De wereld is gek geworden! Maar maak de mensen maar niet wakker…

Stenen lijken de wereld te domineren. Als je in wereldsteden als Shanghai of Parijs bent dan is dat duidelijk te zien en ook wel logisch. Stenen links rechts onder boven. Ter compensatie trekken mensen in hun vakantie er ver opuit en gaan dan de natuur in. Je weet wel, dat levende groene spul waar echte dieren zonder halsband of chip schijnen te leven.

Maar hier in Nederland is dat echt anders dan in die wereldsteden met hun vele miljoenen inwoners. Zelfs in de Randstad. En al helemaal in een stad als Zwolle, een middelgrote Nederlandse stad met 120.000 inwoners. Daar valt de hoeveelheid aaneengesloten stenen links rechts onder boven nog wel mee.

Door de prachtige ligging van Zwolle in de natuur en de compacte bouw van de stad kun je vanuit elk deel van de stad in enkele minuten in de natuur zijn. Super. En toch… het gebeurt in mijn ogen veel te weinig. En ‘t is zo prachtig buiten.

Waar ik niks van begrijp is de rust in de natuur in en om Nederlandse steden. Waarom is het toch zo uitgestorven in de prachtige parken in de stad. In de prachtige groenzones aan de randen van de stad. In het landelijke gebied rondom de stad. In het bos. Op en langs het vele water. Daar verwonder ik mij over. Oké… op zondagmiddag komt er even een kleine invasie de natuur in. Maar de rest van de week varieert het van rustig tot stil. Of zelfs van doodstil tot uitgestorven.

Dat is toch eigenlijk te gek voor woorden. Is er actie nodig? Moeten we op alle kruispunten in de stad borden en richtingaanwijzers ophangen” “NATUUR 0,5 KM”? Moeten we looproutes vanuit de stad naar de natuur maken? Kinderen één keer per maand in het bos of het park lesgeven? Een natuurplicht ambtenaar aanstellen? Billboards langs alle drukke wegen? Flyers onder ruitenwissers? Zadelhoesjes met natuurreclame uitdelen aan fietsers bij ‘t station? Supermarkt acties met gratis toegangsbewijzen voor de natuur?

Of moeten de mensen die er wel van genieten de andere stadsbewoners lekker tussen het asfalt, de klinkers en de betontegels laten zitten? Ze niet storen in hun tuintjes en op hun balkonnetjes? Ze lekker hun gang laten gaan in winkelstraten en winkelcentra? Ze lekker laten zweten in sportscholen en fitnesscentra?

Misschien is dat nog wel het beste. Laat ze lekker indutten en verder slapen in de binnenstad en de buitenwijken. Laat ze maar denken dat natuur er is voor vakanties en af en toe een zondagmiddag. Dan blijft het rustig, stil en relaxed buiten in de natuur voor de liefhebbers.

De wereld is gek geworden! Maar maak de mensen maar niet wakker…

Géén moeilijk blog over zakelijke dienstverlening: zonnige plaatjes!

Ik was bezig met een vrij zakelijk blog. Een blog over de noodzaak om jonge professionals een impuls te geven bij marketing, acquisitie en netwerken.

Maar zoals dat soms gaat bij bloggen. Ik kreeg geen goede blog op het digitale papier. Die heeft waarschijnlijk iets meer tijd nodig. Of misschien verschijnt ‘ie wel nooit.

In plaats daarvan een blog met plaatjes in plaats van praatjes. De afgelopen weken af en toe paar foto’s gemaakt bij een paar bruggetjes in Zwolle. Op allemaal staat een opkomende of ondergaande zon. En soms gaat er een fietsers mooi door de zon heen.

Onderstaand een paar van die shots. Just for the fun. Enjoy!

Foto’s bij brug in Berkum, Zwolle:

▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪

▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪

Foto’s bij brug Weezenlanden park Zwolle:

▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪

▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪

Foto bij brug Turfmarkt Zwolle:

Foto bij brug Diezerpoortenplas Zwolle:

Als het water aan de lippen staat… is de redding dan nabij?

Nederland is Waterland. Water in overvloed. EN.. Als het water aan de lippen staat, moet je je kunnen redden. Het liefst zelf. Redding is niet altijd nabij.

Kids in Nederland MOETEN kunnen zwemmen. DUS staan ouders in de rij en staan ze op wachtlijsten. Want we mogen dan hier in Nederland dan wel een overvloed aan water hebben. Water voor zwemles en zwemjuffen en zwemmeesters zijn schaars!

Wij hebben drie kids. Sinds vanmiddag hebben ze alledrie hun diploma A, B en C!  Geen van onze drie kids heeft echter alle lessen in hetzelfde zwembad gevolgd. We hebben zo ongeveer alle zwemlesmogelijkheden in Zwolle gehad. Ook in Kampen/IJsselmuiden zijn we geweest. Andere ouders hebben in de afgelopen jaren hun zwemheil in andere dorpen buiten Zwolle moeten zoeken (zoals Wezep,  Dalfsen, Staphorst, etc). De schaarste was af en toe groot.

Toch bijzonder. Je weet wanneer kinderen geboren worden of in de stad komen wonen (GBA). Je weet ook hoeveel kinderen in welk jaar in een stad naar school gaan als ze 4 jaar zijn (Onderwijsadministratie). Je wilt graag dat kids zo veilig mogelijk zijn in en bij water. Blijkbaar is het dan TOCH nog moeilijk om het aanbod van zwemlessen af te stemmen op de vraag. Bijzonder…

Alle drie de kids achter elkaar op Zwemles. Alledrie voor diploma A, B en C. Met die negen diploma’s ben je wel even zoet! Veel uren, veel kilometers, veel wachten, veel zweten. Maar ook heel veel lol als je ziet hoeveel plezier kids hebben als ze in het water lekker hun gang kunnen gaan. Vanaf vandaag zijn we er klaar mee. Kortom,  vandaag is het feest in huize Boshove! Feest! We laten bijna een decennium aan zwemles achter ons.

We maken ons op voor een nieuwe periode. Kids die puberen en volwassen worden. Zijn daar ook wachtlijsten voor? Als ons daar het water aan de lippen staat… is er dan redding nabij? We zullen het zien. Eerst hier maar even van genieten! Dus fles bubbels open… PLOP!

Allemaal het Klooster in. Hup! Snel een beetje!

Steeds vaker lees en hoor ik over retraites. Retraites van 1 dag. Een weekend. Een week. Zelfs langer. Allerlei soorten retraites. Vaak buitenaf. Uit de stad. Op het platteland. Letterlijk weg uit de drukte. Het liefst op een plek zonder wifi/ontvangstsignaal. Zodat ook in de verloren uurtjes het contact met de buitenwereld even helemaal weg is. Geen sex, drugs, rock and roll. Soms zelfs niets zeggen of ook geen licht. Alleen verlichting. Van binnen. Dat dan weer wel. even he-le-maal NIETS.

Ik moet dan vaak denken aan de monniken en nonnen van vroeger. Die gingen er ook op uit. Vestigden zich in een verlaten gebied. Bouwden daar een klooster en waren een groot deel van de dag (naast het werk dat ook moest gebeuren) bezig met hun eigen verlichting. Permanente retraite. Ik schets het nu even kort door de bocht en rooskleurig. Voor een meer historische toelichting zijn genoeg andere boeken. Permanente retraite. Dat is maar voor weinigen weggelegd.

Gisteren liep ik langs het grote klooster in Zwolle. het Dominicanenklooster. De kerk is nog dagelijks in functie. Er wonen zelfs nog enkele monniken. Veelal oude mannen die al jarenlang monnik zijn. Daarnaast worden er in het klooster lezingen, workshops, seminars en andere bijeenkomsten gehouden. Een mooie plek in Zwolle. Ga er eens kijken of organiseer er een bijeenkomst. Je kunt binnen nog al peinzend door de grote gangen lopen, rondom de open binnentuin (Kloosterhof). Ook in de tuin kun je een klein rondje lopen. Een paar foto’s van het klooster heb ik hier opgenomen (ik liep er gisteren tijdens een wandeling langs). Wil je meer zien ga dan naar http://www.kloosterzwolle.nl/

Het klooster: prachtige faciliteiten waar te weinig gebruik van wordt gemaakt. Ze proberen uit alle macht om genoeg opbrengsten te verkrijgen om de vele kosten die gepaard gaan met gebruik en (groot) onderhoud van het prachtige kerk- en kloostercomplex te kunnen dragen. Een hele strijd. Laten we hopen dat ze het nog lang volhouden. Een stad zonder dit soort oude, mooie gebouwen daar moet ik niet aan denken.

Toch wel bijzonder die twee ontwikkelingen die naast elkaar ontstaan. Aan de ene kant een geweldige drang bij veel mensen om aan de alledaagse drukte te ontsnappen in de vorm van een retraite. De klok langzamer te laten lopen of zelfs stil te zetten. Aan de andere kant veel kerkgebouwen en kloosters die uit alle macht trachten om mensen te vinden die er gebruik van willen maken maar daar onvoldoende in slagen. Mooie verstilde gebouwen waar vaak niet eens een klok hangt om stil te zetten. Zijn die twee ontwikkelingen aan elkaar te knopen? Dat zijn zo van die nadenkmomenten en ideeën tijdens mijn eigen retraites die ik wandelend doorbreng, zoals gisteren.

Zou het niet mooi zijn als mensen die op zoek zijn naar retraite mogelijkheden dat vaker gaan doen in faciliteiten die daar in lang vervlogen tijden speciaal voor gemaakt zijn. Zouden kloosters daar actiever op in kunnen spelen. Ook als ze, zoals het Dominicanenklooster in Zwolle, niet in the middle of nowhere staan maar midden in de stad. Twee zoektochten die uitkomen in één oplossing.

Iedereen het Klooster in. HUP! Snel een beetje!

Opa is dood. Wie wordt zijn opvolger?

Ze zijn jarenlang het boegbeeld. Ze domineren hun omgeving. Ze imponeren met hun pracht en praal. Als reuzen kijken ze neer op alles wat kleiner is. Maar tegelijkertijd kunnen ze iedereen onbeperkt laten meegenieten van hun majestueuze pracht. Dat geldt niet alleen voor mensen, ook voor bomen.

In het Engelse Werk in Zwolle stond een prachtige oude beuk. Aan de rand van het water. Eén van de oudste bomen in dit hele oude park. Een prachtige opa boom. Mooi om bij te staan, onder te zitten, naar te kijken. Verwonderen over de pracht van de natuur. Als je de oude beuk nog even in volle glorie wilt zien dan kun je deze prachtige foto bekijken:

http://www.mariovanweerd.nl/galerie/locaties/engelse_werk/slides/engelse_werk-15.html

Dat het niet zo goed ging met de grote beuk hadden we al in de gaten. De afgelopen jaren groeiden er in de herfst grote reuzenzwammen op de wortels. Een bijzonder gezicht. Onderaan dit blog heb ik een link naar het bericht over de reuzenzwammen bij deze beuk – zoals in 2010 geplaatst op Weblog Zwolle (inclusief foto’s) – opgenomen.

Vorige week, terwijl iedereen aan het schaatsen was, is de beuk omgezaagd. Ontzettend jammer, maar de beuk was helaas niet goed meer. Hij hield de schijn nog wel aardig op, maar van binnen was de boom weggerot, grote stukken waren hol. Dat kun je goed zien op de onderstaande foto’s:

Als je de gaten in de stam ziet dan is het een wonder dat de beuk er zo lang heeft gestaan. Hij wist de ziekte in zijn lichaam goed te maskeren. Wilde het misschien zelf niet weten. Of wilde niet dat anderen het zagen. Komt wel bekend voor. Zo zijn we allemaal wel eens. Nu is het voorbij. Het afgezaagde stompje staat er nog aan de rand van de vijver van het Engelse Werk.
Jammer dat de stam niet iets hoger is afgezaagd. Dan had een boomkunstenaar er een mooie zitbank van kunnen maken. Prachtige bank om uit te kijken over de vijver en het park. Mooi monument ook ter nagedachtenis van de eens zo machtige beuk. Maar helaas…

Als je van een afstandje kijkt dan mist er gewoon echt iets in het Engelse Werk vanaf nu. Een flinke leegte.
Opa is niet meer. De sporen daarvan zijn duidelijk zichtbaar in de sneeuw (laatste foto). Dat opa weg is geeft ruimte aan andere bomen. Zo is het bij mensen ook. Pijn, herinneringen en ruimte voor groei.
Voor de bomen die nu zijn geplant zo groot zijn als de oude opa beuk… dan zijn we wel meer dan 100 jaar verder. Voorlopig moeten we het doen met onze herinneringen.

UPDATE 18 februari:
De afgezaagde stam is nu uitgegraven en het “graf” is dichtgegooid. Nog even een grote zwarte vlek in het park. Nog even… en dan is alles weer groen en is elke herinnering aan “Opa” verdwenen…

 

Link naar artikel WeblogZwolle.nl over de reuzenzwammen op de beuk in het Engelse Werk (2010): http://www.weblogzwolle.nl/content/view/19129/55/

Rondje grachtengordel op de schaats: Zwols grachtenrondje 2012

Stevige vorst. Een vaarverbod. Een paar ondernemers met een leuk plan. Veel vrijwilligers. Enthousiaste deelnemers. Een mooie historische binnenstad. Een stadsgracht met mooie bruggen, rondom panden uit de Hanze tijd, oude vracht- en woonschepen. Koek en zopie tentjes, stempelposten, wat dweilorkestjes, enthousiaste toeschouwers. Een zonnetje. Meer was er niet nodig voor de eerste Zwolse grachtentocht op de schaats op 11 februari 2012. Iedereen reed zijn of haar rondjes om de oude binnenstad. Sommige snel, andere langzaam. Op rechte, nieuwe, oude houtjes, klap- of hockeyschaatsen. Hier en daar een scheve schaats met een val en een lach.

Het was een mooie dag. Prachtige sfeer. Het was meer dan 25 jaar geleden dat het rondje over de gracht kon worden gemaakt op de schaats. Hoop niet dat we weer zo lang moeten wachten. Mooi dat een paar mensen met een leuk idee dit in enkele dagen uit de grond kunnen stampen. Dat iedereen meewerkt en dat het meteen een groot succes wordt. Het kan in Zwolle, een ondernemende stad! Een stad en meer dan 120.000 “blauwvingers” die open staan voor dit soort initiatieven en meteen gewoon meedoen. Met een gemeente die support geeft in plaats van drempels opwerpt. Waarin een grote stad klein en groots kan zijn. Trots op Zwolle.

Denk dus niet als je (weer) eens een goed idee hebt dat het toch niet zal lukken. Probeer het, gewoon doen! Kan vast ook bij jou in je eigen buurt, dorp, stad. Of bedenk iets voor heel Nederland, de wereld of het hele universum. Wat let je! Just do it!

Hieronder enkele mooie plaatjes van Zwolle op de schaats op de oude stadsgracht.

Zon achter het gaas… De sneeuw komt er aan!

Het zou vandaag gaan sneeuwen. Dus snel nog even er op uit vanochtend. De zon scheen en het was prachtig.

Maar dat veranderde snel. Van een heldere lucht met volop zon naar een lucht met sneeuw wolken. De zon ging achter het gaas. Werd opgeborgen achter sneeuwwolken. Maar eens kijken of we ‘m vandaag nog terug zien

2 uur geleden scheen de zon nog in Zwolle. Inmiddels sneeuwt het hard en is alles wit. Nu maar hopen dat er een flink pak sneeuw valt en dat het daarna weer prachtig winterweer wordt. Zon, vorst, sneeuw, ijs! Ik teken er voor.

Duurzaam verlicht. Ronduit mooi.

Onderweg in Zwolle. Altijd kijken of je een leuk plaatje ziet. Geen camera bij me. Dus even snel een paar foto’s met de telefoon.

Vanochtend al fietsend kwam de zon op boven de gracht. Even een foto gemaakt. Eerst gewoon. Wel leuk. Maar toen zag ik de brugleuning. Een oude gietijzeren leuning met rondjes erin waar je doorheen kunt kijken. even op de knieën. Geeft meteen een heel andere kijk op de gracht en de opkomende zon.

Ronduit mooi!

Vanmiddag liep ik nog even over de dijk. Op zoek naar de laatste zonnestralen van deze koude, maar mooie dag. De zon stond laag boven de IJssel. Vanaf de dijk scheen de zon prachtig op het water. Monet had er een mooi schilderij van gemaakt. Maar toen ik het pad verliet en afdaalde naar het water, zag ik een mooie manier om de zon te fotograferen. Als lantaarnpaal, als lichtbaken,  midden in het water.

Duurzaam verlicht!

Vanuit een ander perspectief kijken naar je omgeving. Vanuit een ander perspectief kijken naar dingen die je al vaak gezien hebt. of gedaan hebt. Het kan. Niet alleen bij het maken van een foto. Het kan elke dag in elke situatie.

Gewoon nieuwsgierig blijven. Rondkijken. Blijven verwonderen over wat je ziet en meemaakt.

Deal?

Stromend water in mijn achtertuin. Zwanen slimmer dan mensen?

Gisteren was ik even onderweg. Met de twee jongste kids op de fiets vanuit Zwolle, over de IJssel, richting Hattem. “Wat hebben wij veel natuur hier he” zei de jongste van 6. Inderdaad. Goed ook dat hij dat ziet en er van geniet. We reden over de mooie nieuwe spoorbrug van de Hanzelijn. Wij namen de gewone route over het fietspad, en dus niet OVER de boog van de brug zoals iemand een tijdje geleden als stunt heeft gedaan. De link naar dat filmpje vindt je hier: http://www.youtube.com/watch?v=QvCdtjSQUT0&feature=player_embedded Om te voorkomen dat iemand die stomme stunt herhaalt (te gevaarlijk) staan er nu leljke hekken op de mooie brug.

Onderweg even gestopt midden op de brug. Twee zwanen zwommen daar in de volgestroomde uiterwaarden. Met op de achtergrond Hattem en een vrachtschip op de IJssel. Paar foto’s gemaakt en even staan genieten in het zonnetje. De zwanen volg ik al zo’n beetje het hele jaar. Meestal zitten ze in park Het Engelse Werk. Ze kregen drie jonkies waar ze maanden voor gezorgd hebben. De jonkies staan nu op eigen vliezen. Pa en ma genieten van de rust en eten op hun gemak. Wat wil je ook in zo’n omgeving. Daar wordt je toch vanzelf rustig van. Ik tenminste wel. Of zou dat voor zwanen anders zijn dan voor mensen? Ze zoeken niet voor niets de mooie plekjes op denk ik dan. Misschien zijn ze wel slimmer dan mensen. Wij kruipen met z’n allen bij elkaar in de stad. Zelfs als het mooi weer is gaan we nauwelijks naar buiten. Zelfs voor kleine afstanden nemen veel mensen de auto of de bus. In plaats van te fietsen of te wandelen en ondertussen even lekker buiten te zijn en van de natuur te genieten. Die zwanen zoeken gewoon lekker een plek op in de natuur waar ze ongestoord kunnen eten, zwemmen en relaxen. Slimme dieren die zwanen. Mooie dieren ook om ze te zien.

Op een paar foto’s van de IJssel zie je op de achtergrond ook nog de oude IJsselcentrale. Mooi die karakteristieke pijpen hoog in het landschap. Een echt ouderwets ‘landmark’ van Zwolle. Hoop dat ze nooit zullen verdwijnen.

Na nog even intens te hebben genoten van het Voerman achtige uitzicht op het stromende water in mijn achtertuin en de slimme zwanen heb ik de plaatjes van de IJssel en de uiterwaarden geupload in mijn hoofd om later als herinnering weer van te kunnen genieten. Zulke beelden helpen om weer fris te worden in je hoofd als het druk is.

Hier de vijf plaatjes ook nog als slideshow:

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

De kracht van Zwolle. Op naar de City Battle!

We zijn recent met een aantal Zwollenaren bij elkaar geweest om op verzoek van gemeente Zwolle de eerste Zwolse City battle voor te bereiden.

Ik ga nu niet helemaal uitleggen wat een city battle is. Als je meer wilt weten, bekijk dan het filmpje dat hieronder is toegevoegd (filmpje van een andere battle “de organisatie van de toekomst”. Opzet is gelijk). Wil je op 1 februari a.s. meedoen, bekijk dan de uitnodiging van Gemeente Zwolle (als je snel bent kun je je – als Zwollenaar – nog aanmelden): http://www.zwolle.nl/home/Strijd-mee-in-City-Battle-van-Zwolle.htm

Tijdens de voorbereiding op de City Battle was één van de vragen wat nu de kracht van Zwolle is. Ongemerkt ga je dan meteen van alles en nog wat opnoemen. Hebben we ook gedaan en met elkaar gedeeld. Prachtige voorbeelden genoeg.

Mooie historische binnenstad, prachtige ligging, zeer goede bereikbaarheid (weg, spoor, water), enorm veel groen, goede onderwijs- en sportvoorzieningen, top restaurants, mooie huizen, natuur rondom (rivieren/uiterwaarden/bossen/polders), enorm sterke economie, veel werkgelegenheid, jonge gemiddelde leeftijd, alles op de fiets goed bereikbaar, cultuur sterk in opkomst, geen echte probleemwijken, weinig criminaliteit, grote sociale betrokkenheid Zwollenaren, veel evenementen, En ga zo maar door. Te veel om op te noemen. Zwolle, stad met meer dan 120.000 inwoners. Mooie stad, mooie regio.

Het grappige was dat veel van de aanwezigen geen geboren en getogen Zwollenaren waren. De meesten zijn in Zwolle komen wonen vanwege werk of studie. En inmiddels zo verknocht geraakt aan Zwolle dat ze er graag blijven wonen. Of zelfs nooit meer weg willen.

Aan het eind van de sessie werd nogmaals gevraagd naar de kracht van Zwolle. Als quote voor de camera. Dat moest dus kort en bondig. Gekozen voor gevoel in plaats van facts & figures. Dit is volgens mij de kracht van Zwolle:

Zwolle: mooi genoeg om verliefd op te worden, interessant genoeg om van te (blijven) houden

Tijdens de City Battle gaan zo’n 150 Zwollenaren ideeën aandragen rondom deze vraag: “Hoe kan Zwolle de kracht van de stad nog meer inzetten om de kwaliteit van samenleven voor iedereen te vergroten?”. Ben benieuwd naar uitkomsten.

Hier nog het filmpje van een eerdere battle, over “de organisatie van de toekomst”, met Ben Tiggelaar als special guest: