Henk038

Archive for januari, 2016|Monthly archive page

Weekend saldo opwaarderen

In Familie, Memories on januari 31, 2016 at 10:33 pm

Je hebt van die weken dat je echt hartstikke druk bent. Afgelopen week was er zo een. Druk met werk en druk thuis. Toen werd er thuis ook nog eentje ziek. Komt gelukkig nauwelijks voor bij ons. Week en weekend werden toen nog even ietsjes drukker. 

Één van de kids had ook best veel & moeilijk leerwerk. Die had extra support nodig. Papa was er net zo druk mee als hij. Bovendien ben ik maandag laat thuis, dus vanavond alvast een extra maaltijd gemaakt. Een lekker stoofpotje. Die kunnen ze morgen zo opwarmen. Maar nu is ’t klaar. Pfffff. Weekend?

 Een drukke week gevolgd door een weekend met weinig rust. Dat is voor een keer helemaal niet erg. Toch ga ik daar morgen iets aan doen. Want waarom niet? Precies! 

Morgenochtend breng ik eerst de jongste op de fiets naar school. Daarna neemt papa een extra dag weekend. Eerst uitgebreid cappuccino drinken en daarna extra lang wandelen. Alleen. Heerlijk.

Halverwege de middag ga ik dan naar de begrafenis van een oude tante. Tante Leida, een zus van mijn moeder. Ze is bijna 100 jaar is geworden. Voor de laatste keer naar haar kijken en afscheid van haar nemen. Ze was een mooie vrouw met veel humor. 

Ze gaf mij als kind vaak een paardekus. Ook later nog vaak fijn met haar gelachen. Als ik met haar over straat liep dan moesten we steevast ‘oude gevels kijken’. Dan had ze even rust nodig voor haar benen (maar dat moest niet teveel opvallen). Ze zong samen met mijn moeder mee met liedjes in de schouwburg. Zat ik in het donker ernaast te glimlachen. Mooi om aan terug te denken. Ik ga de mooie herinneringen van vroeger vastzetten in mijn hoofd en hart.

[deze mooie foto van haar kwam ik tegen op Facebook. Net alsof ze mij nog 1 keer dreigt met ’n paardenkus]

Maandag kies ik dus voor een werkdag zonder werk. Dat kan gelukkig als ZP ondernemer. Een dag zonder al te veel drukte om mij heen. Met bovendien een ritje heen en terug naar mijn geboortedorp. Dat wordt een Trip Down Memorylane. 

Gewoon een extra dagje weekend. Besluit genomen. Ik heb er zin in. Ik ben er klaar voor. Vanaf dinsdag dan weer lekker knallen. Alleen nog even uitzoeken hoe het zit met dat weekend saldo opwaarderen… 

 

Stoere meiden loslaten 

In gewoon doen!, Kinderen, verwonderen on januari 24, 2016 at 10:54 pm

Kids worden sneller groot dan ouders kunnen bijhouden. Onze oudste gaat nu hard, harder, hardst. Onze cursus loslaten slaat de komende maanden alle normale fases over en gaat meteen door naar de eindtoets voor gevorderden. 

Binnenkort gaat ze met een vriendin naar een concert ’s avonds in Amsterdam. Daarna een week naar Rome met school. Vlak daarna gaat ze nog verder van huis… Een week naar Amerika. 

Onze dochter is nogal fanatiek met voetbal. De afgelopen jaren is ze lekker bezig bij BeQuick’28 in Zwolle. En een paar weken geleden leverde dat een mooie buitenkans op. 

 Een aantal meiden van Bequick kregen de mogelijkheid om samen met meiden van 2 voetbalteams uit regio Apeldoorn aan een toernooi mee te doen. Een fantastisch mooi en groot internationaal voetbaltoernooi. Niet in Nederland maar in Dallas, Texas. Een week lang voetballen in Amerika!

Meedoen aan het grootste internationale meidenvoetbal toernooi van Amerika? The Dallas International Girls Cup? Dat hoefden ze onze dochter geen twee keer te vragen. In no time werd gekeken wat daar allemaal voor nodig is. Van ons mocht ze meedoen. Prachtige ervaring. Ga je verwonderen in Amerika! 

Die vraag was dus beantwoord. Andere vragen stonden nog open. Welke voetbalvriendinnen gingen ook? Lukt het om een compleet team bij elkaar te krijgen? Wie gaat mee als begeleider/coach? Vrijvragen op school… Hoe gaat dat? Kan dat? Lukt dat? Wat kost dat toernooi en hoe betaal je dat? 

 Bijna alle vragen zijn beantwoord. Ze gaan! Alleen met dat laatste vraag zijn ze nog bezig. Ze verkopen onder meer loten van €5 per stuk van de Amerikaanse loterij die aan het toernooi is gekoppeld. Dus als je nog een paar euro hebt liggen dan dan help je deze meiden enorm 😉

De stoere meiden zijn lekker bezig met gezamenlijke training, de voorpret en het verzamelen van Euro’s. Wij ronden ondertussen maar eens snel de spoedcursus “loslaten” af. We gaan vast slagen.  Onze dochter ook. En zeg nu zelf.. Wat is er mooier dan kids te zien groeien. So let’s go! Stoere meiden loslaten!

Uitzicht en Inzicht

In fotoblog, Kinderen, natuur, Versimpelen on januari 17, 2016 at 10:55 pm

Soms zie je iets niet omdat je een andere kant op kijkt. Soms kijk je wel de goede kant op, maar zie je het nog steeds niet. Het totaalplaatje is te complex. Daar heeft onze middelste nu even last van. 

 Hij is bezig om Duits te leren. Dat loopt niet lekker. Er moeten Duitse woorden in zijn hoofd. Dat is al een uitdaging. Daarnaast moet hij ook nog best veel zinnen foutloos kunnen vertalen. En in het Duits antwoord geven op vragen. Daar ziet hij de fun niet van in. 

Het is moeilijk om te overzien. Die zinnen zitten momenteel vol problemen voor hem. Als ouders probeer je te helpen. Dat is echter niet altijd eenvoudig. Ik liep er vanochtend over na te denken. Ik was aan het wandelen en wat foto’s aan het maken (die zie je hier). 

Bij het foto’s maken kijk ik soms door m’n oogharen naar het totaalplaatje. Dan wordt ik niet afgeleid door details. Soms kijk ik echter juist naar allerlei details en perspectieven. Dan kijk je eerst naar kleine onderdelen. Later maak je daar weer een totaalplaatje van. 

Toen ik daar over nadacht besefte ik dat ik dat eigenlijk bij mijn advieswerk voor opdrachtgevers ook doe. Meestal zelfs allebei afwisselend. Versimpelen en focus. Dat zou wellicht ook bij het Duits van onze zoon kunnen. 

Dus zo zijn we nu bezig. Niet die complete zinnen erin stampen. Kijken naar de losse werkwoorden en de zelfstandige naamwoorden. Daarna er weer zinnen van maken en tenslotte die lastige naamvallen er weer in. Af en toe kijken we hoever hij in totaal is gevorderd. Het blijft taai dat Duits.

 Mooi dat een lekker rondje buiten lopen weer een beetje hielp. Om net even op een andere manier support te geven bij het leerwerk. 

Frisse lucht en plaatjes schieten. Het Totaalplaatje en de details. Versimpelen en focus. Van kijken naar een mooi uitzicht tot opeens een klein nieuw inzicht. Mooi. 

Uitzicht en Inzicht

Omgezaagd dan afgezaagd 

In Kinderen, natuur, Politiek, verwonderen on januari 10, 2016 at 10:56 pm

Kranten, sites, online media slaan door. Mensen slaan door. Het is net de toren van Babel. Iedereen schreeuwt maar niemand verstaat elkaar. Er komt veel van hetzelfde voorbij. Maar over hetzelfde onderwerp lees je honderden totaal verschillende verhalen, meningen, verdraaide feiten en foute reacties. 

Bijzonder hoe mensen tegen elkaar tekeer gaan. Bijzonder de hoeveelheid bagger die mensen online over anderen uitgooien. Onvoorstelbaar de enorme verbetenheid. Onvoorstelbaar het grote gebrek aan nuance. 

Je ziet online door de bomen het bos niet meer. Als kind of puber niet, als volwassene niet. 
  
Onze kids zoeken online hun eigen plek op. Plekken waar discussies over vluchtelingen, Keulen, Wilders & politiek nauwelijks merkbaar zijn. Ze sluiten zich er redelijk voor af. Ik heb zelf steeds vaker de neiging dat ook te doen. 

Door de bomen zien veel mensen het bos niet meer. Behalve de fanatici. Die zien altijd alles scherp. Weten altijd alles beter. Dringen altijd hun mening op. Verbinden altijd meteen oorzaken en gevolgen aan gebeurtenissen. Steeds meer mens worden fanatici. Overtuigd van hun eigen gelijk. 

Fanatici (van welke maatschappelijke of politieke overtuiging dan ook) zijn volgens mij éénogen. Éénogen die denken dat de rest van de wereld blind is. Maar met één oog zie je geen perspectief. Geen nuance. 
  

Als het weer eens overvol is online met meningen, gezeur en linkjes naar zeer ongenuanceerd “journalistiek” of amateuristisch broddelwerk – dan speel ik tegenwoordig liever een bordspelletje met de kids. Of ik loop een extra rondje buiten door het bos. Even lekker offline. 

In het bos ruimen ze elk jaar de zieke, zwakke, overtollige bomen op. In het bos worden bomen rücksichtslos omgezaagd. Tot aan de grond toe. Soms zelfs met wortel en al verwijderd. Dan ontstaat er lucht en ruimte. Dan kun je (zonder die bomen) het bos weer beter zien. 

In ons oh zo fijne beschaafde land geven wij zieke bomen juist een groot podium. Vooral in de media en op social media. Een podium om hun zogenaamd superieure standpunten te verkondigen. Het zijn echter meestal voorspelbare, afgezaagde standpunten. Online leidt dat weer tot bakken vol verwensingen en worden mensen bij de enkels afgezaagd. Keer op keer. ‘T lijkt wel of we het stiekem leuk vinden. Wij zijn een raar volkje!

Ik vind het niet leuk. Net als de kids scherm ik me wat af. Ik ga vaker dwalen tussen de bomen in het bos en minder dwalen op mijn schermpjes. En ik zaag online heel soms wat mensen uit mijn beeld. Wordt het bos beter van. 

Ik kijk liever naar Omgezaagd dan afgezaagd 

 

Mooi rondje nieuwjaar

In Eten & drinken, fotoblog, Kinderen, Vakantie, verwonderen on januari 3, 2016 at 10:54 pm

Ook hier is het oude jaar weggeschoten en is het nieuwe proostend ontvangen. De laatste dagen vlogen om. Toen het oude jaar afliep zaten wij relaxed wat te eten en te drinken. We hebben allang afgeleerd om te stressen of te druk te zijn in deze tijd. 

De kids waren in grote opwinding (met name de jongste): eindelijk vuurwerk ophalen en afsteken. Weg met dat oude jaar!

 Zo’n oudejaarsdag en -nacht vliegen meestal voorbij. Het vuurwerk ging tussen het eten door als een speer de lucht in. En om middernacht ook. Mooi die pure extase en big smiles. Mooi het continue roepen “nu echt even kijken papa”..

Nadat ze laat in bed lagen was de extase de volgende ochtend een stuk minder groot. Straat schoonmaken. Vuurwerk afval opruimen op nieuwjaarsochtend. Hoort er echter ook bij vinden wij. Na een uurtje was alles weer netjes. Happy new year mensen!
 De eerste dagen in het nieuwe jaar stonden in het teken van laat naar bed gaan voor de kids. ‘T was toch nog vakantie? Zeker. En nog even genieten van de nodige lekkere dingen thuis en bij anderen. Ook fijn. Maar dat genieten op 1 januari en 2 januari was niet aan iedereen gegeven. 

Op 1 januari was het enorm druk in ‘mijn’ park & bos. Maar tsjonge wat liepen de meesten er chagrijnig bij. Te lang binnen gezeten met de verkeerde mensen? Teruggroeten was er best vaak niet bij. Sommigen keken zelfs bewust de andere kant op. Pfff, Happy newyear mensen!

 Op 2 januari was ik met onze jongste in de supermarkt. Even weer wat ‘gewoon gezond eten’ in huis halen. Ook daar was het errug druk. En niet altijd even gezellig. Veel stelletjes, echtparen en zelfs complete gezinnen die samen boodschappen deden. Kijk er altijd vol verwondering naar. Doe dat jezelf toch niet aan lieve mensen. Gekibbel, woordenwisselingen, gebaren en spanningen. Ik kon er wel om lachen. Veel anderen niet. Pfff, Happy new year mensen! 

Als de kids thuis zijn dan is het altijd wat moeilijker voor mij om een lange wandeling te realiseren. Het is mij toch bijna elke dag gelukt. Vandaag ging de jongste zelfs per skelter met mij mee. Het was heerlijk rustig in het bos vandaag. Heel anders dan op 1 januari. Iedereen zat weer binnen. Ik hoorde soms alleen de ganzen overvliegen. Fijn geluid! 

 Maar ‘gelukkig’ stak ook het gewone leven weer de kop op. Het huiswerk kwam voor de kids weer om de hoek kijken. Er was weer een sporttoernooi voor de twee oudsten. De kerststol en de oliebollen raakten op. De nog resterende vakantiedagen ook. 

Vandaag was dan de laatste dag van de kerstvakantie. Iedereen was al een beetje bezig met de dag van morgen. Er werden – dat was ook nodig – nog de nodige huiswerkuren gemaakt. Er kwam stilte in huis. 

 Vanavond nog even spontaan met de middelste naar de bioscoop geweest. Star Wars: The Force Awakens. Mooie einde van de vakantie. Vanaf morgen gaan de kids weer naar school. Ik kijk er naar uit. May the force be with them! 

De eerste dagen van 2016 waren best fijn. Het was een mooi rondje nieuwjaar!

2016… ik heb er zin in. Happy new year mensen!

%d bloggers liken dit: