Henk038

Ik Hartje!

In Familie, Kinderen, verwonderen on november 23, 2014 at 7:21 pm

Als kids groot worden dan zie je ze af en toe een sprongetje maken. Geen echte rare sprongen (die maken ze ook regelmatig), maar figuurlijke sprongen. Dan doen ze of zeggen ze opeens dingen die je niet eerder zo zag. Mooi is dat.

Onze oudste van 15 ziet steeds beter hoe dingen om haar heen werken. Ze komt met meer eigen initiatief. Ze kijkt verder vooruit. Bijvoorbeeld naar wat ze zal gaan doen na haar eindexamen over tweeëneenhalf jaar. Ze krijgt meer eigen kleur. Ze dwarrelt weg van de stam. Net herfstblaadjes.

IMG_3708.JPG

Het uit zich ook in kleine dingen. Meer verantwoordelijkheid nemen in huis. Anders omgaan met onze jongste. Nieuwe gesprekken en andere humor tussen de beide oudsten. Even aan tafel met ons praten zonder woorden. Ik hou van haar snelle mimiek. Een zucht, rollende ogen, een grijns, fronsende wenkbrauwen. Een rake Engelstalige grap.

IMG_3712.JPG

Veranderingen. Ik moest daar aan denken dit weekend in het bos tussen de vallende bladeren. In de natuur en bij kids zijn er continue, noodzakelijke veranderingen. Verwacht en onverwacht. Elke keer weer anders, maar toch met duidelijke logica. Zeker als je terugkijkt. Mooi om als ouders van een afstandje die veranderingen te zien. Om je erover te verwonderen. Om stil van te genieten.

Ze hielp ons vanmiddag een uurtje in de tuin. Toen ze weg was heb ik de laatste blaadjes nog even speciaal voor haar in een mooie vorm gelegd.

IMG_3720.JPG

Ze heeft het niet gezien. Hoeft ook niet. Ze weet het. Ik zeg het. Ik Hartje!

Advertentie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: