Henk038

Archive for the ‘Focus’ Category

Stilte. Focus. Klik. Relax!

In buiten spelen, Focus, fotoblog, natuur, Uncategorized, Versimpelen, verwonderen, wandelen, zien on juni 3, 2018 at 9:29 pm

Afgelopen tijd bewust niet geblogd op zondag. Heb heel bewust extra tijd besteed aan stil zijn. Mijn wereld kleiner gemaakt in plaats van groot. Anders focussen. Op een andere manier kijken. Anders bewegen ook. Voor een ander resultaat. Werd ik blij van. Ben ik blij mee. Verwonderen & genieten. Heerlijk.

Niet wandelen. Slenteren. Steeds 2 à 3 meter voor en opzij kijken. Vaak stilstaan. Op een andere manier de natuur beleven. Stilte om je heen en in alle rust kijken waar al die insecten toch zo ontiegelijk druk mee zijn [die doen maar 2 dingen: eten & voortplanten]. Hoe drukker de insecten doen, des te rustiger wordt je zelf. Moet ook wel als je ze wilt fotograferen met camera of telefoon. Als je niet stil bent zijn ze meteen weer weg.

Staan. Kijken. Focus. Af en toe klik: een foto. Mislukt (vaak) of gelukt (soms). Relax & weer door. Dwars door de natuur. Met lange broek aan… want op insecten als de teek ben ik niet dol. Andere insecten zie ik graag. Namen weet ik meestal niet. Dat maakt het genieten niet minder. Door anders te bewegen & anders te kijken zie je ook andere insecten. Zoals de blauwachtige wants op 1 van de foto’s hieronder.

De laatste weken een paar keer wat uurtjes op deze manier de natuur in geweest. Lekker in mijn eentje. Stilte. Focus. Klik. Relax. 1e keer genieten. Daarna natuurlijk af en toe nog even voor de 2e keer (na)genieten bij ’t bekijken van de foto’s. Dat voelt dan ook meteen alsof ik voor de 2e keer buiten ben. Doe ik in mijn hoofd weer: Stilte. Focus. Klik. Relax

Hierboven en hieronder wat foto’s van insecten van laatste 2 weken. Sommige met camera, andere met telefoon geschoten. Relaxte plaatjes om even van te genieten. Hoop dat jullie de foto’s ook mooi vinden

Advertenties

Afrikaans pieken of Dalfsen

In Focus, Kinderen, Memories, natuur, wandelen on januari 21, 2018 at 10:48 pm

Vandaag een jaar geleden liep ik op 5.895 meter hoogte tussen de enorme gletsjers van de Kilimanjaro. Om daar aan terug te denken liep ik vandaag 10 kilometer tussen de oude huizen en machtige bomen in Dalfsen. Gelukkig liep ik er niet alleen…

Onze tocht naar de Kilimanjaro was een hele expeditie. Paar weken ver van huis zonder partner & kids. Dagenlang geen contact (zijn we niet meer gewend). Een tocht waarbij je jezelf een paar keer tegenkomt op weg naar de top. Maar ook een tocht waarbij je als groep elkaar veel support geeft en samen een geweldige tijd hebt (zie blog Beklimming Kilimanjaro). Vandaag – precies 1 jaar later – zijn we weer met een deel van de Kilimanjaro groep op stap. Opeens schieten de herinneringen weer door je hoofd. Terwijl we relaxt in Dalfsen samen 10km lopen en bijkletsen komen 3 dingen het scherpst naar boven.

In de eerste plaats: een unieke tocht zoals de beklimming van de Kilimanjaro wordt 100x extra mooi als je het warm & sociaal als groep onderneemt. Twee: het fysieke aspect (dagenlang lopen naar top van berg terwijl je last hebt van hoogteziekte) is veel minder belangrijk dan het mentale aspect. Drie: lopen op zo’n berg is extra fantastisch omdat je 100% in het “nu” bent. Dat komt niet vaak voor. Er is niks anders belangrijk dan de ene voet voor de andere, ademhalen en zo vaak mogelijk water drinken. Hoofd 100% leeg. Op naar de top. Een mooie, onvergetelijke ervaring!

Vandaag liepen we samen een rondje. Niet in Tanzania, Afrika. Niet op de Kilimanjaro. Gewoon tussen de oude huizen en machtige bomen van Dalfsen. Wereld van verschil. Toch waren 2 dingen exact hetzelfde: precies 1 jaar later was ’t weer een super mooie dag: zon en blauwe lucht. Daarnaast hartstikke fijn gezelschap. Dan kan er dus gewoon niks misgaan. Waar je ook bent… Afrikaanse pieken of Dal(fs)en

** Henk Boshove | 21 januari 2018 | Een “Papa Blogt Op Zondag” blog | Elke zondagavond online ** 

Lekkere beloning voor m’n neus

In Eten & drinken, Focus, Huisdier, Kinderen, zien on december 3, 2017 at 10:07 pm

Wij hebben thuis geen huisdieren. Wel 3 kids. Vandaag had ik een overleg en een heerlijke lunch. Tijdens het overleg was de hond des huizes erg geïnteresseerd in de koekjes, chocolaatjes en het gevulde speculaas die op tafel stonden. Grappig om te zien. Totale focus. Best lang ook.

Mooi om te zien. Kids kunnen dat ook. Totale focus op iets. Of op iemand. Als kinderen ouder worden, dan raken ze dat langzamerhand kwijt. Bij volwassenen is het bijna verdwenen. Ik zie het om mij heen. Ik merk het bij mijzelf. Ik denk ik alleen volledige focus heb bij ’t lezen van een mooi boek, bij het kijken van een film in de bioscoop of als ik aan het bergwandelen ben. Soms tijdens mijn werk bij zeer complexe opdrachten. Momenten die je bijna op één hand kunt tellen.

Volledige focus is af en toe best fijn. De rest is exit, doet er even niet toe. Misschien moet ik toch maar eens wat meer oefenen. Kijken of ik vaker en beter volledig kan focussen. Zou het helpen als ik daarbij óók een lekkere beloning voor m’n neus zet?

** Henk Boshove | 3 december 2017 | Een “Papa Blogt Op Zondag” blog | Elke zondagavond online ** 

%d bloggers liken dit: