Henk038

Archive for the ‘Fris in je hoofd’ Category

Plat op de bek

In buiten spelen, Familie, fotoblog, Fris in je hoofd, Kinderen, natuur, wandelen on februari 25, 2018 at 10:38 pm

Vrijdag was ’t geen tijd voor de vrijdagmiddagborrel. Geen tijd om iets sociaals te doen. Niet ziek, maar voelde mij niet helemaal fit. De hele dag binnen zitten is echter ook niks. Dus ’s middags lekker warme kleren aan om lang en langzaam te wandelen. Sjokkend door de uiterwaarden. Verrekijker mee. Reeën kijken, roofvogels zoeken. Zonnebad nemen op plekjes uit de wind. Energie uit de buitenlucht zuigen!

Dat lukte. Ik vond braakballen (zie filmpje) op plek in de uiterwaarden waar ik vaak een roofvogel zie zitten. Ik bewonderde de kudde reeën op de weilanden naast de IJsseldijk. Ik sjokte door drooggevallen weilanden in de uiterwaarden en verbaasde mij over de veerkracht van het gras. Drie en een half uur sjokken met tempo nul komma nul. Dat hielp enorm.

Ik zag een prachte eindemiddag zon bij de rode spoorbrug over de IJssel. Ik stond wel 3 kwartier op dit plekje te genieten. Batterij opladen. Fris hoofd halen. Genieten van rust en stilte in de natuur. Uit de wind. In de zon. Wel werd het steeds kouder. Ook best lekker. Ik nam wat selfies met m’n telefoon, als extra herinnering voor later aan deze fijne middag. Visueel geheugensteuntje. Daarna verder.

Terwijl ik vanuit de zompige uiterwaarden weer terug naar de dijk liep, was ik even via Snapchat aan ’t kletsen met m’n dochter. Die was vanuit Leiden met de trein onderweg naar Zwolle. 2 dingen tegelijk doen is lastig. Ik lette even niet goed op en gleed uit op een helling. Broek, jas, verrekijker, telefoon en hand onder de vette bruine smurrie. Plat op de bek in de modder. Ik kon er wel om lachen. Ik voelde mij inmiddels alweer hartstikke fit.

Vanaf de dijk zag ik vervolgens de bloedrode ondergaande zon boven de IJssel. Prachtig slot van de middag. Met een grote grijns om m’n gezicht liep ik behoorlijk verkleumd terug naar huis. Braakbal laten zien aan de kids (geen interesse). Natuurfoto’s laten zien: “ja mooi hoor Pap” (met nog geen half oog kijkend). Daarna: “je bent laat. Maak je zelf even wat eten? Wij gingen er vanuit dat jij geen patat hoefde”.

Zo leuk kids. Echt. Één voordeel. Ze zeggen het gewoon recht in je gezicht. Ook een soort van “plat op de bek” hè

** Henk Boshove | 25 februari 2018 | Een “Papa Blogt Op Zondag” blog | Elke zondagavond online ** 

Advertenties

Weekend Week

In Familie, Fris in je hoofd, Kinderen, Vakantie, wandelen on februari 18, 2018 at 10:48 pm

Dromen langs de IJssel. Dat de tijd stilstaat. Dat de zondag gewoon zondag blijft en héél lang wacht met maandag worden. Onze boys kijken naar zoiets uit. Een weekend dat blijft. Maar dat is binnenkort ook zo.. voor hun! Nog 4 dagen school en de jongste 2 hebben (voorjaars)vakantie. En je weet het: als kids vrij zijn, heb je ’t zelf stress als je niet uitkijkt. Ik heb daar echter een prima aanpak voor gevonden.

Kwestie van rust opzoeken als dat kan en rustig blijven. Ik begin ’s ochtends met lekker lang buiten wandelen als ze nog slapen. Meestal plan ik 1 zakelijke afspraak per vakantiedag in (tenzij we dagje op stap gaan). Plus ik regel per dag thuis een klein klusje voor de boys. Tussendoor samen een spelletje en soms nog even een uurtje thuis werken. Vlak voor ’t eten koken ’s avonds nog even de IJsseldijk op – om lekker uit te waaien en een fris hoofd te halen. Ik probeer de dagen te versimpelen en elke dag tijd voor mezelf en de boys te regelen. Dan prima te doen. Als er vrienden komen passen we ’t schema iets aan. Plus genoeg eten in huis… óók altijd handig met pubers!

Zo verlopen een paar vakantiedagen meestal prima. Gewoon niet zo moeilijk doen. Ik bereidde mij vandaag alvast even voor op de aanstaande vakantie van de beide boys – als hun weekend een week duurt. Ochtend-wandeling (zie foto), Middag-frisseneus (zie 10 seconden video). Best goed bevallen. Ik ben er klaar voor. Kom maar op Weekend Week

** Henk Boshove | 18 februari 2018 | Een “Papa Blogt Op Zondag” blog | Elke zondagavond online ** 

Lekker laten vol lopen

In Familie, Fris in je hoofd, natuur, Overstromen on februari 11, 2018 at 10:38 pm

Als het druk is, dan overspoelt die drukte soms alles. Onze agenda, ons hoofd, ons leven. Dan staan we even onder water. Als we geluk hebben kunnen we blijven ademhalen en verzuipen we niet. Ik moest daar aan denken tijdens het vollopen van de uiterwaarden van de IJssel – tijdens het hoge water van de afgelopen weken…

Als zo’n golf van hoog water komt, dan spoelt die over alles heen. De rest is er nog wel, maar je ziet het even niet. Of je ziet het maar half. Met drukte in je eigen leven is dat net zo. Er is opeens weinig plek meer voor iets anders. Ik merk dat in ons eigen leven. Nu alles in 2018 – na het hectische jaar 2017 – weer tot rust is gekomen in ons gezin.

Zodra de golf voorbij is komt de rest weer boven water. Langzaam aan. Stukje bij beetje. Je hebt weer tijd om vooruit te denken. Om andere onderwerpen of issues weer eens goed tegen het licht te houden. Het ene is schoon en opgefrist. Het andere zit onder de modder. Hier en daar ligt wat aangespoelde zooi. Overblijfselen van de overstroming, van de drukte. Maar nu alles weer tot rust is gekomen is dat niet erg. Gewoon rustig oppakken & aanpakken.

Net als de natuur herstellen wij mensen meestal ook weer snel van zo’n golf, van zo’n tijdelijke overstroming. Misschien hebben zowel de natuur als wij zo’n overstroming zelfs af en toe ook wel nodig. Even een reset. Even koppie onder om daarna weer met beide benen op de grond forse stappen vooruit te zetten. Dus komt er een golf aan? Lekker laten vol lopen!

** Henk Boshove | 11 februari 2018 | Een “Papa Blogt Op Zondag” blog | Elke zondagavond online ** 

Lekker Lokaal Lopend Inkopen

In buiten spelen, Fris in je hoofd, Kinderen, wandelen, Zwolle on december 10, 2017 at 10:38 pm

Ik mag graag in één keer drie doelen raken. Ik weet het: het is een (kleine, prettige) afwijking. Zakelijk is deze afwijking trouwens zeer doeltreffend. Privé is het vooral grappig. Ik vraag mezelf regelmatig af: kan ik dingen met een klein beetje nadenken net iets anders, slimmer, leuker of (…vul in ..) doen. Zodat er meerdere benefits zijn. Zaterdag had ik een mooie “win”.

Wij vierden pas deze zondag “pakjesavond” – want dat was de eerste dag dat iedereen thuis was. Ik ga dan meestal last minute inkopen doen (als de druk het hoogst is heb je sneller resultaat). Zo ook zaterdag. De voetbal was afgelast, dus ik had alle tijd. Dus dacht ik: waarom niet de sinterklaas inkopen combineren met m’n dagelijkse wandeling?! Anders zou ik EN inkopen doen EN daarvoor/daarna nog wandelen Prima idee die combi… dus lekker lopend op pad. Rugzak op en gaan!

Hele middag gewandeld, vanaf huis dwars door Zwolle en terug. Inkopen gedaan. Bijna 12 kilometer gewandeld. Zolang heb ik nog nooit in mijn eigen stad gelopen. Heb onderweg heel wat grappige/bijzondere/rare mensen & gedrag gezien (normaal ben ik op zaterdag nóóit in de stad). Alle cadeaus voor de kids gewoon gekocht bij winkels in Zwolle. Niks online. Gewoon lokaal. Bij grote & kleine winkels in Zwolle. Niks laten bezorgen. Zelf ophalen. Mooie, relaxte middag. 3,5 uur buiten in m’n eentje (wat een rust zonder de kids). Alleen jammer van die natte sneeuw in mijn gezicht het laatste uur. Maar ach, ik was goed ingepakt.

Wat extra lekker is.. Na het inkopen doen op deze relaxte manier gloei je nog lekker lang na. Genoeg stappen gezet om daarna lekker bij de kachel te zitten, te koken en samen met hele family aan een grote tafel te eten (met een glas stevige rode wijn erbij). Nagenieten van lekker lokaal lopend inkopen!

** Henk Boshove | 10 december 2017 | Een “Papa Blogt Op Zondag” blog | Elke zondagavond online ** 

Opzouten met dat moeten

In Fris in je hoofd, Herfst, Kinderen, Vakantie, verwonderen, vrijwillig, Zwolle on oktober 22, 2017 at 9:50 pm

Vroegâh! Tsja.. vroegâh. In de tijd dat ik nog zo’n 80 tot 100 uur per week werkte. Toen keek ik er reikhalzend naar uit. Toen “werkte” ik er letterlijk naar toe. Toen had ik het voor m’n gevoel ook keihard nodig. Toen kikkerde ik daar enorm van op. Dat was niet gezond. Kijk er nu vol verwondering op terug.

Voorjaar en herfstvakantie. Ik snakte naar die break. Het liefst naar het buitenland. Even helemaal er tussenuit. Lekker een weekje full time op stap met vrouw & kids. Natuurlijk ging zo’n vakantie ook gepaard met de nodige stress. Voor die tijd moest je eerst al je werk afronden (soms tot diep in de laatste nacht). Daarnaast de vakantie organiseren plus last minute (soms letterlijk) een tas met kleren inpakken. Te zot voor woorden.

Dat was natuurlijk hartstikke ongezond. Werken van vakantie tot vakantie. “Op vakantie moeten”. Nu lach ik erom. Tegenwoordig is op vakantie een keuze. Als we het doen, dan omdat we er echt zin in hebben. Bewust kiezen met een fris hoofd, in plaats van moeten gaan om een fris hoofd te krijgen. Of we blijven relaxt thuis of we gaan relaxt op vakantie. Het voelt nu totaal anders.

Dit voorjaar op pad in Zuid Frankrijk. Deze herfstvakantie lekker thuis. Geen haast. Geen stress. Niet weg. Domweg genieten van ons eigen hier en nu. Onze eigen achtertuin en achterland. Genieten van de mooie herfstkleuren in Zwolle. Met de middelste naar de film. Verder met inrichten studentenkamer van onze oudste in Leiden. Onze jongste regelt een logeerafspraak met nieuwe vrienden. De rest zien we wel. Ik ga tussendoor nog even naar een concert. Plus nog een paar dagen lekker werken en ‘s avonds wat lekkers koken. Fris hoofd. Fijne herfstvakantie. Doen waar we bewust voor kiezen. Opzouten met dat moeten

** Henk Boshove | 22 oktober 2017 | Een “Papa Blogt Op Zondag” blog | Elke zondagavond online ** 

Stil te staan als Boom

In Fris in je hoofd, Kinderen, natuur, verwonderen on februari 5, 2017 at 10:30 pm

‪In onze wereld van korte lontjes verwonderen bomen van meer dan 100 jaar oud zich om onze alledaagse opwinding. Je ziet ze staan. Verend in de wind. Net alsof ze een beetje glimlachend op ons neerkijken. Je hoort ze af en toe bijna diep zuchten. Misschien praten ze wel zachtjes tegen elkaar over ons…

“Wat doen die mensen toch weer druk hè! Zouden ze niet eens even wat rustig aan kunnen doen? Even ‬tot 10 tellen. Even diep ademhalen. Waarom staan ze toch zo zwaar in het leven? Wat zou het fijn zijn als die mensen eens wat vaker alles lekker van zich af lieten waaien. Wat minder ergeren. Wat meer genieten. Wat vaker bij ons en wat minder vaak online”. 

Bomen. Ze zijn mooi. Ze bekijken ons van boven en overzien ons gescharrel en geschreeuw. Wat ze zien? We hebben met ons allen steeds meer moeite om rust en kalmte te bewaren. We schreeuwen het liefst alles wat ons voor onze voeten komt meteen de wereld in. Opgewonden standjes lijken de overhand te krijgen. 

Beetje doseren? Even nadenken? Rustig iets laten sudderen? Nadenken wat ons verenigt in plaats wat ons verdeelt? Gewoon even iets inslikken? Dat hebben we steeds minder. Onze meningen zijn mitrailleurs die we in wilde bewegingen op elkaar afvuren. 

De bomen staan erbij en kijken er naar. “Ach ja die mensen. Druktemakers zijn het. Gelukkig staan ze bijna nooit hier in het bos zo hard te schreeuwen. Dat bewaren ze voor “online”. Schijnt fijner te zijn. Niet dat daar meer mensen zijn die ’t horen of merken dan in ons bos. Maar online kun je het wel teruglezen. Dat bewijst dat ze bestaan en een mening hebben. Schijnt belangrijk te zijn.”

Bomen in het bos. Wiegend in de wind. In de regen, de sneeuw of de zon. Relaxed meebewegend met de wisselingen van de seizoenen. Rust en energie opbouwen als het kan. Actie op het juiste moment. Niks overhaast. Mild glimlachen de bomen om ons gedrag. Ze hebben al vele generaties voorbij zien komen. Ze hebben kids groot zien worden en zelf kinderen zien krijgen. Ze staan er (hoop ik) nog als mijn kids oud zijn. 

Ik mag graag tussen de grote oude bomen lopen. Genieten van hun rust en uitstraling. Ik lach in mezelf als ik mij voorstel hoe ze af en toe over ons praten. Dat ze hun wijze oude kruinen schudden over onze korte lontjes, onze grote woorden, onze harde toon. Af en toe doen ze dat. Eventjes. Niet te lang. Ze zijn immers boom en geen mens. Het is immers veel te mooi in het bos om lang bij mensen stil te staan als boom


** Henk Boshove | 5 februari 2017 | Een “Papa Blogt Op Zondag” blog | Elke zondagavond online **

 

Schoon Schap cadeau!

In Fris in je hoofd, Geluk, Kinderen, natuur, zien, Zwolle on december 11, 2016 at 10:39 pm

Ik kijk er elke dag naar. De meesten van jullie waarschijnlijk ook. Ik geniet er elke dag van. De meesten van jullie waarschijnlijk ook. Ik loop er bijna elke dag doorheen en raak het aan. Dat zal niet voor de meesten van jullie gelden. Ik gun het iedereen. Dat wel. Maar je moet het willen. Tijd voor maken. Willen voelen en zien. Ervaren. 


De natuur om ons heen. Bomen, planten, wolken, zon, regenwolken, water. Ik raak er nooit op uitgekeken. Geen dag is hetzelfde hier in Nederland. Mooi. Aan de ene kant is dat heel rustgevend. Aan de  andere kant word ik er energiek van. De ene keer zorgt het er voor dat ik goed en scherp kan nadenken: opeens zie, snap, ontdek, bedenk ik iets. De andere keer zorgt het voor een leeg en fris hoofd: een zalig stille bovenkamer. Allebei fijn.


Terwijl ik buiten loop te genieten probeer ik mij wel eens iets voor te stellen: hoe zou Nederland eruit zien als wij er niet eeuwenlang zo ontzettend druk mee bezig waren geweest. Ruiger? Meer divers? Minder divers? Ondergestroomd? Vol bos? Zandvlakte? Interessanter? Saaier? Minder uitzicht? Beter zicht? Geen gezicht? Dat weten we niet. Wel leuk om over te (dag)dromen.

Het mooie van mijn eigen woonplaats Zwolle: de natuur is altijd ontzettend dichtbij. In letterlijk een paar minuten (lopen/fietsen) heb je overal natuur en uitzicht. Best bijzonder in een stad met meer dan 120.000 inwoners. Dat is deels gepland, deels komt het door de perfecte ligging van Zwolle. Compacte stad met natuur rondom. Ik hou ervan. 


Het mooie van ons eigen huis is dat het al met één been in de natuur staat en toch is het maar 1,5 kilometer van het centrum. En minder dan 50 meter van de natuur. Hink-stap-sprong en we zijn er. Het is niet per ongeluk dat we hier wonen. Maar ik had vooraf niet kunnen bedenken dat ’t zo fijn zou zijn. Kun je niet inschatten. Dat moet je zien en ervaren. Onze kids hebben daar bijvoorbeeld weinig oog voor. Sommige anderen bij ons in de straat ook niet.

Onze prachtig mooie Nederlandse landschappen. “Oud Hollandsch Schoon”. Daar heb ik het over. Hier een paar foto’s van deze week. Onze Nederlandse landschappen, heerlijke natuur. Maar ze zijn niet natuurlijk niet natuurlijk. Ze zijn aangelegd. 

Heel soms is ons schone landschap ontstaan met als enige doel een mooi landschap te creëeren. Vaak echter is het ontstaan met een geheel ander doel. Dan kregen we het mooie landschap er gewoon bij als geschenk. Mooi toch. Ik moest daar deze week op deze manier aan denken vanwege de december maand / cadeautjes maand. 

Wij kregen het landschap cadeau van onze voorouders. Als we een beetje slim zijn (dat lukt ons toch?!), dan zorgen wij dat we het cadeau kunnen geven aan onze kinderen. Er komt een dag in de toekomst dat ook zij er bewust van gaan genieten. 

Deze papa doet in ieder geval zijn best om het door te geven. Cadeau te geven. Alsjeblieft: Inpakken lukt niet. Virtuele strik erom en klaar. Schoon Schap Cadeau!


** Henk Boshove | 11 december 2016 | Een “Papa Blogt Op Zondag” blog | Elke zondagavond online **



Het kriebelt. Overal!

In Fris in je hoofd, Geluk, Kinderen, natuur on april 3, 2016 at 9:21 pm

‘S ochtends vroeg heb je geen wekker meer nodig. Voordat jij tot leven bent gekomen na een diepe slaap is de rest al wakker. Wat maken ze een herrie. Wat is het een lawaai. Wat is het fijn om er naar te luisteren!


De lente is met grote sprongen Nederland aan het veroveren. Heerlijk! De vogels weten niet hoe vroeg ze moeten beginnen met fluiten, flirten, partners zoeken, nesten bouwen. De bomen staan op uitlopen. De spechten hameren de hele dag door insecten uit de bomen. Het lijkt wel house muziek, zoveel beats per minute produceren ze! Koppijn? Aspirientje? Ben je gek. Ze tikken gewoon lekker door. Ze hebben de lente in hun kop. Dat moet eruit!

De kids hebben er ook ‘last’ van. De trampoline wordt spontaan opgezocht. De skeelers komen uit de kast en zelfs de waveboards krijgen zowaar óók weer aandacht. Dat is toch zeker 2 à 3 jaar geleden dat ik die gezien heb. Ook de kids hebben het voorjaar in hun hoofd. Je hoeft ze niet meer naar buiten te duwen. Ze gaan vanzelf. Mooi!

Wij hebben deze zondag ook lekker van ’t mooie weer genoten. Niet alleen buiten wandelen – dat kan altijd, ik was vanochtend al voor 8 uur op pad. Ook bezig zijn in de tuin (hard nodig) en buiten in de zon een boek lezen (hart nodig). In een tshirt. Heerlijk. Niks meer aan doen. Nou ja – wat eten en drinken erbij dan. Ook dat was snel geregeld: voor het eerst dit jaar geborreld met hapjes in onze tuin. Tot na 6 uur zelfs. Wat een weelde.

De hele dag buiten in ’t gezelschap van fluitende vogels en bomen die “uitlopen” [zie je onze appelboom lopen op de foto hieronder?] 😉 Dat smaakt naar meer.

Brandende wereldproblemen en ’t idiote referendum moesten even wachten. Dat doen we maandag & dinsdag (de wereldproblemen) en woensdag (het referendum) weer. Lossen we toch niet in één keer op.

Morgenvroeg eerst met de jongste naar school fietsen. Meteen om 8 uur lekker 45 minuten buiten. Daarna moet ik eigenlijk facturen maken/versturen en ook werken aan een mooi maatschappelijk project in Zwolle. Maar als ’t weer zulk mooi weer is? Dan skip ik het factureren. Vinden m’n opdrachtgevers vast niet erg.

Dan ga ik net als de vogels nog even wat langer lekker buiten genieten van de lente in m’n hoofd-hart-lichaam. Daar kan ik niets aan doen. Het kriebelt. Overal! <<<<
gt;< strong>** Henk Boshove | 3 april 2016 | Een “Papa Blogt Op Zondag” blog | Elke zondagavond online **

Het mooiste van 2015 kwam stapje voor stapje

In Familie, Fris in je hoofd, Geluk, gewoon doen!, ideeën - innovatie, natuur, omdenken on december 27, 2015 at 10:48 pm

2015 is voorbijgevlogen! Bij mij dan. Zowel zakelijk als privé leek het alsof er een sneltrein over de rails vloog… niet gehinderd door ijzel of herfstblaadjes. Veel ging goed al waren er natuurlijk de nodige ups & downs. Zaken die compleet anders gingen dan verwacht of gehoopt. Er gingen uiteraard ook dingen mis – maar minder dan in voorgaande jaren.

Er waren wel diverse beslissingen die pijn deden. Pijn vooral bij het nemen van die beslissingen. Omdat je het liever anders zou zien (of doen). Voor jezelf of voor anderen. Helaas gaat dat niet altijd. Bij moeilijke besluiten ga ik op m’n gevoel af, m’n ‘gutfeeling’. Genoeg (levens)ervaring inmiddels om dat te doen en waar nodig bewust ‘nee’ te zeggen. Ook al is het alternatief nog zo mooi, interessant, belangrijk of lucratief. De meeste beslissingen waren echter positief – daar heb ik in 2015 veel plezier aan beleefd.

Zo bleven we ons werk zo organiseren dat er nog steeds elke dag iemand thuis is als de kids uit school komen. Vier dagen doen we dat zelf (50/50 verdeeld), één dag is er oppas. Dat werkt heel goed. Meekijken met huiswerk. Helpen met een lastig vak. Zorgen dat “niksdoen” niet uit de hand loopt. Gezonde maaltijden koken. Af en toe naar sportafspraken brengen. Luisteren naar wat er speelt. Soms even ravotten.

Liefde, aandacht en af en toe ingrijpen. Dat werkt bij pubers ’s middags beter dan ’s avonds is onze ervaring. We gaan er dus nog even mee door. Het werk regelen we er wel omheen.

De belangrijkste beslissing betreft echter wandelen. Ik wandel sinds dit jaar elke dag gemiddeld 7,5 kilometer. Dat is best veel elke dag. Blij dat ik het heb volgehouden. Vaak met veel plezier. Soms tegen heug en meug nog een extra rondje. Af en toe een dag (veel) minder, dan weer een dag (veel) meer. Maar gemiddeld elke dag 7,5 kilometer. In 365 dagen kom je dan uit op bijna 2.750 kilometer. Daar schrok ik even van. Heb ik dat allemaal gelopen?

Het wandelen brengt rust & ontspanning, inspiratie & nieuwe ideeën, mooie gesprekken, nieuwe inzichten, gevoel van vrijheid en nog veel meer. Het geeft mij een geweldig goed gevoel om elke dag bewust tijd te maken om te wandelen. ’s Avonds geen TV / Netflix kijken of ronddwalen op social media zodat ik kan wandelen. ’s Ochtends vroeg opstaan om bij zonsopgang te wandelen. Nog even voor het slapen gaan een stukje lopen. De kids weten inmiddels al niet beter.

Wandelen is voor mij ’t fijnst als ik 7,5 kilometer (of meer) ongestoord aan één stuk loop. Helaas lukt dat op werkdagen vaak niet. Dus maak ik ook zakelijk ruimte om te wandelen. Met slim nadenken en creatief anderen daarin meenemen lukt dat prima.

Vergaderen of overleg? Kan ook wandelend! Telefoongesprekken en conference calls? Wandelend! Nadenken over een zakelijke opdracht, een voorstel of een issue waar je een oplossing voor zoekt? Dat kan wandelend! Een coaching gesprek? Bij voorkeur wandelend! Naar een afspraak? Dat kan soms ook wandelend! Moet je echt met de auto? Zet ‘m bewust iets verderop en wandel de rest! Voorbereiden op een presentatie of workshop? Dat kan wandelend! Lunchen? Wandelend!

Op deze manier doe ik elke dag iets buiten wat ik vroeger meestal binnen zou doen. Wandelen kan net zo goed in je eigen tijd als in werktijd. Ik kan je verzekeren dat er zo heel veel goede nieuwe ideeën in je hoofd komen én veel meer rust om goed met die ideeën om te gaan. Van dromen daden maken. Daar is wandelen goed voor.

Maar ook om domweg te genieten van buiten zijn. De komende dagen ben ik vrij. Ik wandel dan nog meer dan anders. Heerlijk om te doen. Zoals vandaag op de Wezepsche heide. 13 kilometer met het hele gezin. Zwaaien naar de Schotse Hooglanders.

  
Elke dag wandelen is het beste besluit dat ik in 2015 heb genomen. Het begon met een week, een maand. Het werden 12 maanden. Al die kilometers vormen samen mijn hoogtepunt van 2015. Ik hoop dat ik het dagelijks wandelen nog lang kan volhouden. Ik gooi er dus nog maar een paar nieuwe zolen en wandelschoenen tegenaan.

Ik zwaai met dit blog 2015 uit. Weer 52 keer “papa blogt op zondag”. Het was een mooi wandel & blog jaar. Bedankt als je dit jaar letterlijk of figuurlijk met mij op stap ging. Het was fijn. Het beste van 2015 kwam stapje voor stapje!

** Henk Boshove | 27 december 2015 | Een “Papa Blogt Op Zondag” blog | Elke zondagavond online **

Na de lootjes fijne laatste loodjes!

In Familie, Fris in je hoofd, gewoon doen!, ideeën - innovatie, Kinderen, Versimpelen on december 6, 2015 at 10:56 pm

Het is al weer december. Na het lootjes trekken voor Sinterklaas en pakjesavond en het uitpakken van de cadeautjes begint voor veel mensen de lange eindsprint naar Kerst en Oud en Nieuw. Onze kids moeten nog twee weken knallen op school. Bij het sporten komen de kampioenschappen in beeld. Diverse sociale ‘verplichtingen’ in de agenda. De kids hebben last van gezonde en ongezonde spanning. Het zijn net grote mensen. Als we niet oppassen dan denken ze dat dit zo hoort. Dat lijkt mij niet de bedoeling.

Want de periode in december zorgt voor veel stress. Zowel sociaal als op het werk krijgen veel mensen extra haast. Er moet nog van alles voor die laatste werkdag in december (soms is dat is soms al de laatste vrijdag voor Kerst). Er moet nog van alles voor Kerst en Oud & Nieuw. De agenda’s van de meeste mensen zitten boordevol. Iedereen klaagt er elk jaar over. Toch vreemd. Want voor dit soort problemen zijn altijd wel oplossingen. Je moet ze alleen willen zien en ze durven toe te passen.

In mijn ervaring zit vrijwel altijd 50% van de oplossing bij jezelf en 50% zit bij jouw omgeving. Je kunt meestal niet alles in één keer veranderen. Gedrag, gewoontes en perceptie zijn vaak nogal stug. Je zult ook op onderdelen de consequenties moeten accepteren. Maar daar waar het jouw eigen 50% betreft kun je vaak al veel doen en bereiken door simpelweg de eigen lat anders te leggen. Bewust daarover nadenken.

 Waarom bij allerlei plichtplegingen op het werk aanwezig zijn? Waarom zoveel tijd steken in 3 kerstdiners en de voorbereidingen daarvan? Waarom al die ‘verplichte’ privé bezoeken? Waarom zoveel moeite doen voor die laatste week op school van de kids? Waarom perse al die deadlines in december leggen of ze accepteren? Waarom nog vergaderen? Waarom zo veel perfect willen doen terwijl er eigenlijk gewoon geen tijd is voor 100% kwaliteit?  Waarom geen rigoureuze keuzes in plaats van alles half/half of nog minder? Waarom zo vaak een “copy paste” van voorgaande jaren in plaats van een compleet nieuwe insteek en aanpak?

Voor zover ik dat kan overzien komt dat lang niet altijd omdat we het lef niet hebben om die stress te elimineren. In mijn ogen komt het vaak omdat we er niet op tijd en niet goed genoeg over nadenken. We maken niet op het juiste moment de juiste keuzes en stappen. Het gevolg? We lopen vaak achter de feiten aan. We kiezen vaak voor korte termijn (nood)oplossingen. Helpt dat? Tsja… Ik heb helaas niet vaak meegemaakt dat korte termijn oplossingen zorgen voor het oplossen van lange termijn problemen.

Ik zal niet zeggen dat ik voor alle werkgerelateerde problemen de oplossing heb gevonden. Verre van dat zelfs. Maar in december maak ik mijzelf en mijn omgeving niet meer gek. Ik laat mij ook niet meer gek maken door anderen. We zitten in een ingewikkelde gezamenlijke perceptie die we zelf in stand houden. Versimpelen, kiezen en doen is wat helpt. Sta op en stop die tredmolen. Of blijf er in zitten en stop met zeuren. Blijven stressen en klagen niet. Op tijd iets doen wel.

Ik ga proberen ook dit jaar weer zonder stress relaxed het einde van het jaar te halen. Met de kids, mijn partner, mijn zakelijke relaties & opdrachten, mijn vrijwilligerswerk in het mooie Zwolle, met jullie (online en offline) en met mijzelf. Met een fris hoofd van december naar januari.

Ik wens jullie na de lootjes fijne laatste loodjes!

** Henk Boshove | 6 december 2015 | Een “Papa Blogt Op Zondag” blog | Elke zondagavond online **

%d bloggers liken dit: