bovendien zijn er denk ik de nodige veiligheidsrisico’s aan verbonden om de brug inclusief de hefbrug op hoogste stand over te steken. Dus maar niet direct van thought to action. Wel leuk om over te mijmeren…

(foto historischcentrumOverijssel – bezoek hun site, veel goede info en foto’s van Zwolle/Overijssel)

We verliezen 380 keer lachen als we volwassen worden. Per DAG! (via henk038)

Beter medicijn dan chocola of geld. Lachen mensen! Als kind doen we het 400 keer per dag. En nu?

Kijk deze TED TALK van 7 minuten en… SMILE!

(lukt vast)

Wie lacht voelt zich prettiger en maakt het prettiger voor anderen. Wie lacht leeft gemiddeld langer zo wordt gesteld. Ron Gutman beweert in zijn TED talk dat Lachen beter helpt om je goed te voelen dan… stapels CHOCOLA of stapels GELD. Tel uit je winst! DAT moet toch veel vrouwen en mannen erg aanspreken! In deze TED talk wordt ingegaan op de positieve effecten van lachen. Veel lachen! Bekijk 'm straks even! http://www.ted.com/talks/ron_gut … Read More

via henk038

Het scherp zien zonder scherp te zien

Hoe zie je jezelf? Zie je wie je echt bent of zou willen zijn? Mooie vragen, best lastig om te beantwoorden. Hoe lang kun je bezig zijn met niet jezelf zijn en hoe lang kun je daar vol voor gaan? Als je de TED Talk van Caroline Casey bekijkt dan zijn dat vragen die bij mij door het hoofd flitsen.

In haar TED Talk geeft Caroline Casey in extreme mate uiting aan hoe zij in de eerste helft van haar leven per se een vrouw zonder fysieke beperkingen wilde zijn. Zo sterk in haar hoofd dat ze dit kon compenseren, uit haar systeem halen zelfs. Hier de TED talk van Caroline:

http://www.google.nl/url?sa=t&source=web&cd=1&ved=0CBcQtwIwAA&url=http%3A%2F%…

Bij Caroline is het een fysieke beperking waar ze uiteindelijk zo tegenaan loopt in aar dagelijkse leven dat ze er uiteindelijk toch anders mee om met gaan. Dat doet ze op een drastische manier. Zonder scherp te zien, ziet ze het scherp en neemt ze actie.

Velen van ons hebben ook zo’n beperking. Vaak niet fysiek en niet direct zichtbaar. Al helemaal niet voor jezelf… Heb jij jouw beperking al ontdekt en weet je wie je echt bent? Hoe scherp zie jij jezelf? Food for thought…

Once upon a school – WAT een verhaal

Je hebt ideeën en geweldige ideeën En dan heb je nog veel geweldige ideeën die nooit verder komen. Of ideeën die op sprookjes lijken. “Er was eens..” (onze upon a time..). Maar je hebt ook ideeën die door mensen tot werkelijkheid worden gemaakt. Dit is zo’n verhaal over een geweldig idee dat werkelijkheid is geworden. Hoe een steeds groter wordende groep mensen er in slaagt om vrijwillig tijd te steken in het begeleiden van kinderen bij hun huiswerk, support geven bij het inlopen van achterstanden.

Dave Eggers vertelt in deze geweldig inspirerende TED talk hoe het idee is ontstaan, hoe het op kleine schaal is gerealiseerd, hoe het een lokaal succesverhaal werd en hoe het door anderen is overgenomen. Gewoon doen en door het te doen anderen zo enthousiast maken dat ze gaan meedoen. Het klinkt simpel en is ook simpel. Maar niet makkelijk. Hier de TED talk van Dave:

http://video.ted.com/assets/player/swf/EmbedPlayer.swf

Honderden vrijwilligers die met fun, betrokkenheid en grote inzet de kinderen niet alleen extra (taal)support geven, maar ze ook serieus nemen, zelfvertrouwen geven en de kans bieden zich creatief te ontwikkelen. Ik zeg.. Nobelprijs

In de TED talk laat Dave niet alleen zien wat al is gerealiseerd…. Hij laat je ook horen wat zijn TED wish is…. ONCE UPON A SCHOOL… Kijken! Genieten! Geïnspireerd raken. Als we willen kunnen we samen heel erg veel. Niet door lang te praten, maar door te doen.

Inspirerende boodschap ‘if I should have a daughter’ – en ik heb er één!

Wekelijkse hobby. Mooie TED talk opzoeken (meestal at random of beetje gestuurd). Luisteren, kijken en geïnspireerd raken. Of niet. Het is niet altijd raak. Maar vrijwel altijd zet het aan tot denken. Vandaag een mooie TED talk van Sarah Kay. WAT een energie! Mooie performance ook. Niet 1, maar 2 TED talks in één filmpje van in totaal 18 minuten.

In het tweede deel van de TED talk vertelt ze over zich zelf. Over de verhalen die ze in zich heeft en hoe ze het lef heeft ontwikkeld om ze te vertellen. Over poetry and theatre die bij elkaar komen. Over hoe ze anderen inspireert om ook hun verhaal te vertellen. Je eigen verhaal. Mooi. Ze sluit af met een kort verhaal over Hiroshima. Indrukwekkend.

Maar, deze blog gaat eigenlijk meer over het eerste deel van haar TED talk. Dat eerste deel gaat over haar dochter. Een dochter die ze (nog) niet heeft. Hoe ze daar mee om zou gaan. Wat ze haar zou vertellen. Welke boodschap en levenshouding ze haar dochter mee zou geven. Mooi om haar dat zo te horen en vooral te zien vertellen.

Sarah Kay heeft (nog) geen dochter. Ik wel. Ik zat me tijdens en na het zien van deze TED Talk af te vragen welke boodschap en levenshouding wij haar meegegeven hebben tot nu toe. In woord, in daad, in aandacht, in gevoel, in voorbeeld. Nog eens verder over nadenken. Vooral over de slotwoorden die Sarah Kay gebruikt in het eerste deel. En misschien gewoon mijn dochter maar eens vragen hoe ze tegen mij aankijkt.

Fake of echt? Truman show of TED talk?

TED talks – Fantastisch om af en toe een mooie TED talk op te zoeken en te bekijken. Inspirerend. Ik heb ooit, lang geleden, de TED talk van sir Ken Robinson over onderwijs gezien. Hooked for lfe aan TED talks. Gistermiddag na een dagje rommelen in en rond het huis en in de tuin nog even een nieuwe TED talk opgezocht. Ik vond er een van Deb Roy: the birth of a word.

http://www.ted.com/talks/view/id/1092

Fascinerend. 5,5 jaar video opnames van zijn eigen kind. Alle data verzameld en geanalyseerd door hemzelf en een team van onderzoekers van zijn eigen universiteit. Analyse van de ontwikkeling van spraak. Hoe leert een kind praten. Wat is de invloed van de ouders daarop en hoe beïnvloeden ouders en kind elkaar. Super interessant. Maar ze gaan verder. Op basis van wat ze ontdekken gaan ze dat ook toepassen op andere situaties. Waarbij ze onder meer gebruik maken van openbare info uit social media. Wat gebeurt er als Obama een toespraak houdt? Aanrader om eens te bekijken.

Na het kijken van deze TED talk ging ik koken. Ik stond ongeveer 1,5 uur in de keuken samen met onze jongste. Die is ook 5, net zo oud als het gefilmde jongetje in de TED talk. Je denkt nog eens na. Aan de ene kant over het idee, de gigantische berg werk die is verricht en de grote mogelijkheden van het onderzoek. Maar aan de andere kant moest ik ook denken over een gezinsleven omringd door camera’s, over privacy, over het effect van die camera’s en opnames op de ontwikkeling van het kind nu en later.

Na het koken moest ik opeens denken aan een film die ooit over deze situatie is gemaakt. The Truman Show. Jim Carrey in de hofdrol. De film gaat over een baby die als kind wordt geadopteerd door een bedrijf. Ze bouwen een wereld waarin alles fake is. Met 5.000 camera’s. Iedereen is acteur, behalve het kind. Het kind groeit op en alles wordt gefilmd en als soap serie uitgezonden. Iedereen kijkt mee hoe het kind opgroeit. Het kind weet lange tijd niet wat er aan de hand is. Ziet geen verschil tussen echt en fake.

Hoe langer ik er over nadenk, hoe minder enthousiast ik als vader wordt over wat deze professor in het belang van zijn onderzoek heeft gedaan met zijn kind. Niet mijn keuze. Wel een zeer interessant onderzoek en een mooie TED talk. Benieuwd hoe anderen hier tegenaan kijken. Komende week een leuk onderwerp van gesprek.