Gluren bij de buren…

De afgelopen twee jaar was ik er als voyeur behoorlijk druk mee. Gluren bij de buren…. De ene keer stiekem, maar vaak ook openlijk. Lekker kijken bij ons in het park hoe verliefde stelletjes elkaar het hof maken. Ook dit jaar ga ik dat weer doen. Sterker nog, ik ben er gisteren weer mee begonnen!

Ook al is het nog vroeg in het jaar en is het koud… voor sommigen is het ook nu al weer de hoogste tijd om elkaar in het openbaar de liefde te verklaren. Gewoon buiten. De liefde is sterker dan de kou van wat de lente zou moeten zijn.

Zoals de zwanen bij mij in de achtertuin. Voor hen is het de hoogste tijd. Ze willen om te starten met huisje-boompje-beestje. Of in hun situatie slootje-nestje-eitje.

Ik volg samen met onze kids de laatste twee jaar een paartje zwanen bij ons in park ‘t Engelse Werk. Mooi om te zien hoe dat gaat. Dit paartje zit in dezelfde sloot als vorig jaar. We gaan er voorlopig vanuit dat dit dezelfde zwanen zijn. De kids zijn benieuwd hoeveel jonkies er dit jaar komen. En of ze het overleven. Altijd weer spannend.

We gaan het zien. Ik hoop wel dat ze ten opzichte van vorig jaar een betere plek kiezen voor hun nest. Lees [zoektocht naar nest] en [toch nog jonkies] wat er vorig jaar gebeurde.

Voorlopig zitten ze hier goed in deze mooie brede sloot. Ze hebben ook nog geen last van eenden (daar moeten zwanen niet veel van hebben als ze een nest hebben). Er zitten wel een paar zwarte vrienden mee te kijken op de achtergrond… maar deze meerkoeten stellen ze als buren blijkbaar wel op prijs.

Misschien vinden de zwanen het net als ik wel leuk om af en toe even te gluren bij de buren…

Niet te begrijpen, wel leuk nieuws!

“Onze” zwanen zijn dit jaar onnavolgbaar.

Na een eindeloze dwaaltocht op zoek naar de gewenste broedplaats kwam er toch nog een nest. Een rare plek was het uiteindelijk, maar goed. Hier een blog over deze zoektocht: Toch nog! In verwachting en in afwachting

Na lang wachten kwamen er laat in het jaar toch nog jongen. Ondanks de rare plek van het nest en ondanks de wekenlange baggerwerkzaamheden vlak bij hun nest. Best knap. Ik was er ook blij mee! Geboortenieuws! Goed en slecht nieuws deze keer

We zagen even de zwanen met 4 jongen. Iedereen blij. Toch nog gelukt. Een paar dagen later zagen we nog maar 3 jongen. Jammer, maar niet ongebruikelijk. Vorig jaar hebben ze er ook 3 grootgebracht.

Weer een week later waren de zwanen weg. Iemand had nog wel de 3 jongen gezien. Zonder hun ouders. Luid piepend. 2 weken lang waren ze spoorloos. We dachten dat de jongen waren doodgegaan en dat de ouders waren weggegaan. Best jammer. Ik kon ze nergens vinden in het natuurgebied rondom ons huis. Best raar. Ik volg ze al een hele tijd. Ze gaan normaal niet weg in de zomer.

Een raadsel dus. Je blijft toch om je heen kijken. Opeens zag ik vorige week weer twee zwanen. Gewoon op één van hun vaste plekken. En… ze waren niet alleen. Ze hadden jonkies bij zich. Geen 4. Geen 3. Maar 6. ZES!

Hoe ze dat voor elkaar gekregen hebben kan ik niet begrijpen. Maar leuk nieuws is het zeker!

Ik weet natuurlijk niet 100% zeker of het ‘onze’ zwanen zijn. Maar het moet haast wel. Zoveel andere mogelijkheden zijn er namelijk niet. De andere zwanen in het natuurgebied zitten nog gewoon op hun vaste plek.

Maar niet teveel over nadenken ook. Heeft niet zoveel zin. Gewoon van genieten. Ik kan weer net als anders een paar keer per week tijdens één van mijn wandelingen kijken naar ‘mijn’ zwanen. Zien hoe de jonkies razendsnel groot worden. Hoe ze langzaam transformeren van kleine grijze bolletjes tot trotse jonge zwanen.

Prachtig om te zien!

Geboortenieuws: Goed en slecht nieuws deze keer

Nieuw leven is altijd mooi. Zeker als je er lang op hebt moeten wachten. En dat hebben we! In dit geval anderhalve maand langer dan normaal. Vader en moeder hebben er RUIM de tijd voor genomen!

Maar na enkele nest pogingen, een korte pauze en een definitieve nestselectie is het toch nog gelukt dit jaar. ONZE zwanen hebben nu ook eindelijk jonkies. Ze zwommen er vorige week vrijdag opeens trots mee rond!

Na alle aanloopproblemen (zie dit blog Toch nog in verwachting! uit mei over de zwanen) is dat supergoed nieuws. Helemaal omdat ze na de aanloopproblemen ook nog wekenlang te maken kregen met boten en een dragline die vlak voor hun neus (snavel) hun vijver kwam baggeren. Gelukkig hebben de baggeraars het nest net zo lang gespaard tot de zwanen met hun jonkies klaar waren om te vertrekken. Klasse.

Afgelopen vrijdag kwamen onze drie kids thuis enthousiast vertellen dat de zwanen jonkies hadden. Wel vier! Een zwaantje meer nog dan vorig jaar. Toen ik na het weekend foto’s ging nemen waren er echter nog maar 3 jongen. Dat is slecht nieuws. Meteen al eentje dood. Maar ja, dat is de realiteit. Veel jonge zwanen overleven het eerste jaar niet. Deze overleefde zelfs het eerste weekend niet. Jammer.

Pa en ma zwaan trekken zich er ogenschijnlijk niet veel van aan. Voor drie kinderen zorgen is ook een hele klus. Wij weten er alles van.

Ook de komende maanden zal ik familie zwaan weer blijven volgen. Zien hoe snel ze groot worden. Eerst maar eens kijken waar ze nu zitten, want ze hebben een nieuw plekje opgezocht. Weg van de baggeraars. Gelijk hebben ze!

Toch nog! In verwachting en in afwachting!

Enige tijd geleden schreef ik blogje. Een blogje met als afronding de ietwat bedroefde constatering dat er dit jaar, helaas, helaas, helaas, geen kinderen bij zouden komen…

Zwanekinderen wel te verstaan. Na twee mislukte nestpogingen gaven “mijn” zwanen het drie weken geleden op. Maar niet te lang getreurd. Ze bleven er zelf rustig onder. Volgend jaar nieuwe ronde, nieuwe kansen.

Hier mijn blogje van begin mei (met foto’s) over hoe ik dit jaar “mijn” zwanen heb gevolgd!

Maar wat blijkt… die zwanen hadden helemaal geen zin om zo lang te wachten. Niks VOLGEND jaar. DIT jaar! Sinds eind vorige week zit het vrouwtje weer op het nest. Poging drie! Het mannetje zwemt rondjes, blaast naar iedereen en verdedigt het nest.

Ze hebben hun tweede nest weer opgezocht. Recht onder de ramen van het Vitens kantoor. Blijft een bijzondere plek.

Ze zijn wel heel erg laat met broeden. Ben benieuwd hoeveel eieren/jonge zwanen er straks te voorschijn komen…

De komende weken kijk ik van een afstandje toe. Niet te vaak. Niet te dichtbij. Wil ze niet storen. Benieuwd hoe lang ik moet wachten. Vorig jaar waren ze ook al de laatste zwanen hier in de buurt die jonkies (3 mooie) kregen. Nu zijn ze nog later. Laatbloeiers zijn het.

Maar goed. Het is en blijft mooi nieuws. Toch nog in verwachting en ik in blijde afwachting!

To be continued!

Stromend water in mijn achtertuin. Zwanen slimmer dan mensen?

Gisteren was ik even onderweg. Met de twee jongste kids op de fiets vanuit Zwolle, over de IJssel, richting Hattem. “Wat hebben wij veel natuur hier he” zei de jongste van 6. Inderdaad. Goed ook dat hij dat ziet en er van geniet. We reden over de mooie nieuwe spoorbrug van de Hanzelijn. Wij namen de gewone route over het fietspad, en dus niet OVER de boog van de brug zoals iemand een tijdje geleden als stunt heeft gedaan. De link naar dat filmpje vindt je hier: http://www.youtube.com/watch?v=QvCdtjSQUT0&feature=player_embedded Om te voorkomen dat iemand die stomme stunt herhaalt (te gevaarlijk) staan er nu leljke hekken op de mooie brug.

Onderweg even gestopt midden op de brug. Twee zwanen zwommen daar in de volgestroomde uiterwaarden. Met op de achtergrond Hattem en een vrachtschip op de IJssel. Paar foto’s gemaakt en even staan genieten in het zonnetje. De zwanen volg ik al zo’n beetje het hele jaar. Meestal zitten ze in park Het Engelse Werk. Ze kregen drie jonkies waar ze maanden voor gezorgd hebben. De jonkies staan nu op eigen vliezen. Pa en ma genieten van de rust en eten op hun gemak. Wat wil je ook in zo’n omgeving. Daar wordt je toch vanzelf rustig van. Ik tenminste wel. Of zou dat voor zwanen anders zijn dan voor mensen? Ze zoeken niet voor niets de mooie plekjes op denk ik dan. Misschien zijn ze wel slimmer dan mensen. Wij kruipen met z’n allen bij elkaar in de stad. Zelfs als het mooi weer is gaan we nauwelijks naar buiten. Zelfs voor kleine afstanden nemen veel mensen de auto of de bus. In plaats van te fietsen of te wandelen en ondertussen even lekker buiten te zijn en van de natuur te genieten. Die zwanen zoeken gewoon lekker een plek op in de natuur waar ze ongestoord kunnen eten, zwemmen en relaxen. Slimme dieren die zwanen. Mooie dieren ook om ze te zien.

Op een paar foto’s van de IJssel zie je op de achtergrond ook nog de oude IJsselcentrale. Mooi die karakteristieke pijpen hoog in het landschap. Een echt ouderwets ‘landmark’ van Zwolle. Hoop dat ze nooit zullen verdwijnen.

Na nog even intens te hebben genoten van het Voerman achtige uitzicht op het stromende water in mijn achtertuin en de slimme zwanen heb ik de plaatjes van de IJssel en de uiterwaarden geupload in mijn hoofd om later als herinnering weer van te kunnen genieten. Zulke beelden helpen om weer fris te worden in je hoofd als het druk is.

Hier de vijf plaatjes ook nog als slideshow:

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Geboortenieuws!

Op ons vaste rondje door het Engelse Werk in Zwolle, onze 2e “achtertuin”, zagen we een paar maanden geleden twee zwanen. Ze zwommen in de vijvers en zagen kans om veel van het brood dat onze kinderen naar de zwanen en eenden gooiden op te eten. Het mannetje gedroeg zich als een met groeimiddelen opgepompte spierbal, vol testosteron. De vleugels half omhoog, snavel open, blazen en boos kijken. Maakte best indruk op de eenden.

 

In de weken die volgden zagen we ze een nest maken op het eilandje. Open en bloot aan de rand van het water. Beetje te kaal en te veel in het zicht zo leek ons. We hadden echter niet in de gaten hoe lang die zwanen moesten wachten op jonge zwaantjes. In de weken daarna werd het groener en groener rondom het nest. Het vrouwtje zat op het nest en het mannetje zwom rond. Zijn belangrijkste tijdverdrijf (naast eten) was het wegjagen van eenden die te dicht in de buurt van het nest kwamen.

 

In de laatste week van april gingen we op vakantie naar China. Nog even snel voor vertrek gekeken bij de zwanen. Maar nog geen nieuws. Toen we na 2 weken in China terug waren in Zwolle dachten we dat de zwanen ons wel zouden begroeten met hun jongen. Maar nee. Situatie onveranderd. De één op het nest, de ander blazend met de vleugels half omhoog achter eenden aan. Het leek er haast op alsof de zwaan en de eend er een dagelijks terugkerend spelletje van maakten. 1 keer gingen ze wel 200 meter achter elkaar aan! Stom gezicht. Tijdverdrijf?

 

De afgelopen weken gingen we zeker 3 à 4 keer per week even kijken bij de zwanen. Maar helaas, nog steeds geen jonge zwanen. We gingen ons al bijna zorgen maken. Olifanten zijn bijna 2 jaar bezig met een zwangerschap. Maar zwanen toch niet? Om ons heen al wel andere zwanen gezien met jonkies. Die van ons lieten ons echter wachten en wachten…..

 

Maar… Vandaag dan eindelijk nieuws. Zie onderstaande foto!

 

 

“Onze” zwanen hebben het dan toch voor elkaar gekregen. Een drieling is het geworden. Nu nog grijze jonge zwaantjes. Volgend jaar net zo mooi wit als hun ouders. De komende weken zien hoe snel ze groot worden en of ze het alledrie gaan redden. Als trouwe toeschouwers en supporters blijven we natuurlijk regelmatig kijken. Aan het uithoudingsvermogen van de moeder en de beschermingsdrang van de vader zal het niet liggen!