Henk038

Hink-stap-sprong er dwars door heen

In ideeën - innovatie, Kinderen, omdenken, verwonderen on september 28, 2014 at 1:23 pm

Orde en netheid. Alles opgeruimd. Dat hebben sommige mensen. Wij hebben wel een opgeruimd humeur, maar lang niet altijd een opgeruimd huis. Zaterdag was ik met m’n dochter naar haar voetbalwedstrijd geweest. Uurtje of vijf van huis. Onze jongste van negen was een deel van die tijd ongestoord in de woonkamer bezig geweest. Dat was te zien.

Hij had zich flink uitgeleefd. Wat een zooi was het! Je moest hink-stap-sprong dwars er doorheen om ergens te komen. Overal lagen papiertjes, scharen, doosjes, pennen, bladen, pleisters, folders en knipsels. De werkkamer was er het ergst aan toe. Daar had hij echt flink werk van gemaakt.

IMG_3053.JPG

Nu kun je makkelijk boos worden. Zeker als je uren op pad bent geweest en even rustig wilt zitten. De eerste neiging is om hem er meteen bij halen. Om flink te zeggen wat je er van vindt. Nog maar eens te vertellen wat de regels zijn en hem meteen alles te laten opruimen. Dat doe ik ook wel eens. Daar krijg je gegarandeerd ruzie en spanning van. Had ik geen zin in.

Onze jongste is prima in staat zichzelf te vermaken. Zit vol ideeën en frutselt graag met van alles en nog wat. Trekt alles overhoop en kijkt niet wat hij achterlaat. In plaats van te gaan foeteren, vroeg ik deze keer wat hij had bedacht en gedaan. Hij begon meteen te glimlachen en ging vol vuur vertellen.

IMG_3052-0.JPG

Bij de bank had hij flink in reclamefolders lopen knippen. Alles wat hij mooi vond had hij uitgeknipt. Voor Sinterklaas. Trots liet hij een bakje zien met zijn naam erop (afblijven). Propvol knipsels. “Dit is mijn ‘verlangKoffer’ papa!” Verlanglijstjes zijn zóó ouderwets.

IMG_3057.JPG

Met al die briefjes, vellen en kaften was meneer bezig geweest om zelf schriften van te maken. Handig voor op school. Maar ook heel veel kleine papiertjes had hij gescheurd en geknipt. “Daarop kunnen we mooi kleine berichtjes voor elkaar schrijven papa”.

Tussen werkkamer en keuken lagen verbandspullen. Nodig voor een wondje. Hij wees naar zijn arm met daarop een enorme pleister. Dat had te maken met zijn geheime project in de werkkamer. Hij experimenteerde daar met kleuren, briefjes en pleisters. Na een slokje ranja en een knuffel verklapte hij trots het geheim: “Ik heb nep wonden gemaakt. Met 100% echt nep bloed“.

IMG_3046.JPG

Alle stapels knipsels, rafels, stukken pleister, potloden, stiften en papiertjes kregen zo een plek en een gezicht. Hoezo zooi? Hier was een georganiseerde, creatieve duizendpoot aan het werk! We spraken af dat hij alles een beetje ging ordenen. Dat hij zelf zou bepalen wat afval was en dat ook meteen zou weggooien. Geen probleem. Het was zo gepiept. Het huis weer overzichtelijk.

Mooi als je kijkt met de blik van de ander. Waar de één zooi ziet, daar ziet de ander iets waardevols waar hard aan is gewerkt. Kijken vanuit een ander perspectief. Verplaatsen in de ander. Veel leuker dan meteen te (ver)oordelen. Verwonder liever. Dan mag je mee door de wondere wereld van verbeelding en ideeën. Hink-stap-sprong er dwars door heen!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: