Henk038

Archive for mei, 2015|Monthly archive page

Lekker Kinderachtig

In Familie, Geluk, Kinderen, verwonderen on mei 31, 2015 at 9:31 pm

Drie dagen was het bal hier in huis. Te veel leuke activiteiten om op te noemen. Vooral voor onze jongste twee, de boys van dertien en (sinds vrijdag) tien jaar. Onze dochter van vijftien had haar eigen programma. 

De boys hebben vanaf vrijdagmiddag drie uur tot vanavond acht uur zo ongeveer alles samen gedaan. Eerst de kids party op vrijdag van onze jongste die tien werd. Grote broer mocht mee die middag/avond meedoen en paste zich helemaal aan bij de groep 9- en 10-jarigen. 

 Op zaterdag ook van alles samen, onder meer de buurt survival. De hele middag waren ze samen op stap. Vies en nat kwamen ze samen terug. Op één fiets, met twee big smiles en met vier rode wangen. Grote lol samen. 

Of dat nog niet genoeg was ging ik vandaag met de beide boys samen (met een groep uit Zwolle) naar het Nationaal Militair Museum in Soesterberg. Bijna tien uur waren de boys weer samen op stap. Geen enkel gezeur samen. Sterker nog: grote vrienden!

Spannende verhalen en veel uitleg in Nationaal Millitair Museum. Dus steeds vooraan!

Drie dagen lang een groot deel van de dag samen op stap – de beide broers. Heerlijk om te zien hoe de middelste net als de jongste helemaal opgaat in het spelen. En ook mooi om te zien hoe goed ze het samen kunnen vinden. Dat is regelmatig anders. 

 Dat het zo goed samen gaat is fijn voor de jongste – stuk relaxter dan tegen elkaar opboxen. Fijn om te zien dat de oudste zo mooi mee doet. Heerlijk ook voor hem: even geen rekening houden met van alles en nog wat. Even geen huiswerk maken of vooruit denken. 

Als je 13 bent slinger je heen en weer tussen kind zijn en puber worden. De laatste dagen was hij weer even 100% kind. Even heerlijk 100% verwonderen, doen & genieten! Prachtig als je dat kunt (ook als volwassene trouwens). Kind zijn. Lekker belangrijk. Lekker Kinderachtig. 

GE-LUK

In Fris in je hoofd, Geluk, Kinderen, natuur, verwonderen, wandelen on mei 24, 2015 at 9:33 pm

Vanochtend vroeg op stap. Niet de kroeg in maar de natuur. Op de jongste na lagen de kids nog lekker te slapen. Wij liepen al vroeg in het prachtige park Het Engelse Werk en over de IJssel dijk. Het eeuwenoude Engelse Werk is een levend monument. We verbazen ons erover hoe weinig mensen er meestal zijn. Maar het is ook heerlijk om het vrijwel voor jezelf te hebben. Ik loop er vaak. Gisteravond nog. Voor zonsondergang nog even een rondje. Genieten van het mooie licht op het water

  
Vanochtend liepen wij er samen. Er was nog niemand in het park. Alleen héél veel vogels. Honderden vogelgeluiden dwars door elkaar. Mooi concert [heel anders dan RibsenBlues waar ik ’s middags was 😉 ]. We genoten er in stilte van… al kijkend naar de honderden tinten groen en de kleurige bloemen daar tussen. Pas op de IJssel dijk kwamen we af en toe iemand tegen. Verder bleef het rustig. Mooi hoe je op een paar honderd meter buiten de stad zo in alle rust kunt genieten van de natuur. Lekker je hoofd leeg & fris maken door te wandelen, te kijken en te praten over van alles en nog wat.

 Op de weg terug naar huis zag mijn vrouw al wandelend opeens iets kleins, een klavertje vier. Daar heeft ze en speciaal talent voor. Deze keer was het niet één klavertje vier. Vlak daarnaast en er tegenover stonden er nog veel meer. Nu geloof ik niet zo in symbolen die met (on)geluk te maken hebben. Maar zoveel bij elkaar is wel bijzonder. We waren ook best wel gelukkig op dat moment. Lekker samen buiten en iedereen thuis gezond. Geen grote zorgen (al is er natuurlijk altijd wel wat met drie kids), wel bewust genieten van kleine dingen.

  
We hebben de Klavertjes vier niet geplukt. Ze zijn mooi blijven staan. Dus als jij wel in klavertjes vier gelooft en je hebt er één nodig… wij weten nog wel een plekje. Het zit in kleine dingen. GE-LUK.

De juffen hebben studiedag

In fotoblog, Kinderen, natuur on mei 22, 2015 at 7:19 am

Heb je deze maand één schoolweek die niet onderbroken wordt door vakantie of feestdagen… Blijkt dat de school juist in die week een studiedag organiseert. Unbelievable. De hele maand mei nauwelijks school. 

   
Dus in plaats van school donderdag dan maar een spontane zoon – vader dag. Met prachtig weer… Dus lekker samen naar buiten. Bij ons achter het huis is de natuur prachtig!

Samen door de bloemenvelden en tussen de libellen en vlinders door…  

Prachtig al die kleuren en geuren!  

      Lopen door het gras. Elkaar wijzen op grote en kleine bloemen. Het mooie is… Als je goed kijkt dan is elke bloem op de een of de andere manier bijzonder.

   De klaproos is al wel geklapt, maar de zaadjes zijn blijven hangen. Die hebben we dus maar even geholpen. Volgend jaar nog veel meer klaprozen graag!

 Sommige diertjes zie je nauwelijks! Zoals deze groen/blauwe op hey groene blaadje…

  Tijdje lekker rondlopen. Fijn hoor. En de les biologie hebben we op deze manier toch maar mooi samen gedaan, ook al is er geen school 🙂 

 Daarna terug naar huis. Loom van de zon. De ogen vol kleuren. De neus vol geuren. Ontdekkingsreis in je achtertuin. Je moet wat hè. De juffen hebben studiedag

Op je knieën!

In Kinderen, natuur, verwonderen on mei 17, 2015 at 9:00 pm

Soms is overzicht houden goed. Soms ook niet. Soms is afstand houden goed. Soms ook niet. Dat merkte ik deze week toen ik op één van mijn wandelingen een klein paars bloempje zag langs de kant van de sloot. Ik was nieuwsgierig en nam zo tijdens het wandelen een snelle foto.

Al wandelend bekeek ik de foto. Toen pas zag ik goed de vorm en structuur van de bloemen. Wat bijzonder. Bij de volgende bloem bukte ik om beter te kunnen kijken. Wat een prachtige bloem van dichtbij! Dat had ik al wandelend vanaf “mijn eigen hoogte” niet gezien. 
 

Even later stond verderop toevallig nog iemand de bloem te fotograferen. Niet met een smartphone zoals ik. Met een spiegelreflex met teletoeter. Ik vroeg of hij wist welke bloem dit was. Hij keek mij vol verwondering aan. Dat was toch overduidelijk een orchidee! De “brede orgis”! Daarna kreeg ik hoorcollege: uitleg over deze en andere bijzondere bloemen die er stonden en nog kwamen. Leuk.

Ik ging daarna helemaal plat om een echt mooie foto van de wilde orchidee te maken. Van heel dichtbij is de bloem namelijk nòg mooier! Thuis liet ik de foto’s zien. Ook vertelde ik over de natuurliefhebber en zijn uitleg. De kids raakten al snel hun interesse kwijt. Mooie bloem, mooie foto. Lang verhaal. Niet interessant. Next! 

image

Niks om je over te verwonderen. Andersom gaat het soms ook zo. Ik heb als vader ook niet altijd 100% aandacht voor hun verhalen. De interesses en bezigheden van kids zijn vaak anders dan die van ons. Wat ze exact doen, denken en beleven… Dat zien wij als volwassenen niet altijd “vanuit onze hoogte”. 

Soms helpt bukken. Soms gaat zelfs dat niet ver genoeg om te zien wat er echt speelt. Hoe mooi en bijzonder dingen zijn waar de kids vanuit hun beleving mee bezig zijn. Toch maar weer eens extra tijd voor nemen. Echt verplaatsen en volle aandacht. Niet vanuit mijn positie kijken…

Net als bij die wilde orchidee zit er dan maar één ding op: op je knieën! 

Zwaar verliefd! 

In Familie, Kinderen, Spanje, Vakantie, verwonderen on mei 12, 2015 at 6:00 pm

Onze zondag in Barcelona begon voor de één met een “uitslaap & uitrust ochtend”. Ik was zelf al vroeg op het strand. ’s Ochtends vroeg kun je de brede strandboulevard nog relaxt oversteken. De rest van de dag is het oppassen met hardlopers, fietsers, skeeleraars, segways, long- en skateboarders en wandelaars. 

Zittend op het strand van Barceloneta overheerst het gebouw van Hotel W

Ochtendwandeling over het strand. Af en toe met de voeten door de Middellandse zee. Er zijn slechtere manieren om de dag te beginnen. Daarna relaxt een paar cortado’s drinken op terrasje. Voeten in het zand. Zwaar leven…

  

Zoonlief vond zijn bed nog steeds héérlijk en had nog geen trek. We hadden vandaag maar één ding gepland: ons bezoek aan de Sagrada Familia. Ik ging dus nog even naar een tapasbarretje voor Cortado nummer 3. Dat barretje zit altijd vol. Zal dus wel goed zijn. Maar wat een smeerboel. Daar gaan we niet eten.

  

Tafels vol troep, bar ook. Deze slaan we over.


Na een uitgebreide brunch op ons balkonnetje met stokbrood, taartjes, fruit & sap de stad in. We hadden bedacht om met de teleférico del Puerto (kabelbaantje) over zee naar MontJuïc te gaan. Maar de wachtrij was meer dan een uur. Dat zagen we niet zitten. Zoon kreeg een goed idee: fietsen huren. Meteen gedaan. 

  

Catedral Barcelona

 

Lekker fietsen door Barcelona. Mooi rondje gemaakt en uiteindelijk kwamen we bij de Catedral en de mooie kleine steegjes er omheen. Nog even relaxt wat gedronken en foto’s gemaakt. Tot we erachter kwamen dat we in tijdnood zaten. We hadden nog maar 12 minuten (!) om met onze vooraf gekochte kaartjes bij de Sagrada Familia naar binnen te kunnen. Racen dus. 

Als ’n dolle op de fiets door Barcelona. Gelukkig wist ik nog de weg vanuit defietstocht vrijdag. Diverse rode stoplichten genegeerd. Over de stoep gereden her en der. Met nog 1 minuut over stonden we hijgend aan het toegangspoortje. Nat van zweet en een best hoge hartslag. But we did it!!

Gehaald! Net op tijd bij de Sagrada Familia!

De Sagrada Familia was daarna een oase van rust, koelte en vooral SCHOONHEID. We hebben in alle rust gekeken. Zeg maar gerust: bewonderd. Nog nooit zoiets gezien. Ik stond regelmatig letterlijk met m’n mond open. Pure verwondering. Hoe bedacht en bouwde Gaudí dit? Wat een genie. Van buiten oogt het vreemd, chaotisch en interessant. Van binnen weet je gewoon niet waar je moet kijken. Overweldigend. 

Deel van dakconstructie en plafond Sagrada Familia

Naar de dakconstructie en het plafond alleen al kun je een uur kijken. Plat op je rug op een matrasje, dat zou fijn zijn. En dan de fantastische glas-in-lood ramen! Daar kan ik wel een dag naar kijken. Langer! De weerkaatsing op de muur en het strijklicht van de zon maken het nog mooier. 

Dat Licht! Fantastisch! Sagrada Familia!

Na een uur ronddwalen konden we de torens beklimmen. Je ziet dan ook van dichtbij hoe ze aan het werk zijn. Daarnaast ook een mooi uitzicht over de stad en goed zicht op de binnenkant van de torens.  Ook een fraai doorkijkje in de diepte van de wenteltrappen. Kijk je ver naar beneden… Dan zie je het plein voor de ingang.

Uitzicht op plein voor Sagrada Familia vanuit Toren

Ik had verwacht dat we het na ca 1,5 uur wel genoeg zou vinden. Maar dat was dus niet zo. Integendeel. We hebben er 2,5 uur rondgelopen.

Doorkijkje door de wenteltrappen in de torens

Vooral de gekleurde ramen (met teksten en namen) en hun prachtige licht blijven trekken. Allebei waren we op onze eigen ontdekkingstocht. Af en toe aan elkaar iets moois laten zien. 

image

Eén van de deuren van Sagrada Familia


Op het eind ontdekte m’n zoon nog de hele mooie bewerkte gietijzeren deuren aan de achterzijde, de kelder vol maquettes en de crypte onder de kerk. Ook nog even zien! Vooral de deuren vonden wij mooi. In de deuren zitten allemaal woorden, namen en symbolen verwerkt. Met daarin ook het cijferblok dat altijd uitkomt op 33 (de leeftijd waarop Jezus stierf). 

image

Alles komt uit op 33


We kregen er geen van tweeën genoeg van. Wat een pracht. Wat een details, wat een lijnenspel, wat een grootsheid. Ontzettend inspirerend. Één ding staat vast. Één bezoek is te weinig.

image

Het raam van Jeruzalem in Sagrada Familia


Na ons bezoek aan de Sagrada en de crypte liepen we ietwat verdwaast, met dorst en met zere voeten de straat op. Eerst even door een paar straten vol toeristentroep. Toen kwamen we bij Cervezeria Gaudí. Daar zaten veel locals. Onze voeten kregen er rust, onze telefoons (te veel foto’s gemaakt) weer leven. 

Het drinken en de tapas (zalm, inktvis, omelet met peultjes) smaakten goed. Flink gelachen ook. Zoon dacht dat er mayo en ketchup op de gebakken aardappeltjes zaten en viel er op aan. De ‘mayo’ bleek ‘Aioli’ te zijn met véél knoflook. Ook lekker, maar totaal andere smaak. De blik op zijn gezicht. Lachen!

image

Geen mayonaise. Aioli 😉


Barcelona is een mooie stad. Bijzonder om zo als vader en zoon samen op reis te gaan. Daar gaan we lang en vaak aan terugdenken. Zoiets had ik ook wel met mijn vader of moeder willen doen. Andere tijden. Het was fijn samen. We hebben elkaar beloofd dat we in ieder geval samen teruggaan naar Barcelona als de Sagrada Familia klaar is. Ergens tussen 2026 en 2040. 

Maar ik denk dat Barcelona niet zo lang op ons hoeft te wachten. Wat een stad! De sfeer, de gebouwen, het strand, het eten en drinken, het voetbal, alles. Bovenal: wat is de Sagrada Familia ontzetten mooi en bijzonder: Zwaar Verliefd! 

——–Dit was het afsluitende blog  – de zondag – van onze 4 dagen naar Barcelona. De blogjes van donderdag, vrijdag, zaterdag over Barcelona vindt je hieronder (gewoon op titel klikken) ——–

Blog Zaterdag 10/5 ->> Barca… Barca… BARCA!

Blog Vrijdag 9/5 ->> Niesend door Barcelona

Blog Donderdag 8/5 ->> Bus Trein Pendelbus Vliegtuig Taxi

Barca… Barca… BARCA! 

In architectuur, Familie, Kinderen, Spanje, verwonderen on mei 10, 2015 at 8:45 pm

Gisteren twee uitersten. In de ochtend was het dringen in een massa toeristen met Selfie sticks. ’s Middags was het dringen in een massa Barca fans met sjaals in clubtenue. Mooie afwisseling hier in Barcelona. De wedstrijd niesen verloor ik overigens  weer. Om 9 uur stond ik al 5-0 achter. We hoopten dat Barca ook zo productief zou zijn! 

Kerkje vlakbij Parc Güell in Barcelona

De dag begon rustig. Stokbroodjes halen bij de Spaanse bakker en met broodjes, verse vleeswaren en veel water vroeg op pad naar Parc Güell. We waren er iets na half 10. Geen rij voor het kaartjesloket. Maar we konden helaas pas drie kwartier later naar binnen. Stomme tijdzones. Dus eerst picknick ontbijt op bankje in het vrij toegankelijke park. Daarna het monumentale deel met de gebouwen van Gaudí.

Uitzicht Park Güell en Barcelona

Park Güell  is mooi, maar het oude deel (waar je kaartje voor moet kopen) is eigenlijk veel te druk. Bussen vol Japanners, Chinezen en Fransen. Velen met een Selfie stick in de aanslag. Ze zwaaien er mee rond alsof het een golfclub is. Best irritant. 

Je moet eigenlijk al om 8 uur ’s ochtends in het park zijn. Kun je rustig kijken en genieten van omgeving en uitzicht (zonder dat je aan de kant geduwd wordt). Heb je ook meteen veel mooier licht om foto’s van Barcelona te maken. Nu stond de zon al schuin boven de stad. 
 

Geweldig mooie gang van Gaudí in park Güell.

 

De gebouwen van Gaudi zijn sprookjesachtig. De salamander was natuurlijk veel kleiner dan zoon (en ik) hadden verwacht. Na Parc Güell dwars door de fraaie wijk García (veel mooie pleintjes en het loopt lekker naar beneden) terug naar het centrum. 
 

de ‘Salamander’ van Gaudí in Parc Güell

 

’s Middags eerst een korte siësta in de hangmat. Daarna naar DE wedstrijd: FC Barcelona tegen Real Sociedad in Stadio Nou Camp! Vroeg er naar toe met de metro. Mooi die zee van mensen in Barca shirts. Bij elk metro station komen er meer supporters bij. 

 

FC Barcelona – Real Sociedad 9 mei 2015 Camp Nou Barcelona

 
Paar uur voor de wedstrijd waren wij al in het stadion. Vanuit onze stoeltjes een fantastisch uitzicht. Uiteindelijk werd het 2-0 voor Barcalona. We zaten precies op de plek waar beide doelpunten gescoord werden. Ik heb toevallig de assist van Messi (op Neymar die scoort) op foto:

imageHet spel van Messi is live nog indrukwekkender dan op tv. Het mooie is: Hij zet geen stap teveel op het veld. Driekwart van de wedstrijd wandelt hij al kijkend rustig rond. Wij maakten die dag meer kilometers door Barcelona dan hij op het veld. Maar als hij beweegt is het effectief en gevaarlijk. Mooi. En dan het hele stadion: Messi! Messi! Messi! 

Bij het tweede doelpunt vlak voor tijd van Pedro ontplofte het stadion. Pedro! Pedro! Pedro! Het kampioenschap van Barca komt steeds dichterbij (zeker toen Real Madrid ’s avonds 2-2 gelijkspeelde tegen Sevilla). 

image

Na de wedstrijd naar huis omkleden en een restaurantje uitzoeken. Onze voeten deden wel een beetje zeer na al het wandelen door Barcelona. Dus kozen wel de paela van Con Ramonet. Oudste restaurantje in Barceloneta. Daarna plat. Nagenieten van een prachtige dag samen! 

Het mooiste van het stadion bezoek vond ik trouwens het zingen. Het hele stadion uit volle borst! Toen ik die nacht ging slapen hoorde ik het nog in mijn hoofd:  Barca! Barca! BARCA! 

Niesend door Barcelona

In architectuur, Kinderen, Spanje, Vakantie, verwonderen on mei 9, 2015 at 10:08 pm

Op de eerste dag in een mooie stad als Barcelona wil je natuurlijk op verkenning uit. Je kent van naam al wel wat interessante plekken, maar van afstanden heb je nog geen benul. We gaan dus meteen mee met een fietstocht. Geen betere manier om de stad te ontdekken!

image

Fietstocht door Barcelona, stad aan zee

Maar voor het fietsen eerst ontbijten. De straat op en op zoek! Een klein barretjes had flauta’s en cafe. Prima. Lekker stikbroodje met Jambon Iberico gegeten met cafe con Leche. Mooie les Spaans meteen. Het stokbroodje moest nog wel speciaal voor ons even worden gehaald bij de bakker iets verderop. Dat deed de man op gymschoenen (zie foto) snel. Moest even aan China terugdenken. Daar doen ze dat ook zo 😉 

 

barretje op de markt in Barceloneta

 
Toen op de fiets! De fietstocht door Barcelona duurt ongeveer 3,5 uur. Helaas is t best vaak wachten, stilstaan, lopen met de fiets. Barcelona is nog lang geen fietsstad als Amsterdam, Zwolle of Groningen. Maar er zijn inmiddels al best veel fietsvoorzieningen.

image

placa Reial Barcelona, met lantaarns van Gaudi

We fietsen langs de Cathedral en het mooie Placa Reial. Dan over de niet zo mooie Ramblas naar de indrukwekkende pilaar met het beeld van Columbus. Vervolgens naar de nieuwe haven, de kabelbaan, het strand & de boulevard langs Barceloneta. Helemaal tot aan de “walvis”. Oude en nieuwe architectuur staan vlak bij elkaar in Barcelona.

 

De “Walvis” aan de boulevard van Barceloneta in Barcelona

 
Al fietsend naar de Sagrada Familia begint het bij ons te kriebelen. Bij de andere fietsers ook. Is het de opwinding? Of zijn het stof en pollen? Het laatste! We beginnen met niesen en we zijn niet de enige. Grappig geluid. Best handig, want de fietsen hebben geen bel. De inwoners van Barcelona kijken ons verwonderd aan en na!

Via de Arc de Triomf en het Parc de la Ciutadella komen we aan t eind van de rondrit. Tijd voor tapas! Daarna nog wat lopen door de oude stad. Mooi. Het is dik boven de 25 graden dus we passen ons graag en moeiteloos aan bij de Spanjaarden. Siësta! In de hangmat!

image

Na de siësta even vers fruit, worst & kaas kopen bij kleine winkeltjes. Al etend (en af en toe even niesen) lopen we door de straatjes van Barceloneta. Alvast restaurant uitzoeken voor ’s avonds. De twee kleine restaurantjes die we op het oog hadden zitten ’s avonds helaas vol. Vol met locals. Onze keuze was goed. Onze timing niet. Dus op zoek naar ander (niet toeristisch) restaurant. Dat lukt snel: Klein restaurant zonder toeristen, maar met lekkere vis. Heerlijk! 

image

Zeebaars, aardappelen en heel veel knoflook


Na het eten nog even een mooi rondje door de wijk Barceloneta. Met halverwege een ijsje bij “onze” Dino. We zijn al vaste klant! Mijn chocoladeijs met rum is super. Zoon experimenteert met fruitsmaken. Met het ijsje op de vuist hand in hand langs het strand terug naar ons appartement. Mooie dag!

Vandaag 15 kilometer gefietst. 15 kilometer gewandeld. Allebei ook zeker 15 keer geniesd, maar mijn zoon net iets vaker dan ik. Hij heeft vandaag de wedstrijd gewonnen. Morgen krijg ik een nieuwe kans! Gaan we weer niesend door Barcelona! 

Bus Trein Vliegtuig Pendelbus Taxi 

In Kinderen, Spanje, Vakantie, verwonderen on mei 8, 2015 at 6:04 pm

We gingen lekker op stap. Samen met onze middelste een lang weekend Barcelona. Met onze oudste zijn we daar mee begonnen. Weekendje op stap met één van de ouders naar een Europese stad naar keuze. Lekker met z’n tweeën er op uit. De donderdag staat in het teken van het reizen en onderweg zijn. Het vliegen duurt maar 2 uur. Om op het vliegveld van Rotterdam te komen waren we 3 uur onderweg.

 We hadden geluk met het weer en met onze plek in het vliegtuig. We konden zowel bij vertrek uit Nederland als bij aankomst in Spanje de zee mooi zien. Als je zo vertrekt en aankomt  zie je trouwens best wel mooie overeenkomsten tussen Rotterdam en Barcelona. Industrie, havens, verkeer. Ik wist niet dat Barcelona zo veel industrie had en heeft. Weer wat geleerd. 

Uitzicht op de maasvlakte bij Rotterdam


Als je in Barcelona met de auto van je vliegveld rijdt kun je meteen al verwonderen. Groot industriegebied met petrochemische industrie en grote rangeerterreinen – met pal daarnaast een super groot Cruiseschip vol gasten. De weg gaat daarnaast mooi tussen oude overblijfselen door. Aan de ene kant overblijfselen van een industriegebied. Aan de andere kant de overblijfselen van mensen. Een gigantisch kerkhof op de hellingen van MontJuic.

Uitzicht op kust, bergen en Barcelona

We hebben het relaxt gedaan deze reisdag. Maar toen we iets na 10 uur ’s avonds op een terrasje tussen de Spanjaarden zaten om te gaan eten – terrassen lekker vol – waren we wel wat moe. Maar bordje tapas, biertje/cola en een fijn stukje vlees hielpen al enorm. De kleine avondwandeling door de buurt en een fijn ijsje maakten de dag af.  

We zitten op een mooie plek in Barceloneta. Ongeveer 50 meter van het strand. Heerlijk! Zeker omdat het de komende dagen meer dan 25 graden wordt. Vrijdag gaan we onder andere lekker wandelend en fietsend Barcelona verkennen. Gewoon met eigen spierkracht, dus géén Bus Trein Vliegtuig Pendelbus Taxi !

Prikkelend!

In Familie, Kinderen, verwonderen on mei 3, 2015 at 9:53 pm

Kinderen zijn goed in het uitdelen van prikkels. Onbewust en bewust weten ze vaak feilloos precies DAT te doen waar volwassenen op reageren. Best knap, toch? Onze middelste, 13 jaar inmiddels, is daar extreem goed in. 

 Onze lieve kanjer is zijn hele leven lang al prikkelend en uitdagend. Daar speels en relaxed op reageren is meestal het beste. Lukt helaas niet altijd. De laatste tijd gaat dat eigenlijk gelukkig steeds beter. Over en weer. Of dat nu aan hem ligt of aan ons. Wie weet. Waarschijnlijk aan ons allemaal. 

Maar dit weekend had hij opeens weer iets nieuws. Hij was stiekem het huis uitgeslopen. Zonder dat iemand het in de gaten had. Geld op zak en een duidelijk doel voor ogen. De stad in. Alleen. Hij kwam thuis met iets dat hij had gekocht van z’n eigen zakgeld. Hij verraste ons volkomen. 

Dit soort verrassingen vinden wij echter helemaal niet erg. Hij kwam thuis met een grote bos rode rozen. Voor zijn moeder. Wij hebben er vol verwondering en met een BIG SMILE naar gekeken. Pubers: altijd vol verrassingen.

Deze keer op een hele fijne manier. Ook prikkelend! 

%d bloggers liken dit: