Henk038

Archive for september, 2015|Monthly archive page

Dat is different Cook 

In Eten & drinken, Familie, Kinderen, Memories on september 28, 2015 at 7:11 am

Vernieuwing. Verandering. Ze zeggen vaak dat oudere mensen graag vasthouden aan vaste patronen. Maar kids hebben daar ook een handje van hoor. 

De afgelopen weken bakte ik elke week een mooie grote appeltaart. Onze appelbomen hebben meer dan genoeg appels en het is zonde om daar niet van te genieten. Onze kids snijden dan elke dag een stukje taart af. Als wij geluk hebben krijgen wij ook nog wat.

  
Deze zondag maakte ik iets anders. Geen appeltaart maar appelcakes. Eentje van gewoon meel en eentje van speltmeel. Wat is dat nou Kok? Geen taart? Dat vonden de kids maar bijzonder en ook wel een beetje jammer. Wij vonden het wel grappig. Er kwamen herinneringen boven aan appelcakes van vroeger. Smaken en geuren van vroeger. Nice memories.

   
Gelukkig hielpen de kids wel mee met de appelcakes maken en waren ze ook erg nieuwsgierig naar het eetbare resultaat. Ik ook trouwens – het was de eerste keer dat ik appelcake maakte. Zodra de cakes uit de oven waren kwam er om het halfuur wel eentje polsen of de cake al aangesneden & geproefd kon worden. Drie proefkonijnen in de aanbieding. Dat geldt niet voor alles wat ik in de keuken uitprobeer!
 Na het eten was het dan eindelijk zover. De appelcake zag er niet alleen mooi uit. De appelcake smaakt ook lekker. Veel lekkerder dan een gewone cake. Daar zijn we het unaniem over eens. Maar lekkerder dan zelfgemaakte appeltaart? Nee.. Dat niet. 

Conclusie. Appelcake is erg lekker. Mag gemaakt worden in plaats van gewone cake. Maar niet in plaats van appeltaart. Dat moest wel blijven was de boodschap aan de kok. Appeltaart is lekkerderder. Dat is different Cook! 

Gezwam dat omhoog schiet

In Kinderen, natuur, Politiek, verwonderen on september 20, 2015 at 9:14 pm

Dikke buien gaan over Nederland. De grond kan het water nauwelijks aan. Voetbalwedstrijden op echt gras gaan niet door. In het bos ruik je de geur van de naderende herfst. Het water stroomt over Nederland. Bijna net zo hard als de stroom vluchtelingen die Nederland binnenkomt. Althans dat willen sommige politieke partijen, delen van de media en belanghebbende organisaties ons doen geloven. 

 In de praktijk valt dat allemaal nog wel mee. Zo’n 15 jaar geleden hadden we jarenlang echt veel meer (heel veel meer) vluchtelingen & asielzoekers die naar Nederland kwamen dan nu het geval is. Het verschil met toen is dat de berichtgeving totaal anders is. We zijn nu ook veel slechter voorbereid op deze aantallen. We zijn het bovendien niet meer gewend. Het overkomt ons opeens. De impact voelt daardoor veel groter. De sentimenten zijn anders. Dat is een feit. Een ernstige situatie. Maar de aantallen zijn lager. De opvang van vluchtelingen is het probleem ook niet. Dat zit in het vervolg. 

 Aan tafel praten we hier soms over met onze kids. Maar het is lastig om duidelijk aan te geven hoe het in elkaar steekt en wat er nu allemaal gebeurt. Lastig is ook om aan kinderen uit te leggen dat delen van de media, politieke partijen en diverse organisaties allemaal met hun eigen manier van framen en beïnvloeding hier mee bezig zijn. Lastig uitleggen hoe feiten continue worden verdraaid om verhalen aan te dikken of af te zwakken. Dat er flink (en bewust) gelogen wordt. Dat helaas vrijwel niemand meer checkt of wat er gezegd wordt wel klopt. Dat kromme meningen en foute cijfers voor zoete koek wordt geslikt. Dat ze daar bedacht op moeten zijn. Lastig.

 Van alle kanten komen er meningen boven water in Nederland. Veel rare meningen zijn gebaseerd op emoties en niet op feiten. Emoties en ‘van horen zeggen’ vormen steeds vaker de basis voor discussies. Zoeken naar de juiste feiten en dan kijken wat dat betekent is uit de mode. Steeds meer mensen volgen zonder meer bewust of onbewust de framing van anderen. Niet zelf nadenken, wel napraten. Argumenten en vergelijkingen erbij halen die er feitelijk helemaal los van staan (maar die voor veel verwarring zorgen). Leg dat je kids maar uit. 

 Kromme meningen zijn schimmels en sporen die zich in het donker verspreiden onder de grond. Opeens komt het her en der boven. Je kunt je erover verwonderen. Maar het is zo. Kromme meningen en foute statements: ze komen in Nederland omhoog als paddenstoelen in het herfstbos. Soms zijn ze mooi verpakt. Meestal is het stinkend gezwam dat omhoog schiet.

enorm van haar genieten

In Familie, Geluk, Kinderen, verwonderen on september 13, 2015 at 10:03 pm

Ik mag graag goed om mij heen kijken. Genieten van wat ik zie. Dat kan van alles zijn. Een mooi uitzicht bekijken vanaf een hoge rots. Mensen vanuit een luie stoel op het terras. Wolken bewonderen plat op mijn rug. Een zonsondergang vanuit het water. Diep buigen om een mooie bloem (zoals deze waterlelie vandaag) van dichtbij te zien. 

 Maar gisteren was m’n dochter jarig.  16 jaar. Onze oudste. Zij maakte mij vader. Wat was en is dat geweldig. Verliefd vanaf dag één. Ik ging gelijk voor haar door de knieën. Groot klein geluk. Mooier dan alles. Daar kun je je om blijven verwonderen en dat doe ik dan ook met veel plezier. Al 16 jaar lang. Soms kropen de minuten voorbij en leek het alsof de nachten dagenlang duurden. Soms schrok ik op als er al weer een jaar voorbij was.

 16 jaar. Ze ligt niet meer te slapen in de kromming van mijn arm. Ik draag haar nog tijd op handen. Ze loopt niet meer aan de vinger van mijn hand. Ik kan haar af en toe niet meer bijbenen. 

Nog even en ze is 32, 48, 64, 70 of meer. Zo lang ik kan zal ik van een afstandje of van heel dichtbij enorm van haar genieten.

Geheugen & Gaten

In Eten & drinken, Familie, Kinderen on september 7, 2015 at 5:55 am

De eerste weken van het nieuwe schooljaar zitten er weer op. Het was wennen. Er werd van alles en nog wat vergeten. Als ouders denk je dan wel eens ‘hoe is ’t mogelijk’! Brood, gymkleren, jas, tas, de tijd, etc. Maar na dit weekend mag ik daar geen punt meer van maken…

 Ik wilde vandaag voor ’t eerst dit jaar appeltaart bakken met appels uit eigen tuin. En voor ’t eerst met speltmeel. Maar wat bleek. Gisteren vergeten boter te kopen. Zondagochtend dus wandelend de stad in en bij de AH to Go roomboter gekocht. Daarna appeltaart maken. Ik dacht nog… Wat is dat speltdeeg lastig… Tot ik (toen ik klaar was) opeens wist dat ik vergeten was een ei door het deeg te doen. Pffff. 

Maar het werd nog erger. Ik wilde ook voor het eerst in tijden weer Thaise Tom Ka soep maken. Halverwege kwam ik erachter dat ik geen champignons had. Zucht. Dan maar andere groente erdoor. Vlak voor de soep klaar is kwam ik erachter dat er toch nog champignons waren. Zucht. 

 Ik kan het de kids dus niet kwalijk nemen dat ze van alles vergeten. We hebben er maar om gelachen. Geheugen met Gaten. Gelukkig heb ik tijdens de wandeling (roomboter halen) een regenboog gezien. Dus er is nog hoop! Voor mij en de kids. En dat geheugen? Dat houden we in de gaten!

%d bloggers liken dit: