Opzouten 2012! …2013 wordt VÉÉÉÉL leuker!

2012? …Opzouten!

• Ik heb een hekel aan terugkijken (ik weet het, als Accountant is dat BEST bijzonder)
• Ik heb een hekel aan lijstjes (vooral eindejaarslijstjes)
• Ik heb een hekel aan goede voornemens (of je doet iets of niet… niet voornemen)

2013? …Kom maar op!

• Ik hou van nieuwe dingen (2013 is dus méééér dan welkom)
• Ik hou van verrassingen (kom maar op!)
• Ik hou van weer 100% actief zijn (in 2012 zat een burn-out mij danig in de weg)

Ik geniet straks van de laatste dag van 2012 en na 24u van de eerste momenten van 2013.
Ik zet alvast een lach op mijn gezicht en maak alvast mijn hoofd leeg en fris.
Ik stap over de drempel en verwonderen mij over wat er op mijn pad komt in 2013.

2013 wordt het jaar van Happy New Henk! [u is gewaarschuwd]

Dus… opzouten 2012! 2013 komt er aan en dat wordt véééél leuker!

[Het woord 'ik' staat onevenredig vaak in deze blog. IK weet het. Bewust voor deze ietwat egocentrische manier van schrijven gekozen. De komende maanden zal dit woord in blogs weer worden weggemoffeld in bijzinnen, bewust worden weggelaten of hier en daar onopvallend in de tekst worden verstopt. Maar nu even niet]

Landgenoten!

Deze blog is op 29 april geschreven als gastblog, als onderdeel van een 24 uurs gastblog marathon. Hier de link naar de site waar alle 24 gastblogs staan: http://thesmellofacrayon.wordpress.com/2012/04/29/landgenoten/  elk uur een blog van een andere blogger. Het was leuk om te doen en de zeer verschillende blogs te lezen. Veel reacties op mijn blog gehad ook. Kortom, dat ga ik nog eens vaker doen!
———————————————————————-

Landgenoten! Laat ik zo maar beginnen met mijn gastblog. Geen idee immers wie deze blog hier leest. Maar deze blog is in het Nederlands, dus het zullen meestal ‘landgenoten’ zijn. Bovendien is het zo Koninginnedag. Daar past zo’n opening wel bij.

Normaal gesproken was deze periode rond Koninginnedag voor mij HET moment in het eerste halfjaar om naar uit te kijken. Na 4 maanden hard werken de eerste week vakantie. Met nog steeds bergen vol “werk in uitvoering” maar bewust even de pauze knop indrukken voor een korte break.

Een week om even bij te tanken, even lekker weg met ons gezin. Meestal een weekje vakantie ergens in Nederland. Want Nederland is heel erg mooi in het voorjaar. Lekker om daar bewust van te genieten.

Dit jaar is deze periode rond Koninginnedag NIET een periode om even te ontspannen en bij te komen. Heb er dit jaar niet naar toegeleefd. Ik heb er de afgelopen weken zelfs niet aan gedacht of bij stilgestaan. Dat is best wel vreemd. Maar als je uit de running bent door een burn-out dan is er wel meer vreemd.

De weg van wieg tot graf  is niet recht en niet zonder risico’s. Zo af en toe raak je wel eens wat.  Bij mij is dat op dit moment een burn-out. Die van mij is nogal onvoorspelbaar en eigenwijs en het best te verdragen als ik veel met ‘m buiten ben. Vooral wandelen vindt ‘ie fijn. Zo’n burn-out is apart gezelschap. Je vaste patronen, je manier van denken en doen worden er door beïnvloed. Dat is voor mij toch wel één van de grote pluspunten van een burn-out. Even een reset. Even een paar rondjes draaien om te kijken welke kant je verder op moet, wilt, kunt.

Nu kun je  gaan lopen klagen en zeuren (inderdaad: een burn-out is verre van prettig), maar je kunt ook kijken wat het je voor moois brengt. En dat is ook best veel, mits je daar voor open staat. Nu ben ik van nature een optimist met een flinke rugzak vol zelfspot. Ik hou er ook van om net even anders tegen veel dingen aan te kijken dan de meeste mensen. Dat doe ik niet bewust. Het is gewoon een kleine afwijking. Een mindset die nu erg goed van pas komt. Omdenken en kijken waar zo’n burn-out wel goed voor is in plaats van chagrijnig klagen wat je allemaal niet kunt.

Dit jaar dus niet een week op adem komen in een drukke periode. Het wordt een week waarin ik weer wat extra dingen oppak. Een week waarin ik probeer mijn energie weer een niveautje hoger te krijgen. Een week waarin ik verder werk aan het realiseren van de vele leuke ideeën in mijn hoofd. Een week die me weer verder op weg helpt… op weg naar “Happy New Henk”.

Maar ook een week waarin ik net als voorgaande jaren ontzettend geniet van hoe mooi Nederland is in het voorjaar. Bijvoorbeeld in de bollenstreek (dat was al zo in de tijd van Monet. Zie zijn schilderij  ”Bollenvelden en windmolens bij Rijnsburg” uit 1886 – in bezit van het Van Gogh museum).

Want niet alles is anders met een burn-out beste Landgenoten!

Neem je burn-out eens lekker mee naar buiten… Vindt ‘ie fijn!

Iets meer dan een half jaar geleden lag ik hier. Niet op de bank bij de psychiater of op de onderzoekstafel van de arts. Ik lag languit op deze picknicktafel. Mooie omgeving. Maar ik had er absoluut geen oog voor.

Mijn lichaam zat mij zo in de weg dat ik onderweg op de fiets moest stoppen om even tot rust te komen.

Een simpele groene picknicktafel. In een mooie groene omgeving: gras, weilanden, heggen en bomen. Een meter naast een rustig fietspad. Met een lichaam dat niet deed wat ik zo graag wilde. Met een slecht humeur.

Nadenkend over Past Present Future. Op mijn rug op de tafel lag ik daar. Kijkend naar de strak blauwe lucht.

Gewoon even liggen. Met een slecht gevoel in mijn hele lichaam. Al maandenlang. Geen idee wat er aan de hand was. Ziekenhuis in en uit voor onderzoeken. Onzekerheid over aandoeningen en gevolgen. Bah.

Niet weten wat je wel of niet kunt die dag of de volgende dag. Proberen om zo goed mogelijk toch datgene te doen thuis en op je werk wat er moest gebeuren. De ene keer lukte dat wel. Veel andere keren lukte dat niet.

Na 4 maanden van zeer vervelende lichamelijke kwalen en de nodige onderzoeken werd in november duidelijkheid dat het waarschijnlijk geen ernstige ziekte was. Hart, longen, maag, darmen, bloed oké. Opluchting.

Een burn-out bleek de oorzaak van mijn op hol geslagen lichaam te zijn. Daarna pas kwam er een diepe vermoeidheid. Ik moest er blijkbaar eerst aan toegeven. Handig, zo’n eigenwijs hoofd dat gewoon niet luistert naar het lichaam. Ik ben nu  zo’n 5 maanden bezig die twee weer bij elkaar te brengen. De onderhandelingen over de fusie lopen nog.

Je gaat door ups and downs in zo’n periode. Als je te ver gaat dan knal je meteen weer diep in het rood. Ik heb dat nu een paar keer meegemaakt. Learning the hard way. Zo’n burn-out is leerzaam, maar geen fijn gezelschap. Maar dat was ik ook niet altijd de afgelopen periode.

De afgelopen maanden heb ik een bijzondere relatie met mijn burn-out opgebouwd. Ik heb vanaf het moment dat ik stopte met werken bewust ervoor gekozen om elke dag mensen te blijven ontmoeten, actief mensen op te zoeken. Weer of geen weer in mijn hoofd en lichaam. Ik ben ook elke dag buiten actief  geweest. Weer of geen weer buiten.

Ik neem mijn burn-out vaak mee naar buiten. Om te wandelen. Dat vindt ‘ie fijn. Ik ook. Soms nadenken over Past Present Future. Meestal gewoon om de spanning in nek en schouders te verminderen en het hoofd leeg en fris te krijgen.

Vrijdag fietste ik weer even langs de picknicktafel. De lucht was weer strak blauw. Ik ben nog even weer op de tafel gaan liggen. Dat voelde best hard aan!

De afgelopen weken zit ik duidelijk in een opgaande lijn. De duim zit echter nog lang niet 100% omhoog. Ik voel gelukkig wel dat het die kant opgaat. Ben ondertussen lekker bezig om Past Present Future goed met elkaar te verbinden. Op weg naar “Happy New Henk”

Thumbs up please!

2012 – Het jaar van “to don’t” en “ont-moeten”. Op naar een ‘Happy New Henk’

Moeten of Ont-moeten? To Do of To Don’t?

2012 – het jaar van “to don’t en “ont-moeten”.

Stoppen met het één, om het ander te gaan doen of beter te kunnen doen. Ruimte creëren. Nadenk ruimte en doe ruimte. Stoppen en starten. Niet afzonderlijk maar in samenhang met elkaar. Stop met die nutteloze to-do lijstjes. Dingen die je moet van anderen. Dingen die je moet van jezelf. Zeg eens stop. Die lijstjes geven je alleen maar extra frustratie. Kijk liever naar waar je mee kunt stoppen. Dat geeft ruimte en vrij gevoel.

[afbeelding stop/start: cherrybam tumblr]

Ik heb de afgelopen maanden al met heel wat zaken moeten stoppen. Met andere ben ik uit eigen beweging gestopt. Nu wordt het tijd om na te gaan denken waar ik permanent mee ga stoppen. Weg van veel zaken die ik de afgelopen jaren “moest” doen. Van anderen, van mezelf, vanzelf. Maar ook om te bepalen waarmee ik straks weer mee ga starten. Niet omdat ik het vaak gedaan heb of goed kan, niet omdat het moet, maar omdat ik het wil. Omdat het past bij waar ik nu sta en waar ik naar toe wil. Omdat ik er zin in heb en er energie van krijg. Ben benieuwd wat voor dingen dat zullen zijn. Heb daar nu nog geen zicht op.

De komende dagen maar eens lopen aan zee, op het strand. Lekker in beweging. Volgens mij komt er flink veel wind. Dat is mooi. Dan kan het lichaam bewegen en kan het hoofd leegwaaien. Kunnen nieuwe gedachten binnenkomen. Op naar meer creativiteit en minder routine.

Dus 2012… Let’s start! Op naar een ‘Happy New Henk’ (thx @elsbethboes voor deze mooie slogan!)