Henk038

Archive for februari, 2013|Monthly archive page

Je wilt hier Verwonderen. Mag dat?

In gewoon doen!, ideeën - innovatie, TED talk, verwonderen on februari 28, 2013 at 12:57 pm

Verwonderen. Mag dat tegenwoordig nog ergens?  Zo maar op straat.  Thuis op de bank. Online surfend. TV kijkend. In het bos. In de auto. Op school. Tijdens je studie. Op je werk… Noem het maar op.

image

Meestal niet eigenlijk. Er is immers zoveel uitgekauwd en voorgeschreven in ons kleine kikkerlandje. Nadenk- en verwondertijd is nergens opgenomen in een protocol, werkbeschrijving, verordening of reglement van orde. Nergens in kostprijsberekeningen is hier iets voor ingecalculeerd. Tijdens je studie of op school krijg je geen ruimte voor het behalen van “verwonder”punten.

En al was dat wel zo… de meeste mensen lijken niet meer te weten hoe het moet. Lukt het ons überhaupt nog wel om te verwonderen? Daarvoor moet je immers wat afstand nemen. Luisteren naar hoofd en onderbuik. Vreemde invalshoeken vinden en waarderen. Dwarsverbanden leggen die anderen niet zien. Tijd nemen om iets te ervaren. Goed kijken, observeren. Tsja… dat lijken af en toe vrijwel uitgestorven eigenschappen.

Terwijl verwonderen toch kan leiden tot prachtige gesprekken. Tot mooie nieuwe inzichten en ideëen. Tot humor. Tot het stopzetten van halfbakken initiatieven of foute keuzes. Tot innovatie!

image

Goed kijken, goed observeren. Openstaan voor wat er binnendwarrelt in je hoofd. Net al bij bovenstaande foto. Hoe kijk je er naar? Geniet je van de lijnen en specifieke kleuren? Zie je meteen het hele plaatje of geniet je van de details en de opvallende kleuren. Zie je de weerspiegeling van de ondergaande zon of komt er een herinnering boven van de japanse vlag, half zichtbaar in het water. Zie je gewoon een brug… of een weg die zich opent voor een verre reis? Zie je misschien jezelf al ronddraaien in het grote reuzerad rechts op de foto? Verbeeldingskracht, losse ideeën, verbinden daarvan, manier van kijken. Richt je je op het hek waarachter alles opgesloten lijkt. Of zie je juist een opengeknipt hek, dat alle ruimte biedt om te kijken wat er achter de horizon ligt. Zie je een prachtig visnet dat hangt te drogen in de ondergaande zon (net als ooit op een vakantie)? Of denk je.. hoezo visnet. Ik zie een mooi kunstwerk daar in het lansdschap. Welke kunstenaar zou dat hebben gemaakt?

Tientallen indrukken, gevoelens, associaties. Laat er een aantal mensen ECHT naar kijken en je krijgt veel verschillende antwoorden. En dan verwondering over waarom de ander er totaal iets anders inziet dan jij. Interessant toch?! En dat dan nog maar op basis van 1 plaatje. Als je bedenk hoeveel plaatjes er elke dag door ons hoofd zien flitsen. Als we dit gebruiken bij vraagstukken in organisaties, in de politiek, in het bedrijfsleven, op school. Elkaar daar ook ruimte voor geven. Niet continue, niet de hele dag. Dan worden we gek van elkaar. Maar meer dan nu.

image

Geprogrammeerd en geconditioneerd kijken is voor ons een belangrijke basishouding geworden zo lijkt het. Verwonderen kost tijd, energie, geld, wijkt af, valt op, is moeilijk. Dat zijn zaken waar niet iedereen warm voor loopt. Waarvan we soms denken het niet te kunnen (zo geven sommigen zelfs letterlijk aan). Gek is dat. Als kind waren we continue aan het verwonderen. Daar waren we heel erg goed in. Echt verwonderen hebben we ergens tijdens onze schooltijd achter ons gelaten. Of ergens diep in onszelf verstopt. Bekijk de TED Talks van Sir Ken Robinson maar eens over Onderwijs en wat het doet (volgens hem) met kinderen en volwassenen. Denk dat hij een sterk punt heeft. Door onze manier van leren en werken raken we ver verwijderd van gezond boeren verwonderen.

Laten we onszelf dus eens een mooi kado geven. Laten we onszelf elke dag (of als dat te gek is – elke week) serieus de tijd gunnen om bewust te denken aan zaken om je over te verwonderen. En over de toegevoegde waarde daarvan. Aan al het positieve dat daaruit kan voortkomen. Zullen we afspreken dat we dat doen via een ezelsbruggetje (om het niet te vergeten). We gaan bewust ruimte geven aan verwonderen zodra we dit verkeersbord van een rotonde zien. Daarvan zijn er gruwelijk veel in Nederland. Dus dat moet je een keer opvallen als je buiten bent. Dan even in de verwonderstand. Even niet rechtoe rechtaan denken en doen. Even je gedachten laten ronddwalen. Even van alle kanten zaken bekijken. Een extra rondje op de rotonde zelf mag natuurlijk ook. Gewoon doen. Have fun. Deal?


Je wilt hier Verwonderen. Mag dat? JA! …graag zelfs!

Weg met symptoom bestrijding. Back to Basics!

In gewoon doen!, leadership on februari 23, 2013 at 10:46 pm

In Nederland zijn we vooral druk met de waan(zin) van de dag. Druk met haastige besluiten nemen. Het lijkt wel alsof nuchter boerenverstand uit ons DNA is verdwenen.

Oordeelsvorming in 1 seconde, spoedoverleg, noodverbanden en incidentwetgeving. In het bedrijfsleven. In de politiek. Op TV, in de krant, op internet. Bij maatschappelijke organisaties. Op scholen. Bij clubs en verenigingen. Snel reageren op alles wat voorbijkomt lijkt de norm.

We verspillen als BV Nederland zo enorm veel tijd, energie en geld. Rustig nadenken en tijd steken in moeilijke vraagstukken lijkt uit den boze te zijn. Dan klopt de Return on investment berekening van de boekhouders niet meer. Dan kom je als manager, bestuurder, politicus niet daadkrachtig en besluitvaardig over.

Nu zou ik een ingewikkeld verhaal kunnen schrijven over hoe dat komt. Analyse van trends en ontwikkelingen. Met allemaal voorbeelden waar het niet goed gaat. Maar ja, wie zit er op zo’n klaagverhaal te wachten. Klagen is zo 2012. Negatief verhaal en lekker betweterig. Laten zien waar oplossingsmogelijkheden liggen. Dat is veel interessanter.

Daarom in plaats van geklaag een positief bericht. Met centraal daarin een prachtige animatie over de vereniging, als cadeautje om naar te kijken. De vereniging: één van de mooiste samenwerkingsverbanden die wij in Nederland kennen. Wat is nu eigenlijk zo’n vereniging. Wanneer gaat het daar goed mee. Wat levert dat op. Waarom zijn we daar lid van (of waarom niet meer).

Ik hoop dat jullie net als ik genieten van dit mooie verhaal. Even lekker kijken en luisteren. Naar het belang van duidelijkheid. Naar de al lang bestaande focus op structuur. Naar de toenemende focus op strategie. En over het ondergeschoven kindje: cultuur.

Ik heb deze animatie (van de KNVB) de afgelopen 12 maanden al een paar keer bekeken. Blijft mooi. Ik zie daar veel zaken in terugkomen die niet alleen voor een vereniging van groot belang zijn. Ze gelden net zo hard voor maatschappelijke organisaties, voor het bedrijfsleven, voor de politiek. Benieuwd of jullie dat ook zo zien. Food for thought!

▪ Waarom zijn we ook al weer met iets gestart.
▪ Wat is de basis van waaruit we bezig zijn.
▪ Waarom zetten we ons daar voor in.
▪ Wie gaan we vragen om mee te doen.
▪ Hoe gaan we stimuleren, support geven, waarderen.
▪ Hoe werken we beter samen.
▪ Hoe leggen we verbinding.
▪ Hoe krijgen we de juiste spirit weer terug.
▪ Hoe gaan we ons weer slim verenigen.

image

Zullen we stoppen met op bijna alles te reageren met overhaaste besluiten en noodverbandjes? Soms zijn die nodig. Meestal niet. Zullen we dan ook niet meer continue schreeuwen om actie als er wat gebeurt? Symptoombestrijding stukje bij beetje uitbannen. Gewoon doen. Zelf doen. Zelf leiderschap tonen.

Wij zijn met z’n allen zo slim, dat gaat ons toch gewoon lukken. Pauze nemen. Dit soort vragen stellen EN beantwoorden. In verenigingen, in het bedrijfsleven, bij overheden, in de politiek, in de zorg, op scholen, in ’t gezin, etc. Stoppen met ons zelf gek maken. Gewoon even flink op de pauzeknop rammen! Stoppen met hollen achter de doorgedraaide lopende band…

Weg met symptoom bestrijding. Back to basics!

Zakelijke dienstverleners zijn niet MANS genoeg

In gewoon doen!, Netwerken, social media on februari 18, 2013 at 8:43 pm

Zakelijke dienstverleners. Je komt ze overal tegen. Best een groot deel van Nederland is het. Een nog groter deel van Nederland maakt er direct of indirect gebruik van. Maar veel van die dienstverleners zijn niet MANS genoeg.

Op inhoud gaat het meestal wel goed (daar wordt ook hard aan gewerkt). Maar ze doen vaak niet genoeg, niet slim, niet effectief aan MANS!

Marketing
Acquisitie
Netwerken
Social media (zakelijk)

Jonge professionals moeten na hun studie eerst een vak leren. En zich als professional en persoon ontwikkelen. De focus op inhoud, op vakmanschap is extreem belangrijk en terecht. Op een gegeven moment moeten ze echter ook slim met MANS kunnen omgaan. Dat is een grote barrière voor velen.

Ik zie dat bij jonge professionals in mijn eigen beroepsgroep (bij grote en kleinere kantoren). Maar ook bij juristen, notarissen, advocaten, bankiers, belastingadviseurs, etc. Ik kom ze zakelijk en privé regelmatig tegen. Velen worstelen met MANS of laten het zoveel mogelijk achterwege. Schuiven het voor zich uit.

image

Zelfs dertigers zie je zwaar worstelen met MANS. Sommigen denken zelfs dat MANS een soort gevaarlijk No MAN’S Land is. Of dat je een SUPERHELD moet zijn om het te kunnen… MANS goed toepassen is niet makkelijk, maar ook geen rocket science. Je hoeft er ook echt geen superheld voor te zijn.

Marketing, acquisitie, netwerken en (zakelijk) social media. Cruciaal om te groeien als professional. Cruciaal voor contacten en contracten. Voor relatiemanagement. Voor gericht partnerschap met nieuwe opdrachtgevers. Voor effectief je tijd besteden. Voor eigen ontwikkeling en verbreding. Voor echte actuele marktkennis. Voor co-creatie en waardecreatie in je werk, voor opdrachtgevers en je eigen organisatie. Voor impact. Voor fun in je werk.

image

Jonge professionals moeten in eerste instantie hele goede professionals worden. Kwaliteit is de basis. Daarnaast moeten we ze ook snel aan de MANS brengen. Binnen bedrijven wordt daar best veel aan gedaan. Vaak wel relatief laat naar mijn mening. Wat kunnen we doen om een impuls te geven naast datgene wat er al wordt gedaan?

▪ Zou gerichte aandacht voor MANS tijdens hun opleiding helpen? Bijvoorbeeld als minor op HBO of Universiteit ▪ Of vanaf eerste jaar van hun carrière op het werk sterke faciliteiten aanbieden? Voorkomen dat ze verkeerd gedrag of ideeën oppikken ▪ Moeten we ervaren collega’s (mensen zoals ik) jonge professionals laten begeleiden om ze vroeg het grote belang van MANS te laten ervaren. Zorgen dat ze op kleine schaal daar van jongs af aan mee oefenen. Soort ouderwetse Meester-Gezel structuur opzetten?

image

Wellicht… en zo zijn nog wel meer zaken te bedenken. Het begint er echter mee dat jonge professionals het zelf goed snappen. De drempel over, naar buiten. Offline en online. Er zelf binnen en buiten kantooruren tijd en energie insteken, als vast onderdeel van je werk. Eigen initiatief blijven nemen. Af en toe een heldendaad op klaarlichte dag. Op een moderne, eigen manier. Ondernemend zijn. Ondernemer worden. Gewoon doen!

Allemaal in onze eigen kleine kring hier samen aan werken. Als ervaren en jonge professionals. Samen werken en van elkaar leren. En die kleine kringen?  Die kleine kringen kunnen makkelijk samen grote kringen worden.

Ik denk dat er nog veel stappen te zetten zijn. Ik loop er niet voor weg. Wie loopt er mee? Maken we jonge professionals meer MANS! Wordt zakelijk Nederland creatiever, socialer en effectiever van.

Géén moeilijk blog over zakelijke dienstverlening: zonnige plaatjes!

In fotoblog, natuur, Zwolle on februari 16, 2013 at 8:11 pm

Ik was bezig met een vrij zakelijk blog. Een blog over de noodzaak om jonge professionals een impuls te geven bij marketing, acquisitie en netwerken.

Maar zoals dat soms gaat bij bloggen. Ik kreeg geen goede blog op het digitale papier. Die heeft waarschijnlijk iets meer tijd nodig. Of misschien verschijnt ‘ie wel nooit.

In plaats daarvan een blog met plaatjes in plaats van praatjes. De afgelopen weken af en toe paar foto’s gemaakt bij een paar bruggetjes in Zwolle. Op allemaal staat een opkomende of ondergaande zon. En soms gaat er een fietsers mooi door de zon heen.

Onderstaand een paar van die shots. Just for the fun. Enjoy!

Foto’s bij brug in Berkum, Zwolle:

image

▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪

image

▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪

image


Foto’s bij brug Weezenlanden park Zwolle:

image

▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪

image

▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪

image

Foto bij brug Turfmarkt Zwolle:

image

Foto bij brug Diezerpoortenplas Zwolle:

image

Meer fun tijdens netwerken. Doe de Netwerk BINGO !

In Netwerken, verwonderen on februari 10, 2013 at 12:14 pm

Afgelopen weken weer hartelijk gelachen. Als lemmingen liep iedereen weer de vele bijeenkomsten en recepties af. Niks mis mee. Mits je dat met verstand doet. En nee… ik heb het niet over hoeveel je wel/niet moet drinken op zo’n receptie als je nog naar huis moet rijden.

Ik kijk vaak met verbazing, maar ook met veel plezier, naar het gedrag van mensen op massale netwerk bijeenkomsten. Er zijn hordes mensen die een bijzondere manier van netwerken hebben. Bewust of onbewust… wie zal het zeggen.

Gericht netwerken en fun
Zelf heb ik altijd minimaal vier doelen tijdens een netwerkbijeenkomst. Ik hou van gericht netwerken:

1. Ik weet wie ik graag wil spreken, waarover, en met welk resultaat. Helder hebben voor jezelf wat je komt doen.
2. Ik weet welke personen ik niet wil spreken. Netwerken moet leuk blijven.
3. Ik ontmoet graag minimaal 3 leuke relaties om goed bij te praten. Netwerken is fun.
4. Ik wil graag minimaal 1 persoon (beter) leren kennen. Frisse lucht is essentieel in je netwerk.

Die vier doelen zijn over het algemeen goed te realiseren (je moet uiteraard de goede bijeenkomsten uitzoeken en goed voorbereid zijn). Daarnaast dus altijd tijd over. Bijvoorbeeld om te observeren wat er om mij heen allemaal gebeurt.

Wil je ook extra plezier beleven aan een netwerkbijeenkomst? Probeer dan naast het realiseren van jouw doelen tijdens de meeting een leuk spel te spelen. Daarvoor moet je kijken wat voor type mensen er rond lopen. Hoe dat spel heet? Netwerk Bingo!

image

De netwerk typetjes

Onderstaand de typetjes die je kunt herkennen tijdens het netwerken:

Je hebt de veelschudders. Mensen die zoveel mogelijk anderen even de hand willen schudden. Gesprekken duren te lang. Gezien worden telt. Al lopend een hand vastknijpen, schudden, iets zeggen en doorlopen (kijk mij eens aanwezig zijn).

Je hebt de schouderkijkers. Mensen die de man of vrouw met wie ze praten niet aankijken. Ze kijken continue links of rechts onrustig over de schouder van hun gesprekspartner… op zoek naar iemand waarmee ze liever willen praten (je zou eens iemand missen).

Je hebt de klevers. Mensen die met veel moeite iemand hebben gevonden om mee te praten… Ze gaan nooit nooit nooit meer loslaten. Ze gaan desnoods zelfs mee naar de wc . Dat is beter dan loslaten (want dan staan ze weer alleen tussen al die enge vreemde mensen).

Je hebt de kaartendealers. Mensen die last hebben van die dikke stapel visitekaartjes in hun zak… die moeten uitgedeeld worden. Maakt niet uit aan wie. Uitdelen die kaartjes (als ik er 100 uitdeel zal toch wel iemand dat kaartje bewaren en bekijken).

Je hebt de brulapen. Mensen (vaak mannen) die graag aan iedereen laten horen dat ze er zijn. Kreten, bulderende lach, dat soort dingen (ze staan vaak in de buurt van de bar).

Je hebt de pauwen. Mensen (vaak vrouwen) die door accessoires, opvallende kleding  – of het gebrek daaraan – zo veel mogelijk de aandacht proberen te trekken van andere aanwezigen (what you see is what you won’t get).

Je hebt de muurbloemen. Mensen die er wel zijn, maar ook weer niet. Soms zie je ze aarzelend bewegen. Meestal naar de ober voor een glas en een bitterbal. Maar dan snel weer terug naar een veilige plek in de luwte (ik moest van mijn baas netwerken en ik ben er geweest).

Je hebt de aanschuivers. Mensen die stilletjes bij een klein groepje anderen aansluiten. Luisteren mee, zeggen meestal niets. Iedereen denkt dat hij/zij bij een van de anderen hoort (willen geen muurbloem zijn, nu lijkt het net alsof ze erbij horen).

Je hebt de stelletjes. Mensen die met z’n tweeën komen, met z’n tweeën staan, met z’n tweeën praten, lachen, rondkijken, rondlopen. En met z’n tweeën weer naar huis toe gaan. Soms hebben ze een relatie. Soms zijn het collega’s. Samen is minder eng (wel jammer dat ze verder niemand gesproken hebben).

Je hebt de eregasten. Mensen die weten dat zij belangrijk zijn. Dat veel mensen speciaal voor hen zijn gekomen. Dat ze ontelbare handen, schouderklopjes en luchtkussen krijgen. En irtitante verzoeken. Hun teflonlaag en plastic smile bieden hulp (de klok wordt in de gaten gehouden, ze weten wanneer ze weg kunnen).

image

Netwerk bingo kaart

Heb je alle tien de hiervoor genoemde types gezien tijdens de netwerk bijeenkomst? YES! Dan heb je Netwerk BINGO !

Het is natuurlijk de bedoeling om zo snel mogelijk jouw netwerk bingo kaart vol te krijgen. Dat kun je in stilte doen in je eigen hoofd, of samen met anderen aan een statafeltje. Niet te hard lachen natuurlijk…

Dit zijn zo maar 10 typetjes.  Er zijn er véél meer. Heb je leuke suggesties? Geef ze door. “Meer fun tijdens netwerken. Doe de Netwerk Bingo!”

…..Hieronder nog een keer de bingo kaart. Om uit te printen en mee te nemen de volgende keer 🙂

image

*******************************************************************************************************

Dit is 7e blogje in een kleine serie over netwerken. De vorige 6 blogs vindt je hier:

Blog 1:
Niet omlopen. Geen tijdrekken!

Blog 2:
Mail printen en per post nasturen. Bellen om een SMS voor te lezen!

Blog 3:
We zijn allemaal dol op inteelt… Heerlijk!

Blog 4:
Lekker hoor… Zakelijk vreemdgaan! Just do it!

Blog 5:
Fake it? Shake it! Opzouten en niet terugkomen!

Blog 6:
Stop met netwerken. Start having FUN!

Out of the Office denken & doen. Lopende zaken afhandelen

In Fris in je hoofd, HNW diversity worklife, ideeën - innovatie, natuur on februari 7, 2013 at 9:08 pm

Je kent dat wel. Een kamer met 3 muren en aan één kant glas. Een tafel, rond, ovaal of vierkant. Stoelen. Blad met koffie, thee, water en kopjes. Flipover, whiteboard… dat soort zaken. Gaaaaaaaaaap!

We maken vergaderingen, overleg, bijpraten, coachingsgesprekken – zo lijkt het – het liefst zo saai en standaard mogelijk. Ik kijk zelf graag naar inhoud en effectiviteit en merk steeds vaker dat andere vormen veel beter werken. En ook nog leuker zijn.

image

Al geruime tijd regel ik een deel van mijn 1 op 1 afspraken zo dat we iets anders doen dan binnen in een kamer zitten. Dat is een vast onderdeel geworden van hoe ik werk. Coachingsgesprekken op een terras in de zon of tijdens een rondje lopen na de lunch. Plannen maken bij een goede cappuccino in de stad. Echte interesse en volledige aandacht tijdens een broodje eten. Zwakke plekken tonen en over en weer elkaars klankbord zijn tijdens een stevige wandeling in ’t bos. Zakelijke discussies uitpraten op een bankje aan het water.

Voor sommige gesprekken werkt dit heel goed. Andere omgeving geeft andere mogelijkheden. Andere mindset. Andere uitkomsten. Minder automatische patronen. Meer echte aandacht. Minder afstand. Meer contact. Minder loopgraven. Meer oplossingen. Meer tijd voor reflectie.

Volgens mij zijn de meeste mensen buiten kantoor (helemaal als het echt buiten is) veel beter in staat om vrijer en met een open mind zaken te bekijken en te bespreken. Hoeft niet lang te duren. Soms is half uur genoeg. Daarna met een fris hoofd weer naar binnen!

image

We zijn bezig om “out of the box” of “outside the box” of zelfs “without a box” denken. We zouden volgens mij ook meer  “out of the office” moeten denken.

Beweging in de zaak. Letterlijk en figuurlijk. Lekker hoor. Zouden meer mensen moeten doen. Of tenminste eens proberen.

Out of the office denken en doen. Lopend(e) zaken afhandelen!

Iets voor JOU?

%d bloggers liken dit: