Henk038

Archive for oktober, 2013|Monthly archive page

Geen appels met peren vergelijken

In Kinderen, natuur on oktober 27, 2013 at 9:44 am

Toen we ons huidige huis kochten zat daar ook een tuin bij. Eén van de redenen om het huis te kopen. Een tuin met veel gras en mooie oude bomen erin. Een tuin waar onze kids hun energie (en dat is nogal wat) kwijt kunnen.

In die tuin staan onder meer een grote walnotenboom, twee oude appelbomen en een klein perenboompje. Bijzonder om te zien hoe verschillend de oogsten zijn per jaar. Het ene jaar heb je bijna niets. Het andere jaar heb je teveel. Het ene jaar zijn ze eetbaar. Het andere jaar valt alles rot en aangevreten van de boom. Bijzonder hoe dat gaat in de natuur.

image

Twee jaar geleden hadden we een geweldige walnotenoogst. Verbazingwekkend. Duizenden noten. Het blogje Harde noten kraken gaat daarover. Onze appelbomen leverden helaas nooit veel eetbare appels op. Tot dit jaar. Dit jaar weten we niet wat ons overkomt. Emmers en emmers vol met appels. En lekker!

image

We hebben al veel appels weggegeven. En we hebben een nieuwe hobby ontwikkeld. Zelf appelmoes maken. Onze jongste van acht kan er geen genoeg van krijgen. Het schillen vindt hij niet zo heel erg leuk. Appels koken en tot moes stampen daarentegen vindt hij geweldig. En opeten als de appelmoes nog warm is. Heerlijk smullen.

Mooi om te zien met hoeveel lol hij er mee aan de slag gaat. In pietenpak met kookschort. Mooie combi. Af en toe wat geholpen door zijn grote zus. Samen koken en proeven natuurlijk. Dat hoort zo. Samen lekker bezig in de keuken. Je bent daarna als ouders wel druk om de keuken weer schoon te krijgen. Maar dat mag de pret natuurlijk niet drukken.

image

Zo langzamerhand kunnen we echter geen appelmoes meer zien. We zijn aan het kijken of we onze appels kunnen laten persen tot appelsap. Dat is nog niet zo makkelijk. Er zijn wel dagen waarop je sap kunt laten persen in de regio. Maar dat zit allemaal al vol. Het is een heel goed (oogst)jaar voor appels en peren. 

Dat laatste kunnen we thuis nog niet bevestigen. Ons kleine perenboompje levert nog geen eetbare peren. We hopen dat het boompje ons binnenkort gaat verrassen. Peren lusten we namelijk ook wel.

Volgend jaar nieuwe ronde, nieuwe kansen. Misschien dat we dan wel appels met peren kunnen vergelijken.

Alles met een korreltje zand nemen!

In fotoblog, Fris in je hoofd, ideeën - innovatie, Kinderen, natuur, Vakantie on oktober 25, 2013 at 7:45 pm

Herfstvakantie 2013. Toch nog even snel voor twee dagen een hotel aan zee geboekt. Met de kids op pad en mijn nieuwe Samsung S4 Zoom op zak. Het weer werkte gelukkig mee. Zon! Op het strand in de wind waait alles van je af. Je krijgt een lekker fris hoofd. Allerlei Nederlandse media hypes vliegen bovendien voorbij zonder dat ze blijven kleven. Heerlijk!

image

Het was droog, de zon scheen veel en de kids gedroegen zich, zoals dat hoort, als jonge honden op het strand. Lekker smijten met energie. Zandgevechten, tekenen en teksten schrijven in het natte zand, schelpen stapelen, branding springen, boter-kaas-en-eieren met handen en voeten.

image

Rennen, vliegen, springen. Geef die kids eens ongelijk. Een uitgestrekt strand nodigt daar toch ook toe uit. Niks nadenken, gewoon gaan. Na het springen, vliegen, vallen en weer opstaan gewoon simpelweg relaxed genieten.

image

Genieten. Met een tosti en een icetea op het terras. Gewoon in een t-shirt. En ’s avonds zonder jas nog een ijsje likken op het strand. Indian summer 2013. Bijzonder dat dit eind oktober nog kan. Ik weet niet of dit een bijeffect is van de opwarming van de aarde. Gaan we daar later nog voor boeten? We hebben er nu in ieder geval van genoten.

image

Terwijl de kids aan het rennen en springen waren had ik de af en toe tijd om de camera van mijn nieuwe Samsung uit te proberen. Een mooie combinatie van fototoestel met echte zoom en smartphone. Dáár zat ik op te wachten. Ik maak veel foto’s met mijn smartphone (die heb ik altijd bij mij). Maar met gewone smartphones kun je niet altijd de foto’s maken die je wilt. Met deze S4 Zoom kan dat wel. Ideale combi. Mooie innovatie van Samsung.

image
Ik kon op het strand van Egmond aan Zee best aardig inzoomen met de camera. De windmolens op zee kreeg ik goed in beeld. Ook de macro stand werkt goed. Dat heb ik uitgetest op een paar schelpen. De kleuren van de zonsondergang weet de camera ook prima te pakken.

image

Er zijn nog heel veel andere zaken om te ontdekken aan de camera. Maar ja. Het was vakantie en ik was er met de kids. Dus de tijd om naar alle opties van de camera te kijken was er niet. Genoeg andere leuke dingen om samen met de kids te doen aan het strand. Egmond is een plek waar je je niet snel verveelt.

image

De foto’s die je hier ziet zijn op het strand gemaakt. Allemaal foto’s die genomen zijn met een korreltje zand. Op de foto, in mijn haar, voor de lens, tussen mijn tenen… zoals dat hoort op het strand. Sowieso wel goed om te doen in Nederland. Alles met een korreltje zout nemen. Voor je het weet maak je je overal druk om. Zoals de zwarte pieten discussie, de NSA afluisterperikelen en andere hypes. Dat gaat te ver. Zeker als je even vakantie hebt.

image

Kortom… geniet mee van de foto’s en relax. Voor je het weet is er weer een nieuwe hype waar we ons allemaal weer druk over moeten maken. Krachten sparen en prioriteren dus. En vooral: Alles met een korreltje zand nemen!

De nieuwe wildernis mag wel wat wilder!

In Film, Kinderen, natuur, Zwolle on oktober 20, 2013 at 10:36 am

Vorig weekend met de kids naar ‘De nieuwe wildernis” geweest. De natuurfilm over de Oostvaardersplassen. Ik had bewust niet de trailer bekeken en ook allerlei info erover nog niet gelezen. De film draait in Zwolle in de ‘normale’ bioscoop, maar ook in het Filmhuis. Bewust voor het Filmhuis gekozen. Daar waren de kids nog nooit geweest.

image

Het Filmhuis (Het Fraterhuis in Zwolle) was een goede keuze. Leuke ontvangst door vrijwilligers, speciaal een pauze (met een pakje drinken) voor de kids. En vooral… de filmzaal was schoon! Er mag in de zaal niet gegeten en gedronken worden. Wat een verschil met een ‘normale’ bioscoop. Daar heb ik vaak het gevoel dat ik op een vuilnisbelt zit.

image

Maar goed. De film. Eigenlijk was ik ietsjes teleurgesteld. De plaatjes zijn schitterend. De timelapses zitten er vaak en mooi in. Paar leuke nieuwe dingen gehoord. En natuurlijk is het verhaallijntje in zo’n film flinterdun. Ik heb echter het gevoel dat je met twee jaar opnames veel meer zou moeten kunnen doen. Spannender, wilder. verrassender.

image

Het is een aaneenschakeling van mooie plaatjes en soms ook informatief. Maar het was vooral veel van hetzelfde. Heel voorspelbaar. Bovendien kwamen veel dieren maar heel kort aan bod. Dat voegde weinig toe. Gooi ze eruit (uit de film, niet uit de Oostvaardersplassen). Van andere dieren had ik veel meer willen zien. Van de overdag jagende vosjes en de ijsvogels bijvoorbeeld. Die waren prachtig. Jammer ook dat de zeearend niet aan bod komt in de film.

image

De kids hadden het na een uur wel “gezien” en ik had hetzelfde gevoel. Maar goed, de film afgekeken inclusief de voorspelbare afloop (zelfs mijn zoontje van acht zag ‘m aankomen). Per saldo heb ik genoten van de prachtige beelden. Schitterend. Mooi ook dat er zo’n plek met zoveel leven is in Nederland. Moeten we zuinig op zijn. Maar ‘De nieuwe wildernis’ mag wel wat wilder!

‘De nieuwe wildernis’ was dus maar een beetje een ontdekking. De echte (hernieuwde) ontdekking van vorig weekend was filmhuis Het Fraterhuis. Mooi filmzaaltje waar de nodige vrijwilligers zich voor inzetten. Relaxte omgeving. Mooie programmering. Daar kun je nog gewoon rustig genieten van de film. Dat gaan we dus vaker doen als gezin!

Hoezo variatie? Al bijna 30 jaar dezelfde pizza!

In Familie, Kinderen, Memories, Zwolle on oktober 13, 2013 at 10:09 am

Gisteravond waren we even in de stad. Op zoek naar een restaurant om uit eten te gaan met ons vijven. We hadden niet gereserveerd en helaas deze keer ook niet heel veel tijd. In zulke situaties gaan we voor absolute zekerheid. We hopen dan dat er nog een tafeltje vrij is bij Italiaans restaurant en pizzaria Bella Napoli in Zwolle. Daar staat een heerlijke pizza in no time voor je neus!

Bella Napoli. Over een paar maanden bestaan ze dertig (30!) jaar. Dat is een hele prestatie. Op enkele jaren in het begin na ook al die tijd dezelfde eigenaar: Michele Ruberto. Ik weet het niet helemaal zeker, maar ik denk dat ik er al bijna dertig jaar kom. Ik heb daar in al die jaren héél veel pizza’s gegeten. Vierhonderd? Vijfhonderd? Meer?

image

Ik heb bij Bella Napoli veel herinneringen liggen. Als student met weinig geld op zak zat ik daar al te eten. Als verliefd manneke at ik met m’n vriendin op de eerste etage. Met een grote groep vrienden of collega’s met veel lawaai eten in de kelder. Als papa zat ik met het hele gezin vaak bij de pizza oven.

Gisteravond hadden we geluk en kregen we het op één na laatste vrije tafeltje. Net na ons was ook het laatste tafeltje bezet. Een man en vrouw met een kleine baby. Kinderwagen naast de tafel. Dat leverde veel herinneringen op. We hebben onze kids namelijk één voor één van jongs afaan laten kennismaken met uit eten gaan. Dat deden we door ze zo vaak mogelijk mee uit eten te nemen… bij Bella Napoli!

image

In hun eerste levensjaren waren we met alledrie de kids kind aan huis bij Bella Napoli. Als kleine baby van een paar maand oud lagen ze daar aan de borst. Later kregen ze daar hun kant-en-klare potjes, opgewarmd in de magnetron van het restaurant. Daarna hun eerste pizzakorst. Niet veel later gevolgd door een paar stukjes, een halve, een kinderpizza en een eigen grote pizza.Vaak zaten we aan het tafeltje naast de pizza oven (leuk om te kijken). Bijna altijd kregen ze een aai over de bol van de eigenaar.

Vroeger kwamen we bijna elke maand met de kids bij Bella Napoli. De kids hebben daar geleerd wat uit eten gaan is. Dat er regels zijn, dat je respect moet hebben voor andere gasten, dat het fun is. Uit eten gaan met z’n allen is nog altijd fun. Sinds de kids groter zijn bezoeken we wel steeds vaker andere restaurants in en buiten Zwolle. Dus komen we nu minder vaak bij Bella Napoli.

Maar uit het oog is niet uit het hart! We hebben bij Bella Napoli geen menukaart nodig. We weten wat we willen eten. Ik eet er al bijna dertig jaar de “Pizza Dela Casa Speciale”. Bij Bella Napoli pizza eten is als thuiskomen…

Hoezo variatie? Al bijna dertig jaar dezelfde pizza!

Er zit muziek in de stad!

In De Ondernemer, Muziek, Zwolle on oktober 11, 2013 at 7:25 pm

In Zwolle zit muziek. Ik heb het niet over de man met bakfiets, hond en fluit die je vroeger veel zag in de binnenstad. Die mis ik overigens wel. Ik heb het ook niet over draaiorgels. Die vallen bij mij in de categorie overlast (sorry liefhebbers) en mis ik graag. Ik heb het over de vele mooie muziekactiviteiten in de stad. Muziek zit in de haarvaten van Zwolle.

Van het Bevrijdingsfestival en de Dance events genieten jaarllijks vele tienduizenden mensen. Voor internationale artiesten als Mark Knopfler komen mensen uit het hele land naar de IJsselhallen. Voor het Rhythm and Blues Festival en het Stratenfestival stroomt de binnenstad vol. Zelfs de Zwolse Halve Marathon staat bol van de muziek. Maar er zijn ook veel kleine muziekpareltjes. Muziek in de Tent bijvoorbeeld op het Assendorperplein (13 oktober). Intieme sessies van singer/songwriters bij In De Kringloop. Het jaarlijkse International Guitar Festival (18-27 oktober). Of een klein festival als Let’s Get Lost, dat dit jaar voor de tweede keer wordt georganiseerd (26 oktober). Deze en vele andere initiatieven maken het leven in Zwolle het hele jaar door zeer aangenaam.

Maar heb je het over muziek in Zwolle, dan heb je het ook over Poppodium Hedon. Momenteel helaas gesloten vanwege de grootscheepse verbouwing. Ik mis de optredens in het oude Hedon enorm en kijk verlangend uit naar het nieuwe Hedon.

[ Impressie nieuwbouw Hedon Zwolle - http://verbouwing.hedon-zwolle.nl/ ]

[ Impressie nieuwbouw Hedon Zwolle – http://verbouwing.hedon-zwolle.nl/ ]

Hedon organiseert in de tussentijd optredens in de IJsselhallen. Binnenkort onder meer concerten van Mozes and the Firstborn (wat een talent), Great Minds (wat een kanjer is onze eigen Sticks), Anneke van Giersbergen (wat een stem) en De Staat (wat een energie). Mooie namen. Toch kan ik niet wachten tot Hedon in 2014 de deuren opent. Grote nieuwe zalen komen er. Één van de beste programmeurs van Nederland hebben we al. De belangstelling voor Hedon is groot. De vele vrijwilligers die de optredens mogelijk maken staan klaar. Een uitstekende basis om grote bands binnen te halen.

Een nieuw Hedon met een aansprekende programmering. Dat is natuurlijk belangrijk voor muziekliefhebbers in regio Zwolle en ver daar buiten. Het is ook goed voor de lokale economie. Bezoekers besteden gemiddeld een flink bedrag in Zwolle. Het zorgt bovendien voor leven in de stad. En een succesvolle, bruisende muziekcultuur heeft een positief effect op de uitstraling, op de aantrekkingskracht van Zwolle. We dragen met z’n allen in Zwolle de vele kleine en grote muziekactiviteiten een warm hart toe. Geef ze support! Als vrijwilliger, als sponsor, als organisator, als meedenker, als bezoeker, als promotor.

Ik kijk er nu al naar uit. Straks weer lekker op de fiets naar Hedon. Fietsen jullie mee? Of zie ik jullie op één van de vele andere muziekevents in de stad? Relaxed met een biertje genieten van goede muziek. Vooraf wat eten in de stad of napraten in een café. Daarna in het donker met een grote glimlach op je gezicht terug naar huis.

…omdat het een mooie avond was.
…omdat de tijd even stil stond.
…omdat er muziek zit in de stad!

★☆★☆★☆★☆★☆★☆★☆★☆★☆★☆★☆★☆★☆★☆★☆★☆★☆

Deze Blog heb ik speciaal geschreven voor De Ondernemer. Hier de link naar De Ondernemer:

http://www.deondernemer.nl/regionieuws/657340/Henk-Boshove-Er-zit-muziek-in-de-stad.html

Lees ook mijn 1e blog voor De Ondernemer …Over veranderende looproutes in de stad en hoe stad en ondernemers hier op in kunnen spelen:

http://www.deondernemer.nl/regionieuws/656907/Henk-Boshove-De-Papenstraat-zit-op-Goud.html

Online dating voor een relatie en een kind

In Kinderen, social media, TED talk, verwonderen on oktober 6, 2013 at 11:06 am

Ik ben nog van het ouderwetse, uitstervende soort. Binnenkort heb ik dertig jaar een relatie met mijn ‘missus’. Dat is “gewoon” ontstaan tijdens studie en in een bar in de tachtiger jaren. Zonder internet of smartphone (dat hadden we toen nog niet), laat staan een dating site. Ook samen ouders worden van drie kids is gelukt zonder bemoeienis van online support.

image

Dat het toen in de jaren tachtig zonder online dating is gelukt… dat is niet bijzonder. Maar ik heb ook nu nog steeds geen enkele ervaring met dating sites. Dat schijnt op mijn leeftijd (48) wel bijzonder te zijn. Tsja. Online dating. Op internet en op de radio wordt je doodgegooid met reclame hiervoor. De ene datingsite doet nog meer moeite om je (gratis) binnen te halen dan de andere. Er zal dus wel veel geld mee te verdienen zijn…

Vandaag zag ik deze nieuwe TED talk die over dit onderwerp gaat. Een TED talk van Amy Webb: “How I hacked online dating”. Prachtig (en bizar) om te zien hoe zij met online dating is omgegaan. Kijken!

Aan de ene kant hilarisch (en interessant) om te zien hoe ze alles gestructureerd, wiskundig, ja zelfs wetenschappelijk benadert. Om te zien wat ze doet om via online dating een relatie en een kind te krijgen. Aan de andere kant toch ook wel een bijzondere manier van doen waarbij ik allerlei vragen in mijn hoofd krijg. Waar ik mij nogal over verwonder.

Interessant fenomeen dat online dating. Wat zegt het over ons? Het is ons miljoenen jaren gelukt om relaties en kinderen te krijgen zonder online support. Tegenwoordig lijkt het bijna onmisbaar. DE manier om op latere leeftijd snel weer een relatie te krijgen? Of straks voor iedereen, ongeacht leeftijd?

Hoe gaat dat later bij onze kids? Gaan die die nog ouderwets offline daten? Gaan die intensief online dating gebruiken? Of komen er apps (of andere technologie) die je op elk gewenst moment de top vijf van optimale profielen geven als perfect match? Zonder zoekopdracht of sites… gewoon op basis van alle beschikbare Big Data?

image

Of is dat teveel denken in de trant van “boys from Brazil” en dokter Mengele? Alles maakbaar en manipuleerbaar. Wie zal het zeggen…

Deze papa gaat het hopelijk meemaken in het komende decennium. Vanaf de zijlijn zien en beleven hoe onze kids het daten offline en online spelenderwijs lekker zelf gaan ontdekken!

De Foo Fighters zingen voor Henk Krol. Geniet ervan Henk!

In Muziek, Politiek on oktober 4, 2013 at 7:53 am

Gisteren zat ik in de auto. Ik reed over de dijk tussen Zwolle en Deventer. Zo’n weg waar je niet kunt inhalen. Dat was prima. Het uitzicht op de IJssel is fantastisch en ik zou ruimschoots op tijd zijn voor mijn afspraak. Dus geen haast. Relax!

Ik zat te zoeken naar een lekker muziekje en vond het album van The Foo Fighters met The Pretender erop. Die ging even lekker aan. Eerst rustig, maar daarna op vol vermogen! Mooie muziek. Lekker hard meezingen. Muziek waar je energie van krijgt. Drum, gitaar en zang die naar binnen knallen. Heerlijk!


[‘Foo Fighters – The Pretender’]

Vanochtend moest ik weer aan het nummer van The Foo Fighters denken. Dat was toen ik las dat Henk Krol stopt als fractievoorzitter van partij 50+. Die had altijd zijn mond vol over pensioenen. Weinig argumenten en veel populistme. Altijd en overal maar roepen dat iedereen met z’n handen van de pensioenen af moet blijven. En dan blijkt dat hij zelf jarenlang geen pensioenpremies heeft afgedragen voor zijn medewerkers.

Als Henk Krol dan (terecht) opstapt dan zegt hij ook nog “mijn vijanden hebben gewonnen”. Dan heb je een dikke plaat voor je kop. Een plaat van tenminste 50+ centimeters dik. Het goede nieuws: Youp van ’t Hek heeft weer een mooi onderwerp te pakken voor zijn NRC column zaterdag. En er is weer één pretender minder in Den Haag.

image

Ik denk dat Henk Krol zo’n persoon is waar Dave Grohl en zijn makkers van de Foo Fighters aan dachten toen ze de song ‘the Pretender’ schreven. Dat ze aan mensen als Krol dachten toen ze de drum en de gitaren nog net iets harder gingen inspelen. Dat Dave een Krolletje voor ogen heeft als hij zijn woorden uitspuugt in dit nummer.

Dus Henk Krol: deze is voor jou! Geniet ervan! From the Foo Fighters with love! The Pretender!

★☆★☆★☆★☆★☆★☆★☆★☆★★☆★☆★☆★☆★☆★☆★☆★☆★

Hier de songtekst van The Pretender. Kunnen we allemaal lekker hard meezingen:

Keep you in the dark
You know they all pretend
Keep you in the dark
And so it all began

Send in your skeletons
Sing as their bones go marching in again
They need you buried deep
The secrets that you keep are ever ready
Are you ready?

I’m finished making sense
Done pleading ignorance
That whole defense

Spinning infinity
Boy, the wheel is spinning me
It’s never ending, never ending
Same old story

What if I say I’m not like the others?
What if I say I’m not just another one of your plays?
You’re the pretender
What if I say that I will never surrender?

What if I say I’m not like the others?
What if I say I’m not just another one of your plays?
You’re the pretender
What if I say that I’ll never surrender?

In time or so I’m told
I’m just another soul for sale, oh well
The page is out of print, we are not permanent
We’re temporary, temporary
Same old story

What if I say I’m not like the others?
What if I say I’m not just another one of your plays?
You’re the pretender
What if I say that I’ll never surrender?

What if I say I’m not like the others?
What if I say I’m not just another one of your plays?
You’re the pretender
What if I say I will never surrender?

I’m the voice inside your head you refuse to hear
I’m the face that you have to face, mirrorin’ your stare
I’m what’s left, I’m what’s right, I’m the enemy
I’m the hand that’ll take you down, bring you to your knees
So who are you? Yeah, who are you?
Yeah, who are you? Yeah, who are you?

Keep you in the dark, you know they all pretend

What if I say I’m not like the others?
What if I say I’m not just another one of your plays?
You’re the pretender
What if I say I will never surrender?

What if I say I’m not like the others?
What if I say I’m not just another one of your plays?
You’re the pretender
What if I say that I’ll never surrender?

What if I say you’re not like the others?
(Keep you in the dark)
What if I say I’m not just another one of your plays?
(You know they all pretend)
You’re the pretender
What if I say I will never surrender?

What if I say I’m not like the others?
(Keep you in the dark)
What if I say I’m not just another one of your plays?
(You know they all pretend)
You’re the pretender
What if I say I will never surrender?

So who are you? Yeah, who are you?
Yeah, who are you?

%d bloggers liken dit: