Henk038

Archive for the ‘fotoblog’ Category

deze Spaanse kust lekker!

In Familie, fotoblog, Geluk, Kinderen, natuur, Spanje, Vakantie, zien on augustus 1, 2017 at 8:52 am

We reden deze week urenlang over snelweg A8. De "Autovía del Cantábrico". We zagen vanaf de snelweg de prachtige streken Cantabrië, Asturië en Galicië. Steeds aan de linkerkant bergen, de "Picos de Europa". Aan de rechterkant steeds zee, de Golf van Biskaje & Cantabrische Zee. Later ook de Oceaan. Prachtige uitzichten. Prachtige landschappen!



Vanuit de auto helaas geen foto's van wat ik zag. Ik moest rijden. Bovendien zou je dan continue de (hoge) vangrail zien. Vooral vanaf de hoge viaducten (over dalen, rivieren of baaien) heb je vaak spectaculaire uitzichten. Prachtige baaien, stranden, valleien, landschappen, bergtoppen, rotsen in zee, idyllische dorpjes en meer van dat soort eye candy.

[tekst gaat door na onderstaande foto's]




Gelukkig is onze roadtrip door Portugal en langs de noordkust van Spanje geen vervoer van A naar B. De roadtrip ís de vakantie. Steeds circa 3 dagen op 1 plek. En als we rijden, dan stoppen we lekker vaak. We zouden wel 100 keer per dag kunnen stoppen. Maar ja… dan zouden we 's avonds niet in een gereserveerd bed liggen. Niet handig met kids.


Op vakantie zijn in Noord Spanje is een feest. Fijne mensen. Mooi land. Al rijdend zijn de uitzichten al geweldig. Als je de tijd neemt om uit te stappen, dan wordt het nog veel mooier. Ik snap wel dat véél Noord Europese vakantiegangers massaal naar de warme kusten van Spanje aan de Middellandse Zee trekken. Maar dit deel van Spanje is eigenlijk veel mooier!


Dat weten de Spanjaarden zelf ook. Die komen hier vakantie vieren. Het is hier woester, ongerepter, authentieker en (ook niet onbelangrijk) het is géén 35 à 40 graden in de zomer. Dat is fijn als je ook nog eens relaxt wat wilt doen & zien overdag. Spaanse toeristen genoeg, Buitenlandse toeristen zie je hier weinig.


Kijk je naar de zee dan zie je vaak hoge golven die tegen de rotsen knallen of die met een mooi geluid uitrollen op het strand. Die golven zijn niet alleen een lust voor het oog. Ze zijn ook heerlijk om in te duiken & te springen. Surfen kan ook. Met een groot longboard bijvoorbeeld. Maar dat laten wij aan anderen over. Wel leuk om naar te kijken.



We trekken hier rond. Op ons gemakkie. Zo waren we de afgelopen week onder meer in San Vincente de la Braquera, Llanes, La Isla, Salineras, Foz en Viveiro. Plus nog een dag langs de grote eb & vloed gebieden in het uiterste westen (tot aan Cedeiro, in de provincie A Coruna). De komende week gaan we om het westelijke puntje heen… Via de noordwest kust van Spanje weer naar Portugal.


Je zou hier moeiteloos drie maanden kunnen rondrijden, rondlopen, rondkijken. Achter elke bocht of heuvel schuilt weer een nieuw dorpje, haventje of een mooie baai. Het glooit en het is groen. Gedurende het jaar vallen hier namelijk genoeg regenbuitjes. Zomers nauwelijks. Dat is fijn. Overdag schijnt meestal de zon, maar het is niet super warm. Ook fijn (vinden wij).



Als je rondrijdt dan ziet je hier veel rotsachtige kusten met strandjes er tussen. Soms lijkt het op de kust van Bretagne. Dan weer steile kliffen zoals in Noorwegen. Zeer afwisselend. Tussendoor stukjes idyllisch Zuid Europees of stoer Noord Spaans. Het is een mooie mix. Verrassend. Nooit saai. En vrijwel nergens ontsierende hoogbouw.


Fijne roadtrip zo langs honderden kilometers Noord Spaanse kust. De kids vinden het leuk. Ik ook. Jammer dat we hier niet compleet zijn als gezin. Misschien gaan pap & mam (als de kids uit huis zijn) dit samen nog maar eens doen. Relaxt van stadje naar haventje. Van terrasje naar strandje. Maar dan zonder gereserveerd bedje. Kan tegen die tijd mooi met een klein campertje.

Noord Spanje is voor een fijne zomervakantie een echte aanrader. Probeer het maar eens. Wij vinden deze Spaanse kust lekker!

** Henk Boshove | 1 augustus 2017 | Een “Papa Blogt Op Zondag” blog | Elke zondagavond online ** 

Advertenties

Afgesneden schoonheid

In Familie, fotoblog, Geluk, Kinderen, natuur, verwonderen on mei 16, 2016 at 9:19 pm

Ik heb een plekje vlak bij mijn huis waar ik graag naar toe loop. Een plek waar elk seizoen van schoonheid valt te genieten. Maar afgelopen zondag moest ik even slikken. 

Het is een prachtig plekje in Zwolle waar de natuur zich helemaal uitleeft. Er staan mooie bomen en elk seizoen bloeien er fraaie bloemen. Laatst bloeide bijvoorbeeld deze dotterbloem er aan en in het water. Prachtig zo vroeg in ’t jaar. Helder geel tussen het groen. 

Binnenkort bloeit de gele lis er weer volop aan het water. De eersten bloeien sinds een paar dagen. Ik word altijd vrolijk van deze bloem. We hadden deze bloem vroeger thuis ook in onze tuin. Even terugdenken aan m’n ouders. Happy memories!

Heel soms bloeit er ook de beschermde kievitsloem. Mooie paarse kelkjes. Prachtig klein bloempje, verscholen in het gras. Je moet echt aandachtig kijken om ‘m te zien. Bloeit ook maar eventjes. Fantastische bloem van dichtbij.

Momenteel bloeien er kleine wilde orchideeën. Van dichtbij zie je hoe fijn de bloempjes zijn. Op één plekje – achter een boom – groeien er elk jaar twee dicht bij elkaar. Die zijn extra mooi om naar te kijken, van te genieten, om te fotograferen. Toen ik zondag even langs ging om te kijken waren ze weg. Afgesneden.

 Ik snap niet wat de fun is om zo’n mooi klein bijzonder plantje uit de natuur te halen en mee te nemen. Voor op een vaasje? Voor een verzameling? Daar kan ik mij over verwonderen. En waarom juist die twee waar ik zo graag naar kijk? Tsja. Wij hebben onze kids geleerd om mooie dingen in de natuur te laten. Daar horen ze thuis, daar kan iedereen ervan genieten. 

Het is geen groot wereldnieuws. I know. Toch werd ik even geraakt door dit kleine detail. Want details maken in mijn ogen deze wereld zo mooi. Details in de natuur. Details in het gedrag van mensen. Details geven klein geluk. 

Ik ga komende week voor of na m’n werkafspraken in alle rust goed kijken. Vind ik vast wel weer andere mooie bloemen. Als vervanging voor de afgesneden schoonheid
[16 mei 2016 – Henk Boshove]

Van ’t rechte paadje af

In fotoblog, gewoon doen!, Kinderen, natuur, verwonderen, wandelen on april 24, 2016 at 9:40 pm

Automatische piloten. Die zitten niet alleen in vliegtuigen. Die zitten echt overal. Ook in onszelf. Ik betrapte mezelf daar deze week op. Ik wandelde door het bos. Over een weggetje waar ik al meer dan 100 keer heb gelopen.

Ik keek wel, maar ik zag niet meer scherp. Ik liep op de automatische piloot. Laat ik eens wat bewuster gaan lopen en scherper gaan kijken – zo dacht ik bij mezelf. Zogezegd, zogedaan. De rest van de wandeling ging in lager tempo. 

Ik liep niet alleen bewust te kijken. Ik besloot ook om eens naast het pad te gaan lopen (loop je vanzelf langzamer). Om af en toe direct langs het water te lopen (dan kun je erin kijken). Om af en toe om een boom te lopen (je ziet altijd maar één kant). Grappig wat je dan opeens allemaal ziet. Interessant.


Ik heb er wat foto’s van genomen. Van een dode muis, een dode mol. Van prachtige beschermde kievitsbloemen. Van kaarsen van de kastanjeboom die omhoog schieten. Van een bloem die op een boterbloem lijkt (maar veel groter en mooier is ). Van de zon die op het water danst. 

Ik zag een enorme vis (helaas geen foto) in het riet, die wegschoot zodra ik te dicht bij kwam. Ik zag ook een vette slak (wel op de foto) die zich onder water vastklemde aan een stokje. Traag balancerend om het evenwicht niet te verliezen. Fascinerend. 

Ik was er helemaal beduusd van. Dit had ik de afgelopen weken ook kunnen zien. Tenminste, als ik echt had opgelet! Ik heb daarna de hele week geprobeerd om af en toe (tijdens m’n werk, thuis, op bijeenkomsten, op de fiets) scherper te kijken. Kost in begin moeite, daarna prima te doen.

Thuis heb ik scherper gekeken naar onze 3 kids. Terwijl ze als wervelwinden om papa heen dwarrelden. Toen ze roerloos naar hun schermpjes staarden. Terwijl ze meezongen met liedjes die ik niet hoorde. Tijdens het samen fietsen. Terwijl we aan een ijsje likten en samen zaten te lachen om domme YouTube filmpjes. Mooi hoor. 

Yup, ook bij je eigen kids zie je dan opeens veranderingen. Zie je opeens nieuwe dingen. Grappig is dat. Leuk ook. Dat ga ik dus de komende tijd vaker doen. Elke dag bewust scherper kijken. Niet continue hoor, dat is veel te vermoeiend. Af en toe.

 Bewust bezig zijn met wat je doet en waar je bent. Scherper kijken, observeren, tijd nemen, genieten. Dat is veel leuker dan op de automatische piloot. Gewoon een keer anders doen. 

Af en toe bewust even van ’t rechte paadje af

Kort zuchtig 

In fotoblog, Kinderen, natuur, verwonderen on maart 6, 2016 at 8:55 pm

Natuurlijk hebben we dat allemaal wel eens. Van die dagen dat we het allemaal net iets minder goed kunnen hebben. Minder goed dan op de meeste andere dagen. Dat je somber wordt. Dat die mooie gloed er even vanaf is.

 Van die dagen dat nieuws, TV, kranten, websites, radio, social media, gesprekken, etc alleen maar berichten brengen waardoor je geïrriteerd raakt. Van die dagen dat je je vol verwondering afvraagt waarom zoveel mensen steeds vanuit één perspectief naar de wereld kijken. Hun eigen belang steeds 1.000% voorop. 

De laatste tijd heb ik het gevoel dat steeds meer mensen alles op een weegschaaltje leggen. Het lijken wel kleine kinderen. Ik heb als vader thuis vaak aan onze kids uitgelegd dat het er niet om gaat dat ze hetzelfde krijgen. Ieder heeft andere dingen nodig. We kijken wat nodig is, wat kan, wat spontaan uitkomt. Denk zelf maar positief mee. We leggen ook uit dat er dingen zijn die minder leuk zijn. Die moeten ook. Punt uit.

 Niks gelijk verdelen. Niks allemaal hetzelfde. Dat zijn geen haalbare of zinvolle uitgangspunten. Niet alles wat je hebt kan zo blijven. Veranderingen horen erbij. Klagen helpt weinig, deal with it. Onze kids snappen dat volgens mij inmiddels redelijk goed. 

Helaas.Veel mensen zijn er heilig van overtuigd dat het alles gelijk & niks veranderen wèl het uitgangspunt is. Gaan klagend-schreeuwend-protesterend-kreunend-zuchtend door het leven. Dan is het leven zwaar. Dan maak je ’t anderen en jezelf zwaar. 

Maakt niet uit over welk actueel thema het gaat: mensen schreeuwen vaak om het hardst. Niet eerlijk! Waarom zij wel? Waarom wij niet? Waarom moet dat veranderen? Waarom moet dat hier? Ik krijg niet scherp waarom. Is het onvrede? Denken mensen er recht op te hebben? Is het angst? Geen verandering? Houden wat je hebt, vooral niet delen? Veel mensen praten vooral van zich af. Slaan geen brug naar de ander. 

 Soms kan ik er gewoon even minder goed tegen. Dan ga ik extra lang de natuur in. Maak ik wat foto’s. Kijk ik in alle rust naar de mooie dingen die daar te zien zijn. Tenminste, als je er op let. Als je er voor openstaat. Als je er bij stilstaat. Ook in de natuur zijn helaas veel mensen die “blind” langs al het moois lopen. 

In de natuur is niks gelijk, is niks eerlijk verdeeld. Daar groeit en bloeit alles naast en door elkaar. Niets blijft gelijk. Daar verandert continue alles. Elk seizoen. Niks houdt veranderingen tegen. 

 Als ik dat weer thuis komt lijkt de wereld altijd weer mooier. Kijk ik weer met positieve energie naar mensen. Kan ik weer om anderen en om mezelf lachen. Want ik piep zelf ook wel eens natuurlijk.

Het leven heeft zoveel moois te bieden. Laten we daar als mensen niet kortzichtig aan voorbij gaan. Laten we niet steunend en zuchtend problemen alleen maar groter maken. Zo Kort Zuchtig

Uitzicht en Inzicht

In fotoblog, Kinderen, natuur, Versimpelen on januari 17, 2016 at 10:55 pm

Soms zie je iets niet omdat je een andere kant op kijkt. Soms kijk je wel de goede kant op, maar zie je het nog steeds niet. Het totaalplaatje is te complex. Daar heeft onze middelste nu even last van. 

 Hij is bezig om Duits te leren. Dat loopt niet lekker. Er moeten Duitse woorden in zijn hoofd. Dat is al een uitdaging. Daarnaast moet hij ook nog best veel zinnen foutloos kunnen vertalen. En in het Duits antwoord geven op vragen. Daar ziet hij de fun niet van in. 

Het is moeilijk om te overzien. Die zinnen zitten momenteel vol problemen voor hem. Als ouders probeer je te helpen. Dat is echter niet altijd eenvoudig. Ik liep er vanochtend over na te denken. Ik was aan het wandelen en wat foto’s aan het maken (die zie je hier). 

Bij het foto’s maken kijk ik soms door m’n oogharen naar het totaalplaatje. Dan wordt ik niet afgeleid door details. Soms kijk ik echter juist naar allerlei details en perspectieven. Dan kijk je eerst naar kleine onderdelen. Later maak je daar weer een totaalplaatje van. 

Toen ik daar over nadacht besefte ik dat ik dat eigenlijk bij mijn advieswerk voor opdrachtgevers ook doe. Meestal zelfs allebei afwisselend. Versimpelen en focus. Dat zou wellicht ook bij het Duits van onze zoon kunnen. 

Dus zo zijn we nu bezig. Niet die complete zinnen erin stampen. Kijken naar de losse werkwoorden en de zelfstandige naamwoorden. Daarna er weer zinnen van maken en tenslotte die lastige naamvallen er weer in. Af en toe kijken we hoever hij in totaal is gevorderd. Het blijft taai dat Duits.

 Mooi dat een lekker rondje buiten lopen weer een beetje hielp. Om net even op een andere manier support te geven bij het leerwerk. 

Frisse lucht en plaatjes schieten. Het Totaalplaatje en de details. Versimpelen en focus. Van kijken naar een mooi uitzicht tot opeens een klein nieuw inzicht. Mooi. 

Uitzicht en Inzicht

Mooi rondje nieuwjaar

In Eten & drinken, fotoblog, Kinderen, Vakantie, verwonderen on januari 3, 2016 at 10:54 pm

Ook hier is het oude jaar weggeschoten en is het nieuwe proostend ontvangen. De laatste dagen vlogen om. Toen het oude jaar afliep zaten wij relaxed wat te eten en te drinken. We hebben allang afgeleerd om te stressen of te druk te zijn in deze tijd. 

De kids waren in grote opwinding (met name de jongste): eindelijk vuurwerk ophalen en afsteken. Weg met dat oude jaar!

 Zo’n oudejaarsdag en -nacht vliegen meestal voorbij. Het vuurwerk ging tussen het eten door als een speer de lucht in. En om middernacht ook. Mooi die pure extase en big smiles. Mooi het continue roepen “nu echt even kijken papa”..

Nadat ze laat in bed lagen was de extase de volgende ochtend een stuk minder groot. Straat schoonmaken. Vuurwerk afval opruimen op nieuwjaarsochtend. Hoort er echter ook bij vinden wij. Na een uurtje was alles weer netjes. Happy new year mensen!
 De eerste dagen in het nieuwe jaar stonden in het teken van laat naar bed gaan voor de kids. ‘T was toch nog vakantie? Zeker. En nog even genieten van de nodige lekkere dingen thuis en bij anderen. Ook fijn. Maar dat genieten op 1 januari en 2 januari was niet aan iedereen gegeven. 

Op 1 januari was het enorm druk in ‘mijn’ park & bos. Maar tsjonge wat liepen de meesten er chagrijnig bij. Te lang binnen gezeten met de verkeerde mensen? Teruggroeten was er best vaak niet bij. Sommigen keken zelfs bewust de andere kant op. Pfff, Happy newyear mensen!

 Op 2 januari was ik met onze jongste in de supermarkt. Even weer wat ‘gewoon gezond eten’ in huis halen. Ook daar was het errug druk. En niet altijd even gezellig. Veel stelletjes, echtparen en zelfs complete gezinnen die samen boodschappen deden. Kijk er altijd vol verwondering naar. Doe dat jezelf toch niet aan lieve mensen. Gekibbel, woordenwisselingen, gebaren en spanningen. Ik kon er wel om lachen. Veel anderen niet. Pfff, Happy new year mensen! 

Als de kids thuis zijn dan is het altijd wat moeilijker voor mij om een lange wandeling te realiseren. Het is mij toch bijna elke dag gelukt. Vandaag ging de jongste zelfs per skelter met mij mee. Het was heerlijk rustig in het bos vandaag. Heel anders dan op 1 januari. Iedereen zat weer binnen. Ik hoorde soms alleen de ganzen overvliegen. Fijn geluid! 

 Maar ‘gelukkig’ stak ook het gewone leven weer de kop op. Het huiswerk kwam voor de kids weer om de hoek kijken. Er was weer een sporttoernooi voor de twee oudsten. De kerststol en de oliebollen raakten op. De nog resterende vakantiedagen ook. 

Vandaag was dan de laatste dag van de kerstvakantie. Iedereen was al een beetje bezig met de dag van morgen. Er werden – dat was ook nodig – nog de nodige huiswerkuren gemaakt. Er kwam stilte in huis. 

 Vanavond nog even spontaan met de middelste naar de bioscoop geweest. Star Wars: The Force Awakens. Mooie einde van de vakantie. Vanaf morgen gaan de kids weer naar school. Ik kijk er naar uit. May the force be with them! 

De eerste dagen van 2016 waren best fijn. Het was een mooi rondje nieuwjaar!

2016… ik heb er zin in. Happy new year mensen!

Eye see what eye see

In bloggen, BusinessACT, fotoblog, Kinderen, Ondernemen, Zwolle on december 13, 2015 at 11:02 pm

Als je vuilnisman bent of chirurg. Kok of fietsenmaker. Docent of computerbouwer. Toneelspeler of .. Tsja dan is uitleggen wat je overdag doet wel te doen. Als mijn kids dat aan mij vragen wordt het lastiger. Als adviseur & coach in mijn bedrijf BusinessACT. De afgelopen week was ik de hele week in Zwolle actief. Ik heb maar eens een foto verslagje gemaakt. Kijken of dat helpt.

  
Ik wandel veel, het liefst in de natuur vlak bij mijn huis. Voor, na & tijdens mijn werkafspraken. De kids snappen inmiddels dat ik veel loop [elke dag gemiddeld 7,5km]. Dat lopen ook zakelijk kan – dat gaat ze vaak een stap te ver. Geldt overigens niet alleen voor m’n  kids. Hebben wel meer mensen moeite mee – begrijpen hoe ik zakelijk wandel 😎

Maar er werd niet alleen gewandeld. Er waren ook adviezen over Business Development met ondernemers. Om te zorgen dat die op een slimmere manier met minder offertes meer omzet behalen – bij specifieke (vooraf bepaalde) strategische klanten. Dat heb ik thuis uitgelegd aan de hand van winkels & klanten. Het kwartje viel snel. DNA verloochent zich niet.

Deze week gaf ik op diverse locaties in de stad workshops (vanuit adviesopdrachten) voor opdrachtgevers. Onderweg op de fiets – dat werkt het beste in Zwolle – kom je dan leuke plaatjes tegen. KlikKlikKlik dus! Intensieve sessies. Vrijwel niet uit te leggen aan de kids. Een workshop? Een soort schoolles, maar dan veel langer, zwaarder en met veel minder mensen dan op school. Geen oordopjes in met muziek, geen computer, smartphone of tablet erbij, geen buitenpauze. Vonden ze niet echt interessant klinken. Nog maar eens beter uitleggen. Mooi werk.
 De woensdag en zaterdag stonden in het teken van maatschappelijk actief zijn. Woensdagochtend het 2-wekelijkse fietsen met grote groep Syrische vluchtelingen – mooi & gezellig. Woensdagmiddag het Regio Zwolle Congres, gepresenteerd door Jort Kelder. Woensdagavond spreken als gast op bijeenkomst politieke partij. Over initiatieven in de stad in relatie tot het boek Economisme van Jesse Klaver. Pas laat thuis die dag. De sfeerverlichting in Zwolle zag er goed uit. Geen puf meer voor het geven van uitleg.
 De zaterdag ging op aan 7 uur lang boodschappen inzamelen voor de Kerstpakketten actie voor Zwolse minina & de Voedselbank. Broodnodige jaarlijkse actie (dit jaar streven om 1750 pakketten bij elkaar te brengen) waarbij m’n jongste zoon ook altijd meehelpt. Tussendoor nog 3 uur op ’t voetbalveld gestaan. Vlaggen als grensrechter bij de wedstrijd van de middelste (zoon werd kampioen met z’n team) en gelukkig ook nog een half uurtje onze dochter, onze oudste, zien voetballen. Pittig dagje. Hoefde weinig uit te leggen thuis. Dit snappen ze alle drie prima.

 Naast Business Development adviezen en zakelijke workshops waren er ook nog coachingsessies en klankbordgesprekken met ondernemers. Tsja. Hoe leg je dat uit. Goed luisteren, juiste vragen stellen, keuzes duidelijk maken, vanuit meerdere kanten iets belichten, hier en daar een advies, een suggestie of een opdracht. Praten dus? Veel praten? Ja. Dat. 

 Omdat het een drukke week was kwam ik nauwelijks toe aan het relaxt drinken van een cortado of cappuccino bij mijn “caffeïnedealer” Coffee United in de Luttekestraat. Gelukkig één middag – na een lange workshop – daar in alle rust een uurtje gezeten. Op de eerste etage, die recent helemaal ‘retro’ is ingericht. Fijne plek. De kids komen er ook graag.

  
De werkweek bestond daarnaast onder meer ook uit het maken van offertes en facturen, het uitwerken van adviesopdracht voor een gemeente en het verbeteren van een grote proposal voor een potentiële nieuwe opdrachtgever van een accountantskantoor. Dit soort werk zien mijn kids als een soort huiswerk. Zo kun je ’t noemen. Het moet in elk geval wel gebeuren. Het hoort bij mijn werk. Deze week was 100% Zwolle. Komende week weer verder van huis. 

  

Dit was de ‘Keek op de week’. Ook nog één mooie zonsondergang meegepikt. Altijd fijn. Met m’n camera op de telefoon bij de hand de week door. Zien, vastleggen, uitleggen. Hoop op meer mooie plaatjes komende week. Eye see what eye see

Vage zaken opgehelderd

In fotoblog, Geluk, Kinderen, natuur, wandelen, Zwolle on november 8, 2015 at 10:34 pm

Voor de wereld wakker werd vanochtend was ik al vroeg op pad. De kids lagen nog in bed. De zon was net op. Ik had er zin in. Zin in een mooie, frisse, lange ochtendwandeling in de zon. Maar ja…

 De wandeling begon mooi. Met twee zwanen die klapwiekend opstegen vanaf het water in de ochtendzon. Prachtig. Daar kan geen 3D film of IMax tegenop. 4D in real Life. Geen foto helaas. Ik was te druk met genieten. Na deze start werd het echter snel minder. De mist kwam over mij heen en maakte de wereld stil en klein.

 Die mist heeft nadelen (koud, nat, weinig zicht). Maar ook voordelen. Je wereld wordt kleiner. Het geluid om je heen wordt zachter. Minder afleiding. Minder gericht op wat er buiten om je heen gebeurt. Meer focus op gedachten in je hoofd. Af en toe trok de mist wat op en zag je contouren van dieren en bomen. Soms kwam zelfs de zon er ietsjes doorheen. Soms net wel, meestal net niet. Alsof er een onzichtbaar hek zat tussen mij en de buitenwereld. 

Normaal als ik anderhalf uur wandel heb ik alles weer scherp. De organiser in de backoffice van m’n hoofd heeft dan alles verwerkt en reikt altijd prachtige inzichten & oplossingen aan. Nu lukte dat maar ten dele. Ondanks de 9 kilometer die ik liep. Mijn hoofd deed mee met het weer. Sommige gedachten en ideeën in mijn hoofd werden helder. Daar vielen de kwartjes op hun plaats. Op andere kreeg ik geen grip. Daar trok de mist niet op. 

 Gelukkig heb ik wèl mooie plaatjes geschoten onderweg en optimaal genoten. Dat dan weer wel. Heerlijk gewandeld. Ook in de mist is Zwolle mooi. Daarna thuis met ons allen ontbijten, met lekker vers sap en zelfgebakken broodjes. Moest het wel zelf maken. De kids zaten film te kijken en mijn vrouw was aan de studie. 
 ’s Middags nog maar eens relaxed 6,5 kilometer gewandeld. Dat vonden de kids wel bijzonder. “Twee lange wandelingen Pap?”. Ja! Daarna was alles weer scherp. Zowel het weer als ook mijn hoofd. 

Klaar voor de vele leuke en spannende maatschappelijke acties, familie activiteiten en zakelijke opdrachten in de komende (werk)week. Alles helder en klaar. Geen ruimte meer voor vage zaken… Opgehelderd

Nieuw oud – oud Nieuw

In fotoblog, Memories, Muziek, Zwolle on oktober 25, 2015 at 8:09 pm

Ik mag af en toe graag even de deur uitgaan naar een donker zaaltje. Een zaaltje met geroezemoes en verwachtingsvol gelach. Zo’n zaaltje met hier een daar een lamp en een passend muziekje om de stemming erin te brengen. 
.

image

Holy Holy op Lets Get Lost 2015 Zwolle

Van die zaaltjes – klein groot oud nieuw – waar bands met een gitaar nog gewoon lekker live muziek maken. Zalen waar al honderden bands, zangeressen, zangers, gitaristen, drummers, toetsenisten en andere muzikanten hebben gespeeld. Zaaltjes waar al duizenden mensen van live muziek hebben genoten. 

image

St.Tropez op Lets Get Lost 2015 Zwolle

Zaterdag 24 oktober was festival Let’s Get Lost (in Music and places) in Zwolle. Op allerlei gewone en ongewone plekken in de stad speelden bands. Hele fijne bands. Sommige kende ik al, maar vele waren nieuw. Heerlijk om dan rond te lopen/fietsen in de stad. Van optreden naar optreden. Van band naar band. Steeds weer een nieuwe band, nieuwe muziek, nieuwe ervaringen. Puur genieten!

image

Husky op Lets Get Lost 2015 Zwolle

Mijn kids snappen daar niks van. Die vinden een half uur of een uur naar dezelfde band kijken en luisteren saaaaaaai. Ze vinden die muziek (allemaal met stevige gitaar) ook niet mooi. Ze snappen ook niet wat er nieuw is aan die (gitaar)muziek. In hun oren klinkt het als oude muziek. Ouderwetse muziek. 

image

Pauw op Lets Get Lost 2015 Zwolle

Nee… Dan hun nieuwe muziek. Snelle melodieën. Half gerapte platen. Meestal hoog tempo. Veel electronica en computerwerk. Tsja. Soms vind ik het ook wel leuk, vaak ook niet. Maar meestal is hun “nieuwe” muziek niet nieuw. Het zit boordevol met samples van oude hits. Het zijn remakes, covers, mashups. Er wordt zwaar geleund op of geleend van oude muziek. Maar dat horen en weten die kids van mij niet. Want ze kennen die oude nummers natuurlijk niet. Geeft ook niet.

image

Ryley Walker op Lets Get Lost 2015 Zwolle

De kids waren blij dat ze niet mee hoefden naar Let’s Get Lost in Zwolle. Ik koos voor St.Tropez, Husky, Ryley Walker, Holy Holy, Paceshifters, Pauw en Dazzled Sticks. Ook de afterparty bij café InDeBuurt hadden ze vast niet mee willen maken. Ik was er gelukkig wel bij. Sterker nog. Ik had het niet willen missen. Voor 2 tientjes 10 uur geluk door mooie bands die live spelen.

image

Paceshifters op Lets Get Lost 2015 Zwolle

Naast veel mooie nieuwe herinneringen neem ik drie dingen specifiek mee van Let’s Get Lost. (1) Prachtige nieuwe muziek. Ik ontdekte dat Holy Holy uit Australië live een geweldige aanrader is! (2) De schoonheid van combinatie plek en band: Husky in de monumentale Zwolse Statenzaal. Perfect samen! (3) Het mooie van pure liefhebbers: de Paceshifters speelden na hun optreden in Hedon ook nog een lange set in ’t café. Zelfs om 3 uur ’s nachts hadden ze er nog geen genoeg van!

image

Dazzled Sticks op Lets Get Lost 2015 Zwolle

Dat er op zo’n festival voor mij nieuwe muziek is en mijn kids het ouderwetse muziek vinden – dat maakt niet uit. Dat ik in hun nieuwe muziek veel oude nummers gerecycled terug hoor – dat maakt niet uit. Wat wel uitmaakt is dat zij en ik van muziek blij, rustig, opgewonden, tevreden, gelukkig worden. Dat muziek belangrijk is. 

image

Paceshifters in Café IndeBuurt - Afterparty Lets Get Lost 2015 Zwolle

Muziek raakt! Who cares wat voor muziek het is: Nieuw Oud – Oud Nieuw


[Wil je iets zien van Holy Holy? Kijk dan even naar deze live opname! >>>>> tot eind kijken – daar zit lekkere gitaarsolo plus mooie shots! >>>>> Holy Holy // You Cannot Call For Love Like a Dog // Live Session]





De juffen hebben studiedag

In fotoblog, Kinderen, natuur on mei 22, 2015 at 7:19 am

Heb je deze maand één schoolweek die niet onderbroken wordt door vakantie of feestdagen… Blijkt dat de school juist in die week een studiedag organiseert. Unbelievable. De hele maand mei nauwelijks school. 

   
Dus in plaats van school donderdag dan maar een spontane zoon – vader dag. Met prachtig weer… Dus lekker samen naar buiten. Bij ons achter het huis is de natuur prachtig!

Samen door de bloemenvelden en tussen de libellen en vlinders door…  

Prachtig al die kleuren en geuren!  

      Lopen door het gras. Elkaar wijzen op grote en kleine bloemen. Het mooie is… Als je goed kijkt dan is elke bloem op de een of de andere manier bijzonder.

   De klaproos is al wel geklapt, maar de zaadjes zijn blijven hangen. Die hebben we dus maar even geholpen. Volgend jaar nog veel meer klaprozen graag!

 Sommige diertjes zie je nauwelijks! Zoals deze groen/blauwe op hey groene blaadje…

  Tijdje lekker rondlopen. Fijn hoor. En de les biologie hebben we op deze manier toch maar mooi samen gedaan, ook al is er geen school 🙂 

 Daarna terug naar huis. Loom van de zon. De ogen vol kleuren. De neus vol geuren. Ontdekkingsreis in je achtertuin. Je moet wat hè. De juffen hebben studiedag

%d bloggers liken dit: