Henk038

Archive for maart, 2016|Monthly archive page

Weer bij ons in huis

In Eten & drinken, Familie, Geluk, Kinderen on maart 27, 2016 at 9:49 pm

Op sommige dingen zit je niet te wachten. De kranten stonden de afgelopen week vol met dat soort groot nieuws. Je kunt er zo weinig mee. Op andere dingen zit je wèl te wachten. Iets positiefs. Iets dat klein geluk met zich meebrengt. 
    
Wij hadden vandaag twee dingen die klein en groot geluk met zich mee brachten. Zo kon ik gisteren bij de groenteboer een zakje prachtige verse asperges kopen. Zorgvuldig zelf uitgezocht. De voorpret was al enorm. Asperges, het witte goud. Dat is echt lente!

  
De allereerste keer asperges in het voorjaar: dát is bij ons thuis toch wel een klein geluksmomentje. Mooi hoor, Daar kijk ik echt naar uit. De eerste keer maak ik ze altijd klassiek klaar. Met aardappels, ham, ei en botersaus. Nog mooier was dat m’n schoonvader van bijna 84 weer in staat was om bij ons te zijn en mee te eten. 

  
Hij was de laatste tijd een beetje ziek. Hij at niet veel en bleef het liefst thuis. Maar vandaag konden we hem ophalen en at hij gezellig mee. De asperges gingen met smaak naar binnen, prachtig om te zien. Hij genoot, wij ook. Onze beide zonen vonden het ook mooi dat opa er weer was. Bijpraten en uiteraard de rapporten laten zien. 

  
De eerste keer asperges in ons huis in 2016. Een klein feestje. Dat m’n schoonvader erbij was maakte het nog mooier. Fijn weer bij ons in huis. Als onze dochter terug is uit de USA (daar kijken we óók naar uit) weer een goede reden asperges te eten. Zij lust ze ook graag. Nog even wachten, dinsdag is ze weer bij ons in huis.

GO Girls! Go USA! 

In Familie, gewoon doen!, Kinderen on maart 20, 2016 at 10:19 pm

Hier in huis is het druk dit weekend. Kleren, spullen, boeken, papieren. Van alles wordt er verzameld en ingepakt. Alles in een hele grote koffer en een klein rugzakje. Ready to go!

 Onze oudste dochter van 16 vertrekt morgen heel vroeg naar Dallas. Een fantastische kans om een week te voetballen op the Dallas International Girls Cup met Team Oost Nederland? Die kun je niet laten lopen.   

Dus vandaag op bezoek bij opa, even afscheid nemen. Zaterdag naar de stad, even laatste voetbalspullen kopen. Naar de supermarkt, even laatste boodschapjes halen. Ook wat kleine cadeautjes scoren voor de Amerikaanse Hosting Family waar ze verblijven.

Net deed ze nog een laatste check op de (stapels) papieren. Allerlei whatsapp groepen zijn  aangemaakt voor spelers, staff en ouders. Dollars heeft ze besteld en afgehaald. Alle voetbalspullen zijn schoon en zitten in de handbagage (just in case!). Mooi om te zien hoe zelfstandig ze alles regelt. 

  
De rest van het gezin is inmiddels naar bed. Morgenochtend om 3.45u gaat de wekker. Om 5.00u moeten ze in Apeldoorn zijn. Om 10.00u vertrekt het vliegtuig via Houston naar Dallas. Een lange dag voor de boeg.Onze dochter heeft er zin in. 

Logisch. Het is ook een fantastisch avontuur: 8 dagen naar de USA. Voetballen op een van de mooiste toernooien ter wereld: The Dallas International Girls Cup. Bijna 100 meiden voetbalteams uit allerlei landen bij elkaar. Wat een event, wat een belevenis. 

 Zojuist hebben we nog even samen geknuffeld op de bank. Vader en dochter. Stiekem zou deze papa (en ook de mama) ook wel naar Amerika willen. Maar dat zit er niet in. Het is natuurlijk ook veel leuker voor haar als ze alleen gaat. Lekker van alles ZELF ontdekken. 

Nu snel paar uurtjes slapen. Dan uit bed, ontbijten, laatste checks, dikke kus en uitzwaaien. Kleine meiden worden groot. Mooi!

💋 Go Girls! Go USA! 💋


[De meiden zijn te volgen via Faceboek  (Team Oost Nederland) of Twitter (DutchiesgoDallas)]

Dicht-Bij-Ver-Ziender

In Uncategorized on maart 13, 2016 at 10:50 pm

Afgelopen tijd (bijna 7 weken) was er steeds wel iemand ziek bij ons in huis. De griep heerste als nooit tevoren. Dat is best raar. Het heeft nogal impact op de dagelijkse gang van zaken. Privé & en zakelijk. Je blijft steeds schipperen. 

 Deze week was (hoop ik) het sluitstuk van deze periode. De beide jongste kids waren nog de hele week (flink) ziek. Koorts, hoofdpijn, overgeven, spierpijn, hoesten. Maar dit weekend knapten ze gelukkig op. Morgen weer fris & vrolijk? We do hope so!

 Dit weekend heb ik daarop vooruit lopend extra tijd genomen voor mezelf. De komende weken blijf ik dat bewust doen. Naast ’t werk ook tijd om te ontspannen. Nadenken over de komende maanden, de periode tot de zomer. 

 Er staan wat interessante zakelijke ontwikkelingen op stapel. Ze zijn al in gang gezet, maar vergen nu een rustige, goed overwogen aanpak. Oog voor details en oog voor de grote lijn. Oog voor beide.

 Dit weekend alvast maar eens even geoefend in de natuur. Vitamine D gehaald en daarbij gekeken naar kleine ogen en grote lijnen. Gelet op de totaalplaatjes en de minuscule lijntjes. Gelet op beide. Mooi.

Uiteraard ook foto’s gemaakt van (verstopte) ogen en lijnen. Het was tenslotte prachtig buiten. Je merkt dan meteen dat je op één van beide moet focussen. Hoofdlijnen en details tegelijk? Dat wordt wazig!
 Niet te lang naar staren… Daar ga je raar van kijken. Vooral als je veraf & dichtbij combineert. Dan mis je scherpte. Afwisselen en gewoon simpel houden. Niet makkelijk. Wel noodzakelijk.

Anders zijn de problemen niet te overzien. Dan word je in plaats van een gewaardeerde ziener een nutteloze Dicht-Bij-Ver-Ziender

Kort zuchtig 

In fotoblog, Kinderen, natuur, verwonderen on maart 6, 2016 at 8:55 pm

Natuurlijk hebben we dat allemaal wel eens. Van die dagen dat we het allemaal net iets minder goed kunnen hebben. Minder goed dan op de meeste andere dagen. Dat je somber wordt. Dat die mooie gloed er even vanaf is.

 Van die dagen dat nieuws, TV, kranten, websites, radio, social media, gesprekken, etc alleen maar berichten brengen waardoor je geïrriteerd raakt. Van die dagen dat je je vol verwondering afvraagt waarom zoveel mensen steeds vanuit één perspectief naar de wereld kijken. Hun eigen belang steeds 1.000% voorop. 

De laatste tijd heb ik het gevoel dat steeds meer mensen alles op een weegschaaltje leggen. Het lijken wel kleine kinderen. Ik heb als vader thuis vaak aan onze kids uitgelegd dat het er niet om gaat dat ze hetzelfde krijgen. Ieder heeft andere dingen nodig. We kijken wat nodig is, wat kan, wat spontaan uitkomt. Denk zelf maar positief mee. We leggen ook uit dat er dingen zijn die minder leuk zijn. Die moeten ook. Punt uit.

 Niks gelijk verdelen. Niks allemaal hetzelfde. Dat zijn geen haalbare of zinvolle uitgangspunten. Niet alles wat je hebt kan zo blijven. Veranderingen horen erbij. Klagen helpt weinig, deal with it. Onze kids snappen dat volgens mij inmiddels redelijk goed. 

Helaas.Veel mensen zijn er heilig van overtuigd dat het alles gelijk & niks veranderen wèl het uitgangspunt is. Gaan klagend-schreeuwend-protesterend-kreunend-zuchtend door het leven. Dan is het leven zwaar. Dan maak je ’t anderen en jezelf zwaar. 

Maakt niet uit over welk actueel thema het gaat: mensen schreeuwen vaak om het hardst. Niet eerlijk! Waarom zij wel? Waarom wij niet? Waarom moet dat veranderen? Waarom moet dat hier? Ik krijg niet scherp waarom. Is het onvrede? Denken mensen er recht op te hebben? Is het angst? Geen verandering? Houden wat je hebt, vooral niet delen? Veel mensen praten vooral van zich af. Slaan geen brug naar de ander. 

 Soms kan ik er gewoon even minder goed tegen. Dan ga ik extra lang de natuur in. Maak ik wat foto’s. Kijk ik in alle rust naar de mooie dingen die daar te zien zijn. Tenminste, als je er op let. Als je er voor openstaat. Als je er bij stilstaat. Ook in de natuur zijn helaas veel mensen die “blind” langs al het moois lopen. 

In de natuur is niks gelijk, is niks eerlijk verdeeld. Daar groeit en bloeit alles naast en door elkaar. Niets blijft gelijk. Daar verandert continue alles. Elk seizoen. Niks houdt veranderingen tegen. 

 Als ik dat weer thuis komt lijkt de wereld altijd weer mooier. Kijk ik weer met positieve energie naar mensen. Kan ik weer om anderen en om mezelf lachen. Want ik piep zelf ook wel eens natuurlijk.

Het leven heeft zoveel moois te bieden. Laten we daar als mensen niet kortzichtig aan voorbij gaan. Laten we niet steunend en zuchtend problemen alleen maar groter maken. Zo Kort Zuchtig

Wakker worden: weg met dat oude kanon!

In BusinessACT, De Ondernemer, ideeën - innovatie, Linkedin, Ondernemen, verwonderen on maart 4, 2016 at 11:41 am

Iets dat nooit gewerkt heeft… gáát dat straks wel werken? Iets dat in het verleden werkte… Blijft dat óók het komende jaar werken?

10% meer omzet kan heel plezierig zijn. Maar ook als dat tegen compleet verkeerde zakelijke voorwaarden is? Op basis van veel te veel offertes? Bij de verkeerde opdrachtgevers? 

Hoe kom je als ondernemer of professional tot de juiste insteek bij business development? Welke inspanning levert jou het meeste zakelijke rendement op? Hoe vaak evalueer je echt goed wat je investeerde, wat je presteerde en wat dit opleverde? Hoe frequent stel je jouw manier van werken bij? 

Altijd goed om jezelf deze vragen te stekken. Ik hou mezelf daar scherp in. Met zo min mogelijk offertes zo veel mogelijk wins is mijn uitgangspunt. Liefst die wins waar ik strategisch bezien blij van wordt. Dat lukt natuurlijk niet altijd. Daar werk ik continue aan. Ik bespreek dat ook vaak met anderen. 

Eind 2015 sprak ik diverse zakelijke dienstverleners die het in 2016 echt anders gingen doen. Hun nieuwe targets halen. We zijn nu twee maand verder. Sommigen lukt dat. Velen struikelen over de weerbarstige praktijk. Want veranderingen (succesvol) doorvoeren is moeilijk. Toch moet het. Gewoon je ‘kunstje’ doen werkt meestal niet lang. Nieuwe targets, nieuwe aanpak.

In de dagelijkse praktijk zie je echter veel ondernemers die gewoon blijven doen wat ze deden. Ze blijven op hun oude manier hard achter nieuwe opdrachten en opdrachtgevers aan lopen. Ook al levert het niet het gewenste resultaat op. Als het niet lukt? Harder lopen! Terwijl het zinvoller is om je af te vragen: Zijn mijn targets goed? Is dit voor mij de juiste aanpak? Hoe haal ik meer rendement uit de tijd die ik steek in business development? 

  
En als er wel nieuwe omzet binnenkomt… Hoe kritisch kijk je daar naar? Wat levert die nieuwe omzet nu echt op (financieel)? Welke waarde (niet financieel) voegt het toe aan jouw bedrijf? Is deze nieuwe omzet ook kwalitatief de omzet die je strategisch wilde? Dit soort vragen worden te weinig gesteld en beantwoord in mijn beleving. 

Met scherp kijken naar je eigen zakelijke speelveld maak je betere keuzes. Niet blijven schieten met een oud kanon! Met scherp kijken naar je eigen werk speel je beter in op markt ontwikkelingen. Scherp analyseren, bijsturen, vernieuwen. Dan haalt je méér rendement uit business development. Doe je dat niet, dan werk je met een blinddoek om of met een ooglapje op. Waarom zou je?

Investeer in jezelf, investeer in jouw business. Druk op je PAUZE knop. Weg met dat oude kanon. Zoek uit wat beter past bij jouw doelen. Gun jezelf regelmatig tijd om stevig na te denken. Met iets anders & slimmer werken haal je meer rendement uit business development. Weg met blinddoek of ooglapje. 

Wil je niet in je eentje de pauze knop indrukken maar graag een keer sparren of klankborden over het behalen van je doelen in 2016? Om het oude kanon waarmee je schiet een flinke update te geven of te vervangen? 

Be my guest. Dat doe ik regelmatig voor en met andere ondernemers. Ik zet graag meer dan 20 jaar ervaring met ondernemerschap en business development voor jou in. Klankborden, coaching, advies, tegenspraak. Korte, krachtige support. Kun jij weer verder met jouw business. 

Er zijn altijd tientalen mooie & goede mogelijkheden en kansen om doelen te bereiken. Het is zaak die te zien en een insteek te kiezen waarmee jij als professional je eigen business kansen verzilvert. Business development is fun. Helemaal als het de gewenste resultaten oplevert. Dus wat let je?

 Weg met dat oude kanon! 


  • Contact? Info?  👇👇👇👇
  • LinkedIn -> Henk Boshove 
  • Bel/app/sms -> 06 51369916
  • Twitter -> @henk038 
%d bloggers liken dit: