Henk038

Archive for the ‘burn-out’ Category

Loop we samen naar de maan

In burn-out, Fris in je hoofd, gewoon doen!, ideeën - innovatie, natuur, wandelen on februari 1, 2015 at 9:19 pm

Gisteren was het er nauwelijks van gekomen. Dus vandaag maar even compenseren. Iets minder dan 2 uur en een kwartier heb ik er over gedaan. Best een stevig stuk: 14 kilometer in circa 6,4 km/uur.

IMG_4302

Ik ben bezig om elke dag gemiddeld zo’n 7,5 kilometer te wandelen. Ik begon daarmee in de Kerstvakantie. Op 1e Kerstdag werd ik echter ziek en moest ik paar dagen stoppen. Maar vanaf 1 januari loop ik elke dag m’n rondjes. Soms ’s ochtends. Soms ’s middags. Soms zelfs heel laat, na middernacht. Dat is namelijk het mooie. Wandelen kun je bijna altijd. Ook in het donker en in de regen.

Overdag is het lekker omdat je om je heen kunt kijken. ’s Avonds laat en ’s ochtends vroeg is mooi vanwege de stilte. Maar wandelen is voor mij vooral mooi (en fijn) omdat mijn hoofd er fris van wordt. Na een half uur stopt ‘ie met denken en gaat ‘ie op “stil”. Je hoort, voelt, ruikt, ziet opeens meer. Geniet ook meer.

Zo liep ik deze week ’s avonds in de sneeuw. Prachtig stil was het na 12 uur ’s nachts. IMG_4294

Vandaag liep ik langs de IJssel, door de uiterwaarden en door de stad. Maar de stad was ik snel weer uit. Het bleek koopzondag te zijn. Wat een onrust. Bij de rivier was het fijner. Bijna niemand te zien of te horen. Kan ik mij over blijven verwonderen. Ieder z’n smaak.
IMG_4295

Ik liep ook nog even langs de picknick tafel waar ik jaren geleden tijdens mijn burn-out vaak zat. Door die burn-out heb ik destijds het urenlang wandelen weer ontdekt. Ik was vergeten hoe fijn ik dat vond. Toen was de picknick tafel heel en had ik een kleine beschadiging. Nu zijn de rollen omgedraaid en is de tafel een beetje beschadigd…

IMG_4300

Tijdens m’n burn-out liep ik om op een nieuw pad terecht te komen. Dat is meer dan gelukt. Happy new Henk! Nu loop ik voor mijn plezier en ontspanning EN voor goede ideeën. Want die komen vanzelf na 1,5 á 2 uur wandelen. Mooi is dat. Opeens zitten ze in mijn hoofd na een lange wandeling. Ideeën zijn altijd welkom!

Mijn drie kids snappen er niet zoveel van. Een vader die zo veel en zo lang wandelt. Dat doe je toch niet voor je lol? Ja dus. Ik heb dit jaar in 32 dagen inmiddels meer dan 250 kilometer gewandeld. Ik ben benieuwd hoe lang dit vol ga houden. Ik zie wel.

IMG_4299

Ik vraag wel eens of de kids mee willen wandelen. Ze lachen mij dan uit en wensen mij een hele lange wandeling: “Loop naar de maan”. De maan is vannacht groot & helder. Naar de maan lopen lijkt mij wel wat. Het schijnt alleen nog niet te kunnen. Wie bedenkt daarvoor een goede oplossing? Lopen we samen naar de maan!

Advertenties

Ik ben een corporate athlete! (volgens een voormalig olympisch kampioen)

In burn-out, burn-out / burnout, gewoon doen!, HNW diversity worklife on juli 2, 2013 at 8:12 pm

Voormalig top hockeyster en olympisch kampioen Sandra Le Poole sprak laatst op een bijeenkomst. Even een spiegel voorhouden aan drukke professionals. Ze trekt de parallel tussen (top)atleten en professionals met zware job in het bedrijfsleven: corporate athletes.

image

Corporate athletes. Bedrijfsatleten. Het is niet nieuw. Al in 2001 schreven Jim Loehr en Tony Schwarz een artikel over de corporate athlete in Harvard Business Review: The making of a corporate athlete. Loehr schreef er later boeken over en werkte mee aan trainings- en coachingsprogramma’s die hierop zijn gebaseerd. Ook Schwartz zit in de consultancy rondom dit thema. Ze hebben de smaak te pakken.

Hoe blijf je fit in alle opzichen tijdens de lange periode in je leven dat je werkt? Hoe lever je efficiënt topprestaties op je werk? Het gaat over energie. Over opladen en ontladen. Over IQ, EQ en PsQ. Over energie balans. Over energie als de basis voor prestaties.

Veel van wat ik hoorde kon ik goed een plaats geven. In de laatste jaren heb ik meer dan voldoende praktijkervaring opgedaan namelijk. Veel dingen die belangrijk zijn om energie te hebben en te houden heb ik mijzelf de afgelopen twee jaar weer aangeleerd. Ontspanning. Opladen. Herstel. Als normaal onderdeel van je dagpatroon. Het was langzamerhand stukje bij beetje bij mij weggezakt in de waan van de dag.

Hier een kort filmpje. Jim Loehr zegt het hier kort en krachtig in minder dan 3 minuten. Stress is your friend. Lack of recovery is the bad guy! Onvoldiende herstel veroorzaakt de grote problemen, waaronder burnout, niet de stress op zich. Stress is goed 😉

Ik heb dat ontspannen niet op basis van studie, boeken of zware trainingen weer opgepakt. Gewoon op eigen gevoel, intuïtie, trial and error, erover praten met mensen. Je wéét het wel. Maar gewoon (weer) doen is de uitdaging. Ik moet altijd bewonderend lachen als ik zie hoe topsprinter Churandy Martina daar mee bezig is. Ontspannen (slapen) is zijn grote hobby!

image

Misschien binnenkort toch nog maar even wat meer uitzoeken over mijn leven als corporate athlete. Volhouden wat je jezelf hebt aangeleerd is namelijk moeilijker dan er mee beginnen. Zien, ervaren, voelen en volhouden om de goede dingen te doen. Jezelf steeds goed scherp houden is belangrijk. Tot nu toe lukt dat goed.

Onderstaand ook nog een kort overzicht (pdf) met een paar korte tips die Sandra Le Poole op haar website heeft staan. Over energie. Over opladen, pieken, herstellen. In het Nederlands. Leuk om even naar te kijken zo vlak voor/in de zomerperiode. Toch?

Opladen. Pieken. Herstellen!

De vakantietijd is misschien wel de goede tijd om iets te veranderen. Nieuwe gewoonten aanleren kost nanelijk tijd. Gewoon doen. Want jij bent ook een corporate athlete en je moet nog een flinke tijd mee!

Ik ben een Corporate Athlete volgens een voormalig olympisch kampioen. Dus… “On your marks, Get set, GO!”

Een Adelaar en een Burnout? – same problem!

In burn-out, burn-out / burnout, gewoon doen!, verwonderen on juni 5, 2013 at 2:26 pm

Bijna twee jaar geleden kreeg ik een burnout. Ik wist op dat moment niet dat het een burnout was overigens. Daar kwam ik pas vier maanden later achter. In de afgelopen twee jaar is er veel gebeurd. Ik ben inmiddels weer volop aan het werk. Met vallen en opstaan heb ik de burnout een goede plek kunnen geven.

Ik heb al eerder blogs over mijn burnout geschreven. Deze blog is er niet één met veel woorden of met veel foto’s. Gewoon een kort blogje met een filmpje. Een filmpje over het leven van een Adelaar.

Je zult misschien verwonderd denken: Wat heeft zo’n Adelaar nu met een burnout te maken? Zo’n Adelaar heeft geen natuurlijke vijanden. Kan gaan en staan waar ‘ie wil. Vrijheid blijheid. Daar krijg je toch geen stress van, laat staan een burnout. Klopt. Maar toch heeft die Adelaar halverwege zijn/haar leven een grote uitdaging te overwinnen.

Kijk even naar het filmpje, dan zie je het en snap je denk ik ook meteen de relatie met een burnout.

Dit verhaal van de Adelaar maakt duidelijk dat je om te overleven harde keuzes moet maken om te veranderen. Dat moet de Adelaar en dat moet je ook als je een burnout krijgt. Ook ik heb harde keuzes moeten maken. Ben daar nog steeds mee bezig. Binnenkort meer daarover.

Ik heb mezelf net als de Adelaar flink zeer gedaan. Maar ik krijg daardoor weer scherpe klauwen en een scherpe rechte bek. Ik kan al weer goed vliegen. Nu vanaf grote hoogte en met scherpe adelaarsblik de route verder uitstippelen en ervoor gaan. Veranderen, gewoon doen.

Een Adelaar en een Burnout – same problem!

[Jammer genoeg is het verhaal over de Adelaar niet echt -> http://www.snopes.com/critters/wild/eaglerebirth.asp
burnouts daarentegen……]

Opzouten 2012! …2013 wordt VÉÉÉÉL leuker!

In burn-out, burn-out / burnout, Fris in je hoofd, verwonderen on december 31, 2012 at 9:25 am

2012? …Opzouten!

  • Ik heb een hekel aan terugkijken (ik weet het, als Accountant is dat BEST bijzonder)
  • Ik heb een hekel aan lijstjes (vooral eindejaarslijstjes)
  • Ik heb een hekel aan goede voornemens (of je doet iets of niet… niet voornemen)


2013? …Kom maar op!

  • Ik hou van nieuwe dingen (2013 is dus méééér dan welkom)
  • Ik hou van verrassingen (kom maar op!)
  • Ik hou van weer 100% actief zijn (in 2012 zat een burn-out mij danig in de weg)

Ik geniet straks van de laatste dag van 2012 en na 24u van de eerste momenten van 2013.
Ik zet alvast een lach op mijn gezicht en maak alvast mijn hoofd leeg en fris.
Ik stap over de drempel en verwonderen mij over wat er op mijn pad komt in 2013.

2013 wordt het jaar van Happy New Henk! [u is gewaarschuwd]

Dus… opzouten 2012! 2013 komt er aan en dat wordt véééél leuker!

[Het woord ‘ik’ staat onevenredig vaak in deze blog. IK weet het. Bewust voor deze ietwat egocentrische manier van schrijven gekozen. De komende maanden zal dit woord in blogs weer worden weggemoffeld in bijzinnen, bewust worden weggelaten of hier en daar onopvallend in de tekst worden verstopt. Maar nu even niet]

Ontvlambaar – handle with care!

In burn-out, burn-out / burnout, Fris in je hoofd, gewoon doen!, verwonderen on december 5, 2012 at 9:50 am

Afgelopen jaar zat ik een aantal maanden thuis met een burn-out. Nou ja… zitten. Ik nam mijn burn-out vooral mee naar buiten. Urenlang wandelen rondom Zwolle, op de fiets door de stad de kids naar school brengen en weer ophalen, koffie drinken en praten met IRL en online bekenden. Best zware maanden. Maar zo’n burn-out is ook heel leerzaam.

Inmiddels met vallen en opstaan veel progressie gemaakt. Voor de zomer de nodige interne projecten en coaching geven aan collega’s opgepakt. In de zomermaanden lange, intensieve (gedrags)trainingen gegeven aan collega’s – met hele positieve reacties/feedback. In september weer gestart met een deel van mijn eigen klanten. Mooie stappen!

image

Alles wat je weer oppakt kost in het begin extra moeite. Dan moet je wat je geleerd hebt in praktijk brengen. En je leert weer nieuwe dingen. Je moet jezelf op onderdelen blijven uitvinden. Regelmatig blijven verwonderen over hoe je terugkijkend vroeger je werk deed. Verwonderen over oude automatismen die er opeens weer zijn. Sommige kun je weer met blijdschap omarmen. Anderen moet je niet weer oppakken. Afleren!

In de afgelopen maanden steeds meer uren per week gewerkt. Steeds meer realiseren in die werktijd. Steeds beter in staat genoeg energie een hele dag (inclusief de avond) vast te houden. Dat is een lekker gevoel. De laatste weken gaat het gewoon heel erg goed. Lekker aan het werk met collega’s, goede besprekingen bij klanten en relaties, weer volop betrokken bij de nodige internal politics.

Lastig is het om aan de ene kant zelf te blijven zien waar je staat en daar lekker fris mee om te blijven gaan. Je wilt vaak te snel. Nog lastiger is het echter om te begrijpen hoe anderen jouw terugkeer zien. De één denkt dat je nog half gehandicapt bent en gaat je extra ontzien. De ander weet al niet eens meer hoe hard je werkt om terug te komen, heeft al weer torenhoge verwachtingen en klaagt als er even iets blijft liggen. Olifantentenhuid en focus helpen gelukkig!

image

Door de burn-out flakkerde het vlammetje. Uit ging het gelukkig nooit! Inmiddels staat die vlam weer prima te branden. Dus pas maar op… Licht ontvlambaar, in positieve zin 🙂

Tot zover de positieve kant. Er zijn ook mensen die het jammer vinden dat ik weer veel aan het werk ben. In het afgelopen jaar heb ik buiten veel mooie foto’s gemaakt. Die zet ik regelmatig online. Veel mensen vinden ze erg mooi heb ik gemerkt. Maar ja, deze foto ‘fans’ zien inmiddels dat het aantal foto’s sterk afneemt. Ik krijg er al “klachten” over. Leuk om te horen! Jullie zullen er maar aan moeten wennen!

image

Mooie foto’s blijf ik uiteraard maken. Zwolle is immers heel mooi. Ook onderweg in ’t land stop ik graag voor mooie plaatjes. Mijn smartphone met camera heb ik altijd bij mij. De foto hierboven heb ik deze week gemaakt, op de fiets onderweg door Zwolle om de kids naar school te brengen. Wel een passend plaatje. Hoezo burn-out? VUUR!

Mooie foto’s. Ze blijven echt af en hoe wel voorbij komen. Maar het werk roept. In plaats van mooie vergezichten buiten nu mooie vergezichten binnen. Met klanten, met collega’s, met oude en nieuwe bekenden. Het vuur is er, ik ben weer ontvlambaar. Handle with care 😉

image

Neem je burn-out eens lekker mee naar buiten… Vindt ‘ie fijn!

In burn-out, burn-out / burnout, Fris in je hoofd, Linkedin on april 20, 2012 at 7:43 am

Iets meer dan een half jaar geleden lag ik hier. Niet op de bank bij de psychiater of op de onderzoekstafel van de arts. Ik lag languit op deze picknicktafel. Mooie omgeving. Maar ik had er absoluut geen oog voor.

Mijn lichaam zat mij zo in de weg dat ik onderweg op de fiets moest stoppen om even tot rust te komen.

image

Een simpele groene picknicktafel. In een mooie groene omgeving: gras, weilanden, heggen en bomen. Een meter naast een rustig fietspad. Met een lichaam dat niet deed wat ik zo graag wilde. Met een slecht humeur.

Nadenkend over Past Present Future. Op mijn rug op de tafel lag ik daar. Kijkend naar de strak blauwe lucht.

image

Gewoon even liggen. Met een slecht gevoel in mijn hele lichaam. Al maandenlang. Geen idee wat er aan de hand was. Ziekenhuis in en uit voor onderzoeken. Onzekerheid over aandoeningen en gevolgen. Bah.

Niet weten wat je wel of niet kunt die dag of de volgende dag. Proberen om zo goed mogelijk toch datgene te doen thuis en op je werk wat er moest gebeuren. De ene keer lukte dat wel. Veel andere keren lukte dat niet.

image

Na 4 maanden van zeer vervelende lichamelijke kwalen en de nodige onderzoeken werd in november duidelijkheid dat het waarschijnlijk geen ernstige ziekte was. Hart, longen, maag, darmen, bloed oké. Opluchting.

Een burn-out bleek de oorzaak van mijn op hol geslagen lichaam te zijn. Daarna pas kwam er een diepe vermoeidheid. Ik moest er blijkbaar eerst aan toegeven. Handig, zo’n eigenwijs hoofd dat gewoon niet luistert naar het lichaam. Ik ben nu  zo’n 5 maanden bezig die twee weer bij elkaar te brengen. De onderhandelingen over de fusie lopen nog.

image

Je gaat door ups and downs in zo’n periode. Als je te ver gaat dan knal je meteen weer diep in het rood. Ik heb dat nu een paar keer meegemaakt. Learning the hard way. Zo’n burn-out is leerzaam, maar geen fijn gezelschap. Maar dat was ik ook niet altijd de afgelopen periode.

De afgelopen maanden heb ik een bijzondere relatie met mijn burn-out opgebouwd. Ik heb vanaf het moment dat ik stopte met werken bewust ervoor gekozen om elke dag mensen te blijven ontmoeten, actief mensen op te zoeken. Weer of geen weer in mijn hoofd en lichaam. Ik ben ook elke dag buiten actief  geweest. Weer of geen weer buiten.

Ik neem mijn burn-out vaak mee naar buiten. Om te wandelen. Dat vindt ‘ie fijn. Ik ook. Soms nadenken over Past Present Future. Meestal gewoon om de spanning in nek en schouders te verminderen en het hoofd leeg en fris te krijgen.

image

Vrijdag fietste ik weer even langs de picknicktafel. De lucht was weer strak blauw. Ik ben nog even weer op de tafel gaan liggen. Dat voelde best hard aan!

De afgelopen weken zit ik duidelijk in een opgaande lijn. De duim zit echter nog lang niet 100% omhoog. Ik voel gelukkig wel dat het die kant opgaat. Ben ondertussen lekker bezig om Past Present Future goed met elkaar te verbinden. Op weg naar “Happy New Henk”

Thumbs up please!

%d bloggers liken dit: