Henk038

Archive for the ‘Eten & drinken’ Category

Vorst er flink over

In Eten & drinken, Familie, Kinderen, Memories, Ouders, wandelen, Zwolle on januari 29, 2018 at 12:28 am

Vanochtend wandelde ik een rondje in het buitengebied van Zwolle. Langs huisjes die één voor één de laatste jaren een nieuwe eigenaar hebben gekregen of fors zijn verbouwd. Op een paar na. Bij één van die oude huisjes zag ik iets moois van vroeger.

In het tuintje stond een flink aantal boerenkool stronken. Ik moest meteen aan vroeger denken. Toen ik als kind nog bij mijn ouders woonde en we ’s winters elke week boerenkool aten. Elke zondag vaste prik. Ik vond dat helemaal niet erg. We hebben later zelfs een tijd het hele jaar door elke week stampot boerenkool gegeten. Tsjonge… Lang geleden was dat!

Stamppot boerenkool was toen ik jong was zelfs mijn lievelingsgerecht. Ik moet daar echter wel eerlijk bij zeggen dat de keuze destijds niet enorm was. Bijna alles kwam vroeger bij ons uit eigen tuin. Stamppot boerenkool stond wekelijks op tafel. Uit eigen tuin: MITS.. MITS.. MITS.. de vorst er flink over was gegaan!

Dat had niks met “betere smaak” te maken. Mijn moeder kon gewoon niet tegen de rupsjes in de boerenkool. Daar gruwelde ze van. Zodra het flink gevroren had waren die dood. Daarvoor kwamen ze bij het wassen van de boerenkool met tientallen te voorschijn. Vond ze verschrikkelijk. Soms gilde ze het uit. Het hielp ook niet als mijn vader en ik de boerenkool gingen wassen. Er zou er immers zo maar 1 in de boerenkool kunnen achterblijven (die dan in de stampot kwam). Dat idee vond ze ook heel erg. Wij konden daar wel om lachen. Dat hielp ook niet.

Mooi zo’n oud tuintje tijdens de wandeling. Mooi zo’n golfje herinneringen. Tegenwoordig eten wij thuis geen stampot boerenkool meer. Aan boerenkool uit de supermarkt zit zo weinig smaak. Plus onze kids vinden boerenkool niet lekker. Maar wellicht moeten we het komend jaar in onze eigen moestuin verbouwen. Kijken hoe biologische boerenkool smaakt… Uiteraard nadat de vorst er flink over is geweest!

** Henk Boshove | 28 januari 2018 | Een “Papa Blogt Op Zondag” blog | Elke zondagavond online ** 

Advertenties

Glas op mij heffen in ‘t café

In Eten & drinken, Familie, Geluk, Kinderen, Memories, Ouders on januari 14, 2018 at 10:54 pm

Ik ga af en toe ’s middags met de kids naar ’t café. Zij een cola of icetea. Ik een biertje. Even samen aan de bar. Of aan een tafeltje. Of op het terras. Ik doe dat om best veel redenen. Twee licht ik kort toe.

In de eerste plaats is ’t gewoon leuk en gezellig. Meestal gaat maar 1 van de kids tegelijk mee. Hebben we even lekker tijd met ons tweeën, zonder de rest van het gezin. Soms doen we ook even samen een spelletje. Kaarten, SET, of een bordspel. Zo’n café is een leuke warme sociale plek. Mensen praten, ontmoeten en drinken wat. Kletsen met elkaar en met de barman/-vrouw. Muziekje erbij. Niks meer aan doen.

In de tweede plaats is het voor mij ook iets om door te geven. Een herinnering. Vroeger ging ik zelf ook regelmatig met mijn vader even naar ’t café. Bijvoorbeeld in de jaren ’70 op zaterdag bij Potgiesser in Hardenberg. Voor of na het wekelijkse bloemen kopen even naar binnen. Hij een jonge jenever, ik een cola. Praatje aan de bar. Soms even samen een potje biljarten. Ik heb daar fijne, warme herinneringen aan. Die komen vaak zomaar even boven. Hoop dat mijn kids er later ook zulke herinneringen aan overhouden.

Foto van site http://www.historischeprojecten.nl/geheugenvanhardenberg/toen-op-31-december-slijterij-potgiesser/ [café potgiesser, foto historischeprojecten.nl/geheugen van Hardenberg]

Stad- en buurtcafé’s. Dat zijn fijne warme plekken om naar toe te gaan. Plekken die jij kent en waar ze jou kennen (denk aan de oude TV serie “Cheers”). Door de kids soms mee te nemen leren ze iets over de waarde van een café. Dat het niet draait om drinken. Het gaat om de warme plek. Om geplande of onverwachte ontmoetingen. De gezelligheid met anderen. Of gewoon even rustig zitten met een glas in je eentje na een drukke dag of even van iets van je af praten of bespreken. Midas Dekker had er recent mooie statements over in zijn nieuwe boek Volledige Vergunning (link naar AD artikel daarover).

Ik hoop dat ik zo lang ik leef (das nog lang hoop ik!) regelmatig in mooie cafe’s mag zitten …en dat ook mijn kids – als ze ouder zijn en oud zijn – het genot van een mooi café blijven kennen. Dat we soms samen nog wat drinken in een café als ik 80 of ouder ben. Dat ze – als ik er niet meer ben – nog eens terug denken en het glas op mij heffen in ’t café

** Henk Boshove | 14 januari 2018 | Een “Papa Blogt Op Zondag” blog | Elke zondagavond online ** 

2 glaasjes samen in de zon met kus

In Eten & drinken, Kinderen, Memories, Portugal on december 24, 2017 at 10:44 pm

Ooit, ergens in de antieke oudheid begin jaren ’80, gaven we elkaar op deze dag onze eerste kus. Tsjonge! Wat lang geleden. Maar toch ook weer niet. Die eerste kus was boven 2 glazen bier in een bar. Ik weet het nog goed. Hoe dat bier smaakte weet ik niet meer… die kus smaakte perfect. Vele glazen bier, water, koffie, thee en wijn later drinken we ook in 2017 nog steeds samen 2 glaasjes. Met of zonder een kus erbij. Dat kan verkeren.

Afgelopen zomer dronken we samen 2 mooie glaasjes port in de zon in Porto. Een heel fijn moment samen, om zoveel redenen. Sweet memories. Vandaag dronken we thuis 2 mooie glaasjes port en dachten we even achteruit. Het was een mooie port uit 1998. Het laatste jaar dat we met ons tweeën waren, voor onze kids er “opeens” waren. Wat gaat dat hard. Time flies!

2 glaasje port thuis bij de kachel: proosten op de meer dan 30 jaren die waren en op wat nog komen gaat. Ooit gaan we nog weer eens relaxt terug naar Porto. Dan denken we terug aan vandaag. Drinken we 2 glaasjes samen in de zon met kus

** Henk Boshove | 24 december 2017 | Een “Papa Blogt Op Zondag” blog | Elke zondagavond online ** 

Lekkere beloning voor m’n neus

In Eten & drinken, Focus, Huisdier, Kinderen, zien on december 3, 2017 at 10:07 pm

Wij hebben thuis geen huisdieren. Wel 3 kids. Vandaag had ik een overleg en een heerlijke lunch. Tijdens het overleg was de hond des huizes erg geïnteresseerd in de koekjes, chocolaatjes en het gevulde speculaas die op tafel stonden. Grappig om te zien. Totale focus. Best lang ook.

Mooi om te zien. Kids kunnen dat ook. Totale focus op iets. Of op iemand. Als kinderen ouder worden, dan raken ze dat langzamerhand kwijt. Bij volwassenen is het bijna verdwenen. Ik zie het om mij heen. Ik merk het bij mijzelf. Ik denk ik alleen volledige focus heb bij ’t lezen van een mooi boek, bij het kijken van een film in de bioscoop of als ik aan het bergwandelen ben. Soms tijdens mijn werk bij zeer complexe opdrachten. Momenten die je bijna op één hand kunt tellen.

Volledige focus is af en toe best fijn. De rest is exit, doet er even niet toe. Misschien moet ik toch maar eens wat meer oefenen. Kijken of ik vaker en beter volledig kan focussen. Zou het helpen als ik daarbij óók een lekkere beloning voor m’n neus zet?

** Henk Boshove | 3 december 2017 | Een “Papa Blogt Op Zondag” blog | Elke zondagavond online ** 

Daarvoor ben je als ouder nooit te oud

In Eten & drinken, Familie, Kinderen, Memories, Ouders on november 12, 2017 at 10:49 pm

De afgelopen 14/15 jaar was het vaste prik. Toen gingen eerst één, toen twee en later drie van de kids op pad (in latere jaren nam het in dezelfde volgorde weer af). In het donker langs de huizen. Dit jaar bleven ze voor ‘t eerst alledrie thuis. Te oud!

Dus wij dit jaar voor ‘t eerst niet meer last minute scheldend het halve huis door.. op zoek naar lampjes of lampionnetjes. Niet meer last minute snel-snel-snel naar de winkel.. om batterijen te scoren. Niet meer mee langs de huizen of overleg over tot hoe laat ze snoep bij elkaar mochten zingen. Geen discussie meer over hoeveel snoep er ‘s avonds nog opgegeten mocht worden. Best lekker!

img_6802 Deze zaterdag, de 11e van de 11e, Sint Maarten 2017. Ze bleven thuis. Weer een fase afgesloten. Er was nog wel een beetje onderling discussie wie het snoep & de kaarsjes buiten mocht zetten. Wie de deur mocht opendoen zodra er zingende kids voor de deur stonden. Gelukkig kwamen er een stuk of 20-25 kids. Dat kon mooi verdeeld worden. Zou dat volgend jaar ook voorbij zijn? Staan wij dan weer als oudjes aan de deur met een schaal vol snoep? Want we gaan natuurlijk wel door met deze mooie traditie.

img_6804-1.jpgDit jaar trouwens óók voor het eerst geen gezeur meer (door onze kids!) over ouders (wij?) die stiekem bij hun snoepvoorraad zaten. Natuurlijk zorgden moeder en vader er wel voor dat ze – ook dit jaar – op tijd bij de overgebleven Twix & Nuts waren. Voordat de eigen kids alles hadden opgesnoept. Best lekker! Want wees nou eerlijk: Daarvoor ben je als ouder nooit te oud!

 

** Henk Boshove | 12 november 2017 | Een “Papa Blogt Op Zondag” blog | Elke zondagavond online ** 

Nu.nog.even.niet!

In Eten & drinken, Herfst, Kinderen, natuur on september 17, 2017 at 9:25 pm

Het regende vandaag de halve dag in Zwolle. Moesson regen. Urenlang viel het recht uit de lucht. Deze week hadden we ook al diverse keren harde wind & regen. Ben meerdere keren natgeregend op de fiets. Mensen haasten zich over straat, diep weggedoken in hun kraag, de blik naar beneden. Weinig contact. Daarbij werd het deze week ook opeens fris overdag (en ’s avonds laat best wel koud). Fijn? Leuk? Nee-Nee-Nee-Nee-Nee!

Herfst. Mijn hoofd staat nog niet naar herfst. Helemaal niet! Mijn korte broek heb ik nog elke dag aan. Uit protest. Ook onze jongste wil nog niet aan de lange broek. Samen eigenwijs. Onze middelste zat met school afgelopen week in Zuid Frankrijk. Zon & heerlijk weer. Dat willen wij ook. Onze oudste was dit weekend in Zuid Limburg. Daar geen moesson: droog, zon & veel minder herfst. Wat fijn nog. Maar hier niet. Zucht. Diepe zucht.

Vandaag werd daarom bij ons in thuis als tegenbeweging appelcake gebakken. Zaten we onder een warm dekentje op de bank. Eind van de middag een glaasje port bij de kachel. ’s Avonds eten koken waar je warm & blij van wordt. Het heeft allemaal z’n charmes. Maar ’t liefst zetten wij nog even flink onze hakken in het (warme?) zand. Houden we herfst & winter nog even buiten de deur & ver van ons bed. Niet in onze achtertuin alsjeblieft. Niet nu.

Echt.. de Nederlandse seizoenen herfst & winter zijn fijn. Ik wil ze voor geen goud missen. Ik hou er van. Alleen: NU.NOG.EVEN.NIET!

** Henk Boshove | 17 september 2017 | Een “Papa Blogt Op Zondag” blog | Elke zondagavond online ** 

Tot de vellen erbij hangen. Stampen

In Eten & drinken, Familie, Kinderen, Memories, Ouders on augustus 27, 2017 at 9:51 pm

Vroeger zat ik ’s zomers elke week urenlang op een krukje. Achter ons huis. In de zon. Samen met mijn vader of mijn moeder. Samen zaten bij een hele grote emmer, met water en een oude klomp. Later soms ook met een half gevulde fles. Klein mesje in rechterhand. Een pan met schoon water ernaast. Go!

Wat we deden? Aardappels schrappen! Elke twee dagen haalden we flink wat mooie aardappelen uit eigen tuin. Het liefst kleine aardappelen. Daar had je wel meer werk aan, maar ze smaakten lekkerder. Vonden wij. Kilo’s aardappelen schrappen. Eerst even flink stampen met fles of oude klomp. Dan lieten de velletjes al mooi los. Daarna met een mesje schrappen. Ondertussen lekker in het zonnetje zitten en beetje kletsen met mijn vader of moeder. Mooie tijden.

Het enige dat niet fijn was? Dat je op het laatst met je hele arm in die emmer met viezigheid (modderwater en duizenden velletjes) zat te voelen… om die laatste aardappeltjes te vinden! Je schrapte per keer een mand vol aardappels per keer. Want je kookte meteen voor twee dagen. De eerste avond at je de ene helft gekookt (met wat vlees, groente uit eigen tuin & jus!). De volgende dag was het echt feest. Gebakken aardappelschijfjes van nieuwe aardappels. Daar keek je naar uit!

Ik moest er deze week opeens aan denken. We hebben dit jaar namelijk mooie biologische aardappelen uit eigen tuin. Ik liet onze jongste zien hoe we dat schrappen vroeger deden: met emmer, halfgevulde fles & mes. Een ouwe klomp had ik zo snel niet. Het stampen vond ‘ie grappig.

Dat de vellen na even flink stampen loslaten. Bijzonder. Dat moest hij natuurlijk ook proberen. Ook aardappels rooien vindt hij leuk werk. Hij graaft ze ouderwets met z’n handen uit de grond. Handig zo’n hulp! We hebben deze week dan ook flink lopen rooien, schrappen, koken & bakken bij ons thuis. Daarna samen smullen. Want ze smaken heerlijk. De kleintjes zijn kort gekookt erg lekker. De grotere smaken erg lekker als je ze in plakjes opbakt. Die zijn favoriet bij de kids. Wat dat betreft is er in bijna 45 jaar niks veranderd.

Het is héél erg lang geleden dat wij hier in huis zo vaak aardappels hebben gegeten. Het is óók heel erg lang geleden dat ik heb teruggedacht aan het aardappels schappen met mijn ouders. Sweet memories. Stampen met een klomp. Stampen. Tot de vellen erbij hangen. Stampen

** Henk Boshove | 27 augustus 2017 | Een “Papa Blogt Op Zondag” blog | Elke zondagavond online ** 

Als ze nog slapen…

In Eten & drinken, Familie, Geluk, Kinderen, Portugal, Spanje, Vakantie on augustus 13, 2017 at 10:08 pm

Drie weken op vakantie met drie kids. Soms relaxed. Soms topsport. Was dit de laatste keer samen in de zomervakantie? Hoop het niet, maar zou best kunnen. Het eerste deel van de vakantie was ik alleen met ze. Te weinig rust in m’n hoofd om lang bij ze vandaan te gaan. Geen lange ochtendwandelingen in mijn eentje. Wel brood en vers fruit halen ’s ochtends. Klein rondje lopen. In m’n eentje. Heerlijk. Soms zie je dan grappige dingen:



Groenteboer met paard & kar. Verkoop vanaf de parkeerplaats. Het kan allemaal. Zowel in Portugal als Spanje is het ’s ochtends nog heel rustig. De boel komt er laat op gang. Je past je daar makkelijk op aan. ’s Avonds laat nog actief. ’s Ochtends lekker sloom. Dus als de kids (uit)sliepen slenterde ik lekker over straat. Kijken naar Spaanse en Portugese plaatsen die langzaam tot leven kwamen.


Zoeken naar lekker broodjes & beleg, verse meloen, ananas, perziken en ander fruit. Met twee tasjes in je hand teruglopen richting de kids. Als het even kon met een omweggetje. Zodat ik kon teruglopen over het strand met mijn voeten in de zee. Ultiem vakantiegevoel.

Daarna lekker ergens zitten. Een koffie in een cafétje, aan de bar. Samen met de locals. Een Cortado in Spanje. Een Bica of een Duplo in Portugal. Bijna overal is de koffie beter dan in Nederland. Voor een paar dubbeltjes een klein kopje genot. In Spanje bijna altijd koffie met een klein stukje cake erbij. Als je geluk hebt vers & zelfgebakken.


De beste Cortado dronk ik in Viveiro. In een klein cafétje. Cortado met verse citroencake. Na twee dagen hoefde ik al niet meer te bestellen. Zodra ze mij zag kreeg ik een Cortado van de eigenaresse. Zij was ooit in Amsterdam geweest en kende één woord Nederlands: “Lekker!” Dat was haar Cortado zeker. De cake ook. Het uitzicht over het strand ook. Relaxed!


Toen na tweederde van de vakantie mijn vrouw ook aanschoof gingen we ’s ochtends vaak samen even een rondje lopen. Paar boodschapjes halen voor ’t ontbijt. Daarna een kopje koffie samen aan ’t strand. Gevolgd door nog een rondje thee (voor haar) en koffie (voor mij). Soms even met de voeten door de branding. In Raxó hadden we een koffie & thee plekje pal aan ’t strand. Strakblauwe lucht. Strakblauwe zee. Koffie met uitzicht. Heerlijke start van de dag. Lekker zonder de kids


Met drie pubers op vakantie is prima vol te houden. Is leuk. Als je er maar voor zorgt om elke dag even lekker tijd voor jezelf te nemen. Tijd met zon, stilte, koffie met locals en een glimlach. Tijd voor jezelf. Dat pak je ’t beste Als zij nog slapen…

** Henk Boshove | 13 augustus 2017 | Een “Papa Blogt Op Zondag” blog | Elke zondagavond online ** 

Samen Vancouver – Samen more Awesome now

In Canada, Eten & drinken, Geluk, Kinderen, Memories, Vakantie on juni 2, 2017 at 12:03 pm

Donderdag, laatste dagje Vancouver. Het is gelukkig weer droog met af en toe zon door de wolken. We kiezen ervoor om eerst lekker stevig te ontbijten. Kunnen we de lunch overslaan. Daarna Jericho Beach verkennen en richting vliegveld. Ondertussen beetje mijneren over onze reis en Vancouver. Maar we beginnen de ochtend met opruimen van onze AirBnB. Ik ram daarbij nog even mijn knie tegen de hoek van het bed (dochter ook al deze week). Komen die diepvriesmaaltijden van onze AirBnB host toch nog goed van pas! Als ontbijt kiezen wij symbolisch voor Sophie’s Cosmic Cafe. Daar zijn we vrijdag onze citytrip ook zo ongeveer begonnen met ’s avonds eten op hun terras. Sophie’s is als één van de weinige eetzaken drie dagdelen open (ontbijt-lunch-diner-tussendoor). De meeste eetzaken zijn 2 dagdelen open: ochtend/middag of middag/avond of avond/nacht). Daarnaast enkele ketens die 24/7 open zijn. Er is dus altijd wel ergens iets te eten of te drinken. 

Dochter gaat nog 1 keer voor de scrambled eggs + wafels/slagroom/fruit/maple syrup. Ik kies voor een groente omelet met gebakken aardappels & toast. De porties blijken enorm. Dit wordt een uitdaging! We moeten aan de bak, maar de berg blijkt te hoog. “I see you working, that’s good” zegt onze serveerster (“I’m half Dutch, my father is from Amsterdam”) glimlachend. Onze borden komen net niet leeg. Das voor ’t eerst! We zitten zo vol dat we pas ’s avonds in het vliegtuig weer iets eten. 

We kreunen en steunen daarna tijdens de eerste meters lopen. Zware werk die ontbijtjes hier! We pakken de bus naar Jericho Beach. Daar zijn we nog niet geweest. Dat strand ligt tussen University of British Columbia en Kitsilano beach (waar wij zitten). Bij mooi weer ’s middags dus vol studenten. Deze donderdagochtend is het echter helemaal leeg. Voor ons alleen. Nou ja leeg… Op de vele boomstammen na dan.

Jericho Beach ligt net als de andere stranden & strandjes hier vol met grote boomstammen. Het ziet er in eerste instantie wat raar uit, maar het is erg praktisch. Je kunt erop zitten, tegenaan liggen, spullen erop of er naast (in schaduw leggen) leggen, etc. Het strand is verlaten. Op zee zijn allerlei mensen actief. Tegen een achtergrond van de enorme vrachtschepen die hier overal voor anker liggen wordt er volop gezeild, gekanood, gesurft, geroeid. Levert mooie plaatjes op…


Op Kitsilano Beach en de stranden bij Stanley Park is de bebouwing nog redelijk tegengehouden. Strand, park en veel recreatiemogelijkheden. Bij Jericho beach bouwen ze aan de randen (letterlijk) tot aan het strand. Mooi voor die mensen. Jammer voor ’t aanzicht. Toch zijn er ook mensen die dit concept nog niet ver genoeg vinden gaan. Die slapen gewoon op het strand. Hier zie je bijvoorbeeld een dakloze op een mooi plekje staan.

In Vancouver zie je meer daklozen dan in Nederland. Sommigen zitten bedelen op de stoep, anderen lopen raaskallend rond. Er is ook een groep die elke dag plastic & glas zoekt om dat tegen vergoeding in te leveren. Ik heb bij vertrek onze glazen flessen en plastic flesjes zichtbaar naast de afvalcontainers gezet. Kunnen ze meegenomen worden. Andere cultuur & opvang dan bij ons in Nederland. Mensen moeten hier meer voor zichzelf zorgen. Echte excessen niet gezien gelukkig.

De frisse neus die wij halen op het strand is heerlijk. We hebben niet zo veel tijd meer deze ochtend. Maar genoeg tijd om langs de waterlijn te lopen, schelpen te kijken en te genieten van het uitzicht op zee, de bergen en de skyline van downtown Vancouver. We kunnen ’s ochtends nog maximaal genieten hier. We hebben namelijk een middagvlucht en met het openbaar vervoer kunnen we snel door de stad.

Het openbaar vervoer is hier fijn. We zaten deze week veel in de bus. Tussendoor soms ook metro, aquabus & seabus. De bus in Vancouver is fantastisch. Prima (trolley) busverbindingen, goede frequentie, mooi op schema (en anders waarschuwt Google Maps wel dat ze iets achter lopen. Top is dat). De buschauffeurs m/v zijn echter wat de bus echt super maakt! Zo vriendelijk, behulpzaam & geïnteresseerd. Niet alleen voor toeristen, ook voor eigen inwoners. Met speciale aandacht voor oudere mensen & mensen in rolstoel. Mooi om te ervaren. 

Uiteindelijk komt aan ons sightseeing een eind. Met bus & skytrain naar Vancouver AirPort. We zijn er 2,5 uur voor vertrek en ontmoeten weer die mooie vriendelijkheid van de mensen hier. De mevrouw achter de incheckbalie zwaait lachend als we komen aanlopen. Géén rij. Meesten zijn al geweest. Even kletsen en de bagage is afgeleverd. Douane is ook in half uurtje geklaard. Met alleen een dronken Rus als stoorfactor. Stinkt uur in de wind, bots in 1 minuut 3x tegen mij aan en dringt dwars door de afzetting voor in de rij. Dat vinden wij wel prettig. Ver weg is beter dan dichtbij. 

We hopen dat ie niet naar Amsterdam vliegt en dan bij ons in de buurt zit. Maar 1,5 uur later zien we hem weer zitten. Bij dezelfde gate. Dus toch in ons vliegtuig? Hij hangt zwaar op het bankje, is diep in slaap en snurkt er lekker op los. Als wij gaan boarden blijft hij zitten. Er blijft vlak bij ons een stoel leeg in het vliegtuig. Zou 1 + 1 hier 3 zijn? Is hij achtergebleven in Vancouver? We zullen het nooit weten. 

De terugvlucht is net zo prettig als heen. Toch wel heel fijn die KLM. Dochter slaapt paar uurtjes. Ik dommel af en toe weg bij film & luisterboek. Slapen lukt niet. Vlak voor de landing om 10u ’s ochtends kunnen we volgens de piloot de Waddeneilanden zien. Ik doe nog een heldhaftige poging om een foto te maken. Ze staan er helaas niet echt heel scherp op. Use your imagination!

Op Schiphol wacht een half peloton marechaussee “ons” op. We zijn weer in Nederland. De trein brengt ons lekker relaxt terug naar Zwolle. Beetje moe komen we thuis aan na een lang reisdagje. We proberen ’s middags wakker te blijven (dat lukt grotendeels) om de jetlag de kop in te drukken. Als de boys en mijn vrouw thuiskomen (in etappes) worden we heerlijk geknuffeld. Good to be back! 

’s Avonds gezellig samen thuis eten aan onze eigen grote tafel. Daarna ging dochter plat en had ik nog een concertje in de stad. Timing hè! Na een klein biertje in de stad was ik uiteindelijk om half 1 ’s nachts thuis en kon ik dan ook eindelijk gaan slapen. Bijna 1,5 dag wakker (op mini-dutje na) is toch echt wel genoeg. 

Het was een fijne kennismaking met Canada. Smaakt naar meer. Goede keuze van dochter om samen naar Vancouver te gaan. Prachtige stad en geslaagde vader & dochter trip!

Heerlijk om 6 dagen met deze mooie meid op stap te zijn. Samen hebben we deze week veel mooie nieuwe herinneringen gemaakt. Gaan we vaker doen de komende 150 jaar, of misschien wel langer. We gaan het zien en meemaken.

Deze week kan niet meer stuk. Wij ook niet. Samen in Vancouver – Samen more Awesome now! 

** weekje Vancouver met dochter – elke dag een reis blog online – 1 juni 2017 **

Dag 1 Hard Rennend naar D57

Dag 2 Lekker Verleiden en Afleiden

Dag 3 Klokken horen niet bij vakantie

Dag 4 Van Hangbrug naar Gaybrapad 

Dag 5 Stapel van 100.000 boeken

Dag 6 Vancouver – More Awesome Now

Stapel! van 100.000 boeken

In architectuur, Canada, Eten & drinken, Familie, Kinderen, Vakantie, verwonderen on mei 31, 2017 at 7:58 am

Na 4 dagen warm weer en “Clear Blue Sky” ging het vannacht een beetje regenen en is het vandaag bewolkt. We hadden al ’t plan om naar de Vancouver Art Galery te gaan. Dat kon dus vandaag mooi. Na een vroege koffie bij Abutus Coffee (slappe “flat white”) terwijl dochter nog sliep en een gezamenlijk licht ontbijtje bij ‘Pane from Heaven’ (slappe “flat white”) – beide qua koffie geen succes – gingen we op pad naar het kunst museum. Op naar de echte teleurstelling nummer 1.

Bus naar downtown Vancouver, eindje lopen, even in de rij voor de kassa. Groot bord dat we deze week 5 Dollar korting krijgen op het kaartje. Das aardig! Pas als we bij de kassa aan de beurt zijn en willen betalen vertelt de mevrouw achter de kassa de reden “there are only two floors open at the moment”. Wegens het ombouwen van de ene tentoonstelling naar de andere. Geef dat dan aan buiten & op websites… 


De tijdelijke exhibition van de kunstenares waar we voor kwamen was bovendien ook net afgelopen. Dubbel balen en daarna niet naar binnen maar rechtsomkeert naar buiten. Change of plans. Dochter is flexibel en sleurt mij meteen mee naar een naastgelegen winkelstraat. Urban Outfittets en de hippe skate winkel Zumiez zijn blij dat we binnenkomen.

Ik word door de boyz van de Zumiez uitbundig begroet met “Hey Buddy.. how you’re doing!” Grappig! En een stuk relaxter dan het standaard “Hello, how are you today?” dat je in de meeste winkels hoort. Relaxte boyz. Muziek hard aan. Geen oog voor de zooi op de grond. Who cares. Past bij de doelgroep. Ze hadden ook alle tijd. De la met crazy coole stickers werd helemaal doorgenomen. Leuke winkel! 


Shirtje bij Zumiez. Check. Bij de Urban Outfitters slagen we niet. Helaas. Buiten begint het ondertussen te regenen. Maar daar hebben we weinig last van. We hebben namelijk gisteren paar outdoor winkels bezocht. Vlak bij onze Airbnb zitten op nog geen 250m van elkaar de shops van Fjällraven, the Northface, Icebreaker, Arc’teryx & Patagonia. Vooral de Patagonia winkel is erg tof. Qua kleren, personeel, muziek & sfeer. Ze draaiden favoriet oud Led Zeppelin album toen wij er waren. Lekker meezingen in de winkel dus..

De jasjes die we gisteren gekocht hebben komen vandaag goed uit als er een buitje valt. Bij regenachtig weer ziet de stad er trouwens meteen anders uit. Als je – zoals dochter hier – als enige op dit pleintje staat, dan lijkt het net alsof je omringd bent door enorme reuzen. 

Gelukkig zijn er net zoveel mensen op straat als anders. Ze zijn hier wel wat nat weer gewend. Rondom sommige pleintjes staan veel foodtrucks. Van Burgers tot Mexicaans en van Chinees tot Koreaans. Keuze genoeg. Langslopen, bestellen, doorlopen en opeten. Stoeltjes zijn er niet. 

Na wat kledingzaken stappen we over op boeken. Zijn we beide dol op. Bij een boekhandel ga ik op zoek naar boeken van Graig Johnson (in NL niet altijd gemakkelijk te krijgen). Ik vind er een paar, maar het is een serie en ik kan de juiste delen niet vinden. Via Google Maps snel even een andere bookstore zoeken en op pad. We komen niet bij een gewone boekwinkel. We komen bij een winkel die letterlijk van onder tot boven he-le-maal vol ligt met 2e handsboeken: Macleod’s books!

Alles ligt vol boeken. Met af en toe een klein loopspoortje tussendoor. Je weet  niet wat je ziet. Walhalla voor boekenliefhebbers! Na een uitgebreide zoektocht tussen de stapels (er zit wel iets van systeem in) vind ik 4 boeken van Graig Johnson. Yes! Daarna hink-stap-springen we nog een tijdje tussen de boeken door. Wroeten we in volle kasten en hoge stapels. Bladeren we in boeken en verbazen we ons over wat er ligt. Volgens de medewerker die ik spreek hebben ze meer dan 100.000 boeken. Deels in opslag, grotendeels in de winkel. 


Stapel gek zouden sommigen daarvan worden. Ik kan er uren doorbrengen. Dochter ook. Die houdt ook van boeken (zij vond het Latijnse boek dat ze voor haar eindexamen vorige week moest vertalen). Maar onze magen begonnen opeens vreselijk te knorren. Zin in eten! Dus helaas afscheid genomen van deze gigantische schatkist vol met boeken. Was fijn om dit zo spontaan te vinden! Mooie compensatie voor Art Galery. Karma mensen, Karma!


We hebben te lang het knorren van onze magen genegeerd & zijn de tijd uit het oog verloren. Het blijkt al bijna 15u te zijn – beetje laat voor lunch. We dwalen door de stad op zoek naar een eettentje dat lekker eten heeft en waar we niet als enige zitten. Onderweg door de stad zien we dat ook bij regenachtig weer de grote gebouwen mooie reflecties laten zien. Daar kijken we al dagen naar. Er staan namelijk veel hoge gebouwen met spiegelglas in de stad.

Hierboven een reflectieshot (onbewerkt) van vandaag. Het Microsoft gebouw in Vancouver. Hieronder enkele shots van reflecties die we de afgelopen dagen zagen. Als je er één keer op gaat letten zie je ze overal in de stad. Grappig om op te zien en elkaar op te wijzen.

Onze zoektocht naar eten leidde uiteindelijk naar The Old Spagetti Factory. Uiteraard hadden ze óók daar weer IPA op de tap. De keuze is reuze wat dat betreft. Het eten was gewoon prima. Spagetti met handgedraaide balletjes voor dochter. Fettuccine met knoflookkip en kaas voor mij. De grote zalen vol gekleurde lampen en de bediening waren iets minder. You can’t have it all eyyy! 

Een beetje soezerig van het eten stapten we daarna op de bus. We gingen (wisten we nog niet toen) op weg naar de tweede teleurstelling van de dag. Dochter wilde nog graag even naar het Science Park (soort Canadese NEMO). Alleen (A) we letten allebei niet op in de bus (zaten te soezen). Waardoor we het straal voorbij reden. We kwamen overigens uit op BROADWAY! Dat dan weer wel! 

Toen we uiteindelijk weer terug reden en bij Science Park aankwamen bleek (B) dat deze al dicht was. Ook zonder ons bus avontuur waren we trouwens niet meer op tijd geweest om nog iets te kunnen zien. Nog wel even achter het gebouw gekeken naar Vancouver vanuit dit deel van de stad. Mooi plaatje (ook bij bewolkt weer).

Onderweg naar ons appartement kon ik eindelijk de foto maken waar ik al dagen naar uitkeek. Bussen hebben hier allemaal een fietsendrager voorop de bus. Kennen we zelfs in ons fietslandje niet. Ideetje? Wij zagen één keer een bus rijden met een fiets voorop. Maar die kregen we niet op de foto. Vanavond stopte deze bus MET fiets pal naast ons. Goedmakertje voor het gesloten Science park denk ik. Karma mensen, karma. Meteen dus “klik”. Niet supermooi zo met de vrachtauto ernaast. Wel mooi dat de bus met fiets is vastgelegd. Bewijs! 

Ter voorbereiding op morgen gingen we vanavond laat nog even een paar boodschappen halen. De Safeway supermarkt op West 4th Avenue is tot 23u open. Zelfs in deze rustige buurt staan er dan nog gewoon ’s avonds laat rijen voor de kassa. 3 kassa’s open for business.

Dat is toch net iets anders dan bij ons in Zwolle. De 24 uurs economie draait hier volop, al maakt elke ondernener/franchise-keten daar wel zijn/haar eigen scherpe keuzes in. Ieder mikt op de eigen doelgroep.  

Morgen ons laatste dagje Vancouver. Hierboven nog even een foto om te laten zien dat hier in het centrum niet alleen maar spiegelende wolkenkrabbers staan. 

Vancouver voekt alsof we hier al heel lang zijn. Het voelt heel vertrouwd. Kijken wat morgen voor ons in petto heeft. Ik hoop op weer een mooie verrassing, net als vandaag met die stapel van 100.000 boeken 

** weekje Vancouver met dochter – elke dag een reis blog online – 30 mei 2017 **

Dag 1 Hard Rennend naar D57
Dag 2 Lekker Verleiden en Afleiden
Dag 3 Klokken horen niet bij vakantie
Dag 4 Van Hangbrug naar Gaybrapad 
Dag 5 Stapel van 100.000 boeken
Dag 6 Samen Vancouver – Samen More Awesome Now 


%d bloggers liken dit: