Henk038

Archive for mei, 2013|Monthly archive page

Stiekem is naast Zwolle ook D******* best wel mooi!

In natuur, verwonderen, Zwolle on mei 30, 2013 at 8:32 am

Ik kom er al heel lang. Al zeker bijna 25 jaar af en toe. De binnenstad. Een enkele woonwijk. Het station. Het stadhuis. Een restaurant. Een café. Een boekhandel. De kleine straatjes. Het mooie Bergkwartier. Dat soort dingen.

Maar vorige week was ik een nacht in het IJsselhotel in D*******. Direct aan het water. Pontje voor de deur. Recht tegenover de binnenstad en het mooie oude waterfront.

image

Na een week vol regen was het ook nog eens redelijk weer. Zowel ’s avonds als de hele volgende dag. ’s Avonds laat en ’s ochtends dus lekker kunnen genieten van het weer, de ijssel, de stad die ging slapen en weer langzaam wakker werd in de zon.

image

In Zwolle loop ik vaak langs de ijssel. Dat had ik in al die jaren in D******* nog nooit echt gedaan. Nu wel. Mooi! Voor herhaling vatbaar.

image

’s Avonds al heen en terug vanaf het hotel naar de stad gelopen om een biertje te drinken op de Brink. Over de brug lopen en kijken naar de fel verlichte kerk die werd weerspiegeld in de IJssel. De volgende ochtend al vroeg een lekker rondje gewandeld over de twee bruggen. Heerlijk rustig nog.

Vanaf de overkant (De Worp) zie je eigenlijk beter hoe mooi D******* aan het water ligt. Vooral vanaf een afstandje overdag en in het donker lijkt het mooi.

image

Wat ik ook prettig vind is dat het er net iets minder “aangeharkt” is dan in Zwolle. Dat geeft mij toch een heel ander gevoel als je daar rondloopt in vergelijking met Zwolle. Kampen heeft hetzelfde effect op mij. Beide steden hebben net wat meer randjes en rafeltjes dan het wat netter ogende Zwolle. Verwonderde ik mij over. Zou dat komen omdat D******* en Kampen beide direct aan de rivier liggen, iets minder statig en iets rommeliger zijn? Of zou dat gevoel ergens anders vandaan komen?

image

Als je de mooie stadsgracht en de ijssel in het groen en de uiterwaarden bij Zwolle gewend bent, is het ook wel mooi om een keertje “vreemd te gaan” door in Deventer (ow… vergeet ik de sterretjes!) buiten het centrum rond te lopen langs de ijssel. Het water over de kade te zien lopen. Van het uitzicht te genieten op de oude stad. Mooie oude Hanzesteden naast elkaar. Overeenkomsten en verschillen.

Maaruh… Stiekem is naast Zwolle ook D******* best wel mooi!

Advertenties

Meiden en voetbal. Wat een combinatie…

In Kinderen, Zwolle on mei 26, 2013 at 11:51 am

Onze dochter speelt al lang voetbal, bij Bequick’28 in Zwolle. Fanatiek ook. Ook op school heeft ze extra voetbaltraining (voetbal class: 6 lesuren per week). Ze zou dit jaar eigenlijk in de meiden C spelen. Maar doordat Bequick’28 flink is gegroeid in het meidenvoetbal kon er naast een meiden A, B en C ook een meiden D worden gevormd. Ze koos er voor om samen met een vriendin dit jaar in de D te blijven spelen.

Bijzonder team, meiden D. Een team met een aantal meiden die al jarenlang voetballen en een behoorlijk aantal die net op voetbal zitten. Een paar voetbalden dit jaar echt voor ’t eerst. Ze kwamen over vanuit een andere sport, zoals hockey. Anderen voetbalden veel op straat en stonden nu met een team op het veld.


“]image

Vanaf de start zag je al dat er veel voetbal en strijdlust in het team zat. Ze gingen ervoor. Elke week twee keer anderhalf uur trainen, altijd een hoge opkomst. Zaterdags voetballen. Prachtig om te zien hoeveel progressie alle meiden gemaakt hebben in een jaar tijd. Individueel maar zeker ook als team. Mooi om bij mijn eigen dochter te zien hoe heerlijk zij het vindt om te voetballen. Het liefst elke dag. We hebben dit jaar veel wedstrijden gezien. Goed voetbal en een super sfeer.

Dit weekend was de afsluiting van het voetbaljaar. Eerst een meidentoernooi in Zutphen en daarna bbq’en en een slaapfeest bij ons. Het werd een echt feest. ’s Middags werd eerst het toernooi gewonnen. Dus de bbq begon met een Beker & Big smiles. Bbq was ook top. Geslapen werd er weinig.

Het bbq’en ging ondanks het weer met een grote partytent en vuurkorf erbij prima. Natuurlijk moest er met veel popcorn ook nog gekeken worden naar de Champions League finale. Tussendoor marsh mellows roosteren en later op de avond kletsen en kleine vuurtjes stoken in de tuin. Ondanks de regen. Who cares, voetbalmeiden zijn niet van suiker.

image

Het plan om in tentjes in de tuin te kamperen hebben we maar laten varen. Harde regen en veel te koud. Dus allemaal op een matje binnen in de kamer. Pret tot diep in de nacht daar binnen. Wij zaten met de trainers en leiders nog lang gezellig buiten bij het vuur te praten en met een drankje het seizoen af te sluiten.

’s Ochtends waren de douches en de spiegels populair. Het blijven meiden. Daarna eten met z’n allen (team, trainsters, leiders) aan lange tafels in de kamer. Warme broodjes (veel), grote pakken jus, pannen vol gebakken en gekookte eitjes. Het ging allemaal op, mooi gezicht. Beide zoons vonden al die meiden in huis ook wel interessant. Kunnen we wel vaker doen vonden ze.

Het eten gaf duidelijk nieuwe energie. Dus daarna allemaal de tuin in. Voetballen, trampoline springen, etc. Tegen de middag werd de meer dan 24 uur samen als team afgesloten. Iedereen lekker naar huis. Toen de rust was teruggekeerd konden wij het huis en de tuin weer een beetje fatsoeneren.  En de internet verbinding compleet resetten. De wifi router kon het geweld van al die meiden met smartphones absoluut niet aan (ze moesten bij binnenkomst natuurlijk allemaal meteen het wifi wachtwoord…).

image

Het was een mooie afsluiting van een mooi seizoen. Volgend jaar gaat het team uit elkaar, want een groot deel van de meiden gaat naar een andere team. Keus genoeg. Ook volgend jaar geeft Bequick’28 weer een meiden D, C, B, en A team. En zelfs een extra B selectieteam. Prachtige ontwikkeling voor het meidenvoetbal in Zwolle.

Meiden en voetbal. Wat een mooie combibatie!

Papa wordt weer even kind. Op 18 mei.

In Familie, Kinderen, Memories on mei 18, 2013 at 4:18 pm

18 mei. Voor miljarden mensen op deze wereld een dag als alle andere dagen. Voor mij niet. 18 mei werd er ooit, lang geleden, iemand geboren die belangrijk voor mij was en is. Die altijd belangrijk voor mij zal blijven.

image

Mijn moeder (hier op een foto toen ze 70 was). Ze is al ruim 12 jaar niet meer in leven. Als ze nog geleefd had zou zij op 18 mei 2013 zomaar 88 jaar geworden zijn. Dan zou ik met een klein kado op bezoek zijn gegaan. Ze was niet zo van de grote kado’s. Dat is iets wat ik zeker van haar heb overgenomen (naast veel andere dingen). Lekker voor haar koken – asperges bijvoorbeeld – en samen eten, dàt vond zij een mooi kado.

image

Maar altijd kreeg zij een klein bosje bloemen. Bloemen waar ze veel van hield. Bloemen uit eigen tuin. Mooie blauwpaarse seringen. Dat vond zij prachtige bloemen. Als klein jochie plukte ik die al. Bij onszelf en soms ook stiekem een paar van de buren erbij. Het moest immers een mooie bos zijn!

image

Ik heb toen mijn moeder is overleden een klein seringen boompje gekocht en in onze tuin gezet. Toen we zijn verhuisd is het boompje meegegaan naar de nieuwe tuin. Hierboven een foto van de boom. Ik hoop dat de boom groot wordt en elk jaar mooi blijft bloeien.

Elk jaar als de seringen bloeien denk ik extra vaak aan mijn moeder.

image

Elk jaar op 18 mei wordt ik zelf weer even kind. Terugdenken aan vroeger toen ik kind was en mijn moeder jarig was. Terugdenken aan vroeger toen ik volwassen was en mijn moeder jarig was. Terugdenken aan vroeger toen ik zelf net papa was (dat heeft ze nog net meegemaakt) en mijn moeder jarig was.

Seringen. Het zijn eigenlijk geen bloemen om af te snijden en op een vaas binnen te zetten. Ze staan niet lang, de bloemblaadjes vallen snel. Tegenwoordig pluk ik de bloemen niet meer. Ik laat de bloemen aan de seringenboom. Ik kijk er naar. Raak ze af en toe aan en ruik eraan.

image

Denkend aan vroeger wordt ik weer even klein. Papa wordt weer even kind. Op 18 mei.

De wereld is gek geworden! Maar maak de mensen maar niet wakker…

In natuur, verwonderen, Zwolle on mei 18, 2013 at 11:19 am

Stenen lijken de wereld te domineren. Als je in wereldsteden als Shanghai of Parijs bent dan is dat duidelijk te zien en ook wel logisch. Stenen links rechts onder boven. Ter compensatie trekken mensen in hun vakantie er ver opuit en gaan dan de natuur in. Je weet wel, dat levende groene spul waar echte dieren zonder halsband of chip schijnen te leven.

Maar hier in Nederland is dat echt anders dan in die wereldsteden met hun vele miljoenen inwoners. Zelfs in de Randstad. En al helemaal in een stad als Zwolle, een middelgrote Nederlandse stad met 120.000 inwoners. Daar valt de hoeveelheid aaneengesloten stenen links rechts onder boven nog wel mee.

image

Door de prachtige ligging van Zwolle in de natuur en de compacte bouw van de stad kun je vanuit elk deel van de stad in enkele minuten in de natuur zijn. Super. En toch… het gebeurt in mijn ogen veel te weinig. En ’t is zo prachtig buiten.

image

Waar ik niks van begrijp is de rust in de natuur in en om Nederlandse steden. Waarom is het toch zo uitgestorven in de prachtige parken in de stad. In de prachtige groenzones aan de randen van de stad. In het landelijke gebied rondom de stad. In het bos. Op en langs het vele water. Daar verwonder ik mij over. Oké… op zondagmiddag komt er even een kleine invasie de natuur in. Maar de rest van de week varieert het van rustig tot stil. Of zelfs van doodstil tot uitgestorven.

image

Dat is toch eigenlijk te gek voor woorden. Is er actie nodig? Moeten we op alle kruispunten in de stad borden en richtingaanwijzers ophangen” “NATUUR 0,5 KM”? Moeten we looproutes vanuit de stad naar de natuur maken? Kinderen één keer per maand in het bos of het park lesgeven? Een natuurplicht ambtenaar aanstellen? Billboards langs alle drukke wegen? Flyers onder ruitenwissers? Zadelhoesjes met natuurreclame uitdelen aan fietsers bij ’t station? Supermarkt acties met gratis toegangsbewijzen voor de natuur?

image

Of moeten de mensen die er wel van genieten de andere stadsbewoners lekker tussen het asfalt, de klinkers en de betontegels laten zitten? Ze niet storen in hun tuintjes en op hun balkonnetjes? Ze lekker hun gang laten gaan in winkelstraten en winkelcentra? Ze lekker laten zweten in sportscholen en fitnesscentra?

image

Misschien is dat nog wel het beste. Laat ze lekker indutten en verder slapen in de binnenstad en de buitenwijken. Laat ze maar denken dat natuur er is voor vakanties en af en toe een zondagmiddag. Dan blijft het rustig, stil en relaxed buiten in de natuur voor de liefhebbers.

De wereld is gek geworden! Maar maak de mensen maar niet wakker…

BAT out of Zwolle, but heaven can wait…

In Kinderen, Muziek, Zwolle on mei 12, 2013 at 7:46 am

Gisteravond een ontmoeting (op afstand) met één van mijn vroege  muziekidolen. Als brugpieper had ik van mijn spaargeld zijn eerste album gekocht. Op cassettebandje. Dat was wat. We hadden thuis wel een platenspeler, maar die stond beneden in de kamer. Cassettebandjes kon ik op mijn kamer beluisteren.

Van een ander deel van mijn zuurverdiende geld (ik werkte toen al elke vakantie) kocht ik een popblad met een poster. Niet zo maar een poster. Wow! Mijn trots: een poster van bijna twee meter bij een meter. Die had ik op de binnenkant van mijn kastdeur gelijmd. Een poster van Meatloaf, met Karla DeVito als extraatje erbij. Elke dag keek ik er naar.

image

Die poster zag er ongeveer zo uit. Niet helemaal zo als deze. Ik weet niet of ik deze thuis op had mogen hangen destijds. Maar goed. Meatloaf. Zijn eerste album samen met Jim Steinman vond ik destijds ge-wel-dig. Alle nummers kende ik zo ongeveer uit mijn hoofd. Bat out of hell. Paradise by the dashboard light. Heaven can wait. All Revved Up with No Place to Go. Dat soort songs. Fantastisch!

Gisteravond waren we op uitnodiging van Poppodium Hedon met een aantal Zwollenaren bij elkaar om te praten over de oprichting van een music(business)club. Voor als begin 2014 het nieuwe Hedon de deuren opent. Na het eten en wat overleg woonden wij ook nog het concert van Meatloaf bij in de IJsselhallen.

image

Tsjonge. 5.500 bezoekers stonden al vroeg voor Meatloaf en zijn (goede) band in de rij. Meatloaf is bezig met een reeks afscheidsconcerten. Hij is vijfenzestig inmiddels en hij zet er een punt achter. Dat is maar goed ook. Zijn zang is inmiddels heel echt slecht. Hij raakt geen noot meer.

Maar voor goed zingen komen de fans niet. En Meatloaf zelf ook niet. De fans zingen hartstochtelijk alle songs mee, denken terug aan hun eigen jeugd. Aan uitgaan in discotheken waar dit gedraaid werd. Aan vrienden en jeugdliefdes van destijds. Aan hoe “Paradise by the dashboard light” op hun bruiloft klonk.

image

Ze horen het gekras niet. Begrijpen de lange (adem)pauzes wel. In hun hoofd horen ze niet de stem van nu, maar hoe het vroeger was. Ze nemen vol vuur afscheid van de man die in zijn eentje vijfendertig jaar popgeschiedenis belichaamt.

Ik keek er toch een beetje van een afstandje naar. Aan de ene kant klonk de zang echt nergens naar. Aan de andere kant hoor ook ik de jonge Meatloaf er doorheen klinken. Ik bleek veel teksten nog te kennen. Respect voor deze popbejaarde die zijn fans bedankte voor hun levenslange support.

image

Ik moest bij het concert van Meatloaf nog even terugdenken aan mijn cassettebandje van vroeger. En aan mijn levensgrote poster. Daar is het trouwens slecht mee afgelopen.

Tijdens het tweede schooljaar ging ik met m’n klas een paar dagen op reis. Bij thuiskomst hadden mijn ouders een verrassing voor mij. Ze vertelden mij vol trots dat mijn hele kamer prachtig was opgeknapt. Alles gesausd en geschilderd. De poster? Die was zonder nadenken of overleg verwijderd!

image

De rest van de week was er veel onbegrip en boosheid over en weer tussen mij en mijn ouders. Ik heb mij toen voorgenomen dat ik later als vader beter zou proberen te begrijpen wat voor kids belangrijk is op hun eigen kamer. Tot op heden lukt dat aardig.

En Meatloaf? Hij was al gestopt met zingen. Hij stopt nu ook met optreden. Geen Bat out of Hell meer van vijftien minuten live. Dit was de laatste show in Zwolle, in Nederland. Ik hoop dat hij nog lang van zijn pensioen kan genieten. Dat hell of heaven nog even uit beeld blijven voor hem.

Bat out of Zwolle, but heaven can wait…

Invaliden krijg je niet zomaar onder de grond!

In fotoblog, Frankrijk, Vakantie, verwonderen on mei 10, 2013 at 5:07 am

Invalide mensen. Je ziet ze gelukkig gewoon overal op straat. Tegenwoordig wel tenminste. Met goede hulpmiddelen lekker midden in het leven. In Nederland is daarvoor het nodige geregeld. ‘T is vast nog niet optimaal, maar in de laatste vijfentwintig jaar zijn forse stappen gemaakt. Maar in Parijs?

image

Ik was onlangs in Parijs en moest daar aan denken. In Parijs zit je als toerist best vaak in de Metro. Een fantastisch openbaar vervoersysteem dat je razendsnel vrijwel overal naar toebrengt. Super. Ik heb niet alleen veel in de Metro gezeten en mooie Metro borden gefotografeerd. Ik heb ook nog wat om mij heen gekeken en mij verwonderd. Ook een hobby.

image

Het Metro systeem is top, maar ook nogal groot, behoorlijk complex en met ongelooflijk veel niveauverschillen. Je ziet dan ook geen gehandicapten. Hoogstens af en toe een gehandicapte bedelaar, vlakbij een Metro ingang. Maar dat telt niet.

Ook ouderen zie je overigens nauwelijks in de Metro is mijn observatie na een paar dagen. Ook niet buiten de spitsuren.Is de metro te complex of te druk? Ouderen nemen wel de stadsbussen zag ik.

image

Ook op straat zie je in Parijs nauwelijks mensen met een zichtbare lichamelijke handicap. Bijvoorbeeld in een rolstoel. Of met een ander hulpmiddel. Nu zijn de straten in Parijs ook niet echt ingericht op wandelen/fietsen (alhoewel er wel steeds meer fietspaden komen). Als wandelaar en fietser moet je in Parijs wel tien keer beter uitkijken dan in Nederland. Daar ben je overigens snel aan gewend. Je steekt al na een halve dag niet meer spontaan de straat over bij groen licht. Ook niet met een zebrapad erbij. Je kijkt wel uit!

image

Parijs is een mooie stad. Met mooie oude straatjes en oude monumenten. Een groot aantal daarvan zijn wel ontsloten voor mensen met een handicap. Ook heel veel niet, zo leek het mij op basis van een aantal toeristische bezoekjes. Heeft Frankrijk andere wetgeving op dit gebied dan Nederland? Geldt daar geen Europese regelgeving voor? Just wondering…

image

Parijs… Waar niet alle moderniseringen een vooruitgang zijn. Kijk maar naar de ontwikkeling van de Metro borden in de afgelopen eeuw. Ik heb er wat foto’s van gemaakt en hier opgenomen. Tegenwoordig zijn het saaie reclameborden (zie foto hieronder) die de ingang van de Metro aangeven in plaats van de prachtige oude Metro borden zoals hiervoor opgenomen.

Zou Parijs nog wat goede moderniseringen kunnen boeken op ’t gebied van voorzieningen voor gehandicapten? Of zijn die wel goed maar heb ik ze niet gezien.

image

Zo maar wat verwonderpunten in het prachtige Parijs. Ik kan er weken ronddwalen zonder uitgekeken te raken. Juist op de niet toeristische plekken.

Ben benieuwd of er mensen zijn met verstand van zaken die mij kunnen vertellen hoe het zit. Wat voor voorzieningen zijn er in Parijs eigenlijk voor invaliden, voor mensen met een handicap. Iedere keer als ik met Metro of RER aankwam op “Les Invalides” moest ik daar even aan denken.

image

Je krijgt invaliden ze niet zo maar onder de grond. Tenminste… niet in Parijs!

Terug naar de Middeleeuwen. We hakken de stad weer in delen!

In Frankrijk, ideeën - innovatie, Vakantie, verwonderen on mei 7, 2013 at 6:01 pm

In Parijs zie je nog eens wat. Er is genoeg om je over te verwonderen en je krijgt er leuke ideeën. Paar blogjes daarover de komende dagen.

Vroeger waren steden onderverdeeld. Elk ambacht was te vinden in de eigen straat of wijk. De ambachtslieden en werkplaatsen kropen dicht op elkaar en waren verenigd in Gilden. Deze Gilden hadden ik Nederland veel macht. Ook in Frankrijk was dat zo. In oude Franse steden zie je dat nog terugkomen in de straatnamen. Lekker duidelijk. Je wist meteen waar je moest zijn als je iets nodig had!

Vorige week waren we een paar dagen met de kids in Parijs. Af en toe iets doen wat gepland was, maar ook lekker rondslenteren. Zo kwamen we in het 10e arrondissement terecht. En daar zag ik iets opmerkelijks. Sommige straten waren gevuld met dezelfde soort zaken.

image

Zo zitten er in de passage Brady bijna alleen maar Indiase restaurants. Meer dan 10 bij elkaar. Nu zaten er wel wat verschillen in de menukaarten, maar ’t was toch vrijwel allemaal curry of tandoori. Heb ik in Nederland nog nooit gezien. Stel je voor in een stad als Zwolle, dat er een straat zou zijn met bijvoorbeeld alleen maar pizzaria’s.

Ook bijzonder: Rue Chateau d’Eau. Op 300 meter straat wel 10 tot 15 kappers voor afro haar, afgewisseld met bijna evenveel zaakjes gericht op manicure, extensions en (permanente) make-up. Ook hier zou je verwachten dan zoveel van dezelfde soort zaken bij elkaar qua concurrentie niet handig is. Het zat echter propvol. Ongelooflijk. Van ’s ochtends vroeg tot laat zit het vol binnen.

image

Voor de winkels was het ook druk. Daar staan continue groepjes mannen. Druk met kletsen, stoer zijn en klanten de winkels inlokken. Vrouwen aanspreken op straat. Soms vrij agressief. Een straat om je over te verwonderen en je ogen uit te kijken.

Als laatste voorbeeld (er zijn er meer) nog de Rue Faubourg St. Denis. Een lange straat met een zeer wisselend straatbeeld. Sommige delen bijna in verval, andere delen juist prachtig. Ergens in die lange straat viel het mij op dat ook hier een aantal gelijksoortige winkels samen een interessant blok vormen. Allemaal zaken met mooie producten op een rij. 10 winkels naast elkaar. Vis, fruit, groente, traiteur, wijn, kaas, bloemen, brood, etc. En de slager zat er vlakbij. Alles op een rij, veel produkten op de stoep uitgestald. Net een supermarkt, maar dan met allemaal afzonderlijke winkeltjes. Mooi!

image

Al wandelend en kijkend door de wijk vroeg ik mij af of zoiets wellicht ook voor ons in Nederland een idee is. Waarom proberen we niet te stimuleren dat er meer geclusterd wordt in steden? Zeker nu we relatief veel leegstand hebben/krijgen in winkelstraten. We hebben dat natuurlijk met wisselend succes wel geprobeerd in Nederland. Met meubelboulevards en autodealers op één bedrijventerrein.

Maar waarom niet op ander niveau? Een aantal leuke heren-, dames- en kindermodewinkeltjes bij elkaar. Groenteboer en Turkse supermarkt samen met andere mooie versproducten (bloemen, kaas, etc) in één blok. Juweliers en sieradenboetiekjes …hoppa bij elkaar. Alle knutsel- en hobbywinkels verzamelen met wellicht een kleine galerie erbij. Een eindje verder op enkele winkels met tweedehands en vintage kleding op een rij. En ga zo maar door.

Zou dat helpen om vanuit stad en regio extra klanten naar zo’n straat te trekken. Of om extra omzet te genereren? Zou dat helpen om een buurt leuker/aantrekkelijker te maken? Kunnen startende ondernemers gestimuleerd worden zo gezamenlijk een straat aan te pakken? Kunnen bestaande ondernemers verleid worden te hergroeperen? Beginnen op plekken waar de huren relatief laag zijn?

Zou daar een deel van de oplossing liggen om creatief om te gaan met winkel leegstand? Wie weet…

image

Zomaar wat vragen en ideeën op basis van wat ik zag in het 10e arrondissement in Parijs. Interessantere winkelstraten, weten waar je moet zijn, een levendiger straatbeeld (zoom maar eens in op de foto hier boven).

Op naar straten en wijken met een duidelijke focus en strategie in plaats van allemaal afzonderlijke winkels.

Terug naar de Middeleeuwen. We hakken de stad weer in delen!

Muziek en Theater. Feest in plaats van Oorlog

In Familie, Kinderen, verwonderen, Zwolle on mei 5, 2013 at 10:04 pm

Het is 5 mei. Ik kijk ’s ochtends vroeg naar de toespraak van Peter van Uhm op 4 mei 2013, bij de herdenking op de Dam Damn… dat hij daar staat terwijl zijn eigen zoon is gesneuveld in Afghanistan. Dat voel je binnenkomen. De oorlog persoonlijk gemaakt. Tranen in mijn ogen.

Best lastig uitleggen aan kids wat oorlog echt is. Vooral als je zelf geen oorlog hebt meegemaakt. Gisteren op 4 mei heb ik wel een poging gedaan. Geprobeerd uit te leggen dat oorlog veel meer is dan schieten op elkaar en mensen die dood gaan.

image

Dat oorlog het hele dagelijkse leven van mensen verandert. Dat het een grote impact heeft op hoe je je voelt. Dat het je beeld van mensen sterk beïnvloed. Je vriendschappen, je vertrouwen en je wantrouwen in mensen. Verlies dat je overkomt en waar je niet meer echt overheen komt. Verlies zoals het verlies van Peter van Uhm en zijn vrouw.

Oorlog. Hoe leg je dat kids uit. Best lastig. Feest vieren… DAT is veel minder lastig uit te leggen aan kids.

image

Feest omdat je vrij bent. Dat snappen ze meteen. Vandaag dan ook samen met de kids Bevrijdingsdag gevierd. Op het Bevrijdingsfestival Overijssel in Zwolle. Super dat dit feest elk jaar in mijn mooie stad wordt gevierd.

Gers Pardoel moesten de kids zien. Dat optreden was prima te doen. Bij Di-rect zijn we weggevlucht. Op naar het speciale deel van het festivalterrein waar allerlei activiteiten voor de jeugd waren.

image

Veel fun gehad daar. Oa met een surfplank op het water, armpje drukken, snorren schilderen. De kids werden ook nog opgepakt wegens landloperij en gevangen gezet. Hoezo vrijheid? Gelukkig was dat maar kort. We hebben ook naar drie mooie theatervoorstellingen gekeken.

De kids hebben ’s middags van alles en nog wat gedaan. Maar volgens mijn jongste zoon (7) was de Freak Show van Theatergroep De Jonge Honden het allerleukst vandaag.

image

De Freak Show was met simpele middelen mooi opgezet. Met een vuurspuwer die de show aankondigde. Spelers/speelsters die het publiek naar binnen haalden. “Freaks” in kooien en achter gordijnen. Aan elkaar gepraat door een welbespraakte spreekstalmeester en zijn wel zeer enthousiaste assistente. Spanning en humor, voor klein en groot. Omdat mijn zoon dit het mooiste vond, zijn de foto’s in dit blogje van die show.

Feestvieren op 5 mei. Feestvieren met een scherp randje. Het randje van 4 mei. Blijven verwonderen over zoiets kostbaars als vrijheid.

image

Maar niet voor de kids. Daarin brandt het vuur van de vrijheid harder dan het vuur van de vuurspuwer. Die willen genieten in plaats van nadenken. Toe maar!

Fun, vrolijke mensen, lekker eten en drinken. Muziek en Theater. Feest in plaats van Oorlog!

%d bloggers liken dit: