Henk038

Archive for augustus, 2011|Monthly archive page

Monopoly Scrabble Risk Ganzeborden oké – maar wordfeud ?

In social media, Twitter, wordfeud on augustus 24, 2011 at 4:54 pm

Wordfeud. Wie daaar nog niet van gehoord heeft zit niet veel online. Op twitter wordt de hele tijdlijn af en toe beheerst door dit woord. Gelukkig hebben veel twitter Apps een filter mogelijkheid, dus ontsnappen IS mogelijk.

Online scrabble. Daarmee kun je wordfeud het beste vergelijken, al zijn de regels ietsjes anders. Je kunt het tegen allerlei andere mensen online spelen in meerdere talen, waaronder in het Nederlands. Meerdere spelletjes tegelijk als je dat wilt. Je kunt er bij weglopen, continue doorspelen, wat je maar wilt. Alle hulpmiddelen zijn toegestaan. De punten worden netjes voor je bijgehouden zelfs. De spelletjes kunnen erg lang duren. Tot de letters op zijn en niemand meer kan. Ook als je tegenstander 72 uur niet heeft gezet wordt een partij die nog loopt beëindigd.

W4

De fun van een spelletje zit hem er voor mij in dat je gaat zitten en gaat spelen. Even niks anders doen. Beetje zeuren en ouwehoeren. Proberen te jennen. Kijken wat, hoe en wanneer je kunt winnen terwijl je samen lol hebt. De sociale factor is daarbij voor mij datgene wat een spelletje leuk maakt. Dat face to face en de fun er omheen ontbreekt grotendeels bij wordfeud. Al kun je dat een beetje simuleren als je tegen bekenden speelt.

De meeste spelletjes wordfreud duren lang. Tussendoor wordt van alles en nog wat gedaan door de spelers.vEil je dus niet alleen maar wachten tot de ander een woord neerlegt, dan moet je dus VEEL spelletjes simultaan spelen tegen veel verschillende spelers.tegelijk spelen.

De ontzettend irritante reclame die steeds naar voren komt in de gratis versie van Wordfeud zijn heel erg vervelend. Dat doen ze express, zodat je de betaalde, ads free version koopt. Tired of Ads komt er steeds in beeld? Na 5 minuten spelen is het antwoord daarop al een volmondig JA!

Ik geef de voorkeur aan een ouderwets niet-virtueel en niet online (bord)spel. In plaats van online wordfeud liever face to face scrabble. Zonder hulpmiddelen. Zonder urenlange denkpauzes. Maar goed, je hoeft er niet aan mee te doen. Ieder zijn/haar meug.

Wordfeud is als je even niks te doen hebt een mooie timekiller. Voor sommigen zeer verslavend! We hebben er dus weer een rage bij. De grootste sinds angry birds? Anyway, Leuk om te zien hoe snel zoiets gaat!

Probeer eens een spelletje W O R D F R E U D 🙂

Seasick Steve – Lowlands – geef mij maar vergrijzing!

In Muziek, Vergrijzing ehealth krimp on augustus 23, 2011 at 9:55 pm

Er wordt veel bagger muziek gemaakt. Bagger met een hoofdletter B. Wat beats, catchy refrein, wat woorden erin die in de USA een peep krijgen, een hijgende rapper of kreunende zangeres (featuring…) er dwars doorhen op voorspelbare momenten en klaar is de song. Met wat AirPlay en/of genoeg downloads van gehoorgestoorde fans heb je zo een hit te pakken.

Nee dan Seasick Steve… 70 jaar en pas sinds kort ontdekt. Toert nu de festivals af en heeft net een nieuw album gemaakt dat goed verkoopt. En terecht. Een doorleefd lichaam in een bewust gekozen flodderbroek en oud shirt, veel tattoos en een baard die goed bij ZZtop past. Een kop als een oude piraat en een bijpassende stem. Een oude gitaar uit restmateriaal, met drie snaren.

Steve

Een mooie gimmick, maar wel eentje die echt muziek maakt. Met een jankende gitaar en hij wordt ondersteund door een woest rammende drummer. Blues in optima forma van iemand die het heeft meegemaakt en er songs over maakt en zingt.

70 jaar is hij, onze Steve. De topper van het Lowlands festival afgelopen weekend. De tent was te klein. Ik was er helaas niet live bij. Zag het optreden later op TV en heb op youtube naar andere opnames van hem gekeken. De energie spat er vanaf! stil zitten is niet mogelijk.

Hier een van zijn songs op Lowlands zoals te zien op YouTube:

De mensen in de westerse landen krijgen te maken met vergrijzing de komende 20-30 jaar. Dat weten we allemaal. Ook langer doorwerken hoort daarbij. Nou, als dit de tendens wordt van die vergrijzing, deze Seasick Steve, DOE mij die vergrijzing dan maar! Wat zeg ik… Geef maar een dubbele portie. Hit it Steve!

Linkedin explosie – maar wat een ondraaglijke traagheid

In HNW diversity worklife, Linkedin, Twitter on augustus 23, 2011 at 9:21 am

Tijdens mijn vakantie was ik Linkedin een beetje vergeten. Een beetje veel om eerlijk te zijn.

Ik was tussen het vakantie vieren door een beetje bezig met twitter, Google plus en blogjes schrijven. Zo in de late avonduurtjes was er geregeld mooi even kort tijd voor wat online actie. Tenzij er een gesprek te goed was om te beëindigen, of een boek te goed was om weg te leggen. Maar linkedin? Nee.

Na de vakantie linkedin maar weer eens opengezet. Tsjonge. Wat een lawine aan inmail, invitations, verzoeken om in linkedin grepen te worden toegelaten, etc. Wel allemaal van de laatste week met name. Blijkbaar hadden meer mensen een linkedin pauze tijdens hun vakantie. De linkedin lawine is opgeruimd, afgehandeld.

Linkedin is erg handig, werk er zakelijk veel mee. Wat ik bij mezelf wel merk is dat ik me een beetje ga ergeren aan de traagheid van linkedin.

Slak

In vergelijking met twitter, Google+ en Facebook is de reactietijd op linkedin nogal traag. Dat komt enerzijds doordat je geen uren op linkedin ronddoolt per dag. Anderzijds omdat meldingen van actie/reactie op linkedin met de nodige vertraging doorkomen cq plaatsvinden.

In onze huidige wereld van snel snel snel is het de vraag wat deze relatieve traagheid (en dus veel minder interactie) gaat betekenen voor linkedin. Hebben ze er geen last van en blijft het gewoon een heel effectief zakelijk social media platform? Of gaat die traagheid de komende generatie (of ook ons al) zo irriteren dat ze er niet aan beginnen of dat we in komende periode snel afhaken? Je kunt immers ook op Facebook en Google+ je hele CV kwijt en tal van andere business info.

Ben benieuwd of linkedin zijn huidige status behouden kan. Ben ook benieuwd wat ik zelf over een jaar nog met linkedin doe als ik terugkom van vakantie. Time will tell…

Easycratie in Zwolle – Ideeën, Tips?

In Zwolle on augustus 22, 2011 at 3:51 pm

Vanmiddag werd ik getriggerd door de blog van John van Boven (www.johnvanboven.com) over toepassing van Easycratie in de Zwolse politiek. Bedankt John!

We denken allebei al langer na hoe je met simpele oplossingen aandachtpunten in Zwolle kunt aanpakken. Easycratie is daarbij één van de inspiratiebronnen.

Easycratie

Begin dit jaar (februari/maart) heb ik actief meegedaan aan het project “7 days of inspiration” (7di). Een landelijk initiatief om 7 dagen lang zonder inzet van geld projecten te ontwikkelen in je eigen stad. De overwaarde van de één inzetten voor zaken waar anderen behoefte aan hebben. Een idee dat ook direct is gelinked aan ‘easycratie’. Dat heeft geleid tot veel leuke, inspirerende initiatieven in veel steden. Ook in Zwolle (7di038). Onder meer op het gebied vam onderwijs, duurzaamheid, werk, voeding.

Vanuit het eerste jaar 7di / 7di038 zijn er genoeg ideeën om dit in 2012 een vervolg te geven. Zo’n project is een prachtige en simpele manier om zelf concreet iets te doen, maar ook om nieuwe mensen te leren kennen en om anders tegen (bekende) zaken aan te kijken. Andere oplossingen te zien. Te merken hoe makkelijk het is om met enkele mensen snel iets van de grond te krijgen door krachten te bundelen en anderen te vragen om mee te werken. Veel kleine beetjes maken snel iets groots.

7di

Voordat we met Easycratie in de zwolse politiek/gemeente in een creatieve Hanzelab sessie aan de slag kunnen (gaan we voorbereiden John) ben ik wel benieuwd naar zaken die OF in Zwolle blijven liggen OF zaken die nu door of namens de gemeente worden uitgevoerd maar die ook op geheel andere wijze (met inzet van burgers / belanghebbende Zwolse bedrijven) kunnen worden uitgevoerd. Beter (op welke manier dan ook) en/of tegen lagere kosten. Dit hoeven niet direct uitvoerende gemeentelijke taken te zijn. Het kunnen ook zaken zijn waar de gemeente een regierol heeft of als verbinder/facilitator een rol kan spelen.

Ik zit zelf te denken aan mogelijkheden op het brede gebied van onderwijs. Daar liggen volgens mij zo ontzettend veel kansen die we als inwoners zelf kunnen invullen. Simpel met tijd, kennis, beschikbare hulpmiddelen die we kunnen (her) gebruiken… Maar ook veel andere terreinen van de zwolse samenleving moeten kansen liggen.

De komende periode hier maar eens concreet verder over nadenken. Kunnen we over een tijdje hierover verder in overleg met John.

Als er Zwollenaren zijn die al leuke ideeën hebben, laat maar horen. Mensen van buiten Zwolle die goede ideeën hebben vanuit eigen stad of andere voorbeelden kennen… Laat maar horen!

Het boek Easycratie is gratis te downloaden online. Lees het eens en kijk wat je er van vindt en mee kunt!

Thuiskomen.. Blij, neutraal, tegenzin?

In Algemeen, Familie, Vakantie on augustus 21, 2011 at 2:37 pm

Gisteren thuisgekomen van vakantie. Na dag autorijden weer thuis. Grappig om te merken (als je er over spreekt met mensen) hoe dit wordt beleefd.

De één baalt dat de vakantie is afgelopen en dat ‘ie weer naar huis ‘moet’. Weer de dingen doen die bij een huis horen. Opruimen, schoonmaken. Een ander is ontzettend blij om weer lekker in eigen huis te zijn. Weer in vertrouwde omgeving en slapen in je eigen bed. Weer een ander maakt het niet zoveel uit. Vakantie is prettig, weer thuis is ook prima.

Mat

Ik zelf zit een beetje in de neutrale hoek. Ik heb nooit aandrang om weer naar huis te gaan. Dat niet. Vakantie is top, thuis is ook weer lekker. Door het prachtige weer dat wij hadden had ik nog wel wat langer willen blijven deze keer. Het echte thuiskom gevoel ken ik eigenlijk niet als ik met mijn hele gezin op vakantie ben. Dan is thuis gewoon een huis, een stapel stenen. Alles wat van belang is, is mee op reis.

Tot welke categorie horen jullie?

Nederlandse bediening in ’t buitenland – me no like

In Algemeen, Familie, Vakantie on augustus 19, 2011 at 7:16 pm

Part of the fun van uit eten gaan in het buitenland voor ons is de buitenlandse menukaart (niet altijd precies weten wat je bestelt is niet erg, sterker nog, leuk) en dat geldt ook voor de bediening die je in je beste Frans of Frans/Italiaans of Duits te woord staat.

Uit eten gaan met een Nederlandstalige menukaart en een ober die stralend van trots in gebrekkig Nederlands je te woord staat zal misschien voor veel Nederlanders in het buitenland het summum van uit eten gaan zijn, maar niet voor ons.

De kinderen vinden het deels wel prettig. De oudste niet, die wil in een andere taal praten, oefenen. De jongsten wel. Aanwijzen en ‘die’ zeggen, dat is toch wel erg gemakkelijk.

Ondanks dat we het zelf wel wat jammer vinden, kun je het ook positief bekijken. Er is interesse in de buitenlandse klant en er wordt getracht hem/haar thuis te laten voelen met een Hollands tintje. Dat is toch wel goed.

En omdat ik recent nog weer iemand in een boulangerie hoorde zeggen: “mag.. Ik.. Twee.. Stokbroden..” (als je langzaam praat verstaan ze je toch in het buitenland?) is er ook wel een markt voor 😉

Binnenkort zijn die buitenlandse menukaarten toch geen enkel probleem meer. Met google translate of een ander vertaalprogramma PLUS een goede app op je smartphone die de menukaart scant en vertaalt moet dat simpel op te lossen zijn. Of het menu meertalig op een iPad serveren, ook een optie.

Vertalen

Kunnen klanten zelf kiezen of ze romantisch iets bestellen dat misschienniets heel anders is dan je had gewild of dat je high tech meteen de juiste keuze maakt. Zijn we af van die Nederlandse menukaarten in het buitenland…

Fikkie stoken – verslaving of verafschuwing?

In Italie, Vakantie on augustus 19, 2011 at 7:45 am

Ik ben er geen fan van. BBQ. Niet om te doen en niet om er van te eten. Voor een goed bereid stukje vlees, vis, groente wik ik nog wel een enkele keer een uitzondering maken. Maar de meeste mensen kunnen niet BBQen, dus dat komt niet zo vaak voor.

De Fransen zijn geboren met brandende kooltjes in hun luier volgens mij. Ze nemen elke gelegenheid te baat om vuurtje te stoken. Op zich niet zo erg. Maar die kleine camping dingen roken nogal. Ongeacht hoe de wind staat, er is altijd wel 1 BBQ waarvan je ‘last’ hebt. Want de lucht van een BBQ vind ik eigenlijk nog het ergst. “DIE LUCHT” zoals Gerard Ekdom dat altijd zegt..

Heerlijk is dat, even klagen 🙂 Maar we zeggen er niks van hoor, ieder zijn/haar ding (al zie ik nooit vrouwen die BBQ aansteken, het zijn altijd mannelijke pyromanen).

Vuur

Deze week werd het even te erg. Op de camping bij ons in Italië werd een soort BBQ 1.0 gebouwd van 1 bij 1 meter van metalen platen. Daaronder een echte flinke bos hout. De warmte kon je 10 meter verderop voelen. Er ging een halve koe op en een krat vol paprika’s. Lekker primitief fikkie stoken. De mannen stonden er glunderend bij te kijken. Een hoogtepunt, zoveel was wel duidelijk. De vrouwen maakten snel een foto.. Voor in de slaapkamer?

We hebben maar even afstand genomen. Letterlijk en figuurlijk. Zulke intieme momenten moet je niet verstoren…

Stap over de grens. Wereld van verschil. Cappuccino? WAT?

In Eten & drinken, Frankrijk, Italie, Vakantie on augustus 18, 2011 at 6:21 pm

Mooi die kleine stapjes over de grenzen van de landen in Europa. De douane posten zijn weg, alhoewel ze nog wel herkenbaar zijn. Toch merk je vrijwel onmiddelijk het verschil zodra je een grens over bent gegaan.

De straten zien er iets anders uit. De huizen ook. Ander openbaar vervoer. Soms is zelfs de natuur anders. Of de manier waarop de mensen er mee omgaan.

Maar ook als je even stopt is het meteen anders. De sfeer in een Italiaans cafe is gewoon anders dan in een Frans of Duits cafe. Om over de andere sfeer in een Zwitsers cafe nog maar te zwijgen.

Persoonlijk mag ik nogal graag een cappuccino bestellen. En er van genieten door ‘m op te drinken natuurlijk. In Nederland en Duitsland is het een gok wat voor iets je krijgt als je cappuccino bestelt. Duitsland heeft overigens wel een grote sprong gemaakt de laatste jaren en je drinkt daar steeds betere cappuccino. Zwitserland? Daar kunnen ze wel cappuccino maken, maar daar stop ik liever niet om het te proberen, zo duur is het daar.

In Italie kun je blind een cappuccino bestellen. Bijna altijd is ‘ie goed. Meestal zonder cacaopoeder. Soms helaas met. Als de cacaopoeder erin gaat voor ze de geschuimde melk toevoegen gaat het nog. Cacaopoeder bovenop vind ik niet lekker. Dat haal ik eraf. Maar dat is zo ongeveer het enige risico dat je loopt in Italië.

Komt nog bij dat in Italie de cappuccino € 1,30 kost en in Zwitserland meer dan € 5. Dus EN by far de beste cappuccino EN by far de goedkoopste. Hoe is het mogelijk.

Cappu

En Frankrijk dan? Zwijg me over Frankrijk. Een mooi land. Alleen van cappuccino maken hebben ze werkelijk de ballen verstand. Of je krijgt koffie met slagroom. Of je krijgt koffie met koude melk. Of je krijgt koffie met een afzonderlijk kannetje warme melk. Soms met een dun laagje schuim en veel te veel melk. Kortom, nooit cappuccino. Ze KUNNEN het blijkbaar gewoon niet. Hoe is het mogelijk!

Toch wel bijzonder. Je steekt de grens over van Italie naar Frankrijk en opeens kunnen ze geen cappuccino meer maken. Zou ontwikkelingshulp of een stimuleringsfonds van de EU een oplossing zijn?

Stap over de grens, wereld van verschil. Zeker als het over cappuccino gaat. Gelukkig hebben we in Zwolle “Coffee United” in de Luttekestraat. Altijd goede cappuccino, maar die eerste als je net terugkomt van vakantie smaakt altijd extra lekker.

Jongetje van 6 zonder zwemdiploma steekt De Moezel over!

In Familie, Frankrijk, Vakantie on augustus 18, 2011 at 7:25 am

Je hebt van die dagen. Je staat erbij en je kijkt er naar. Je wilt wel iets doen maar je houdt je in (vooralsnog). Je laat de kinderen hun eigen gang gaan.

Op deze camping zijn we al eerder geweest. De eigenaar heeft alle jaren flink geïnvesteerd in de camping. Het is een echte ondernemer. Wat ons betreft is hij nu wat doorgeschoten met het bouwen van nog meer huisjes en een binnenzwembadje, maar ach. We hebben hele goede herinneringen aan de camping en hij doet het met meer smaak en gevoel dan de meeste van zijn collega’s. Hij is er persoonlijk nog steeds elke dag mee bezig en dat is mooi (en essentieel, maar dat is wat anders).

Maar daar gaat het nu niet over. We staan weer aan de Moezel. La Moselle. Op weg terug naar Nederland nog even een mooie tussenstop. We slapen circa 4 meter van de moezel en dat geeft een prettig geluid. De kinderen zoeken de rivier ook elke dag even op. Je raakt er niet op uitgekeken. Maar je kunt er ook in gaan liggen, dammen bouwen en er doorheen lopen. De oudste twee zijn druk met dammen bouwen en slepen met grote stenen. De jongste banjert door het riviertje. Hij heeft nog (net) geen zwemdiploma, maar dat is hier ook niet nodig. Het water blijft onder zijn knieën.

De Moezel is hier maar een meter of 3 breed. Je kunt er bijna overheen springen.

Moezel

De jongste heeft het na een tijdje wel gezien. Zo’n rivier oversteken is eigenlijk maar een peulenschil, zelfs als je nog geen zwemdiploma hebt. Op naar de volgende uitdaging.

Mooi. Kan ik de oudste twee even lekker helpen met het bouwen van een dam. Heerlijk om weer even kind te zijn!

Bonjour! A bientôt! Niks veranderd. Na 6 jaar! Het kan!

In Frankrijk, Memories, Vakantie on augustus 17, 2011 at 7:07 pm

6 jaar geleden waren we voor het laatst in dit kleine dorpje. Een bakker. Een cafe. Een paar restaurants. Een krantenwinkel, een kruidenier, een kaaszaak. En een piepklein groenteboertje.

Een winkeltje met groente, fruit en bloemen van circa 15 vierkante meter. Een hoekje met zaden voor de moestuin. Een hoekje met groente, een hoekje met fruit, een paar bloemen. Een oude toonbank. Een deur naar achteren. “Fleurs et Primeurs” staat er op de gevel.

Als je het kleine winkeltje binnenkomt dan komt even later de oude baas van het winkeltje door de deur de winkel in. Bonjour! Bonjour! Je pakt in het winkeltje niet zelf groente en fruit. Je wijst het aan en hij zorgt dat hetgeen je wilt in een ouderwets papieren zakje komt. De kleur van het zakje is uiteraard bruin. Net als vroeger bij de groenteboer in mijn eigen dorp.

6 jaar geleden was ik voor het laatst bij hem in zijn winkeltje. Hij ziet er niet ouder uit dan ik in gedachten had. De winkel ziet er uit zoals ik in gedachten had. Net als 6 jaar geleden ben ik ook nu weer de enige klant in zijn winkel. Ik bestel 10 abrikozen. Dix? Dix! Ze glijden in het bruine zakje. Dan nog 10 pruimen. Dix? Dix! Ook die glijden in een bruine papieren zak. En nog een komkommer. Naturellement!

Fruit

Met 2 gevulde bruine zakjes en een groene komkommer sta ik bij de oude kassa. Ik reken af en Ik vertel hem dat ik 6 jaar geleden voor het laatst in het dorpje was. En dus dat het ook 6 jaar geleden is dat ik bij hem in de winkel groente en fruit kocht. Het ziet er allemaal nog net zo uit als 6 jaar geleden zeg ik. Hij kijkt me aan kijkt rond. Hij knikt. Hij lacht. Dat klopt zegt hij. “Toutes est pareille” zegt hij tevreden lachend.

Ik verlaat de winkel. Geen idee hoe hij zijn boterham verdient met zijn kleine winkeltje. Geen idee hoe lang hij het winkeltje al heeft. Ook geen idee hoe lang hij nog doorgaat met zijn winkeltje. Maar hij ziet er tevreden uit. Hij lijkt zich er niet erg om te bekommeren. Dat zal ik dan ook maar niet doen. Mooi om te zien dat in deze super snel veranderende wereld er tenminste op 1 plek een rustpunt is dat onveranderd is in al die jaren.

De komende dagen zal ik hem elke dag begroeten als ik fruit bij hem haal. Bonjour! Bonjour! We zullen zien hoe lang het na deze keer duurt voor ik weer in dit dorpje kom. En of het groentewinkeltje er dan nog is, met of zonder de vriendelijke oude eigenaar. In mijn hoofd zal de groenteman met zijn groentewinkel er altijd zijn en blijven. A bientôt!

%d bloggers liken dit: