Henk038

Archive for januari, 2014|Monthly archive page

Allerbelabberdst

In bloggen, Memories on januari 29, 2014 at 11:06 am

Ik had laatst een woord dat zomaar in mij opkwam. Het woord mijmeren. Prachtig woord vind ik dat. De klank is prachtig en als je het woord uitspreekt (probeer het maar eens zacht en langzaam) dan doe je het al bijna… je gaat dan al bijna als vanzelf mijmeren.

Ik zei dat en anderen sloegen daarop aan. Ook zij vonden mijmeren een heel mooi woord. We kwamen zo op de vele mooie woorden in de Nederlandse taal. Leuk om over na te denken. Waarom vinden we sommige woorden mooier dan andere woorden? Is het de klank? Is het de betekenins? Heeft je stemming er invloed op? Maakt het uit welk weer of welk jaargetijde het op dat moment is? Waarom zijn we het erover eens dat sommige woorden mooi zijn en zijn de meningen zo verdeeld over andere woorden?

Mijmeren… als je online kijkt naar de betekenissen dan zijn die niet helemaal eensluidend:
in gedachten verzonken zijn
soezen, peinzen, in min of meer weemoedige gedachten verzonken zijn
“dromen, filosoferen, mediteren, nadenken, peinzen, piekeren, tobben”
“voor jezelf een beetje rustig nadenken”

Mijmeren is voor mij in gedachten verzonken een beetje relaxed nadenken. Soms wat graven in herinneringen of in gesprekken. Soms wat schuiven met beelden of ideeën in mijn hoofd. Wat dan ook, mijmeren is en blijft voor mij het hele jaar door een mooi woord. In feite ben ik nu half aan het mijmeren en schrijf ik er tegelijk een blogje over. Daar heb ik wel even kort tijd voor omdat ik bewust even een  uurtje rust pak. Ik voel me niet 100% fit. Enkele verkouden mensen om me heen hebben me vast een beetje aangestoken. Vanmiddag en vanavond heb ik zakelijke afspraken. Ik heb besloten dat die gewoon door moeten gaan.

2014 thee

Door nu even een uurtje rust in te bouwen probeer ik te voorkomen dat ik vanavond aanbeland bij een ander mooi woord in de Nederlandse taal: allerbelabberdst. Met een uurtje rust, een shot vitamientjes en (oh bah!) een kopje thee gaat me dat vast wel lukken.

Het is een heel mooi woord, maar ik heb er geen zin in om mij zo te voelen. Allerbelabberdst. Dan toch maar liever mijmeren.

Wat zijn voor jullie de mooie of zelfs de mooiste woorden in de Nederlandse taal?

Advertenties

Het eten kunnen we wel vergeten op zondag

In Eten & drinken, Film, Kinderen on januari 26, 2014 at 11:16 am

De meeste ochtenden eten we niet samen als gezin. Één van de vijf is meestal wel eerder op pad naar school of werk of sport. Meestal zitten we met drie à vier tegelijk aan tafel. Best nog een goede score en… niemand gaat ’s ochtends zonder stevig ontbijt de deur uit.

Op zondagochtend lukt samen eten altijd wel. Met z’n vijven aan tafel. Met vers gebakken broodjes en een lekker vruchtensapje. Samen ontbijten. Gezellig. Tot vorige week dan. Toen kwam er een leuke jeugdfilm op TV op zondagochtend. De Kids mochten kijken. Het bleek de eerste film van een serie te zijn…

Op zondag 19 januari begon de eerste van de serie Telefilms voor de jeugd van ZappBios, “Kris Kras”. Zes weken lang om negen uur ’s ochtends een jeugdfilm. Vandaag de tweede film “Bouwdorp”. Volgende week “T.I.M.”. Kijk op Telefilms van ZappBios voor meer info.

20140126-123022.jpg

De jongste twee zitten nu op zondagochtend aan de buis gekluisterd. Hun ontbijt duurt kort. Het eten gaat van hap-slik-weg. Het sapje wordt in twee grote slokken weggespoeld. Ook al mag de TV bij zeer hoge uitzondering aanblijven tijdens het eten, dan nog willen ze zo snel mogelijk terug naar de TV. Ook de oudste sluit zich hierbij aan voor het laatste halfuurtje (na uitslapen en ontbijt). Inmiddels sluiten wij ook maar aan.

Het gezamenlijke (uitgebreide) ontbijt op zondagochtend schiet er op deze manier bij in. In plaats daarvan zitten we nu even met z’n vijven het laatste deel van de jeugdfilm te kijken. Samen op de bank na het ontbijt. Ook gezellig!

image

We moeten wel alvast een manier bedenken om ze na zes weken weer rustig aan tafel te krijgen in plaats van voor de TV. Die TV moet geen vaste gewoonte worden. Misschien maar even tijdelijk ontbijten met taart …om ze te lokken?

Zal wel lukken. Over een paar weken zitten we weer gewoon met z’n vijven aan tafel op zondagochtend, om samen te ontbijten.

Onderduikers gezocht en gevonden

In Kinderen, Memories, verwonderen on januari 19, 2014 at 6:51 am

Vorige week maakten we met de twee jongste kids even een rondje familie. Daarbij kwamen we ook bij een oude tante, een zus van mijn vader. Zij woont in het huis dat vroeger van mijn opa en oma was. Ook mijn vader is daar geboren en opgegroeid. Tijdens het bijpraten kwam het gesprek bij toeval op de tweede wereldoorlog.

20140119-111916.jpg

kast met verborgen ruimte erachter

Een andere oom en tante woonden destijds in dezelfde straat. Zij hadden onderduikers en mijn oom zat in het verzet. In januari 1945 zijn mijn oom en anderen uit de verzetsgroep verraden. Vlak voor het einde van de oorlog (2 maart 1945) is hij helaas gefusilleerd. De onderduikers zijn destijds gelukkig niet gevonden. Mijn tante vertelde dat er recent een straat naar hem is genoemd in het dorp en dat zijn dochter (zij heeft haar vader helaas nooit gekend) bezig is om een via Yad Vashem postuum een onderscheiding aan te vragen.

Al pratend bleek dat mijn tante in de tweede wereldoorlog ongeveer net zo oud was als onze kids nu. Ze vertelde over die tijd. Over Duitse razzia’s, op zoek naar mensen en fietsen. Hoe angstig dat was. Vooral onze jongste vond de verhalen zeer interessant. Helemaal toen we hem vertelden dat er nog een oude schuilplaats in het huis was. Een schuilplaatse waarin mijn vader zich soms verstopte. Bijna 70 jaar geleden.

20140119-121201.jpg

Mijn vader was in de oorlog in eerste instantie tewerkgesteld in Duitsland. Maar na een tijdje was hij zonder toestemming teruggegaan naar Nederland. Daarna moest hij oppassen om niet opgepakt en teruggestuurd te worden. Zo’n schuilplaats was dus geen luxe. Onze kids wilden natuurlijk perse de schuilplaats zien.

Ik had die schuilplaats al niet meer gezien sinds ik een klein jochie was. Het bracht herinneringen terug. Achterin een hele diepe kast (allemaal kleren, dozen, kisten ervoor) zit een opening. Afgesloten met een luik met twee knipjes erop (destijds was het onopvallend afgesloten). Als je die opendraait valt het luik naar binnen. Via het luik kom je in een ruimte tussen dak en muur van het huis. Niet groot. Maar groot genoeg om een tijdje stil in te liggen. De kids vonden het wel mooi. Vooral de jongste van acht.

20140119-112144.jpg

schuilplaats achter de muur

De rest van de dag ging het nog geregeld over de oorlog. Over onderduikers, Anne Frank, de oorlogswinter, voedselbonnen, verduistering, luchtafweer, bommenwerpers en avondklok. Je probeert het uit te leggen en de vele vragen te beantwoorden. Maar je merkt hun verwondering. Je merkt dat het heel ver van ze afstaat. Gelukkig maar.

Je merkt dat sommige dingen moeilijk uit te leggen zijn in deze moderne tijd. Hoezo verduisteren zodat steden en dorpen niet zichtbaar zijn vanuit bommenwerpers. Ze konden toch zien in het donker? Ze hadden toch computers? Ze hadden toch navigatie/Google maps? (Nee, Nee, Nee). Ze snappen ook niet dat mensen helemaal vanuit de Randstad kwamen lopen om hier bij ons in de straat (net over de IJsselbrug in Zwolle) eten te halen. Dat is ver Papa… Inderdaad!

image

Kaart van boomerang.nl

Tsja.. Ze weten niet beter dan dat alles er gewoon is en ook gewoon werkt. Dat is hun wereld. Eten, onderdak en veiligheid. Ze hoeven zich niet te verstoppen en hoeven ook niet onder te duiken. Nou ja, één keer per dag dan. Onder hun dekens, gewoon in hun eigen bed. Dat soort onderduikers zoeken en vinden we graag. Slaap lekker boys!

Love at first sight, met cappuccino als toetje!

In Eten & drinken, Thailand, Vakantie, verwonderen on januari 14, 2014 at 9:15 am

In de Nederlandse horeca krijg je niet vaak een goede cappuccino. In diverse andere Europese landen is het nog erger. Bijzonder is dat. In Italië kan iedereen het. Maar ben je 5 kilometer over de grens in Frankrijk of Oostenrijk dan lukt het ze al niet meer. Ik blogde daar al eens over Stap over de grens. Wereld van verschil. Als het binnen Europa al moeilijk is om een fatsoenlijke cappuccino te maken… hoe zit het dan buiten Europa?

Ik was twee jaar geleden in Azië, in China. Daar was toen nauwelijks goede cappuccino te vinden. Alleen in de grote steden zat een Starbucks, maar dat is “not my cup of tea”. Toen we in december naar Thailand gingen hadden we dan ook weinig hoop op goede cappuccino. Maar goed, daar gingen we ook niet voor.

Na een reis van circa 18 uur kwamen we aan in ons hotel in Chiangmai, in Noord Thailand. Weinig slaap gehad in het vliegtuig. Na een uurtje uitrusten gingen we de stad rondom ons hotel (buiten het centrum) verkennen. Hoop drukte, straatventers, veel verkeer, kleine winkeltjes, kleine Thaise restaurantjes. Beetje moe. Een shot cafeïne zou helpen.

image

We vonden verrassend genoeg een espressobar verderop in de straat. In een niet echt westers deel van de stad. Ze hadden er best goede cappuccino (foto hierboven). Tsjonge, dat smaakte goed. Een uurtje later zaten we aan onze eerste Thaise lunch, met een glaasje Lassi om de pepers te neutraliseren. Smaakte ook heerlijk.

Het bleek dat onze eerste cappuccino geen uitzondering was. Op best veel plekken in Chiangmai kun je goede cappuccino vinden. Ook in Bangkok (behalve dan in Chinatown) hoef je niet lang te zoeken naar iemand met een espresso apparaat die melk kan schuimen en goede cappuccino kan serveren.

image

Capouccino bij "coffee in love" in Pai

Dat in de Thaise steden goede cappuccino te vinden is vonden we al mooi. Maar het werd nog mooier. We gingen vanuit Chiangmai een paar dagen naar Pai. Dat is een klein plaatsje op het platteland, nog verder in het noorden. Het is minder dan 150 kilometer vanaf Chiangmai, maar daar doe je met een busje meer dan drie uur over. Veel bergjes onderweg en heel veel bochten.

Ook in Pai is cappuccino te vinden. Sterker nog… één van de toeristische plekken daar heet “Coffee in Love”. Een plek met koffie en een prachtig uitzicht. Trekt veel toeristen. Maar het werd nog mooier. Zelfs, ja zelfs… Onderweg was er cappuccino!

image

"Coffee in love", Pai, Thailand. Cappuccino met prachtig uitzicht!

Van Chiangmai naar Pai stopte het busje ongeveer halverwege. In the middle of nowhere. Midden in het bos op een vlak stukje weg in de bergen. Alleen een simpel houten hutje. Een bak ijs met vers fruit en drankjes. Een pan met rijst en groente. Paar houten eettafels en stoelen. En …een espresso apparaat!

We probeerden het. En ja hoor. Ook hier prima cappuccino. Tsjonge wat lekker na meer dan anderhalf uur schommelen in een busje. Ook op de terugweg stopten we hier. Daar hadden we natuurlijk geen bezwaar tegen. Cappuccino, verse ananas, verse meloen, flesje water, even plassen en hup we gingen weer verder.

20140114-094746.jpg

We hebben twee weken lang genoten van alles wat Thailand van nature te bieden heeft. En dat is veel. Want wat is Thailand mooi: de fantastische natuur, het fijne klimaat als het bij ons winter is, de supervriendelijke Thaise mensen, de levendige steden, de indrukwekkende tempels, het fantastische Thaise eten, de vers fruit shakes, etc.

Bovenop alles wat Thailand zo mooi maakt kregen we af en toe ook nog een goed shot cappuccino. Dat hadden we niet verwacht. Zelfs in de middle of nowhere vindt je betere cappuccino dan in Frankrijk 😉

Het was “love at first sight” Thailand! …met cappuccino als toetje

Fietsen en varen door Bangkok – echte aanrader, ook met kinderen!

In fotoblog, gewoon doen!, Kinderen, Thailand, Vakantie, verwonderen on januari 12, 2014 at 9:49 pm

Vorige week waren we in Bangkok. Wat doe je als je snel een mooie indruk wilt krijgen van de stad? Juist. Je maakt een fietstoer door de stad. Een echte aanrader!

image

Tempels genoeg in Bangkok

Wij boekten een fiets- en vaartoer van vijf uur (met tussendoor een Thaise maaltijd) bij Co van Kessel. Je ziet sloppenwijken, bananenplantages, rijstvelden, drijvende huisjes, wolkenkrabbers en Chinatown. Fantastische mix.

image

Kriskras door Chinatown Bangkok

De tocht begint met kriskras rijden door de nauwe steegjes en straatjes van Chinatown. Onze kids van 14, 12 en 8 vonden het geweldig om te doen. Daarna een bezoek aan een zeer fraaie Chinese Tempel.

image

Varen in Bangkok

Vervolgens varen met een longboat dwars door Bangkok. Poeh… wat een hoop vervallen oude huisjes op, aan en in het water. Met af en toe een klein juweeltje.

image

Woningen aan het water in Bangkok

Daarna weer fietsen, langs huisjes en tempels, door drukke straten. Over de stoep of de straat. Langs kanalen, over bruggetjes. Nooit echt gevaarlijk om te fietsen.

image

Tempel en longboat in Bangkok

Toen was het wel tijd voor een uitgebreide Thaise lunch. Gevolgd door visjes voeren in de kanalen. Niet door over te geven hoor. Het eten was heel erg lekker.

image

Fietsen met kids in Bangkok

Na de lunch fietsten we door de buitenwijken. Tussen bananenbomen en door de rijstvelden. Bijna dwars door arbeidershuisjes soms.

image

Soms fiets je bijna dwars door een huisje in Bangkok

Over smalle betonnen paadjes met links en rechts (een meter lager) water of boerenland. En uiteraard ook hier links en rechts tempels, want die heb je echt overal. En overal ligt ook afval. Helaas.

image

Op het water, naast de weg, naast huisjes. Overal ligt afval in Bangkokk

Na een mooie fietstocht door het groen weer op de longboat. Onderweg op het water zie je hoe de Thai het water optimaal benutten. Maar ook flink verwaarlozen. Wat een vervuiling. Toch werd er in gezwommen door kinderen. Die van ons zagen dat gelukkig niet zitten.
image

Terug naar het centrum, maar dan de andere kant van de rivier, fiets je weer verder. Ook hier weer een goed beeld van het leven op straat in Bangkok. Met af en toe schrijnende toestanden. De  19e eeuw en 21e eeuw soms vlak naast elkaar (sloppenwijk pal naast wolkenkrabber). En altijd gaat het langs tempels waar je soms even binnen kijkt.

image

Tempels tempels tempels in Bangkok

Het wordt langzamerhand drukker op straat. Af en toe moeten we even van de fiets. Aan het eind van de tocht steek je de rivier over met een van de vele pontjes en ben je als het bijna donker is weer terug bij het startpunt. 

image

In de schemering eindigt de fietstocht door Bangkok bij de rivier

De fiets/vaartocht door Bangkok was één van de (vele) hoogtepunten van onze Thailand vakantie. Geweldig. Vijf uur van verwondering, heel veel indrukken en foto’s verder sta je stil. In een stad die leeft in alle poriën. Vijf uur lang achter elkaar door Bangkok. Één lange achtervolging. We hebben genoten met ons vijven!

image

Onze drie kids op de fiets door Bangkok

En we hebben gemerkt… als je veel lachende, enthousiaste Thai wilt zien moet je met een kereltje van 8 jaar op een klein fietsje door Bangkok crossen. Vooral in Chinatown. Mooi om te zien. Hij had de dag van zijn leven!

image

We kregen een prachtige eerste indruk van een indrukwekkende stad.

Als we weer een keer naar Bangkok gaan, dan gaan we weer fietsen. Dat staat vast. Ideaal zo’n fiets- en vaartocht door Bangkok, ook met kinderen!

In Thailand houden ze van doggy style

In fotoblog, Thailand, Vakantie, verwonderen on januari 5, 2014 at 2:19 pm

Exact een week geleden waren we op pad in Thailand. We waren in een groot park met warmwater bronnen, geysers, mooie natuur en zeer aangename temperaturen. Zowel door de zon als door het warme water. En met heel veel uitbundige Thaise mensen.

Er waren weinig westerse mensen in het park. Mooi om te zien wat de Thai doen om te ontspannen in het weekend. Hele gezinnen aan de picknick. Samen zelf eitjes koken in het hete water. En je neemt natuurlijk niet alleen je gezin, maar ook je hond mee.

Honden zijn een fenomeen in Thailand. Daar gaan ze bijzonder mee om. Aan de ene kant zie je overal zwerfhonden op straat. Daar kijkt niemand naar om. Moeten zichzelf redden. Aan de andere kant hebben veel Thai een hond als huisdier. Ze lopen overal in winkels en restaurants. En veel honden hebben ook kleren aan!

Soms zijn de hondjes beter gekleed dan de baasjes. Stijlvol hoor, die hondjes. De kids en ik hebben ons er over verwonderd… en er hartelijk om gelachen!

image

Daar in het warmwaterpark in de omgeving van Chiang Mai leek het af en toe wel een hondenshow. Iedereen vond het heel gewoon. Wij vonden het bijzonder. Bijzonder vermakelijk.

Kijken en lachen jullie met ons mee?
Je hebt er hondjes met kleren aan die zelf lopen…

image

image

image

image

En Je hebt hondjes die worden gedragen. Met kleertjes aan op de arm of in een draagtasje dat ik alleen ken om kinderen in te dragen.

image

20140105-165417.jpg

image

image

image

image

20140105-165942.jpg

Maar je hebt altijd baas boven baas. Een echte hond met stijl loopt niet zelf en wordt niet gedragen. Die wordt natuurlijk rondgereden! Zo doe je dat…

image

Je kunt veel zeggen van de Thai, maar met hun honden scoren ze goed. Blijkbaar zijn daar complete kledinglijnen voor. Voor elke hond is er ruime keuze. Aankleden die hond! Hondjes lopen er stijlvol bij.

In Thailand zijn ze dol op doggy style.

Genieten van een gewone dag… een gewone dag op straat!

In fotoblog, Thailand, Vakantie, verwonderen on januari 1, 2014 at 2:00 am

In nederland is het straatbeeld in de stad toch wel behoorlijk standaard. Veel auto’s, veel fietsers, veel voetgangers en erg veel bussen.

In Chiang Mai in Thailand is dat anders. Geen bussen. Wel veel taxi’s en tuktuks. Minder fietsers dan ik had verwacht. Wel veel motoren. Veel auto, en pick-ups. Weinig voetgangers en veel, heel veel scooters.

Hieronder enkele foto’s die ik deze week maakte, al lopend door een paar straten tussen het oude centrum van Chiang Mai en de rivier Ping.

20131229-084727.jpg

We liepen op de stoep. En natuurlijk maakten wij ruimte voor deze straatverkoopster. Met een kleine claxon in haar hand probeerde ze de aandacht te trekken van mogelijke klanten.

20131229-082733.jpg

Maar lopen in Thailand… dat doet bijna niemand. Je neemt meestal de fiets, de scooter, de motor, de auto, een busje, een tuktuk of een taxi.

20131229-082807.jpg

Dit zijn de eenvoudige taxi’s die je overal ziet. Bijna allemaal rood (“racing colour” noemen ze het hier). De meeste zijn oud. Maar je ziet ook nieuwere. Zoals deze hieronder.

20131229-083511.jpg

Het voordeel van die taxi’s zijn de open ramen en open achterkant. Nadeel is de dieselwalm die naar binnen trekt. Maar er is ook ander vervoer…

20131229-083358.jpg

Echt leuk wordt het in dit soort tuktuks. Die scheuren best hard. De kids vinden dat prachtig. Wel je handen binnenboord houden.

20131229-083439.jpg

De Thai zelf gebruiken de taxi’s ook. Maar liever gebruiken ze hun auto. Je ziet hier erg veel pick-ups. Daar kun je van alles mee. Erg praktisch.

20131229-084626.jpg

20131229-084709.jpg

Maar er rijden ook veel andere splinternieuwe auto’s rond. Meestal grote stoere Japanners. Europese of Amerikaanse automerken zie je nauwelijks.

20131230-152745.jpg

Oude auto’s zijn er ook genoeg. Maar zo oud als deze VW bus en Kever zie je toch niet echt vaak.

20131229-083453.jpg

In de buitengebieden zie je veel motoren en scooters. Ze worden echt overal voor gebruikt. Ook in de stad zijn ze erg populair.

20131229-083808.jpg

Je ziet ook heel veel motoren met zijspan. Meestal om spullen mee te vervoeren. Maar ze worden ook gebruikt als taxi. En overal zie je ’s avonds motoren met zijspan staan aan de kant van de weg met een complete keuken erop. Bbq’s, gril, grote soeppotten en veel eten. Met of zonder afdakje er boven. Mooi gezicht.

20131229-083534.jpg

20131229-084603.jpg

In de stad rijden hier ook heel erg veel scooters en lichte motoren (125cc) rond. Daar zit je in Nederland meestal in je eentje op. Maar in Thailand zitten er meestal twee op.

20131229-083840.jpg

Maar hé… het is Thailand. Dus als er twee op een scooter passen, dan passen er natuurlijk ook drie op.

20131229-083858.jpg

En… als er drie op een scooter passen, dan passen er natuurlijk ook echt wek vier op! Zo zie je regelmatig hele gezinnen op één scooter.

20131229-083917.jpg

Voor de mensen die geen scooter kunnen of willen kopen is er natuurlijk altijd nog de… Fiets! Hebben wij ook gedaan in Chiang Mai. Echte aanrader om als ‘Ollanders op de fiets door de stad te crossen!

20131229-083557.jpg

Maar gewoon een stukje lopen is ook een echte aanrader. In het oude centrum gaat dat redelijk goed op stoep of straat. Daarbuiten is de stoep op veel plaatsen slecht of verdwijnt helemaal. Dan wordt wandelen levensgevaarlijk. De Thai zijn niet echt gewend aan wandelaars buiten het centrum en het is nogal drukte op de weg. Maar alles gaat wel in goede harmonie.  Kunnen wij in Nederland nog veel van leren.

20131229-083945.jpg

Als je wandelt zie je ook de vele prachtige minitempeltjes op straat waar offers (eten, drinken, wierook, bloemen) worden gebracht. Soms staat er ook wat eten en drinken als offer gewoon op een hoekje van de stoep.

Als je goed oplet, zie je ook de prachtige oude straatnaamborden die af en toe te vinden zijn in de stad. Compleet met klein tempeltje. Prachtig.

20131229-083931.jpg

Dit is nog maar een fractie van wat er op straat te zien is. Dit is het beeld van een half uur foto’s maken tijdens een willekeurige wandeling door de stad. Prachtig om te zien wat er allemaal voorbij komt. Heerlijk om je over te verwonderen en …om van te genieten!

Genieten van een gewone dag… een gewone dag op straat!

%d bloggers liken dit: