Als de mist om en in je hoofd is verdwenen…

Oorspronkelijk was het plan om vandaag héél vroeg naar Amsterdam te gaan. Naar het Rijksmuseum met de kids. De oudste heeft als peuter ooit onder de Nachtwacht doorgekropen, de andere twee zijn er nog nooit geweest. Dat gat in de opvoeding moest opgevuld worden.

Maar zaterdagavond laat toch de plannen gewijzigd. We blijven lekker deze zondag thuis. Met ‘s ochtends een mooie lange wandeling. We vertrekken al vroeg. We plakken een briefje op voor de kids. Dat we aan ‘t wandelen zijn en of ze een ontbijtje klaar willen maken als we terugkomen

We begonnen om 7 uur met ons hoofd in de dichte mist. Gelukkig kwam er al snel een klein zonnetje doorheen. Op de dijk werd de zon sterker en sterker. Je kon ‘m al bijna zien. We liepen de dijk af naar de IJssel. Even kijken naar de mist op het water. Altijd een mooi schouwspel. Bij de IJssel is het trouwens altijd prachtig.

Bij de rivier aangekomen was de mist boven het water echter al bijna helemaal verdwenen! We waren nog maar net op tijd. Daarna nog even goed rondgekeken. Alles daar bij de IJssel gaat op de schop. Er komen grote geulen in de uiterwaarden om hoog water extra ruimte te geven (Ruimte voor de rivier). Daarvoor zijn helaas al veel mooie bomen omgezaagd. Vele andere zullen nog volgen. Volgend jaar kun je hier ook niet meer bij de IJssel komen. Jammer!

Een half uur later was het stralend weer en liepen we bij de aanlegsteiger van ‘t Kleine Veer. Nog even wachten en we kunnen weer met dit pontje over de IJssel naar Hattem. Altijd fijn om wandelend of op de fiets Gelderland binnen te vallen of “thuis” te komenbin Zwolle. Helaas zijn ook bij ‘t Kleine Veer alle bomen botweg omgezaagd. Je zou er triest van worden. De altijd zo mooie groene ingang van Zwolle lijkt nu wel een treurig kerkhof. We hebben er maar niet teveel naar gekeken.

Hier aan de oever hebben we lang gezeten. Wat gedronken en gegeten.Wat gepraat, nagedacht en genoten. Van de stilte. Van het uitzicht. Van een mooi rustig moment samen. Van de natuur en wat de afgelopen eeuwen hier is gebouwd. De kerk van Hattem, de steenfabriek, de IJsselcentrale, de bruggen over de IJssel. Allerlei vogels kwamen ook voorbij. Zwemmend, vliegend, fluitend, kwakend en roepend. We zaten daar heerlijk in de zon. Toen er wolken kwamen zijn we rustig teruggelopen alhoewel het verlangen groot was er de hele dag te blijven zitten en te genieten.

Op de dijk was het inmiddels heel erg druk met hardlopers en wielrenners. De hijgende, schreeuwende, haast hebbende medemens was ook wakker geworden. We liepen dus maar rustig onderlangs de dijk terug. Toen we halverwege waren belden de kids. Hoe laat we thuis kwamen… En hoe lang de broodjes in de oven moesten bakken… We keken elkaar lachend aan. Thuis stond het ontbijt klaar. Warme broodjes, verse jus. We konden zo aanschuiven. Het briefje had geholpen (of onze afwezigheid). Dat biedt opvoedkundig mogelijkheden!

We hebben er met de kids een hele mooie zondag van gemaakt in en en om huis. Niks Nachtwacht. Die moet nog maar even wachten. Die loopt niet weg. De mist wel. En een mooie dag buiten ook.

We zagen het scherp. De mist om en in ons hoofd was verdwenen…

Sunset boven de IJssel – plaatje! [fotoblog]

Mensen zijn rare wezens. Op de mooiste momenten van de dag zijn de minste mensen op pad. Verwonder ik mij vaak over. Zie je overal in de huizen die TV’s flikkeren en buiten is het stil en verlaten. Midden over dag in het weekend hele drommen mensen, in rijen achter elkaar. Maar ‘s ochtends vroeg en aan het begin van de avond is bijna geen mens buiten. Kudde gedrag in optima forma. Doorbreek je vaste patroon eens mensen. Helemaal niet eng. Probeer het eens. Gewoon doen!

Maar goed, als je dan zelf wel buiten bent is het heerlijk rustig! Mooi tijd om wat na te denken, de dag even te parkeren in je achterhoofd en om te genieten. Gisteravond was het weer feest in de mooie “open lucht bioscoop” aan de IJssel bij Zwolle. Prachtige plaatjes, mooie voorstelling!

Geen mens te zien. Wel een reiger. Die hebben het niet zo op mensen in hun buurt. De reiger vloog dan ook snel de zonsondergang tegemoet. Groot gelijk. Had wel een stukje mee gewild.

Het water is weer iets gezakt. Je kunt weer op de keien in het water staan. Kun je net iets mooier over het open water uitkijken en ook de zon net iets mooier op de foto zetten.

Pluizebol van paardenbloem in de ondergaande zon. Nog even en ze vliegen alle kanten op. Volgend jaar nog meer paardenbloemen aan de kant van de IJssel.

Het water is niet helemaal glad.. maar voldoende om toch mooi te kunnen spiegelen. Geeft altijd zo’n mooie glans over het water. Net alsof er een laagje olie bovenop drijft (gelukkig is dat niet zo).

Nog even kijken. Zon gaat bijna onder. Het is he-le-maal stil nu. Ook de vogels zijn nu rustig. Mooi verstild moment. Altijd weer genieten, hoe vaak ik het ook meemaak.

Als er een klein bootje voorbij vaart komen er wat golfjes op de IJssel.. Samen met de zon die nu vrijwel helemaal onder is geeft dat een mooi olieachtig effect op het water. Als je goed kijkt zie je zelfs een gezicht in het midden…

De zon is nu onder. een mooie “purple sky” als toetje komt er zo aan, want de zon schijnt van achter de horizon nog wel op de wolken.

Het licht zakt weg. De paars/blauwe lucht wordt langzaam donker. Dus maar eens op weg terug naar huis. Over het hek. Nog even een laatste foto. Until next time!

Een brug met een rietje. Altijd lekker!

Door de bomen het bos niet zien… Dat kun je hier niet zeggen. Maar de lijntjes van het riet en de lijntjes van de IJsselbrug lopen wel mooi door elkaar. Mooi weer. Mooie plek aan het water. Even buiten de gebaande paden waar de zondagswandelaars lopen.

Een mooie plek om even lekker uit te waaien, te genieten van het uitzicht, een beetje te mijmeren over wat losse lijntjes in je eigen hoofd.

Fijn om een aantal vaste plekken in de natuur of in de stad te hebben waar je even kunt stilstaan. Even kunt genieten. Even alleen. Even echte rust. Dan kun je vanuit die rust weer nieuwe chaos creëren.

Een plek waar je jezelf mee naar toe kunt nemen. Waar je alleen te maken hebt met wat je ziet en met wat er in je hoofd zit. Dit is voor mij zo’n plek. Bij het riet, aan de ijssel. Met uitzicht over het water en de bruggen. Een brug met een rietje. Altijd lekker!

Hebben jullie ook zo’n plek?

Zon achter het gaas… De sneeuw komt er aan!

Het zou vandaag gaan sneeuwen. Dus snel nog even er op uit vanochtend. De zon scheen en het was prachtig.

Maar dat veranderde snel. Van een heldere lucht met volop zon naar een lucht met sneeuw wolken. De zon ging achter het gaas. Werd opgeborgen achter sneeuwwolken. Maar eens kijken of we ‘m vandaag nog terug zien

2 uur geleden scheen de zon nog in Zwolle. Inmiddels sneeuwt het hard en is alles wit. Nu maar hopen dat er een flink pak sneeuw valt en dat het daarna weer prachtig winterweer wordt. Zon, vorst, sneeuw, ijs! Ik teken er voor.

Stromend water in mijn achtertuin. Zwanen slimmer dan mensen?

Gisteren was ik even onderweg. Met de twee jongste kids op de fiets vanuit Zwolle, over de IJssel, richting Hattem. “Wat hebben wij veel natuur hier he” zei de jongste van 6. Inderdaad. Goed ook dat hij dat ziet en er van geniet. We reden over de mooie nieuwe spoorbrug van de Hanzelijn. Wij namen de gewone route over het fietspad, en dus niet OVER de boog van de brug zoals iemand een tijdje geleden als stunt heeft gedaan. De link naar dat filmpje vindt je hier: http://www.youtube.com/watch?v=QvCdtjSQUT0&feature=player_embedded Om te voorkomen dat iemand die stomme stunt herhaalt (te gevaarlijk) staan er nu leljke hekken op de mooie brug.

Onderweg even gestopt midden op de brug. Twee zwanen zwommen daar in de volgestroomde uiterwaarden. Met op de achtergrond Hattem en een vrachtschip op de IJssel. Paar foto’s gemaakt en even staan genieten in het zonnetje. De zwanen volg ik al zo’n beetje het hele jaar. Meestal zitten ze in park Het Engelse Werk. Ze kregen drie jonkies waar ze maanden voor gezorgd hebben. De jonkies staan nu op eigen vliezen. Pa en ma genieten van de rust en eten op hun gemak. Wat wil je ook in zo’n omgeving. Daar wordt je toch vanzelf rustig van. Ik tenminste wel. Of zou dat voor zwanen anders zijn dan voor mensen? Ze zoeken niet voor niets de mooie plekjes op denk ik dan. Misschien zijn ze wel slimmer dan mensen. Wij kruipen met z’n allen bij elkaar in de stad. Zelfs als het mooi weer is gaan we nauwelijks naar buiten. Zelfs voor kleine afstanden nemen veel mensen de auto of de bus. In plaats van te fietsen of te wandelen en ondertussen even lekker buiten te zijn en van de natuur te genieten. Die zwanen zoeken gewoon lekker een plek op in de natuur waar ze ongestoord kunnen eten, zwemmen en relaxen. Slimme dieren die zwanen. Mooie dieren ook om ze te zien.

Op een paar foto’s van de IJssel zie je op de achtergrond ook nog de oude IJsselcentrale. Mooi die karakteristieke pijpen hoog in het landschap. Een echt ouderwets ‘landmark’ van Zwolle. Hoop dat ze nooit zullen verdwijnen.

Na nog even intens te hebben genoten van het Voerman achtige uitzicht op het stromende water in mijn achtertuin en de slimme zwanen heb ik de plaatjes van de IJssel en de uiterwaarden geupload in mijn hoofd om later als herinnering weer van te kunnen genieten. Zulke beelden helpen om weer fris te worden in je hoofd als het druk is.

Hier de vijf plaatjes ook nog als slideshow:

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.