Blind voor je uitkijken. Je oogkleppen op. Dingen of mensen wel zien maar niet bewust beleven. Er niet van genieten.
Ik heb daar GEEN last van!
Ik zie elke dag wel iets om me heen waar ik vrolijk van wordt.
Hier bijvoorbeeld een mooi beschilderd elektriciteitskastje. Iedere keer als ik er langs fiets moet ik lachen en wordt ik vrolijk. In plaats van een lelijk grijs ding op mijn netvlies een grote lach op mijn gezicht.
Maar heel veel mensen in Zwolle hebben dit nog nooit gezien. Ook al zijn ze er 100 keer voorbij gereden of gewandeld. Geen tijd. Geen aandacht. Nooit opzij kijken. Wel kijken maar niet zien.
Onderweg kijk ik altijd om me heen naar mooie uitzichten. Of mooie details. In de natuur, in de stad.
Als het even kan dan stop ik ook. Even een denkbeeldige foto maken voor in mijn hoofd. Als herinnering. Of een echte foto met de camera of telefoon.
Grappig om te zien dat veel andere voorbijgangers het opeens OOK gaan zien als er iemand stil staat te kijken of een foto maakt.
Gisteren maakte ik deze foto van de zon achter molen De Passiebloem. De molen staat direct naast een heel druk kruispunt. De meeste mensen in de stilstaande auto’s voor de verkeerslichten keken niet links of rechts. Fietsers reden er langs zonder op of om te kijken.
Gestressed. Gejaagd. Gefocused. Ongeïnteresseerd. Ziende blind. Afwezig. Slechte bril. Haast. Wie zal het zeggen.
Sta eens wat vaker letterlijk of figuurlijk stil bij wat er bij wat er is te zien. Even verwonderen over wat je ziet (of denkt te zien). Even echt kijken. Even van genieten. Tijd voor een glimlach. Mooi.
Kleine dingen om vrolijk van te worden. Doen jullie mee?
