Henk038

Archive for juni, 2013|Monthly archive page

2033 here we come… tot over 20 jaar en 8 dagen!

In Memories, Muziek on juni 30, 2013 at 3:44 am

20 juni 1993. Popfestival Halfweg bij Amsterdam. Grote groep twintigers. Inmiddels financieel directeur, onderneemster, financieel manager, directeur van een grote landelijke maatschappelijke organisatie, internal auditor bij beursfonds, landelijk specialist in fusies en overnames, partner bij groot accountantskantoor.

Maar in 1993 waren we jongens en meiden ergens in de 20 en collega’s in Zwolle. We werkten bij wat nu PwC heet. Toen heette het denk ik Coopers & Lybrand Dijker van Dien (of een andere lange fusie naam). We waren destijds samen met vriend/vriendin bij popfestival Halfweg in Spaarnwoude bij Amsterdam. Van Morrisson, Luka Bloom, Melissa Etheridge en Claw Boys Claw speelden daar. En The Tragically Hip uit Canada. Dat vond ik een geweldige band.

image

Het was een prachtig zonnig festival. Geen van allen hadden we als collega’s toen ook maar enig idee wat we later zouden gaan doen. Who cares. Bijna vakantie. Biertje erbij. Lekker in de zon naar muziek kijken en meezingen. Gezellig samen op stap.

Ook mijn vriendin was mee. 20 jaar geleden. Wat gaat de tijd snel. De collega’s van toen zijn nu (op 1 na) geen collega’s meer. Zo gaat dat. Veel dingen zijn veranderd. Gelukkig is mijn vriendin van toen er nog steeds. Er zijn zelfs drie kids bijgekomen. De twintiger van toen is nu een papa met kids, beginnende pubers zelfs.

image

Maar papa vindt het nog steeds mooi om naar bands te kijken en te luisteren. Vrijdagavond ging ik op stap. The Tragically Hip traden op, daar moest ik bij zijn. Dit keer niet in Amsterdam maar in Hengelo, in Metropool. Wel weer met een collega. Sommige dingen blijven van alle tijden!

De zanger Gordon Downie van The Hip is nog gekker dan vroeger. De band speelt nog super strak. Heerlijke gitaren. De zang is anders geworden. Maar nog steeds bij veel songs goed en interessant. En vooral bij de oude songs als “Courage”, “At the Hundreth Meridian”, “Fully Completely” en “New Orleans is sinking” was het heel erg genieten en meezingen. Hard!

image

Zaterdagochtend (nog een beetje schor en duf) zocht ik op wanneer ik The Hip zag op Halfweg: 20 juni 1993. Vrijdag in Hengelo: 28 juni 2013. Bijna exact 20 jaar geleden. Maar 8 dagen zaten er tussen. Wat een toeval.

Ik was vrijdagavond weer even die twintiger van toen die genoot van mooie muziek. Die nog geen idee had wat er in de komende 20 jaar zou gaan gebeuren. Trip down memory lane. Nu ga ik richting de 50 (nog anderhalf jaar). Ik kan met een grote grijns na vrijdagavond vaststellen dat ik gelukkig ook nu nog geen idee heb wat er de komende 20 jaar zal gaan gebeuren. Who cares. We gaan het zien. Biertje erbij. Lekker naar muziek kijken en meezingen. Gezellig samen op stap.

Één ding hoop ik wel. Dat ik over 20 jaar en 8 dagen als ik richting de 70 ga, nog steeds als papa (opa?) keihard kan genieten van een live optreden van een rockband. Net als in 1993 en 2013. En als het economisch helemaal tegen zit in Nederland… misschien ook dan weer mèt een collega.

So… 2033 here we come… Tot over 20 jaar en 8 dagen!

Advertenties

Zonsondergang in 4 foto’s… 4-3-2-1 GO!

In Familie, fotoblog, natuur, Zwolle on juni 29, 2013 at 8:44 pm

De afgelopen week was er niet vaak een mooie zonsondergang hier in Zwolle. Ook vandaag leek het er niet van te komen. Ging de zon schijnen aan het begin van de avond… kwam er een dikke wolk voor!

image

Zonsondergang Zwolle 29 juni (1)

Toch maar even een stukje wandelen. De dijk op. En ik had geluk. De zon glipte op het laatst snel uit de wolk en toen was er toch nog een zonsondergang in Zwolle.

image

Zonsondergang Zwolle 29 juni (2)

Het duurde maar heel kort, toen was ‘ie al weer bijna onder. Verdwenen achter de horizon. Op weg naar andere werelddelen om daar de boel op te vrolijken. Ook belangrijk.

image

Zonsondergang Zwolle 29 juni (3)

Snel even een paar foto’s genomen. Vier daarvan (onbewerkt) hier als een kort beeldverhaal. De laatste 10 minuten van de zon in Zwolle op 29 juni 2013.

image

Zonsondergang Zwolle 29 juni (4)

Nog even nagenieten. Gelukkig hebben we de foto’s nog…

Zonsondergang in 4 foto’s… 4-3-2-1 Go!

Nog niets geboekt voor de vakantie – en nu?

In Familie, Kinderen, Vakantie on juni 23, 2013 at 10:30 am

We zijn normaal gesproken nooit zo heel erg vroeg met iets regelen voor de vakantie. Zo ook dit jaar. Maar dit jaar zijn we wel heel erg laat. Te laat?

image

Vanochtend met de kids wat mogelijkheden besproken. Wel die camping, maar dan wel met mooi weer. Wel die camping, maar dan niet weer bergwandelen. Die camping was leuk, zouden die vriedjes er ook weer zijn? Daar was die leuke glijbaan, kunnen we daar weer naar toe? Niet naar Frankrijk, daar zijn we al vaak geweest. Die camping waar je in de sneeuw kon wandelen in je korte broek. Grappig wat kids wel en niet onthouden van een camping of vakantie. Een restaurantje, een glijbaan, vriendjes, een mooi strandje, chocolade in een berghut.

Ook als volwassenen ervaren en onthouden we andere dingen. Terwijl we hetzelfde zien en meemaken ervaren we het anders. Door wat je belangrijk vindt, wat je leuk vindt, hoe het op je overkomt, de stemming van dat moment, wat nieuw is of anders dan anders, ons vermogen om lekker selectief waar te nemen wat er om ons heen gebeurt, etcetera.

Mooi om te zien maar ook wel eens lastig. Want je denkt, redeneert, beslist vaak vanuit je eigen beleving en ervaring. Maar als je samen iets gaat doen of wilt gaan doen, moet je breder kijken en ook meenemen wat anderen belangrijk vinden. ook al is dat soms op iets heel kleins gebaseert dat voor jou vrijwel niet relevant is of al lang weer vergeten.

Selectieve waarneming. Ik had het er net al over. Hier boven een filmpje dat daar over gaat. Ik gebruik het soms bij trainingen/workshops. Kijk naar het filmpje en probeer op te lossen WIE DE MOORD HEEFT GEPLEEGD. Zet het filmpje even stil halverwege als het scherm op zwart gaat en probeer het op te lossen. Kijk daarna naar het antwoord in het tweede deel van het filmpje.

Selectieve waarneming, beleving, inleving en begrip. Het komt kijken bij alles wat we doen. Het kwam allemaal bij elkaar op een vierkante centimeter bij het bepalen van iets simpels als onze zomervakantie.

Kortom, we zijn er nog niet uit. Misschien moeten we maar eens gewoon heel wat anders doen. Iets waar niemand al ervaringen en beleving bij heeft vanuit eigen waarneming ter plaatse. Misschien naar Zweden? wie zal het zeggen. Als er iemand een camping met 5 persoons huisje in bijvoorbeeld Skåne weet.. aan t strand en met zwembad.. dan houden we ons aanbevolen!

Kortom, Nog niets geboekt voor de vakantie – en nu? …Nu blijven we relaxed. Het komt elk jaar goed. Dus ook dit jaar. Nu eerst maar eens een lekkere cappuccino en even op bezoek bij vrienden. Relax, ’t is weekend!

100% Nederland. For your eyes only!

In Fris in je hoofd, Kinderen, natuur, verwonderen on juni 16, 2013 at 3:08 pm

Ik doe het vaak. Soms ’s ochtends. Soms ’s avonds. Lekker. Even terugtrekken, afzonderen. Even uit de herrie van de dag. Even geen tv, radio, internet, social media. Even geen collega’s op whatsapp, sms, telefoon. Zelfs even geen kids om mij heen. Papa even alleen op pad!

Even rust in het hoofd. Even bijkomen en voltanken. Fris hoofd halen. En dan het liefst niet even, maar langer.

image

Paarden en zwanen in de uiterwaarden van Zwolle

Als het even kan elke dag de wandelschoenen aan en naar buiten. Een fris hoofd halen. Wandelen. Relaxen. Echt genieten van wat er om me heen te zien en te horen is. Heerlijk. Vooral ’s ochtends vroeg (als de kids nog slapen sluipt papa het huis uit) is het nog heel stil en rustig buiten. Nou ja stil… geen geluid van mensen en machines bedoel ik dan. De dieren, vooral vogels en kikkers, maken geluid genoeg.

image

Kijken naar de rode spoorbrug van de Hanzelijn

Ook ’s avonds vlak voor zonsondergang (als de jongste twee naar bed zijn) is er nog wel even tijd om naar buiten te gaan. Het is dan stil aan het worden. De vogels zijn al minder uitbundig. Ik verwonder mij er vaak over hoe weinig mensen dan buiten zijn. Soms lijkt het alsof alles er alleen voor mij is. Vreemd maar heerlijk, het voelt als een privé voorstelling. For my eyes only!

image

Ondergaande zon op de ijssel bij Zwolle

Ik maak bijna altijd een paar foto’s als ik aan het wandelen ben. Van een mooie zonsopgang of zonsondergang. Van paarden of zwanen in de (ondergelopen) uiterwaarden. Van rare wolken. Van mooie bloemen in de berm of aan het water. Van de bruggen over de IJssel. Van lichtval door de bomen in het bos. Noem maar op. Ik probeer het genieten daarvan ook op mijn kids over te brengen. Maar dat lukt nog niet echt. Komt vast goed uiteindelijk.

image

Rododendrons klaprozen en koolzaad in het Engelse Werk Zwolle

Ik merk bij mezelf dat ik door het fotograferen steeds beter in beelden kan denken. Steeds beter focussen. Steeds vaker zie ik iets dat ik vroeger niet zag. Andere details. Andere invalshoeken en andere associaties. Dat anders kijken en associëren probeer ik ook mee naar binnen te nemen. Te gebruiken op ’t werk, bij klanten, maar ook thuis. Ook daar anders kijken en beleven. Blijven verwonderen over wat je ziet. Het juiste perspectief zoeken en vinden.

image

Avond rood boven de uiterwaarden van de IJssel

Bossen, weilanden, mooie bomen, wilde  bloemen, uiterwaarden, rivieren, houtwallen, heuvels, polders, meren. 100% Nederland. Mooiere variatie krijg je niet. Bewust genieten van wat ik buiten hoor en zie. Blij dat ik dat kan.

image

Waar focus jij op?

Ik gun het jullie ook. Focus op wat je ziet en hoort. Even stoppen met rennen, vliegen, haasten, stressen. Dat hoeft niet 24/7. Even stoppen met vooruit- of terugdenken. Zet de tijd maar even stil. Zet je hoofd even uit. Zodra je van het asfalt stapt is het er…

100% Nederland – For your eyes only!

Workshop explosie… Spam Spam Spam Spam!

In Linkedin, social media, verwonderen on juni 11, 2013 at 6:12 pm

Mailboxen, inboxen, automatisch oppoppende uitnodigingen. Je kent ze wel. Bijna nooit zijn het leuke berichten. Vaak ongewenste aanbiedingen.
In die laatste categorie helaas steeds vaker de vraag om mee te doen aan workshoppen, masterclasses, expertmeetings, events (of hoe ze tegenwoordig ook heten).

Het lijkt erop alsof mensen die zo’n bijeenkomst willen verkopen niet meer normaal kunnen nadenken. Wat is toch de fun om al je relaties compleet dood te spammen met allerlei onzin? Is de nood zo hoog gestegen? Kwantiteit boven kwaliteit?

Allerlei uitnodigingen die voor mij totaal niet relevant zijn krijg ik met digitale postzakken tegelijk aangeboden. Inclusief automatische reminders. Heerlijk. NOT! Of bijeenkomsten die qua onderwerp voor mij interessant zouden kunnen zijn …maar dat niet zijn omdat de kwaliteit of de randvoorwaarden beroerd slecht zijn ingevuld.

image

Een goede bijeenkomst bedenken, ontwikkelen, realiseren en mensen verleiden er aan deel te nemen is iets wat veel mensen niet beheersen en niet beseffen.

Ik ben nog van de ouderwetse soort die relaties serieus neemt. Bijeenkomsten van jezelf of van een ander die je waardeert breng je zeer gericht en met een persoonlijke boodschap onder de aandacht. Dat doe je met mate bovendien.

Dat de mail-bestand-spammers dit soort dingen doen kan ik nog enigszins begrijpen. Ik verwonder mij erover dat steeds meer mensen waarmee ik op Linkedin, Google Plus, Facebook etc ben verbonden ook steeds dit soort dingen doen. Gooien gewoon alles wat ze hebben zonder na te denken over de digitale schutting. Verstuur gewoon 1.000 onpersoonlijke uitnodigingen via  social media… het kost niets en misschien reageren er 10.

image

Zal ik iedereen die dit doet gewoon rücksichtslos uit mijn online netwerken gooien? Of zal ik een lijstje met die mensen aanleggen? Een lijstje met mensen die ik dagelijks alles wat ik zelf in de aanbieding heb laat toezenden. Doen? Met een mooie korte inleiding erbij als personal touch? Zoiets:

“Beste relatie, ik heb gemerkt dat jij dol bent op de meest uiteenlopende uitnodigingen van elke denkbare bijeenkomst waar dan ook in Nederland (of daarbuiten). Graag verleen ik jou dan ook de gunst om te worden opgenomen in alle mogelijke communicatie uitingen rondom de promotie van alle bijeenkomsten die ik ken (en dat zijn er veel).

Dat doe ik uiteraard zonder te kijken naar jouw achtergrond, positie, voorkeuren, interesses en/of woonplaats. Uiteraard laat ik bij elke uitnodiging meerdere reminders uitgaan, zonder dat vooraf gekeken wordt of je al had gereageerd en wat daar dan instond.

De mogelijkheid om je af te melden voor toekomstige uitnodigingen zal er meestal niet bij zitten. Zit het er wel bij dan zal het afmelden zeer veel tijd kosten danwel technisch (gepland) uiteindelijk toch niet werken.

Fijn dat we elkaar via Facebook / Google Plus / LinkedIn [* graag zelf doorstrepen wat niet van toepassing is *] hebben leren kennen en dat ik jou daardoor een stukje spam van eigen deeg kan aanbieden!

Wat zal iedereen dáár blij van worden! Heerlijk zo’n Workshop explosie… Spam Spam Spam Spam!

☆★☆★☆★☆★☆★☆★☆★☆★☆★☆★★★☆★☆

Zo’n blogje vraagt natuurlijk om een vrolijke afsluiter.  Dat had de SPAM song van Monthy Python kunnen zijn. Maar ik koos voor deze SPAM van Weird Al Yankovic. Have fun!

Geen ruzie en geen herrie. Ideale spel voor kids ontdekt!

In Familie, Kinderen, Zwolle on juni 9, 2013 at 12:26 pm

Met drie kids in en om huis gaat samen spelen soms heel goed en soms een stuk minder. Meestal komt er ook flink wat geluid bij kijken. Soms zelfs echte herrie. Fact of life met drie gezonde, lekker actieve kids.

Maar ik heb nu iets ontdekt… een activiteit waarbij ze geen ruzie kunnen maken. En ook geen herrie. Ideaal!

image

Waterballen 80 jarig jubileum Openluchtbad zwolle

Je hebt er alleen flink wat ruimte voor nodig in je tuin en ook flink wat water. Maar dan hèb je ook wat!

image

Duikcursus Openluchtbad Zwolle zoon

Voorlopig laat ik ze dus maar even lekker met en in de waterballen spelen in het Openluchtbad in Zwolle. Hier vermaken ze zich vandaag prima. Het Openluchtbad is vandaag (9 juni 2013) 80 jaar jong! Dus is het feest en zijn er heel veel leuke activiteiten.

image

Duikcursus Openluchtbad Zwolle dochter

De clinic snorkelen en (vooral) duiken is nogal populair bij mijn kids. Nieuwe hobby papa? Hmmm… das nogal duur dat duiken. Hup weer in die waterballen dus kids! Want die houden we erin..

Geen ruzie en geen herrie. Ideale spel voor kids ontdekt!

Een Adelaar en een Burnout? – same problem!

In burn-out, burn-out / burnout, gewoon doen!, verwonderen on juni 5, 2013 at 2:26 pm

Bijna twee jaar geleden kreeg ik een burnout. Ik wist op dat moment niet dat het een burnout was overigens. Daar kwam ik pas vier maanden later achter. In de afgelopen twee jaar is er veel gebeurd. Ik ben inmiddels weer volop aan het werk. Met vallen en opstaan heb ik de burnout een goede plek kunnen geven.

Ik heb al eerder blogs over mijn burnout geschreven. Deze blog is er niet één met veel woorden of met veel foto’s. Gewoon een kort blogje met een filmpje. Een filmpje over het leven van een Adelaar.

Je zult misschien verwonderd denken: Wat heeft zo’n Adelaar nu met een burnout te maken? Zo’n Adelaar heeft geen natuurlijke vijanden. Kan gaan en staan waar ‘ie wil. Vrijheid blijheid. Daar krijg je toch geen stress van, laat staan een burnout. Klopt. Maar toch heeft die Adelaar halverwege zijn/haar leven een grote uitdaging te overwinnen.

Kijk even naar het filmpje, dan zie je het en snap je denk ik ook meteen de relatie met een burnout.

Dit verhaal van de Adelaar maakt duidelijk dat je om te overleven harde keuzes moet maken om te veranderen. Dat moet de Adelaar en dat moet je ook als je een burnout krijgt. Ook ik heb harde keuzes moeten maken. Ben daar nog steeds mee bezig. Binnenkort meer daarover.

Ik heb mezelf net als de Adelaar flink zeer gedaan. Maar ik krijg daardoor weer scherpe klauwen en een scherpe rechte bek. Ik kan al weer goed vliegen. Nu vanaf grote hoogte en met scherpe adelaarsblik de route verder uitstippelen en ervoor gaan. Veranderen, gewoon doen.

Een Adelaar en een Burnout – same problem!

[Jammer genoeg is het verhaal over de Adelaar niet echt -> http://www.snopes.com/critters/wild/eaglerebirth.asp
burnouts daarentegen……]

Papa, waarom bbq’en wij nooit?

In Familie, Memories on juni 2, 2013 at 7:32 am

Tsja. Kinderen en belangrijke levensvragen. Wie waren jouw vader en moeder? Heb jij jouw opa en oma wel gekend? Was ik al bij jullie voor ik was geboren? Hebben we allemaal al gehad.

Nu hebben we een nieuwe: Papa, waarom bbq’en wij nooit?

Ehm tsja. Omdat ik niet zo van halfverbrand, veelal goedkoop en vet vlees hou dat vaak van binnen niet gaar is. Dat was zo ongeveer altijd mijn antwoord. Plus ik vond het zo’n gedoe. Met zo’n bak met kolen en aanmaakblokjes klooien terwijl ik binnen een mooie keuken heb.

image

Dat eerste is vooral gebaseerd op ervaringen van vroeger. Wat was het vlees voor de bbq vroeger smerig. Vette worsten en speklappen. Wat was de bbq techniek vaak beroerd vroeger. Van buiten zwart, van binnen half rauw. Ik kon ook niet zo goed tegen de combinatie slechte bbq met bier. Hele slechte herinneringen aan.

Ik ben menig maal ziek geweest na zo’n bbq. Om dat te voorkomen at ik alvast thuis wat. Op de bbq beperkte ik mij dan tot een kipsateetje en wat stokbrood, met een biertje erbij. Zo heb ik heel wat bbq’s overleefd.

En die bbq apparaten en kolen van vroeger… dat was ook niks. De voorbereiding en het schoonmaken duurde samen langer dan het bbq’en zelf. Niet mijn hobby.

Maar tegenwoordig is er heerlijk vlees en vis te koop voor de bbq. De bbq apparatuur is ook flink verbeterd. Ik moet eerlijk zeggen dat we de laatste twee jaar af en toe een bbq hebben gehad die best lekker was. Met en zonder veel bier. Ging steeds goed. Wat een vooruitgang.

image

Nog steeds maak ik liever eten in de keuken om het vervolgens lekker in de tuin op te eten met z’n allen. Als je dat goed voorbereid kun je ook prima zonder bbq heerlijk en relaxed genieten. Pastaschotels, risitto’s, tabouleh. Vers klaargemaakte vis. Salades. Lekker.

Maar ach.. misschien, heel misschien moeten wij ook maar eens als allerlaatste Nederlanders een keer zelf een bbq uitproberen. Kids zouden dat wel willen. Die zijn dol op een broodje met een echte hamburger (niet die smakeloze fastfood plakken).

Zou er iemand te vinden zijn die onze kids kan leren bbq’en (kunnen wij relaxen) en die weet welke bbq we moeten kopen? Anders hebben we straks zo’n ding in de schuur staan en vragen de kids nog steeds…

“PAPA, WAAROM BBQ’EN WIJ NOOIT?”

image

Maar misschien kan ik ook gewoon regelmatig iemand die echt goed kan bbq’en (echte BBQ CHEF, een vakman met schort) uitnodigen. Kom bij ons in de tuin bbq’en. Regelen wij de tuin, tuintafels/stoelen en bier/wijn. En dan neemt de bbq chef zijn (of haar) bbq en mooi vlees/vis mee. Misschien is DAT nog wel een betere oplossing. Co-creatie en sharing. Dat is heel modern toch?

Papa, waarom bbq’en wij nooit? …omdat anderen het beter kunnen en wij zelf niet zo’n ding aanschaffen voor die drie keer per jaar. Beter voor iedereen kids!

(Schort te koop via: http://www.zazzle.nl/hagel_aan_de_bbq_chef_kok_schorten-154534164315679152)

%d bloggers liken dit: