Henk038

Archive for december, 2015|Monthly archive page

Het mooiste van 2015 kwam stapje voor stapje

In Familie, Fris in je hoofd, Geluk, gewoon doen!, ideeën - innovatie, natuur, omdenken on december 27, 2015 at 10:48 pm

2015 is voorbijgevlogen! Bij mij dan. Zowel zakelijk als privé leek het alsof er een sneltrein over de rails vloog… niet gehinderd door ijzel of herfstblaadjes. Veel ging goed al waren er natuurlijk de nodige ups & downs. Zaken die compleet anders gingen dan verwacht of gehoopt. Er gingen uiteraard ook dingen mis – maar minder dan in voorgaande jaren. 

Er waren wel diverse beslissingen die pijn deden. Pijn vooral bij het nemen van die beslissingen. Omdat je het liever anders zou zien (of doen). Voor jezelf of voor anderen. Helaas gaat dat niet altijd. Bij moeilijke besluiten ga ik op m’n gevoel af, m’n ‘gutfeeling’. Genoeg (levens)ervaring inmiddels om dat te doen en waar nodig bewust ‘nee’ te zeggen. Ook al is het alternatief nog zo mooi, interessant, belangrijk of lucratief. De meeste beslissingen waren echter positief – daar heb ik in 2015 veel plezier aan beleefd. 

 Zo bleven we ons werk zo organiseren dat er nog steeds elke dag iemand thuis is als de kids uit school komen. Vier dagen doen we dat zelf (50/50 verdeeld), één dag is er oppas. Dat werkt heel goed. Meekijken met huiswerk. Helpen met een lastig vak. Zorgen dat “niksdoen” niet uit de hand loopt. Gezonde maaltijden koken. Af en toe naar sportafspraken brengen. Luisteren naar wat er speelt. Soms even ravotten.

Liefde, aandacht en af en toe ingrijpen. Dat werkt bij pubers ’s middags beter dan ’s avonds is onze ervaring. We gaan er dus nog even mee door. Het werk regelen we er wel omheen.

De belangrijkste beslissing betreft echter wandelen. Ik wandel sinds dit jaar elke dag gemiddeld 7,5 kilometer. Dat is best veel elke dag. Blij dat ik het heb volgehouden. Vaak met veel plezier. Soms tegen heug en meug nog een extra rondje. Af en toe een dag (veel) minder, dan weer een dag (veel) meer. Maar gemiddeld elke dag 7,5 kilometer. In 365 dagen kom je dan uit op bijna 2.750 kilometer. Daar schrok ik even van. Heb ik dat allemaal gelopen? 

Het wandelen brengt rust & ontspanning, inspiratie & nieuwe ideeën, mooie gesprekken, nieuwe inzichten, gevoel van vrijheid en nog veel meer. Het geeft mij een geweldig goed gevoel om elke dag bewust tijd te maken om te wandelen. ’s Avonds geen TV / Netflix kijken of ronddwalen op social media zodat ik kan wandelen. ’s Ochtends vroeg opstaan om bij zonsopgang te wandelen. Nog even voor het slapen gaan een stukje lopen. De kids weten inmiddels al niet beter. 

Wandelen is voor mij ’t fijnst als ik 7,5 kilometer (of meer) ongestoord aan één stuk loop. Helaas lukt dat op werkdagen vaak niet. Dus maak ik ook zakelijk ruimte om te wandelen. Met slim nadenken en creatief anderen daarin meenemen lukt dat prima. 

Vergaderen of overleg? Kan ook wandelend! Telefoongesprekken en conference calls? Wandelend! Nadenken over een zakelijke opdracht, een voorstel of een issue waar je een oplossing voor zoekt? Dat kan wandelend! Een coaching gesprek? Bij voorkeur wandelend! Naar een afspraak? Dat kan soms ook wandelend! Moet je echt met de auto? Zet ‘m bewust iets verderop en wandel de rest! Voorbereiden op een presentatie of workshop? Dat kan wandelend! Lunchen? Wandelend! 

 Op deze manier doe ik elke dag iets buiten wat ik vroeger meestal binnen zou doen. Wandelen kan net zo goed in je eigen tijd als in werktijd. Ik kan je verzekeren dat er zo heel veel goede nieuwe ideeën in je hoofd komen én veel meer rust om goed met die ideeën om te gaan. Van dromen daden maken. Daar is wandelen goed voor. 

Maar ook om domweg te genieten van buiten zijn. De komende dagen ben ik vrij. Ik wandel dan nog meer dan anders. Heerlijk om te doen. Zoals vandaag op de Wezepsche heide. 13 kilometer met het hele gezin. Zwaaien naar de Schotse Hooglanders. 

  
Elke dag wandelen is het beste besluit dat ik in 2015 heb genomen. Het begon met een week, een maand. Het werden 12 maanden. Al die kilometers vormen samen mijn hoogtepunt van 2015. Ik hoop dat ik het dagelijks wandelen nog lang kan volhouden. Ik gooi er dus nog maar een paar nieuwe zolen en wandelschoenen tegenaan. 

Ik zwaai met dit blog 2015 uit. Weer 52 keer “papa blogt op zondag”. Het was een mooi wandel & blog jaar. Bedankt als je dit jaar letterlijk of figuurlijk met mij op stap ging. Het was fijn. Het beste van 2015 kwam stapje voor stapje!

Advertenties

Op z’n kop

In Kinderen, natuur, verwonderen on december 20, 2015 at 10:50 pm

De kids hebben er wel zin in. Wij ook wel. Maar zoals het nu gaat? Dan gaat het voorlopig echt niet lukken. Dat is aan de ene kant wel jammer. Maar ook stiekem wel een beetje fijn.

Deze week fietse ik nog met jas open door de stad. Muts? Handschoenen? Wat zijn dat? Het was 16 graden. En de kids? Die hebben nog regelmatig hun zomerspullen aan. Sterker nog: onze middelste ging recent nog in z’n korte broek op pad om te sporten. 

Terwijl de kids vandaag nog lekker in pyjama onderuit gezakt op de bank hingen (zij hebben kerstvakantie) wandelden wij in het zonnetje de stad in. Koopzondag, kerstmarkt, hier en daar muziek in de stad. 

  
Na 5km wandelen streken we in Zwolle neer op een terras. Voor een glaasje lekkere witte glühwein. Relaxed kijken naar de mensen die voorbij liepen. Nauwelijks dikke jassen, geen snowboots, af en toe een sjaal. Op 20 december op een (onverwarmd) terras zitten en we hadden het niet koud. Bijzonder.

Sneeuw (en ijs) zit er voorlopig nog  niet in. Sneeuw & ijs… mooi en fijn – vooral als je vrij bent & nergens naar toe hoeft. Sneeuw… het liefst een halve meter hoog. In het echt lukt het nog niet. Dan maar kijken naar het mooie liedje Sneeuwen [van Daniël Lohues en Herman Finkers]. Zitten prachtige foto’s in van Nederland onder een heel dik pak sneeuw. Leuk. Bekijk de video even ->>

Ach ja sneeuw. Een dik pak. Altijd leuk om naar uit te kijken. dat zouden we nu wel graag willen. Maar voorlopig hebben we in plaats van 10 graden onder nul meer dan 10 graden boven het vriespunt. De natuur staat op de kop. 

In plaats van binnen bij de kachel zaten wij vandaag heerlijk buiten op het terras. Schaatsen of Skieën?Dat kon ons niet bekoren. We keken naar het WK Handbal op TV. Stamppot kwam vandaag niet op het menu. Wel een licht zomers gerecht. In de tuinen nog geen vetbollen. Het nieuwe leven komt daar alweer op gang.

Het weer is wat van slag. Onze lichamen en hoofden zijn wat van slag. Verwonderen mag, maar laten we er ook maar van genieten. Binnenkort is er vast weer sneeuw en ander oud-Hollandsch weer. Nu nog even niet. Nu staat onder invloed van de warmterecords in december 2015 alles op z’n kop

Eye see what eye see

In bloggen, BusinessACT, fotoblog, Kinderen, Ondernemen, Zwolle on december 13, 2015 at 11:02 pm

Als je vuilnisman bent of chirurg. Kok of fietsenmaker. Docent of computerbouwer. Toneelspeler of .. Tsja dan is uitleggen wat je overdag doet wel te doen. Als mijn kids dat aan mij vragen wordt het lastiger. Als adviseur & coach in mijn bedrijf BusinessACT. De afgelopen week was ik de hele week in Zwolle actief. Ik heb maar eens een foto verslagje gemaakt. Kijken of dat helpt.

  
Ik wandel veel, het liefst in de natuur vlak bij mijn huis. Voor, na & tijdens mijn werkafspraken. De kids snappen inmiddels dat ik veel loop [elke dag gemiddeld 7,5km]. Dat lopen ook zakelijk kan – dat gaat ze vaak een stap te ver. Geldt overigens niet alleen voor m’n  kids. Hebben wel meer mensen moeite mee – begrijpen hoe ik zakelijk wandel 😎

Maar er werd niet alleen gewandeld. Er waren ook adviezen over Business Development met ondernemers. Om te zorgen dat die op een slimmere manier met minder offertes meer omzet behalen – bij specifieke (vooraf bepaalde) strategische klanten. Dat heb ik thuis uitgelegd aan de hand van winkels & klanten. Het kwartje viel snel. DNA verloochent zich niet.

Deze week gaf ik op diverse locaties in de stad workshops (vanuit adviesopdrachten) voor opdrachtgevers. Onderweg op de fiets – dat werkt het beste in Zwolle – kom je dan leuke plaatjes tegen. KlikKlikKlik dus! Intensieve sessies. Vrijwel niet uit te leggen aan de kids. Een workshop? Een soort schoolles, maar dan veel langer, zwaarder en met veel minder mensen dan op school. Geen oordopjes in met muziek, geen computer, smartphone of tablet erbij, geen buitenpauze. Vonden ze niet echt interessant klinken. Nog maar eens beter uitleggen. Mooi werk.
 De woensdag en zaterdag stonden in het teken van maatschappelijk actief zijn. Woensdagochtend het 2-wekelijkse fietsen met grote groep Syrische vluchtelingen – mooi & gezellig. Woensdagmiddag het Regio Zwolle Congres, gepresenteerd door Jort Kelder. Woensdagavond spreken als gast op bijeenkomst politieke partij. Over initiatieven in de stad in relatie tot het boek Economisme van Jesse Klaver. Pas laat thuis die dag. De sfeerverlichting in Zwolle zag er goed uit. Geen puf meer voor het geven van uitleg.
 De zaterdag ging op aan 7 uur lang boodschappen inzamelen voor de Kerstpakketten actie voor Zwolse minina & de Voedselbank. Broodnodige jaarlijkse actie (dit jaar streven om 1750 pakketten bij elkaar te brengen) waarbij m’n jongste zoon ook altijd meehelpt. Tussendoor nog 3 uur op ’t voetbalveld gestaan. Vlaggen als grensrechter bij de wedstrijd van de middelste (zoon werd kampioen met z’n team) en gelukkig ook nog een half uurtje onze dochter, onze oudste, zien voetballen. Pittig dagje. Hoefde weinig uit te leggen thuis. Dit snappen ze alle drie prima.

 Naast Business Development adviezen en zakelijke workshops waren er ook nog coachingsessies en klankbordgesprekken met ondernemers. Tsja. Hoe leg je dat uit. Goed luisteren, juiste vragen stellen, keuzes duidelijk maken, vanuit meerdere kanten iets belichten, hier en daar een advies, een suggestie of een opdracht. Praten dus? Veel praten? Ja. Dat. 

 Omdat het een drukke week was kwam ik nauwelijks toe aan het relaxt drinken van een cortado of cappuccino bij mijn “caffeïnedealer” Coffee United in de Luttekestraat. Gelukkig één middag – na een lange workshop – daar in alle rust een uurtje gezeten. Op de eerste etage, die recent helemaal ‘retro’ is ingericht. Fijne plek. De kids komen er ook graag.

  
De werkweek bestond daarnaast onder meer ook uit het maken van offertes en facturen, het uitwerken van adviesopdracht voor een gemeente en het verbeteren van een grote proposal voor een potentiële nieuwe opdrachtgever van een accountantskantoor. Dit soort werk zien mijn kids als een soort huiswerk. Zo kun je ’t noemen. Het moet in elk geval wel gebeuren. Het hoort bij mijn werk. Deze week was 100% Zwolle. Komende week weer verder van huis. 

  

Dit was de ‘Keek op de week’. Ook nog één mooie zonsondergang meegepikt. Altijd fijn. Met m’n camera op de telefoon bij de hand de week door. Zien, vastleggen, uitleggen. Hoop op meer mooie plaatjes komende week. Eye see what eye see

Na de lootjes fijne laatste loodjes!

In Familie, Fris in je hoofd, gewoon doen!, ideeën - innovatie, Kinderen, Versimpelen on december 6, 2015 at 10:56 pm

Het is al weer december. Na het lootjes trekken voor Sinterklaas en pakjesavond en het uitpakken van de cadeautjes begint voor veel mensen de lange eindsprint naar Kerst en Oud en Nieuw. Onze kids moeten nog twee weken knallen op school. Bij het sporten komen de kampioenschappen in beeld. Diverse sociale ‘verplichtingen’ in de agenda. De kids hebben last van gezonde en ongezonde spanning. Het zijn net grote mensen. Als we niet oppassen dan denken ze dat dit zo hoort. Dat lijkt mij niet de bedoeling.

Want de periode in december zorgt voor veel stress. Zowel sociaal als op het werk krijgen veel mensen extra haast. Er moet nog van alles voor die laatste werkdag in december (soms is dat is soms al de laatste vrijdag voor Kerst). Er moet nog van alles voor Kerst en Oud & Nieuw. De agenda’s van de meeste mensen zitten boordevol. Iedereen klaagt er elk jaar over. Toch vreemd. Want voor dit soort problemen zijn altijd wel oplossingen. Je moet ze alleen willen zien en ze durven toe te passen.

In mijn ervaring zit vrijwel altijd 50% van de oplossing bij jezelf en 50% zit bij jouw omgeving. Je kunt meestal niet alles in één keer veranderen. Gedrag, gewoontes en perceptie zijn vaak nogal stug. Je zult ook op onderdelen de consequenties moeten accepteren. Maar daar waar het jouw eigen 50% betreft kun je vaak al veel doen en bereiken door simpelweg de eigen lat anders te leggen. Bewust daarover nadenken.

 Waarom bij allerlei plichtplegingen op het werk aanwezig zijn? Waarom zoveel tijd steken in 3 kerstdiners en de voorbereidingen daarvan? Waarom al die ‘verplichte’ privé bezoeken? Waarom zoveel moeite doen voor die laatste week op school van de kids? Waarom perse al die deadlines in december leggen of ze accepteren? Waarom nog vergaderen? Waarom zo veel perfect willen doen terwijl er eigenlijk gewoon geen tijd is voor 100% kwaliteit?  Waarom geen rigoureuze keuzes in plaats van alles half/half of nog minder? Waarom zo vaak een “copy paste” van voorgaande jaren in plaats van een compleet nieuwe insteek en aanpak?

Voor zover ik dat kan overzien komt dat lang niet altijd omdat we het lef niet hebben om die stress te elimineren. In mijn ogen komt het vaak omdat we er niet op tijd en niet goed genoeg over nadenken. We maken niet op het juiste moment de juiste keuzes en stappen. Het gevolg? We lopen vaak achter de feiten aan. We kiezen vaak voor korte termijn (nood)oplossingen. Helpt dat? Tsja… Ik heb helaas niet vaak meegemaakt dat korte termijn oplossingen zorgen voor het oplossen van lange termijn problemen.

Ik zal niet zeggen dat ik voor alle werkgerelateerde problemen de oplossing heb gevonden. Verre van dat zelfs. Maar in december maak ik mijzelf en mijn omgeving niet meer gek. Ik laat mij ook niet meer gek maken door anderen. We zitten in een ingewikkelde gezamenlijke perceptie die we zelf in stand houden. Versimpelen, kiezen en doen is wat helpt. Sta op en stop die tredmolen. Of blijf er in zitten en stop met zeuren. Blijven stressen en klagen niet. Op tijd iets doen wel.

Ik ga proberen ook dit jaar weer zonder stress relaxed het einde van het jaar te halen. Met de kids, mijn partner, mijn zakelijke relaties & opdrachten, mijn vrijwilligerswerk in het mooie Zwolle, met jullie (online en offline) en met mijzelf. Met een fris hoofd van december naar januari. 

Ik wens jullie na de lootjes fijne laatste loodjes!

 

%d bloggers liken dit: