Henk038

Archive for the ‘Politiek’ Category

Lijsttrekkers Watergate 

In Kinderen, Politiek, verwonderen on maart 5, 2017 at 10:53 pm

Deze week is er veel regen gevallen. Lekker veel plassen om in te spingen of doorheen te rennen. Mooi gezicht altijd. Behalve als (jonge) ouders er héél krampachtig mee omgaan als hun kids lekker willen spelen in die plas. Laat die kids toch denk ik dan.. De wasmachine is er goed voor en de kast ligt vast vol schone kleren. 

Tsja.. jonge ouders die krampachtig achter hun kids aan roepen & hollen. Het blijft aandoenlijk. Toen die ouders zelf klein waren zaten ze toch óók het liefst midden in zo’n grote plas! Waarom denken ze dáár niet aan? Niet denken als volwassene of vanuit jezelf. Gewoon weer even denken als kind. Verplaatsen in de ander. Even reflecteren op eigen gedrag.

Van kleine kids kun je niet verwachten dat ze zich uitgebreid verplaatsen in een ander. Dat ze reflecteren op wat ze zelf doen/denken/zeggen. Bij volwassenen hoop je daar wel op. Niet bij alle volwassenen trouwens. Lijsttrekkers van politieke partijen en hun fanatieke goedgelovige volgelingen hebben dat niet. Geen greintje zelfreflectie. Dat wordt weer haarfijn duidelijk in de Nederlandse verkiezingscampagne. Wat een treurigheid vol “Wij van WC Eend adviseren WC Eend”. Politici als Klaver, Rutte, Pechtold, Bruma, Krol schieten wat mij betreft veel te ver door. Thieme & Asscher doen het gelukkig iets relaxter. Maar de achterbannetjes van alle partijen draaien overuren in framing & shaming.

Terwijl ik deze week langs de grote plassen liep moest ik daar aan denken. Waarom krijgen wij toch politici met zo weinig (zichtbare) zelfreflectie? Bij de oudere politici is het niks. Maar ook bij nieuwe (jonge) politici zit dat er totaal niet in. Kleine kids zijn er niks bij. Net als daar in de USA trouwens. Daar zit ook zo’n klein kind zonder een greintje zelfreflectie stampvoetend te twitteren vanuit het Witte Huis. Hij begon vandaag zelfs over Watergate te roeptoeteren. Toevallig kwam ik er vanochtend onderweg ook een Watergate tegen. Vond ik grappig EN toevallig.

Mijn eigen “Watergate”, vanochtend tijdens het wandelen

Ik hoop maar dat de politici die straks ons land gaan leiden hun portie zelfreflectie en zelfspot TOCH nog ergens vinden EN er gebruik van gaan maken. Tot op heden zit het er niet in. Ze blijven hangen in peutergedrag. Ik hoop dat ze het vinden vóór wij er genoeg van krijgen en het gebrek aan zelfreflectie leidt tot hun Lijsttrekkers Watergate  

Advertenties

Omgezaagd dan afgezaagd 

In Kinderen, natuur, Politiek, verwonderen on januari 10, 2016 at 10:56 pm

Kranten, sites, online media slaan door. Mensen slaan door. Het is net de toren van Babel. Iedereen schreeuwt maar niemand verstaat elkaar. Er komt veel van hetzelfde voorbij. Maar over hetzelfde onderwerp lees je honderden totaal verschillende verhalen, meningen, verdraaide feiten en foute reacties.

Bijzonder hoe mensen tegen elkaar tekeer gaan. Bijzonder de hoeveelheid bagger die mensen online over anderen uitgooien. Onvoorstelbaar de enorme verbetenheid. Onvoorstelbaar het grote gebrek aan nuance.

Je ziet online door de bomen het bos niet meer. Als kind of puber niet, als volwassene niet.

Onze kids zoeken online hun eigen plek op. Plekken waar discussies over vluchtelingen, Keulen, Wilders & politiek nauwelijks merkbaar zijn. Ze sluiten zich er redelijk voor af. Ik heb zelf steeds vaker de neiging dat ook te doen.

Door de bomen zien veel mensen het bos niet meer. Behalve de fanatici. Die zien altijd alles scherp. Weten altijd alles beter. Dringen altijd hun mening op. Verbinden altijd meteen oorzaken en gevolgen aan gebeurtenissen. Steeds meer mens worden fanatici. Overtuigd van hun eigen gelijk.

Fanatici (van welke maatschappelijke of politieke overtuiging dan ook) zijn volgens mij éénogen. Éénogen die denken dat de rest van de wereld blind is. Maar met één oog zie je geen perspectief. Geen nuance.

Als het weer eens overvol is online met meningen, gezeur en linkjes naar zeer ongenuanceerd “journalistiek” of amateuristisch broddelwerk – dan speel ik tegenwoordig liever een bordspelletje met de kids. Of ik loop een extra rondje buiten door het bos. Even lekker offline.

In het bos ruimen ze elk jaar de zieke, zwakke, overtollige bomen op. In het bos worden bomen rücksichtslos omgezaagd. Tot aan de grond toe. Soms zelfs met wortel en al verwijderd. Dan ontstaat er lucht en ruimte. Dan kun je (zonder die bomen) het bos weer beter zien.

In ons oh zo fijne beschaafde land geven wij zieke bomen juist een groot podium. Vooral in de media en op social media. Een podium om hun zogenaamd superieure standpunten te verkondigen. Het zijn echter meestal voorspelbare, afgezaagde standpunten. Online leidt dat weer tot bakken vol verwensingen en worden mensen bij de enkels afgezaagd. Keer op keer. ‘T lijkt wel of we het stiekem leuk vinden. Wij zijn een raar volkje!

Ik vind het niet leuk. Net als de kids scherm ik me wat af. Ik ga vaker dwalen tussen de bomen in het bos en minder dwalen op mijn schermpjes. En ik zaag online heel soms wat mensen uit mijn beeld. Wordt het bos beter van.

Ik kijk liever naar Omgezaagd dan afgezaagd

** Henk Boshove | 10 januari 2016 | Een “Papa Blogt Op Zondag” blog | Elke zondagavond online **

Gezwam dat omhoog schiet

In Kinderen, natuur, Politiek, verwonderen on september 20, 2015 at 9:14 pm

Dikke buien gaan over Nederland. De grond kan het water nauwelijks aan. Voetbalwedstrijden op echt gras gaan niet door. In het bos ruik je de geur van de naderende herfst. Het water stroomt over Nederland. Bijna net zo hard als de stroom vluchtelingen die Nederland binnenkomt. Althans dat willen sommige politieke partijen, delen van de media en belanghebbende organisaties ons doen geloven. 

 In de praktijk valt dat allemaal nog wel mee. Zo’n 15 jaar geleden hadden we jarenlang echt veel meer (heel veel meer) vluchtelingen & asielzoekers die naar Nederland kwamen dan nu het geval is. Het verschil met toen is dat de berichtgeving totaal anders is. We zijn nu ook veel slechter voorbereid op deze aantallen. We zijn het bovendien niet meer gewend. Het overkomt ons opeens. De impact voelt daardoor veel groter. De sentimenten zijn anders. Dat is een feit. Een ernstige situatie. Maar de aantallen zijn lager. De opvang van vluchtelingen is het probleem ook niet. Dat zit in het vervolg. 

 Aan tafel praten we hier soms over met onze kids. Maar het is lastig om duidelijk aan te geven hoe het in elkaar steekt en wat er nu allemaal gebeurt. Lastig is ook om aan kinderen uit te leggen dat delen van de media, politieke partijen en diverse organisaties allemaal met hun eigen manier van framen en beïnvloeding hier mee bezig zijn. Lastig uitleggen hoe feiten continue worden verdraaid om verhalen aan te dikken of af te zwakken. Dat er flink (en bewust) gelogen wordt. Dat helaas vrijwel niemand meer checkt of wat er gezegd wordt wel klopt. Dat kromme meningen en foute cijfers voor zoete koek wordt geslikt. Dat ze daar bedacht op moeten zijn. Lastig.

 Van alle kanten komen er meningen boven water in Nederland. Veel rare meningen zijn gebaseerd op emoties en niet op feiten. Emoties en ‘van horen zeggen’ vormen steeds vaker de basis voor discussies. Zoeken naar de juiste feiten en dan kijken wat dat betekent is uit de mode. Steeds meer mensen volgen zonder meer bewust of onbewust de framing van anderen. Niet zelf nadenken, wel napraten. Argumenten en vergelijkingen erbij halen die er feitelijk helemaal los van staan (maar die voor veel verwarring zorgen). Leg dat je kids maar uit. 

 Kromme meningen zijn schimmels en sporen die zich in het donker verspreiden onder de grond. Opeens komt het her en der boven. Je kunt je erover verwonderen. Maar het is zo. Kromme meningen en foute statements: ze komen in Nederland omhoog als paddenstoelen in het herfstbos. Soms zijn ze mooi verpakt. Meestal is het stinkend gezwam dat omhoog schiet.

Plasje doen

In gewoon doen!, Kinderen, Politiek, vrijwillig, Zwolle on maart 22, 2015 at 10:47 pm

Vorig jaar een record. Meer dan 325.000 mensen deden in 2 dagen tijd mee. Dit jaar een iets lagere score: circa 300.000 verdeeld over twee dagen. Dat zijn toch echt wel grote aantallen mensen. Maar op een totaal van circa 16,9 miljoen Nederlanders is het percentage dat meedeed beperkt. Nog geen 1% per dag. 

Ik heb het over NLDoet. Een mooi landelijk initiatief waarbij twee dagen lang vrijwilligerswerk gestimuleerd wordt. Een landelijk project, gesteund door het Oranjefonds. De leden van het Koninklijk Huis doen ook elk jaar mee, prinses Beatrix voorop. Dat genereert prima media aandacht. 

Ik heb samen met m’n jongste zoon ook dit jaar weer heerlijk van 9 tot 2 lopen klussen. Hij stond om 6.45u al naast m’n bed. “NLDoet vandaag Papa! Opstaan!” We hebben samen met een grote groep Zwollenaren de speeltuin bij een wijkcentrum opgeknapt. Ondanks de regen en hagelbuien veel werk verzet. Mooi! 

[foto Michiel Bilstra]

In Zwolle deden in twee dagen tijd 450 mensen mee. Op basis van 120.000 inwoners kom je dan uit op circa 0,2% per dag. Dat is fors lager dan het landelijke percentage. Komt dat omdat we hier al zoveel vrijwilligerswerk doen? Of leeft NLDoet hier gewoon minder? Volgens mij kan er in Zwolle wel een schepje bovenop. 

In vergelijking met andere gemeenten wordt in Zwolle vanuit de politiek weinig open support en aandacht aan NLDoet gegeven. Maar elke partij wil meer participatie en streeft naar ‘iedereen doet mee’. Daar ligt dus nog een mooie kans om mee te doen. Maar ook het aanbod aan NLDoet klussen moet groter en gevarieerder (inhoud & aanbieders). Daarmee kun je vervolgens weer meer organisaties en inwoners verleiden mee te doen.

Maar eens nadenken wat we hieraan kunnen doen in Zwolle. Is vast iets leuks voor te bedenken. Ik ga hierover binnenkort nog maar eens een plasje doen…

Kiezen op Elkaar

In gewoon doen!, ideeën - innovatie, omdenken, Politiek on maart 17, 2015 at 12:02 pm

Nog even en we zijn weer terug bij af. Nog even doorgaan op deze glijdende schaal en we zijn weer terug bij hoe het begon. De aristocratie bestuurt de 12 (voorheen 7) provinciën en een klein deel van de bevolking zorgt met hun stem dat ze worden gekozen en herkozen. Sluit weer aan op het kiesstelsel dat Zwollenaar Thorbecke bedacht voor de nieuwe Grondwet in 1848. 

Na 167 jaar bijna terug bij af. Een beperkte groep kiezers kiest. Best cynisch? Of een logische golfbeweging? Ik heb altijd gestemd en ik zal dat altijd blijven doen. Erfelijk belast door mijn ouders: als je mag stemmen ga je stemmen. Maar ik snap best dat niet iedereen zo denkt en dat velen niet stemmen. Is dat erg? Velen vinden van wel. Ze proberen van alles om mensen naar de stembus te lokken. 

Dat gebeurt al tientallen jaren. Reclamebureaus verdienen er veel geld aan. De media hebben extra inkomsten en goedkope zendtijd. Ambtenaren, politici en politieke partijen zijn er erg druk mee. Naar helaas …er staan geen lange rijen voor de stemlokalen door deze acties. Moet je dat dan blijven doen elke vier jaar? Het kost een bak tijd, energie en geld.

2015 kiezen op elkaarAls je geen interesse hebt in de provincie of het waterschap en je hebt geen zin in stemmen… Dan zit je toch niet te wachten op al dat gezeur aan je kop. Je gaat niet stemmen. Punt uit. Kun je daarna altijd nog kiezen wat je wilt doen. Lekker blijven klagen of je kiezen op elkaarAls je wel interesse hebt en je gaat wel kiezen. Dan zit toch niet te wachten op het lokken van mensen zonder echte interesse die wellicht ook nog op een partij stemmen die jou niet aanstaat? Die kunnen beter wegblijven toch? Kun je lekker kiezen op elkaar 

Kunnen we tijd, geld en energie niet anders besteden? Kunnen we niet beter stoppen met zoveel aandacht geven aan verkiezingen? Wellicht slimmer om het gewoon stil te houden. Geen stembiljetten en stempassen meer voor iedereen. Alleen voor een select gezelschap geïnteresseerden. Houden we het verder geheim. Zo geheim dat mensen het opeens wel willen weten en er online protestbewegingen ontstaan. Zo geheim en afgeschermd dat mensen de straat opgaan. Om te eisen dat ze toch een stembiljet krijgen en afdwingen dat ze mogen stemmen. Zullen we dat eens doen? 

Als dat ook niet helpt dan hebben we in ieder geval veel geld bespaard en konden we veel tijd en energie aan andere zaken besteden. Doe je mee? Over vier jaar zeggen we er niks over. Afgesproken? Kiezen op elkaar! 


[NB wel zelf onthouden hè… Er komt verder geen aankondiging van]

Gooi dat stembiljet weg!

In Politiek on maart 18, 2014 at 11:54 am

Stemmen. Dat is toch ouderwets vermaak en achterhaald mensen. Het maakt ook niet uit wat je stemt. Zo’n gemeente gaat lekker haar eigen gang. Gooi dat stembiljet toch weg! Nog niet overtuigd? Helemaal onderaan dit blog vijf redenen daarvoor!

20140318-214405.jpg

Offline en op papier stemmen is toch te gek voor woorden

Je moet kostbare tijd vrijmaken om in het echt ergens naar toe te gaan. Met legitimatie. In een rij staan en wachten om met een potlood een rondje in te kleuren. De laatste keer dat je dat deed zat je in groep 1 van de basisschool.

We geven onze mening tegenwoordig op social media. We steunen iets door te Retweeten op Twitter of te Delen op Google Plus en Facebook. Zijn we het ergens niet mee eens? Dan beginnen we uit protest een Facebook pagina. Dat zal ze leren!

We gaan pas weer stemmen als het digitaal kan, thuis vanuit onze luie stoel.

Één keer in de vier jaar mooie beloftes. En dan?

Één keer in de vier jaar mooie beloftes van elke partij. Ze roepen van alles, vaak helemaal niet concreet. Lekker makkelijk. Ze beloven van alles, niemand die zich daar later nog om bekommerd. Wanneer maken ze nu eens duidelijk welke standpunten en beloftes ze hebben waargemaakt?

Door de overkill aan gemeentelijke informatie is het moeilijk om eenvoudig terug te vinden hoe de partijen hebben gestemd. Wat hebben ze voor elkaar hebben gekregen en met wie? Wat is bewust of onbewust blijven liggen?

We gaan pas weer stemmen als die black box open gaat en partijen verantwoording afleggen aan kiezers!

Ik ken die lui op dat stemformulier niet

Stemmen. Één keer in de vier jaar. Voor de gemeenteraad. Een A3 formulier vol met mensen die je niet kent? Aan welke onbekende moet je je stem geven?

Stemmen op mensen waar je nog nooit van had gehoord, maar die vanaf januari opeens te pas en te onpas op social media je tijdlijn binnen komen vallen met filmpjes, flyers, foto’s.

Mensen die je belagen met eigen standpunten, maar helaas ook vaak met negatieve opmerkingen over andere partijen. Ze staan opeens lachend in de krant. Ze klampen je op straat aan in een jas met partijlogo en bijbehorende sjaal of (nog erger) bij je eigen voordeur. Due zes tot acht weken per vier jaar willen ze je opeens leren kennen en spreken.

We gaan pas weer stemmen als ze ons elke dag, elke week, elk jaar van de vierjarige raadsperiode intensief opzoeken en met ons in gesprek gaan!

20140318-214241.jpg

Gaat het nou om landelijk of lokaal?

Waar gaat het bij de verkiezing van de gemeenteraad nu eigenlijk over? De landelijke ontwikkelingen bepalen alles al. De landelijke economie heeft groot effect op gemeenten. De decentralisaties vanuit Den Haag hangen straks als een molensteen om de gemeentelijke nek. Door de landelijke bezuinigingen is er geen ruimte meer voor nieuw gemeentelijk beleid door gemeenten. Opgelegde herindelingen en samenwerkingsverbanden zetten de gemeente steeds verder op afstand.

En op de landelijke TV zijn de landelijke politici actief. Die zijn tenminste iets bekender. Gelukkig maar. Tot je doorkrijgt dat je op hen helemaal niet mag stemmen in je eigen gemeente! Jammer dan! Maar waarom krijgen die dan zoveel aandacht? Denken de landelijke partijen lokaal hetzelfde als landelijk? En hoe zit het met die wildgroei aan lokale partijen… Waar staan die eigenlijk voor? Het wordt steeds onoverzichtelijker.

We gaan pas weer stemmen als gemeenten en partijen glashelder maken wáár het nu exact om gaat in de lokale politiek en hoe dit ons als kiezer raakt!

Lokale kieswijzers en standpunten helpen voor geen meter

Waar moet je je op baseren als je zou willen stemmen? Je hebt tegenwoordig online voor bijna alles vergelijkingssites, inclusief ratings van gebruikers. Behalve voor politieke partijen. Wanneer gaan ze dat nou eens regelen?! Dan kies je gewoon “beste koop”. Je hebt wel de lokale kieswijzers. Maar die staan vol rare stellingen. Soms populistisch, soms onhaalbaar, soms van marginaal belang. En de consequenties van stellingen zijn onduidelijk. Als partijen geen fatsoenlijke kieswijzer kunnen opstellen, zijn ze dan wel geschikt voor de gemeenteraad?

Verdiepen in lokale partijprogramma’s? Die zijn te dik en te wollig. Ook de flyers, pamfletten en filmpjes zijn niet echt concreet. En wat blijkt? De grote partijen liggen lokaal met hun standpunten vaak niet eens zo heel erg ver uit elkaar. Ook in de debatten komen de verschillen niet echt uit de verf. Ja, op randzaken. Maar niet op hoofdzaken.

We gaan pas weer stemmen als we snappen wáár de grote verschillen zitten op de écht belangrijke thema’s!

20140318-220908.jpg

Kortom… Weggooien dat stembiljet?!.

Er zijn redenen genoeg om je stembiljet weg te gooien. Maar hoe zit dat met onszelf? Hebben wij ons de afgelopen vier jaar als burger wel genoeg laten zien en laten horen? Zijn wij wel scherp genoeg in onze keuzes? Stappen wij tussentijds naar raadsleden en wethouders om vragen te stellen, om ze vanuit de stad goede informatie te geven? Starten wij als inwoners zelf wel genoeg initiatieven waar gemeenten support aan kunnen geven? Werken wij als inwoners, ieder binnen onze eigen mogelijkheden, wel genoeg mee aan onze eigen gemeente?

Stemrecht begint of eindigt niet met één keer per vier jaar een stembiljet krijgen en dat te gebruiken of weg te gooien. Wij zijn meer dan alleen maar een consument of klant. Wij zijn zelf de gemeente. Onderstaand mijn vijf redenen om mijn stembiljet weg te gooien:

…Ik verrek het om aan de zijlijn te staan en alleen maar commentaar te geven.

…Ik verrek het om de schuld neer te leggen bij raadsleden, de gemeente, het kabinet of de Tweede Kamer en te wachten tot zij alles beter gaan doen.

…Ik verrek het om niet mee te bepalen wat er lokaal gebeurt in mijn eigen gemeente. Nu niet en de komende vier jaar niet.

…Ik verrek het om mensen die wel gaan stemmen er voor zorgen dat partijen waar ik geen vertrouwen in heb (of waarvan ik de standpunten niet deel) groot worden in mijn gemeente.

…Ik verrek het om mijn stemrecht niet te gebruiken. Mijn vader en moeder gingen altijd stemmen, mijn partner en ik gaan altijd stemmen en ik probeer mijn kids zo op te voeden dat ze begrijpen wat de waarde is van stemmen.

Dus ga ik op 19 maart 2014 mijn stembiljet weggooien? Jazeker! Maar niet voordat ik eerst één vakje rood heb gemaakt bij de naam van de persoon waaraan ik mijn stad toevertrouw.

Wat jij doet op 19 maart doet met jouw stem moet je zelf weten..Ik gooi mijn stembiljet weg! In de stembus!

Mee(r)doen

In De Ondernemer, gewoon doen!, omdenken, Politiek, vrijwillig on februari 5, 2014 at 6:24 am

We zeuren in Nederland over de Olympische Spelen in Sotsji, over hoge btw en accijns, over de regering, over werkloosheid, over pensioenen en veel meer. We zeuren in Zwolle over de zondagsopenstelling van supermarkten, over fietsrotondes, over de knip in Stadshagen, over daklozenopvang, over leegstand van winkels/kantoren en veel meer.

We zeuren eigenlijk over vrijwel alles. Zeuren: een echte Nederlandse hobby.

Ik vind dat zeuren prima, zolang er ook maar concrete actie wordt ondernomen. Zodat we zaken verbeteren of oplossen. Het lijkt echter alsof we in Nederland zeuren belangrijker vinden dan (zelf) iets doen. We verspillen er verschrikkelijke veel tijd en energie mee. Ik verwonder mij er steeds meer over. 

Waar ik mij ook over verwonder dat is de politiek. Die zeuren soms, maar leuren vooral. Offline maar zeker ook online op social media is het tijdperk van de stemmen wervende (aspirant) politici helaas weer aangebroken. De gemeenteraadsverkiezingen (19 maart) komen er aan! Er wordt enorm veel (vrijwilligers)tijd besteed aan de politieke partijen zelf en nog veel meer aan campagne voeren voor verkiezingen. Is dat nog wel van deze tijd?

Bij elke verkiezing zijn duizenden mensen in Nederland maandenlang bezig met het aan de man en vrouw brengen van partijprogramna’s, standpunten, oneliners, idealen, lijsttrekkers, kieslijsten, proefballonnetjes, etcetera. De zwevende kiezer wordt overal gezocht. Op straat, op radio en TV, met websites, op social media, met folders, posters en persoonlijke gesprekken. Alles voor een goede verkiezingsuitslag. Na verloop van tijd is elke potentiële kiezer dat politieke gedoe he-le-maal zat. Die campagnes duren te lang.

Ik snap het belang van politieke partijen. Ik snap dat naast idealen ook een goede plek op de kieslijst aantrekkingskracht heeft. Ik snap heel goed dat je inzetten voor politieke doelen van (maatschappelijk) belang is voor Nederland. Ik snap dat er mensen zijn die campagne voeren ook echt leuk vinden (contact met kiezers, goede gesprekken, teamwork). Ik snap uiteraard ook het belang van een goede politieke campagne. Daar heb je vier jaar lang profijt van. Ik snap het. Sterker nog… ik vind politiek leuk en erg interessant en ik heb veel respect voor iedereen die zich er voor inzet.

20140206-100113.jpg

Maar toch. Maar toch. Mensen die actief zijn in de politiek steken er wel héél erg veel tijd in. Vele honderdduizenden uren. Er zou in Nederland zo veel meer mogelijk zijn als een groot deel van die duizenden uren niet meer worden ingezet voor de politiek en de daarmee gepaard gaande (veelal) indirecte maatschappelijke doelen. Denk je eens in wat er mogelijk is als een (groot) deel van die uren extra wordt ingezet voor de vele concrete maatschappelijke doelen en hele urgente maatschappelijke problemen die Nederland kent…

Kan dat? Natuurlijk kan dat. Anders organiseren! Omdenken! Kantelen! Als we nu eens gewoon de interne politieke partij werkzaamheden beperken tot twee maanden per jaar. Als we nu eens het politiek campagne voeren voor elke verkiezing beperken tot twee weken per verkiezing. Maak het lekker kort en super intensief. Zullen we dat gewoon afspreken (en doen)? Zou dat iets zijn Nederland? Is dat een idee Zwolle?

Dan kunnen de Leden van de Tweede Kamer gewoon een maand (of twee) per jaar langer hun werk doen. Gewoon doorwerken in plaats van campagne voeren in elke stad, in elke provincie, voor elke verkiezing. Dan kunnen gemeenteraadsleden en statenleden zich gewoon blijven richten op moeilijke lokale/regionale dossiers. Gewoon lekker doorwerken.

Dan kunnen al die vele duizenden politiek actieven in Nederland een groot deel van de bespaarde tijd besteden aan vrijwilligerswerk, aan mantelzorg, aan concrete projecten. Aan al die zaken die keihard zitten te springen om méér inzet van méér Nederlanders. Zou dat wat zijn? Lijkt mij wel wat.

Maar ach, wat zit ik nu toch te zeuren en met mijn boodschap te leuren. Ik stop er nu mee en ga weer gewoon weer lekker verder met mijn vrijwilligerswerk in Zwolle. Want dan weet ik zeker dat wat ik doe meteen helpt, meteen iets oplevert. En jullie? Wil je blijven zeuren en leuren? Dat kan. Gewoon doen. Ik gun jullie die hobby!

Wil je lekker blijven zeuren en leuren maar ook mee(r)doen? Kan ook! Ga dan naar http://www.zwolledoet.nl en vind het vrijwilligerswerk dat bij jou past!

—————————————————–

Dit blog heb ik geschreven voor De Ondernemer, regio Zwolle. Samen met enkele andere ondernemers schrijf ik daar af en toe een blog. Onderstaand de link naar dit blog op de site van “De Ondernemer” waar je meer leuke blogs kunt lezen.

http://deondernemer.nl/regionieuws/661148/Meerdoen.html

De Foo Fighters zingen voor Henk Krol. Geniet ervan Henk!

In Muziek, Politiek on oktober 4, 2013 at 7:53 am

Gisteren zat ik in de auto. Ik reed over de dijk tussen Zwolle en Deventer. Zo’n weg waar je niet kunt inhalen. Dat was prima. Het uitzicht op de IJssel is fantastisch en ik zou ruimschoots op tijd zijn voor mijn afspraak. Dus geen haast. Relax!

Ik zat te zoeken naar een lekker muziekje en vond het album van The Foo Fighters met The Pretender erop. Die ging even lekker aan. Eerst rustig, maar daarna op vol vermogen! Mooie muziek. Lekker hard meezingen. Muziek waar je energie van krijgt. Drum, gitaar en zang die naar binnen knallen. Heerlijk!


[‘Foo Fighters – The Pretender’]

Vanochtend moest ik weer aan het nummer van The Foo Fighters denken. Dat was toen ik las dat Henk Krol stopt als fractievoorzitter van partij 50+. Die had altijd zijn mond vol over pensioenen. Weinig argumenten en veel populistme. Altijd en overal maar roepen dat iedereen met z’n handen van de pensioenen af moet blijven. En dan blijkt dat hij zelf jarenlang geen pensioenpremies heeft afgedragen voor zijn medewerkers.

Als Henk Krol dan (terecht) opstapt dan zegt hij ook nog “mijn vijanden hebben gewonnen”. Dan heb je een dikke plaat voor je kop. Een plaat van tenminste 50+ centimeters dik. Het goede nieuws: Youp van ’t Hek heeft weer een mooi onderwerp te pakken voor zijn NRC column zaterdag. En er is weer één pretender minder in Den Haag.

image

Ik denk dat Henk Krol zo’n persoon is waar Dave Grohl en zijn makkers van de Foo Fighters aan dachten toen ze de song ‘the Pretender’ schreven. Dat ze aan mensen als Krol dachten toen ze de drum en de gitaren nog net iets harder gingen inspelen. Dat Dave een Krolletje voor ogen heeft als hij zijn woorden uitspuugt in dit nummer.

Dus Henk Krol: deze is voor jou! Geniet ervan! From the Foo Fighters with love! The Pretender!

★☆★☆★☆★☆★☆★☆★☆★☆★★☆★☆★☆★☆★☆★☆★☆★☆★

Hier de songtekst van The Pretender. Kunnen we allemaal lekker hard meezingen:

Keep you in the dark
You know they all pretend
Keep you in the dark
And so it all began

Send in your skeletons
Sing as their bones go marching in again
They need you buried deep
The secrets that you keep are ever ready
Are you ready?

I’m finished making sense
Done pleading ignorance
That whole defense

Spinning infinity
Boy, the wheel is spinning me
It’s never ending, never ending
Same old story

What if I say I’m not like the others?
What if I say I’m not just another one of your plays?
You’re the pretender
What if I say that I will never surrender?

What if I say I’m not like the others?
What if I say I’m not just another one of your plays?
You’re the pretender
What if I say that I’ll never surrender?

In time or so I’m told
I’m just another soul for sale, oh well
The page is out of print, we are not permanent
We’re temporary, temporary
Same old story

What if I say I’m not like the others?
What if I say I’m not just another one of your plays?
You’re the pretender
What if I say that I’ll never surrender?

What if I say I’m not like the others?
What if I say I’m not just another one of your plays?
You’re the pretender
What if I say I will never surrender?

I’m the voice inside your head you refuse to hear
I’m the face that you have to face, mirrorin’ your stare
I’m what’s left, I’m what’s right, I’m the enemy
I’m the hand that’ll take you down, bring you to your knees
So who are you? Yeah, who are you?
Yeah, who are you? Yeah, who are you?

Keep you in the dark, you know they all pretend

What if I say I’m not like the others?
What if I say I’m not just another one of your plays?
You’re the pretender
What if I say I will never surrender?

What if I say I’m not like the others?
What if I say I’m not just another one of your plays?
You’re the pretender
What if I say that I’ll never surrender?

What if I say you’re not like the others?
(Keep you in the dark)
What if I say I’m not just another one of your plays?
(You know they all pretend)
You’re the pretender
What if I say I will never surrender?

What if I say I’m not like the others?
(Keep you in the dark)
What if I say I’m not just another one of your plays?
(You know they all pretend)
You’re the pretender
What if I say I will never surrender?

So who are you? Yeah, who are you?
Yeah, who are you?

Nederland gaat aan gepraat ten onder…

In leadership, Muziek, Politiek, verwonderen on september 19, 2013 at 8:44 am

Ik probeer zo min mogelijk TV te kijken. Om allerlei redenen. Meestal simpelweg omdat ik genoeg andere (leukere, interessantere, nuttiger) dingen kan verzinnen om te doen ’s avonds en in het weekend.

Maar ALS ik dan eens TV kijkt of door de TVgids blader (ja die heb ik nog… gewoon lekker 1.0 op papier) dan verbaas ik mij over het grote aantal praatprogramma’s. Op veel zenders wordt elke dag heel veel en heel lang gepraat. Veel overlap en veel geneuzel voor zover ik dat kan beoordelen.

image

Er zijn elke avond “talking heads” in beeld. Gasten die soms iets en soms niets te vertellen hebben. Gasten die veel praten maar weinig zeggen. Gasten die continue anderen in de rede vallen. Presentatoren die zich avond aan avond moeten bewijzen. Ten koste van de gasten, de kijkers, zichzelf. Zucht.

Ik verwonder mij daarover. Maar eigenlijk is dat niet terecht. Het is eigenlijk ook wel logisch dat er zoveel praatprogramma’s zijn in Nederland. Meer dan de helft van  Nederland doet namelijk zo langzamerhand bijna niks anders meer dan praten zo lijkt het.

Overleggen, afstemmen, brainstormen, vergaderen, teammeetings, netwerken, telefoneren, etc. We praten overal net zo lang en zo vaak over – in de politiek, het bedrijfsleven, bij maatschappelijke organisaties, bij clubs, verenigingen, buurten, op scholen en privé – dat de kans dat er écht wat gebeurt steeds kleiner en kleiner wordt. En daar praten we dan achteraf weer lang over. Zo is de cirkel weer mooi rond. Ik doe daar ook volop aan mee: “When in Rome, do as the Romans do

image

Ieder land krijgt de leiders, de cultuur en de TV die haar toekomt. Wij hebben dus praters en praatprogramma’s. Let’s face it… Vroeger waren we een export- en handelsland. Tegenwoordig zijn we een navelstarend praatland. En wie daar niet meer tegen kan? Die kan daar gelukkig fijn over praten met een van de vele therapeuten en coaches!

We hebben geen Euro crisis, zwakke Zuid-Europese landen, nieuwe opkomende economieën in Zuid-Amerika & Azië of de toestroom van werknemers uit Oost-Europese nodig om ons land te verlammen. DAT kunnen we gelukkig nog prima zelf. Nederland gaat gewoon lekker aan gepraat ten onder. En daarover kunnen ze in andere landen dan weer jarenlang praatprogramma’s mee vullen… Worden we tòch nog weer een beetje een export- en handelsland!

★★★ Disclaimer ★★★

De inhoud van dit blogje betreft een combinatie van persoonlijke ervaringen, een rijke fantasie en de nodige cynische meningen. Iedere gelijkenis met bestaande personen en situaties of met het echte land Nederland berust op louter toeval. Sterker nog: het echte Nederland lijkt totaal niet op het hier beschreven Nederland. Verzoeken om over de inhoud van dit blogje te praten kunnen na voorafgaand overleg gezamenlijk worden besproken.

★☆★☆★☆★☆★☆★☆★☆★☆★☆★☆★☆★☆★☆★☆★☆★☆★☆★☆★☆★☆★☆★☆★☆★☆★

Een blogje over talking heads kun je natuurlijk maar op één manier afsluiten. Met een live opname van… Talking Heads – Burning Down The House!

Let ook even op de laatste zin van de songtekst 🙂 “I don’t know what you expect staring into the TV set. Fighting fire with fire”

Nederlandse politiek: dromen over een dictator…

In ideeën - innovatie, leadership, Politiek on juni 12, 2012 at 7:48 am

De Nederlandse politiek volg ik met interesse. De laatste tijd ook met verwondering. Mijn wenkbrauwen zitten inmiddels permanent vlak onder mijn haargrens. De hoofd- en bijrolspelers in Den Haag lijken voornamelijk bezig met toneel, comedie en (Grieks) drama. Spiegels worden vooral gebruikt om anderen voor te houden of om te vragen “wie is de mooiste in het land”. Voor zelfreflectie lijkt weinig plaats te zijn. Integendeel, ze roffelen zichzelf op de borst(en) en gaan gewoon lekker door.

In een bedrijf kun je van alles doen als het niet lekker loopt. De enige optie die wij hebben is stemmen. Stemmen… maar dan wel op dezelfde mannen en vrouwen die er nu ook rondlopen en het niet oplossen. Elk pakje kaas in Nederland heeft een Tenminste Houdbaar Tot (THT) datum. Politicus of bestuurder zijn kan een leven lang. Die hebben geen THT datum. Van de ene naar de andere functie in de politiek. Of als bestuurder in de semi-overheid. En weer terug in de politiek, voor en achter de schermen.

image

We zitten nu al lang in een neergaande politieke spiraal. Koers, richting, duidelijkheid en besluitvaardigheid zijn vaak ver te zoeken. Leiderschap ontbreekt. We hebben een flinke schok nodig. Dingen anders gaan doen. Niet voortborduren op oude oplossingen met plak en knip werk. Creatieve oplossingen vanuit een nieuw perspectief, niet met de oude structuren als onafbreekbare basis.

Soms droom ik wel eens raar. Dat een Leider vol foute ideeën Nederland in een paar jaar tijd he-le-maal naar de bodem jaagt. Daarna een volksopstand, een frisse Hollandse Lente. Overwinning op de dictator. Een groot feest met rondtochten op alle grachten, van Amsterdam tot Zwolle. Een grote schok. Niks meer vanzelfsprekend. Geen verworven rechten. Vol daadkracht allemaal samen werken aan de wederopbouw van ons mooie land.

Dat er een nieuw Nederland komt zonder beroepsbestuurders en beroepspolitici die tot aan hun dood alles (proberen te) bepalen. Gewoon een land waarvoor ervaren mensen zich voor maximaal 5 jaar op landelijk niveau he-le-maal willen geven. Servant Leadership met een enorm grote hoofdletter ‘L’. Ingehuurde Top ZZP’ers met een duidelijke opdracht en een contract (THT) van 5 jaar, zonder wachtgeld. Die zich geen zorgen hoeven te maken over herbenoeming of waan van de dag. Die daarna gewoon weer ergens anders gaan werken. Bestuurder of politicus, niet meer als baan/carrière, maar als een tijdelijke uitstap vanuit je andere bezigheden. Zou dat kunnen?

Hebben jullie ook zulke dromen? Of alleen maar nachtmerries? Ben benieuwd…

%d bloggers liken dit: