Henk038

Archive for april, 2014|Monthly archive page

Langs de boerensloot

In Familie, Memories, natuur, Vakantie on april 30, 2014 at 7:10 pm

Waarom zou je over het asfalt gaan met veel auto’s als je ook dwars door de weilanden kunt? Nou dan! Dus lekker door de weilanden. Je moet goed opletten, maar dan zie je ook van alles. Zoals deze eend – verscholen in de sloot – met maar liefst tien piepkleine jonkies!

image

Moeder eend met 10 jonge eendjes

Door het Noord-Hollandse landschap met weilanden, sloten, koeien, paarden, schapen, eenden, reigers, zwanen en tal van andere dieren. Met grote slingers dwars door het groen van Egmond aan Zee naar Alkmaar. En overal bloemen!

image

Overal bloemen langs de boerensloot

Bloemen langs de sloot, dieren in de wei. En heel veel vogels. Schuren en boerderijen in het groen. Boeren en kinderen in overall. Platteland vlak bij de stad. Niet alleen wij zitten lekker om ons heen te kijken, ook de dieren kijken nieuwsgierig naar wat er langs komt…

image

Nieuwsgierig!

Mooi ook om te luisteren naar wat je hoort. Typische boerengeluiden. Veel vogels en eenden. Zwanen en Reigers zijn er ook, maar die hoor je niet. Kikkers wel. Vinden reigers niet erg. Vogels die je hoort vervolgens ook te zien krijgen is moeilijker. Toch lukte het ons de kievit en grutto te spotten. Mooie vogels.

image

Grutto en Kievit... goed kijken om ze onderweg te kunnen zien (je hoort ze wel)

Onderweg ook bijzondere boerderijen. Met rieten daken en valse siergevels, met daarachter een glimmend stuk pannendak. Midden in de weilanden en omringd met brede afwateringssloten. Noord-Holland op en top.

image

Koeien zie je ook overal. Zwart bonte koeien met heel af en toe een rood bonte koe er stiekem tussen. De rood bonte geven alleen maar chocolademelk maakten we onze jongste wijs. Hij heeft het er nu nog over 🙂

image

Jump!

De kids hadden geen enkel probleem met de tien kilometer platteland (en ook terug was een makkie). Vindt je ’t gek met zoveel te kijken. Lekker crossen langs de sloot. Gewone alledaagse dingen worden weer extra mooi als je er bewust naar kijkt en van geniet. Categorie “Klein Geluk”.

image

Langs de boerensloot

Kortom, heerlijk fietsen met ons vijven. En kijken wat er allemaal te zien is. Net als Jac. P. Thijsse vroeger deed. De oudjes onder ons kennen zijn Verkade Albums en de mooie platen aan de muur van het klaslokaal nog wel. Domweg genieten… langs de boerensloot!

Bergen naar de zee dragen

In natuur, Vakantie on april 29, 2014 at 9:01 pm

We fietsten een bekend tochtje. Door de bollenvelden, door het beschermde natuurgebied, tussen de Schotse hooglanders door …naar ZEE!

image

Hooglander in duinen bij Bergen aan Zee

Vaste prik dit tochtje, al veek vaker gemaakt. Van vlak land met veel kleur naar heuvelachtig duinlandschap met weinig kleur. Van zeeën van bloemen naar de echte zee.

image

Bloeiende bollenvelden met oude en nieuwe molens bij Egmond

We houden ervan. De afwisseling. De prachtige kleurenplaatjes. De plotseling opduikende paarden en wilde runderen. Van zwetend een steil duin op tot een kilometer freewheelend genieten van de wind in je haar. Met een tussenstop waar iets valt te ontdekken.

image

Blanke top der duinen... daar moet je gestaan hebben natuurlijk

Het is maar achtenhalve kilometer op de fiets en we lopen een paar kilometers aop het strand. Maar als je regelmatig stopt om te genieten van wat je ziet of tegenkomt dan lijkt het een eeuwigheid. Met aan het eind van de fietstocht en vóór we het strand opgaan apfelstrüdel met vanillesaus. Daarna uitwaaien en genieten van strand, wind en zee.

image

Walking on a line, where the ocean meets the land

Fietsen van Egmond aan Zee naar Bergen aan Zee in het voorjaar is prachtig. Heerlijk gevoel. Je ruikt de zee als je dichterbij komt. Op de terugtocht picknick op de hei. Naast grote wilde dieren en velden vol tulpen zijn er ook kleine pareltjes te ontdekken.

image

Kleine pareltjes in de duinen bij Bergen

Het was een mooie dag. Tot de volgende keer. Dan voelen we weer in de duinen alsof je na een steile beklimming in de afdaling door de bergen naar zee wordt gedragen!

Bergen naar de zee dragen

In natuur, Vakantie on april 29, 2014 at 8:53 pm

We fietsten een bekend tochtje. Door de bollenvelden, door het beschermde natuurgebied, tussen de Schotse hooglanders door …naar ZEE!

image

Hooglander in duinen bij Bergen aan Zee

Vaste prik dit tochtje, al veek vaker gemaakt. Van vlak land met veel kleur naar heuvelachtig duinlandschap met weinig kleur. Van zeeën van bloemen naar de echte zee.

image

Bloeiende bollenvelden met oude en nieuwe molens bij Egmond

We houden ervan. De afwisseling. De prachtige kleurenplaatjes. De plotseling opduikende paarden en wilde runderen. Van zwetend een steil duin op tot een kilometer freewheelend genieten van de wind in je haar. Met een tussenstop waar iets valt te ontdekken.

image

Blanke top der duinen... daar moet je gestaan hebben natuurlijk

Het is maar achtenhalve kilometer op de fiets en we lopen een paar kilometers aop het strand. Maar als je regelmatig stopt om te genieten van wat je ziet of tegenkomt dan lijkt het een eeuwigheid. Met aan het eind van de fietstocht en vóór we het strand opgaan apfelstrüdel met vanillesaus. Daarna uitwaaien en genieten van strand, wind en zee.

image

Walking on a line, where the ocean meets the land

Fietsen van Egmond aan Zee naar Bergen aan Zee in het voorjaar is prachtig. Heerlijk gevoel. Je ruikt de zee als je dichterbij komt. Op de terugtocht picknick op de hei. Naast grote wilde dieren en velden vol tulpen zijn er ook kleine pareltjes te ontdekken.

image

Kleine pareltjes in de duinen bij Bergen

Het was een mooie dag. Tot de volgende keer. Dan voelen we weer in de duinen alsof je na een steile beklimming in de afdaling door de bergen naar zee wordt gedragen!

Spare je kinderen niet. Strike ze hard!

In Familie, Kinderen, Vakantie on april 27, 2014 at 5:20 pm

Je zit lekker aan de kust. Alles staat klaar om te gaan fietsen door de bollenvelden en daarna door een mooi natuurgebied naar een leuke strandtent aan zee. Voor iedereen in het gezin iets van haar & zijn gading.

Alleen dan begint het net te regenen. Te zacht om van binnen naar buiten naar te blijven kijken. Te hard om tien kilometer heen en tien kilometer terug door te fietsen. Stukkie lopen met de paraplu dan maar en koffie drinken. Maar nog steeds druilt het.

Dan maar naar binnen en pannenkoeken bakken. Als het dan nog regent bedenken we iets voor binnen. En inderdaad. Pannenkoeken op en nog steeds regen. Dus op naar een plek waar het droog is. Een plek met ouderwets vermaak in een modern jasje. We gaan even een paar uur bowlen met z’n allen.

20140427-191612.jpg

Bowlen… dat hebben we al jaren niet meer gedaan. Een uur is te kort. Twee uur iets te lang. Maar we zitten binnen. Biertje erbij en laat maar rollen die ballen. Met TV schermen vol oude en nieuwe hits & video’s en harde muziek. Met discoverlichting en af en toe een flinke portie laserstralen waardoor je nauwelijks iets meer ziet. Altijd handig als excuus.

De kids proberen allerlei worpen, onderhands, bovenhands, met één hand en met twee handen. Rollen, gooien, stuiteren. Maar de baan kon het gelukkig prima hebben. Na twee uur mochten de zweetschoenen uit. We hadden allemaal tenminste één strike of spare gegooid. Dat is altijd fijn. Geeft iedereen een goed gevoel. Buiten was het daarna droog. Dus lekker nog even lopen en fietsen en genieten van de frisse lucht.

Al waren ze lekker bezig met het bowlen, voorlopig kunnen ze de competitie met ons nog niet winnen. Over een paar jaar mogen ze het weer eens proberen. Ook dan gaan we de strijd aan. Desnoods gaan we met een looprekje strikes & spares gooien. We zullen weer lol hebben EN proberen te winnen. Voor ons zal altijd gelden:

Spare je kinderen niet. Strike ze hard!

Lekker Hijsen!

In Kinderen, verwonderen on april 21, 2014 at 10:54 am

Als klein jochie vond ik ze al interessant. Grote gevaartes gemaakt van hout, touw en doek. Bestand tegen weer, wind en water. Oersterk, maar tegelijk toch ook mooie, ranke, elegante verschijningen.

20140421-141617.jpg

Dit weekend liggen er tientallen mooie zeilschepen aan de kade en in de haven van Kampen, het is weer Sail Kampen. Van Goede Vrijdag tot en met tweede Paasdag kun je niet alleen de bruine vloot (oude botters) maar ook twee-, drie- en zelfs viermasters bewonderen. Er naar kijken is leuk, er op lopen, er aan voelen en aan ruiken is nog veel leuker. Of er even op varen. Dat kan allemaal.

20140421-143402.jpg

Samen met m’n zoon van twaalf bezocht ik zaterdag Sail Kampen. Lekker relaxed heen en terug met de trein. We zagen tientallen schepen. Je mag overal aan boord en in en op klimmen. Dus lekker op onderzoek uit in de oude schepen. Kruip door – sluip door in de kleine ruimen. Worstelend tussen de touwen door. Stoer draaien aan de grote stuurwielen. Oppassen dat je je hoofd niet stoot bij alles wat je doet.

20140421-145225.jpg

Natuurlijk is er nog meer te doen tijdens Sail Kampen. Er is kermis, markt, oude ambachten, muziek en zang op diverse plekken, rondvaarten, terrasjes… en natuurlijk is ook Kampen zelf het bezoeken en bekijken meer dan waard. Maar daar kwamen wij niet voor. Wij kwamen voor de schepen. Al liet mijn zoon tussen de bedrijven door nog wel even zien dat hij prima kan schieten met een handboog en houten pijlen. Gevaarlijk mannetje!

20140421-133527.jpg

Hoogtepunt van de dag was ons uitgebreide bezoek aan de “Shtandart”, een prachtig gebouwde replica van een Russisch schip uit 1703. Geen groot schip, wel leuk om van onder tot boven te bekijken. Mooi om je te verwonderen over de kleine ruimtes aan boord en de gigantische hoeveelheden touw. En hoe dat moet zijn geweest om weken-, maandenlang met veel mensen samen op zo’n schip te varen.

20140421-142907.jpg

Uitsmijter van de dag was de versgerookte zalm bij de oude koggehaven vol met botters. Tsjonge wat was dat heerlijk!

20140421-132924.jpg

Over twee jaar weer naar Sail Kampen. Dan ook bootje varen. In de touwen, wind in de zeilen. Lekker Hijsen!

Stilstaan. Herdenken

In Kinderen, Memories on april 13, 2014 at 6:10 pm

Morgen gaat onze middelste van twaalf jaar oud herdenken. Bij een oorlogsmonument in de stad. Een momument dat is geadopteerd door twee scholen. Elk jaar gaan diverse klassen van de twee scholen er naar toe. Toespraak van de burgemeester, krans en bloemen leggen, gedicht of verhaaltje door één van de kinderen. Wat er moet gebeuren snappen ze. Maar herdenken, dat is een moeilijk woord.

Door de scholen wordt in de aanloop naar de herdenking aandacht besteed aan de Tweede Wereldoorlog. Er wordt in de klas op ingegaan en ook het huiswerk sluit er op aan. Mooi. Maar blijft er dan veel hangen? Nee, bij de meesten niet. Oorlog in Nederland staat gelukkig heel ver af van leerlingen op basisscholen. Maar er geen aandacht aan besteden is ook geen optie. Prima dus om kids op verschillende manieren met de oorlog en wat dit betekende voor mensen in aanraking te brengen.

20140414-120825.jpg

Op 14 april hangen de Canadese en Zwolse vlag aan de Peperbus. Op 14-4-1945 werd Zwolle bevrijd - Foto @Henk038 & @Archief ZwolletijdensWOtwee

Ik kan vanuit mijn eigen jeugd niet meer herinneren of we daar wel of niet tijd aan hebben besteed op school. Thuis in ieder geval wel. Ook gingen we elk jaar naar het Oorlogsmonument op 4 mei en daarna liepen we met veel mensen uit het dorp naar de begraafplaats. Ook daar stond een oorlogsmonument bij de graven van omgekomen inwoners uit ons dorp. Dat vond ik als kind indrukwekkend. De bijeenkomst, de lange stille tocht, de herinneringen en het verdriet op de gezichten om je heen.

Bij mijn kids merk ik dat het ze niet zoveel doet. Het staat erg ver van ze af. Aan de ene kant wel jammer, aan de andere kant ook heel begrijpelijk. Uit de eerste hand de oorlogsverhalen uit de mond van (groot)ouders horen is toch heel iets anders dan uit tweede/derde hand, uit boeken of in de klas.

Op school hadden ze nog een extra troef achter de hand. Vorige week was een Joodse overlevende uit de oorlog te gast op school om groep 8 een uur lang zijn verhaal over de oorlog te vertellen. Een joodse overlevende als spreker. Dat is natuurlijk wél heel erg mooi. Dat heeft indruk gemaakt.

20140413-215256.jpg

monument bevrijding Zwolle 14-4-1945 en herdenking gestorven Zwollenaren. Foto http://nl.m.wikipedia.org/wiki/Ter_Pelkwijkpark - fotograaf 'Onderwijsgek'

Ik denk dat het effect maar kort is, maar we zullen zien. Morgen staan ze met een bloemetje bij het monument in het Ter Pelkwijk park. Een monument voor omgekomen Zwollenaren. 14 april is de dag (in 1945) dat Zwolle werd bevrijd. Weet niet of ze lezen wat er op het monument staat:

Gedenk het leed – maar niet om stil te staan. Gedenk de schande – maar om voort te gaan.

Weet niet of ze begrijpen wat daar mee bedoeld wordt. Denk het niet. Ik weet wel zeker dat ze niet weten dat dit regels zijn van een bekende joodse dichter die destijds onderduiker was in Zwolle. Hoeven ze ook niet te weten. Ze hoeven alleen maar even stil te staan morgen.

Even stilstaan om het daarna mee te nemen in hun doen en laten. Dat eerste alleen al is al een hele opgave voor kids tegenwoordig. En dus is het alleen daarom al goed. Dat eerste gaat wel lukken. En we hopen op het tweede

Stilstaan. Herdenken

********************************
Het thema herdenken sluit ook aan bij een verdrietig bericht dat ik vandaag hoorde. Geen groot leed voor een compleet land of stad. Wel groot leed voor zijn vrienden en familie. Jan, Ik sta stil en ik herdenk je!
********************************

Japanse zoon & Chinese hond

In Eten & drinken, Familie, Kinderen, Memories on april 6, 2014 at 6:03 pm

Mijn vrouw en ik komen allebei uit Nederland. Onze ouders en grootouders ook. Er zal misschien wel wat buitenlands bloed in verre familielijnen zitten, maar daar heb ik geen zicht op. Toch beginnen we vermoedens te krijgen over een Aziatische tak van de familie.

Onze kids kregen allerlei buitenlandse eetinvloeden al jong mee. Zo veel mogelijk van jongs af aan gewoon van alles wat wij aten ook proeven. Thuis en in restaurants. Geen standaard patat met appelmoes. Ze lusten dus ook best veel. Onze middelste (nu 12) spant de kroon. Die lust best veel, maar is daarnaast ook al jarenlang gek op sushi.

Als we sushi halen of een keer sushi gaan eten in een restaurant dan is er niets veilig op tafel. Hij graast alles af met zijn stokjes tot alle plankjes en bordjes schoon leeg zijn. Hij is zelfs in staat om in een restaurant na zijn toetje nog even snel een sushi te scoren en op te eten. Japanse roots??

image

Dat doet me denken aan vroeger. Thuis aten we destijds alle dagen Hollandse kost. Met later in de jaren zeventig en tachtig af en toe een klein uitstapje naar bami (van de slager) of chinees (van de Chinees). Maar dat was het dan ook wel. We hadden in die tijd een hond, een echt asbakkenras zoals wij dat vroeger noemden. IJzersterk en loslopend een gevaar voor elk loops teefje in het dorp.

Die hond kreeg niet zoals de honden van tegenwoordig speciaal aangepast hondenvoer. Ben je gek. Hij at gewoon hetzelfde als wij. Hij at alles, net als wij. Maar als er chinees eten was, dan was ‘ie door het dolle heen. Wat was die hond daar verzot op! Hij kon niet wachten tot hij aan de beurt was. Als het klaar stond dan viel hij uitgehongerd aan. Even later was zijn bordje zo schoon alsof het zojuist afgewassen was.

image

Wij zeiden thuis altijd dat onze hond ongetwijfeld ergens Chinese voorouders had. Het was een Chinese hond. Zo langzamerhand beginnen we bij ons thuis ook te vermoeden dat er ergens in onze bloedlijnen Japanse voorouders geweest moeten zijn. Onze zoon laat daar hele duidelijke trekjes van zien.

Aziatische roots? Wie weet. We moesten maar weer eens die kant op, een rondje culinair stamboom onderzoek. Krijg er nu al zin in. En dat allemaal dankzij een Japanse zoon en het terugdenken aan onze Chinese hond van vroeger!

Laat Zwolle maar Zitten!

In De Ondernemer, ideeën - innovatie, Zwolle on april 4, 2014 at 6:40 am

Als je door Zwolle loopt dan is één ding duidelijk. Wat zijn de straten en pleinen de laatste jaren verbeterd! Natuurlijk is nog niet alles even mooi. Het Rodetorenplein en het Lübeckplein komen nog niet echt tot leven. En ook het Grote Kerkplein kan overdag wel wat extra leven gebruiken. Maar er is veel verbeterd en de stad wordt druk bezocht. Dat zie je elke dag. De vele bezoekers van Museum De Fundatie en Waanders in de Broeren herken je natuurlijk meteen. Je ziet daarnaast echter ook steeds meer jeugd op straat. De vele MBO en HBO studenten komen in grote aantallen tevoorschijn met dit mooie weer. De terrassen stromen al vroeg vol. Zwolle leeft!

Zwolle trekt veel dagjesmensen en winkelend publiek. Ook steeds meer zakelijke bezoekers zijn al netwerkend lekker onderweg door de stad. Tegen lunchtijd zie je daarnaast veel kantoormensen die de lunchbreak combineren met een rondje stad. Zwolle leeft en leeft steeds meer op straat. Zeker nu we zulk mooi weer hebben. Er zijn in Zwolle de laatste jaren dan ook veel terrassen bijgekomen. Dat is fijn. Maar we hebben eigenlijk maar weinig aantrekkelijke openbare plekken.

Plekken waar je zo maar even kunt gaan zitten. Om relaxed van het zonnetje te genieten. Met een coffee-to-go, met een ijsje, met een meegenomen of gekocht broodje of gewoon met je gedachten. Alleen bij ijssalon Salute aan het eind van de Diezerstraat zie je veel mensen op de muurtjes en de oude stadsmuur zitten. Genietend van het ijs, de zon, het uitzicht. En bij mooi weer zitten onze stadsparken ook helemaal vol. Maar verder? Verder is het een beetje behelpen. Dat kan beter.

Laatst zag ik in Groningen het tijdelijke informatiepunt van de VVV op de Grote Markt. Een tijdelijk gebouw met een grote tribune waar je lekker op kunt zitten. En dat doen dus ook heel veel mensen. Een heerlijke openbare zitplek, midden in de stad. Ik zou het geweldig vinden als wij in Zwolle ook zulk soort mooie zitplekken zouden hebben.

20140402-114753.jpg

Boven: Uitzicht straks op Grote Kerkplein Zwolle vanuit tijdelijke tribune? - Foto @Henk038. Onder: Tijdelijke tribune in Groningen - Foto Jennifer Elbert

Meer grote openbare zitplaatsen in de stad (geen extra bankjes). Dat kan simpel door strategisch nieuwe zitmuurtjes neer te zetten. Door grote lange bloembakken met hele brede randen te plaatsen. Door hoogteverschil op te vangen met grote, brede traptreden die je uitnodigen om erop te gaan zitten. Maar het idee van een tijdelijke tribune laat mij niet los. Niet op een vaste plek zoals in Groningen… Nee, een mobiele tribune die je makkelijk kunt verplaatsen. Dàt lijkt mij nou geweldig voor Zwolle.

We huren of kopen zo’n tribune. Die zetten we dan bijvoorbeeld eerst een paar weken op het Grote Kerkplein, voor het Stadhuis. Natuurlijk met de banken de andere kant op, lekker op de zon (zie voor het uitzicht dat je dan hebt de foto hierboven). Daarna een tijdje op het Rodetorenplein. Ook buiten het centrum is plek genoeg. Bijvoorbeeld op het Lübeckplein bij het Stadskantoor. Lekkere zitplek voor alle langslopende studenten. En bij heel mooi weer staat ‘ie even in een stadspark aan de gracht. Bijvoorbeeld bij het Kerkbrugje. Zie je het al voor je?

Een openbare plek in de stad om bij mooi weer lekker te zitten. Om af te spreken of contact te leggen. Om te ontmoeten en bij te praten. Om te lezen. Om te studeren. Om niks te dien. Om wat extra zon op te vangen. Kortom, om extra te genieten van Zwolle en nog meer op straat te kunnen leven. Mobiele tribunes zijn er in allerlei soorten en maten. Van hele kleine voor 15-20 personen tot hele grote voor wel 300 personen. Natuurlijk kun je zo’n mobiele tribune ook gebruiken om de stad extra te promoten. Mogelijkheden genoeg. Van zo’n tijdelijke plek kun je meteen gebruik maken en het is een mooie aanzet voor extra openbare zitplaatsen op de pleinen en brede straten van Zwolle.

Lijkt het jullie wat? Hebben jullie ook behoefte aan meer openbare zitplaatsen in de stad? Zullen we eens gek doen en een mobiele tribune midden in onze stad zetten? Laat maar horen, ik ben benieuwd. Niet lopen, niet rondhangen, niet staan…

Laat Zwolle maar zitten!

[Deze blog is geschreven voor “De Ondernemer Zwolle” >> http://deondernemer.nl/regionieuws/663068/Laat-Zwolle-maar-zitten.html en is bedoeld om discussie over de stad los te maken]

%d bloggers liken dit: