Henk038

Archive for the ‘Herfst’ Category

Opzouten met dat moeten

In Fris in je hoofd, Herfst, Kinderen, Vakantie, verwonderen, vrijwillig, Zwolle on oktober 22, 2017 at 9:50 pm

Vroegâh! Tsja.. vroegâh. In de tijd dat ik nog zo’n 80 tot 100 uur per week werkte. Toen keek ik er reikhalzend naar uit. Toen “werkte” ik er letterlijk naar toe. Toen had ik het voor m’n gevoel ook keihard nodig. Toen kikkerde ik daar enorm van op. Dat was niet gezond. Kijk er nu vol verwondering op terug.

Voorjaar en herfstvakantie. Ik snakte naar die break. Het liefst naar het buitenland. Even helemaal er tussenuit. Lekker een weekje full time op stap met vrouw & kids. Natuurlijk ging zo’n vakantie ook gepaard met de nodige stress. Voor die tijd moest je eerst al je werk afronden (soms tot diep in de laatste nacht). Daarnaast de vakantie organiseren plus last minute (soms letterlijk) een tas met kleren inpakken. Te zot voor woorden.

Dat was natuurlijk hartstikke ongezond. Werken van vakantie tot vakantie. “Op vakantie moeten”. Nu lach ik erom. Tegenwoordig is op vakantie een keuze. Als we het doen, dan omdat we er echt zin in hebben. Bewust kiezen met een fris hoofd, in plaats van moeten gaan om een fris hoofd te krijgen. Of we blijven relaxt thuis of we gaan relaxt op vakantie. Het voelt nu totaal anders.

Dit voorjaar op pad in Zuid Frankrijk. Deze herfstvakantie lekker thuis. Geen haast. Geen stress. Niet weg. Domweg genieten van ons eigen hier en nu. Onze eigen achtertuin en achterland. Genieten van de mooie herfstkleuren in Zwolle. Met de middelste naar de film. Verder met inrichten studentenkamer van onze oudste in Leiden. Onze jongste regelt een logeerafspraak met nieuwe vrienden. De rest zien we wel. Ik ga tussendoor nog even naar een concert. Plus nog een paar dagen lekker werken en ‘s avonds wat lekkers koken. Fris hoofd. Fijne herfstvakantie. Doen waar we bewust voor kiezen. Opzouten met dat moeten

** Henk Boshove | 22 oktober 2017 | Een “Papa Blogt Op Zondag” blog | Elke zondagavond online ** 

Advertenties

Verder waaien of wortel schieten

In afscheid, Familie, Herfst, Kinderen, natuur, verwonderen on oktober 8, 2017 at 9:58 pm

Mensen zijn net bomen. Of eigenlijk andersom: bomen zijn net mensen. De ene boom staat stevig. De andere boom lijkt stevig maar valt opeens om. Die ene boom kun je wel uitgraven en verplaatsen. Die andere niet. De een is sterk verankerd, wortels diep in de grond. De ander staat vast, maar dan wel losjes. Bij mensen is dat ook zo.

Ik moest daar aan denken met de herfst storm deze week en de verhuizing van onze dochter naar Leiden. Dat laatste is bijna zover. We zijn de kamer daar aan het klaarmaken. Leiden is een mooie stad. Het grappige is: als Zwollenaar zie je af en toe mooie overeenkomsten tussen Zwolle en Leiden als je daar in het centrum van rondloopt.

Mooie oude straten & huizen. Moderne stationsomgeving. Hotels & kantoren. Grachten en bruggen. Levendigheid & historie gaan er hand in hand. Leiden lijkt mij wel een stad waar zij zich thuis kan gaan voelen. We gaan zien hoe dat uitpakt. Ze heeft op gevoel voor deze stad gekozen.

Toen ik 18 was ging ik van het platteland naar Zwolle om te studeren. Die overgang was aan de ene kant best groot. Maar ik kon prima aarden in Zwolle. Sterker nog… dat aarden lukte zo goed dat ik er nog steeds woon. Met heel veel plezier. De klik was er meteen. Toen ik later in Amsterdam ging studeren en (weer later) vaak in Utrecht aan het werk was had ik dat niet. Mooie steden, maar niet mijn stad. Geen gevoel bij.

Ik vind Zwolle een fantastische stad. Mijn stad, mijn mensen, mijn omgeving. Ik ben hier wortel geschoten en sta hier stevig verankerd. Voor mijn gevoel hoef ik nooit meer ergens anders naar toe. Maar je weet nooit wat er nog op je pad komt, welke zware storm er nog komt. Je weet nooit of je wortels diep genoeg zitten om voor altijd verankerd te blijven.

Dat zag ik deze week hier in Zwolle in park Het Engelse Werk. Sommige bomen doorstonden fluitend de storm. Andere, monumentale bomen, werden opeens uit de grond gerukt en vielen om. Zoals deze kanjer van (schat ik) meer dan 100 jaar oud. Meters omtrek. Torenhoog. Dikke stam. Geen rot van binnen. Toch waren de wortels niet sterk genoeg om de (aantrekkings)kracht van de wind te weerstaan.

Ben benieuwd hoe lang mijn wortels het hier in Zwolle volhouden. Hoop lang. Ben benieuwd hoe het onze dochter vergaat in Leiden. Gaat ze lekker zelf bepalen. Verder waaien of wortel schieten

** Henk Boshove | 8 oktober 2017 | Een “Papa Blogt Op Zondag” blog | Elke zondagavond online ** 

Maar twee buitenbeentjes

In Herfst, Kinderen, natuur, verwonderen on oktober 1, 2017 at 9:50 pm

Je hebt laag-bij-de-grondse types. Je hebt hoogvliegers. Er zijn er die zich fijn voelen in gezelschap. Anderen zijn nogal kieskeurig of zijn het liefst helemaal alleen. Je hebt er die alles precies doen zoals de rest… en je hebt buitenbeentjes! Ik hou wel van buitenbeentjes…

Het is herfst. Het is oktober. Kortom: het is paddestoelenweer. Overal zie je ze inmiddels staan. Bruin, wit, geel, rood. Klein, middelgroot, groot. Plat, bol, dik, dun. In kleine groepjes, samen op een grote hoop of helemaal alleen. Het zijn net mensen. Paddestoelen: ik mag er graag naar kijken.

Vandaag zag ik 2 dingen die ik nog niet eerder zag. Bij 2 bomen stonden wel 20-30 rood-met-witte paddestoelen bij elkaar. Platte en ronde. Samen met onze jongste zoon even op ons gemak bij staan kijken. Die had er ook nog nooit zoveel tegelijk gezien. Best mooi, al die paddestoelen bij elkaar. Gelukkig hadden er nog geen jolige “grappenmakers” tegenaan geschopt. Hoop dat ze er nog lang staan.

Maar ik zag ook nog iets anders toen ik vanochtend een rondje wandelde. Ook bijzonder (vond ik). Had ik nog nooit gezien. Een paddestoel in een boom. Niet zomaar onderaan op de grond of op een afgebroken stam. Nee! Een paddestoel hoog in een boom op een tak. Een buitenbeentje dat gewoon zijn/haar/het eigen gang gaat. Wát nou op de grond?! Ik ga lekker hoog staan jongûh!

Grappig. Een eenzame (dappere, trotse, eigenwijze?) paddestoel. Helemaal in z’n uppie lekker bovenop een tak. Prachtig. Ik zag er toevallig ééntje.. maar ja nu loop ik dus verwonderd rond met de vraag of er niet veel meer paddestoelen hoog & droog in de bomen staan. Ga je toch over nadenken hè. Ik keek namelijk nooit naar boven voor paddestoelen. Loop altijd naar beneden kijkend te zoeken. Zou ik veel gemist hebben al die jaren?

Nu ik het weet ga ik er natuurlijk extra op letten. Zo heb ik ook ooit ontdekt dat eenden graag in bomen zitten, dat reigers boven in hele hoge bomen nesten bouwen (en flink naar beneden schijten) en dat ook eekhoorns flinke nesten hebben in bomen. Als je ‘t weet ga je er op letten. Als je erop gaat letten ga je het zien. Zo werkt dat. Jammer dat de kids het niet zo interessant vinden. Nou ja.. kunnen ze het later gewoon lekker allemaal zelf ontdekken.

Ik ben blij dat ik weer wat heb geleerd. Gewoon door te kijken en buiten rond te lopen in het bos. Met mijn eigen, niet één, maar twee buitenbeentjes

** Henk Boshove | 1 oktober 2017 | Een “Papa Blogt Op Zondag” blog | Elke zondagavond online ** 

Nu.nog.even.niet!

In Eten & drinken, Herfst, Kinderen, natuur on september 17, 2017 at 9:25 pm

Het regende vandaag de halve dag in Zwolle. Moesson regen. Urenlang viel het recht uit de lucht. Deze week hadden we ook al diverse keren harde wind & regen. Ben meerdere keren natgeregend op de fiets. Mensen haasten zich over straat, diep weggedoken in hun kraag, de blik naar beneden. Weinig contact. Daarbij werd het deze week ook opeens fris overdag (en ’s avonds laat best wel koud). Fijn? Leuk? Nee-Nee-Nee-Nee-Nee!

Herfst. Mijn hoofd staat nog niet naar herfst. Helemaal niet! Mijn korte broek heb ik nog elke dag aan. Uit protest. Ook onze jongste wil nog niet aan de lange broek. Samen eigenwijs. Onze middelste zat met school afgelopen week in Zuid Frankrijk. Zon & heerlijk weer. Dat willen wij ook. Onze oudste was dit weekend in Zuid Limburg. Daar geen moesson: droog, zon & veel minder herfst. Wat fijn nog. Maar hier niet. Zucht. Diepe zucht.

Vandaag werd daarom bij ons in thuis als tegenbeweging appelcake gebakken. Zaten we onder een warm dekentje op de bank. Eind van de middag een glaasje port bij de kachel. ’s Avonds eten koken waar je warm & blij van wordt. Het heeft allemaal z’n charmes. Maar ’t liefst zetten wij nog even flink onze hakken in het (warme?) zand. Houden we herfst & winter nog even buiten de deur & ver van ons bed. Niet in onze achtertuin alsjeblieft. Niet nu.

Echt.. de Nederlandse seizoenen herfst & winter zijn fijn. Ik wil ze voor geen goud missen. Ik hou er van. Alleen: NU.NOG.EVEN.NIET!

** Henk Boshove | 17 september 2017 | Een “Papa Blogt Op Zondag” blog | Elke zondagavond online ** 

Chaos is mooi 

In Herfst, Kinderen, natuur, Vakantie, zien on oktober 23, 2016 at 9:15 pm

Herfstvakantie. Dat was het. Af en toe zon en af en toe regen. Soms T-shirt weer en dan weer snel een jas of paraplu. Lekker steeds weer wat anders. Kou-nat-warm-vorst-mist-wind. Precies wat de herfst zo mooi maakt voor mij. “Four seasons in One dat”. Heerlijk. Want als er één ding is waar ik een hekel aan heb dan is het wel aan “steeds hetzelfde”. 

Thuis met drie kids is het nooit saai. Altijd weer wat nieuws of iets dat je niet verwacht. Dingen gaan anders dan gepland of verwacht. Mooi is dat. Op m’n werk heb ik dat ook zo georganiseerd. Geen dag is hetzelfde en veel dagen zijn lekker onvoorspelbaar. Ik weet dat sommige mensen daar gek van worden.. maar ik vind dat heerlijk!

Dus zo’n herfst met telkens ander weer, daar hou ik van. Zo’n herfstvakantie waarbij iedereen in en uit loopt, de planning continue verandert en je ’s ochtends of ’s middags niet weet voor hoeveel personen je ’s avonds eten moet maken.. kom maar op! 

Toch moet er ook een vaste, stabiele basis onderliggen. Thuis, op het werk. Bij alles. Op die stabiele basis kan de chaos dan heerlijk tekeergaan.

Dat is bij Het Engelse Werk ook zo. Dat is het mooie oude park achter ons huis waar ik vrijwel elke dag wel even (vaak ook langer) loop. Het is elke dag anders en toch ook weer niet. Hoe vaak je er ook komt.. steeds zie je weer andere, nieuwe dingen. Door de seizoenen, door het weer, door zon en wind, door dieren, door mensen, door kleuren. Door van alles. Daaronder ligt de continue schoonheid. De schoonheid van de eeuwenoude structuur van het park. De schoonheid van de bomen. De schoonheid van de hoogteverschillen en de vijvers. 

In de herfst is er de prachtige schoonheid van warme kleuren als extraatje. En ook al zijn de verschillen groot bij regen (1e foto) of avondzon (2e foto).. genieten blijft het in Het Engelse Werk. Als je er maar tijd en aandacht aan geeft. Als je er maar bij stil staat en er ook voor open staat. Kijk je naar de regen of naar mooie druppels. Bij kids is dat net zo. Er kan van alles gebeuren. Maar waar kijk je naar? Waarop reageer je op? Zie je door de wanorde het moois wel dat er onder zit? 

Als iets maar een mooie basis heeft kan daar bovenop heel veel veranderen en gebeuren. Iets dat lijkt op chaos. Tot je beter kijkt. Dan zit er toch stiekem lijn in. 

Herfst is wanorde. Bladeren die waaien, takken die vallen, regen en storm. Niks is meer aangeharkt. Afbraak in de natuur. Met maar één doel: in het voorjaar weer klaar zijn voor een mooie nieuwe ronde. Ik hou van de seizoenen. Ik hou van de herfst. Ik hou van wanorde. Chaos is mooi


** Henk Boshove | 23 oktober 2016 | Een “Papa Blogt Op Zondag” blog | Elke zondagavond online **


%d bloggers liken dit: