Henk038

Archive for the ‘Uncategorized’ Category

Stilte. Focus. Klik. Relax!

In buiten spelen, Focus, fotoblog, natuur, Uncategorized, Versimpelen, verwonderen, wandelen, zien on juni 3, 2018 at 9:29 pm

Afgelopen tijd bewust niet geblogd op zondag. Heb heel bewust extra tijd besteed aan stil zijn. Mijn wereld kleiner gemaakt in plaats van groot. Anders focussen. Op een andere manier kijken. Anders bewegen ook. Voor een ander resultaat. Werd ik blij van. Ben ik blij mee. Verwonderen & genieten. Heerlijk.

Niet wandelen. Slenteren. Steeds 2 à 3 meter voor en opzij kijken. Vaak stilstaan. Op een andere manier de natuur beleven. Stilte om je heen en in alle rust kijken waar al die insecten toch zo ontiegelijk druk mee zijn [die doen maar 2 dingen: eten & voortplanten]. Hoe drukker de insecten doen, des te rustiger wordt je zelf. Moet ook wel als je ze wilt fotograferen met camera of telefoon. Als je niet stil bent zijn ze meteen weer weg.

Staan. Kijken. Focus. Af en toe klik: een foto. Mislukt (vaak) of gelukt (soms). Relax & weer door. Dwars door de natuur. Met lange broek aan… want op insecten als de teek ben ik niet dol. Andere insecten zie ik graag. Namen weet ik meestal niet. Dat maakt het genieten niet minder. Door anders te bewegen & anders te kijken zie je ook andere insecten. Zoals de blauwachtige wants op 1 van de foto’s hieronder.

De laatste weken een paar keer wat uurtjes op deze manier de natuur in geweest. Lekker in mijn eentje. Stilte. Focus. Klik. Relax. 1e keer genieten. Daarna natuurlijk af en toe nog even voor de 2e keer (na)genieten bij ’t bekijken van de foto’s. Dat voelt dan ook meteen alsof ik voor de 2e keer buiten ben. Doe ik in mijn hoofd weer: Stilte. Focus. Klik. Relax

Hierboven en hieronder wat foto’s van insecten van laatste 2 weken. Sommige met camera, andere met telefoon geschoten. Relaxte plaatjes om even van te genieten. Hoop dat jullie de foto’s ook mooi vinden

Advertenties

Papa moet zo nodig die bult op

In gewoon doen!, Kinderen, natuur, Uncategorized, verwonderen, wandelen on november 27, 2016 at 8:53 pm

Medio Januari is het zover. Dan gaan we beginnen met het avontuur in Afrika. Ik heb wel vaak boven op een berg  gestaan (wandelend naar boven – wandelend naar beneden). Maar dat zijn meestal bergen tussen de 2.500 – 4.000 meter hoogte. In Afrika gaan we in januari met een groep uit Regio Zwolle de Kilimanjaro op: 6.000 meter hoog. 

De dag dat we de top beklimmen is zwaar: 1.200 hoogtemeters omhoog lopen, meteen gevolgd door 2.000 hoogtemeters afdalen. Circa 14u wandelen. Het lopen op grote hoogte met maar weinig zuurstof is ook zwaar: maar 50% zuurstof. De combinatie van die twee is extra zwaar. Dus daar ben ik voor aan het trainen. Elke dag buiten wandelen. De kids snappen daar niet veel van en verwonderen zich daarover. Dat is toch saai? Daar wordt je toch moe van? Integendeel. Het wandelen buiten is heerlijk! 

We kunnen in Nederland niet op hoogte trainen. Maar voor de rest kun je veel doen om de kans te vergroten om de top te halen & zonder blessures weer beneden te komen. Werken aan je gezondheid, werken aan je conditie, veel & lang wandelen, afvallen/kilo’s kwijt raken [minder gewicht: makkelijker lopen op hoogte met weinig zuurstof + beter voor knieën bij afdalen]. Gezondheid is prima. Het trainen gaat goed en het afvallen ook. De teller staat inmiddels onder de 100kg.

De laatste weken wandelde ik elke zondagochtend 3 uur met een aantal andere deelnemers aan de Kilimanjaro tocht. Vandaag was er geen programma, dus daarom zelf maar een flinke tocht gemaakt. Circa 20 kilometer [4 uur] aan een stuk door gewandeld over de mooie hei tussen Hattem en Wezep. Ik begon met bewolking en er viel zelfs nog een heel klein spatje regen. Maar al snel kwam de zon. Eerst mondjesmaat. Later volop. Héérlijk. En ik luisterde naar de muziek van Nick Mulvey terwijl ik daar liep. Óók Héérlijk! 

Nog een kleine twee maanden voor de boeg. Dan vertrekken we naar Afrika en gaan we omhoog. Tot ver boven de boomgrens. Tot die tijd dus nog maar even flink genieten elke dag van bomen om mij heen. Want die ga ik daar echt wel missen.

Tot die tijd moeten onze kids het dus ook nog maar even volhouden met die vader van ze. Moeten ze zich maar niet teveel verwonderen over die kerel die elke dag wandelt en dan ook vrolijk lachend nog even een extra rondje loopt op zondag. Tsja: papa moet zo nodig die berg op


Wil je iets zien / horen van Nick Mulvey? Ik zag m live in Hedon. Heeft onuitwisbare indruk op mij gemaakt. Wat een zanger/muzikant. Klik even op onderstaande video voor een mooie song van Nick!

** Henk Boshove | 27 november 2016 | Een “Papa Blogt Op Zondag” blog | Elke zondagavond online **


Lekker bizzzzyyy bizzzzyyy

In Familie, Kinderen, natuur, Uncategorized on april 17, 2016 at 10:26 pm

Altijd wonderlijk. Iets uitleggen. Of zelf iets uitgelegd krijgen. Soms valt het kwartje meteen. Soms blijft het een groot vraagteken. Of het nu simpele dingen zijn of hele complexe. Of het nu thuis is of tijdens het werk. Grappig is dat hoe moeilijk het kan zijn.

Wij mensen maken dingen graag moeilijk. In de natuur gaat dat vaak soepeltjes vanzelf. Kijk bijvoorbeeld naar de bloeiende bomen en de insecten. Het is lente, dus er moet van alles gebeuren. Niet straks. Nu!

De hommels en de bijen willen nectar. Nodig voor het groeiende volk. De bomen vol bloesem willen dat bevruchting plaatsvindt. Die bloesem is nog maar ’t begin. Vruchten moeten er komen. En zaadjes. En misschien nieuwe bomen.

Allebei krijgen ze iets van de ander dat essentieel is. Elk jaar weer zorgen de bomen vol bloesem dat ze gevonden worden. Elk jaar weer zorgen de hommels en bijen dat de klus geklaard wordt.

Wat blijft het toch een prachtig systeem. Een natuurlijke win win situatie. Ze geven en ze nemen iets dat ze echt nodig hebben om te overleven.


Bevruchting in de natuur is zo in een handomdraai geregeld. Ze hebben geen dokter Corrie nodig voor sexuele voorlichting. Gelukkig is Dokter Corrie heel erg grappig. Dus dat is mooi meegenomen.

De bloemetjes en de bijtjes kijken niet naar dokter Corrie. Ze snappen het gewoon en gaan aan de slag. Lekker bizzzzyyy bizzzzyy  

 

** Henk Boshove | 17 april 2016 | Een “Papa Blogt Op Zondag” blog | Elke zondagavond online **

Dicht-Bij-Ver-Ziender

In Uncategorized on maart 13, 2016 at 10:50 pm

Afgelopen tijd (bijna 7 weken) was er steeds wel iemand ziek bij ons in huis. De griep heerste als nooit tevoren. Dat is best raar. Het heeft nogal impact op de dagelijkse gang van zaken. Privé & en zakelijk. Je blijft steeds schipperen.

Deze week was (hoop ik) het sluitstuk van deze periode. De beide jongste kids waren nog de hele week (flink) ziek. Koorts, hoofdpijn, overgeven, spierpijn, hoesten. Maar dit weekend knapten ze gelukkig op. Morgen weer fris & vrolijk? We do hope so!

Dit weekend heb ik daarop vooruit lopend extra tijd genomen voor mezelf. De komende weken blijf ik dat bewust doen. Naast ’t werk ook tijd om te ontspannen. Nadenken over de komende maanden, de periode tot de zomer.

Er staan wat interessante zakelijke ontwikkelingen op stapel. Ze zijn al in gang gezet, maar vergen nu een rustige, goed overwogen aanpak. Oog voor details en oog voor de grote lijn. Oog voor beide.

Dit weekend alvast maar eens even geoefend in de natuur. Vitamine D gehaald en daarbij gekeken naar kleine ogen en grote lijnen. Gelet op de totaalplaatjes en de minuscule lijntjes. Gelet op beide. Mooi.

Uiteraard ook foto’s gemaakt van (verstopte) ogen en lijnen. Het was tenslotte prachtig buiten. Je merkt dan meteen dat je op één van beide moet focussen. Hoofdlijnen en details tegelijk? Dat wordt wazig!
Niet te lang naar staren… Daar ga je raar van kijken. Vooral als je veraf & dichtbij combineert. Dan mis je scherpte. Afwisselen en gewoon simpel houden. Niet makkelijk. Wel noodzakelijk.

Anders zijn de problemen niet te overzien. Dan word je in plaats van een gewaardeerde ziener een nutteloze Dicht-Bij-Ver-Ziender

** Henk Boshove | 13 maart 2016 | Een “Papa Blogt Op Zondag” blog | Elke zondagavond online **

Het zoetzure aroma van volle sporttassen

In Uncategorized on maart 17, 2013 at 10:46 am

Onze drie kids mogen graag sporten. Zijn we blij mee. Gezond en actief. Elke week gaan er minimaal 15 sporttassen het huis uit. Gedurende de week komen ze meestal ook weer terug (soms is er één blijven liggen). Schoon eruit, vol vieze spullen weer terug!

In vergelijking met “vroeger” moeten we echter niet klagen. Doordat er zoveel kunstgrasvelden zijn komen er emmers minder modder het huis in. Daarnaast staan wasmaschine en droger paraat om de grote hoeveelheden sportkleren te verwerken.

image

Toch staan er bij onze achterdeur altijd wel sporttassen. Met zo’n lekker zoetzuur sporttassen aroma… Hmmmmmmm! Ze worden namelijk bij binnenkomst meestal niet meteen uitgepakt. De kids vallen eerst aan op koelkast, broodtrommel, ranja, fruitschaal. De tas verdwijnt dan even uit hun gezichtsveld. Maar helaas niet uit onze geurcirkel.

image

Het heeft echter ook wel wat, die tassen bij de achterdeur. Als teken dat er flink zweet gevloeid is. Dat de spieren weer flink overuren gedraaid hebben. Dat ze even wat minder energie hebben. Even rust in huis. Heerlijk!

Daarna weer samen flink wassen en opruimen. Zien dat we ’t weer even kwijtraken… die zoetzure geur van volle sporttassen!

Kort over netwerken (1): Niet omlopen. Geen tijdrekken!

In gewoon doen!, Linkedin, Netwerken, social media, Uncategorized, verwonderen on juni 11, 2012 at 9:11 am

De komende tijd af en toe een KORT blogje over Netwerken.

Vandaag de eerste: Niet omlopen. Geen tijdrekken!

Wil je een doel realiseren met netwerken dan moet je het niet aanpakken alsof het een sociale tijdsbesteding is of bezigheidstherapie.

Je ziet vaak dat mensen afwachtend en/of heel voorzichtig zijn bij netwerken. Via via iets regelen of via een ander de persoon proberen te benaderen die je wilt spreken. Kan lang duren en zeer vermoeiend zijn. Verwonder ik mij regelmatig over.

Probeer eens een simpele aanpak denk ik dan. Niet zo moeilijk doen. Waarom niet gewoon de kortste route. Niet omlopen. Geen tijdrekken. Niet afwachten. Gewoon doen!

image

Voorbeeld? Wil je iemand spreken tijdens een netwerkbijeenkomst? Laat dat dan niet aan het toeval over. Maak gewoon vooraf de afspraak om elkaar daar te ontmoeten. En ja… dat kan ook prima met mensen die je (nog) niet kent maar erg graag wilt ontmoeten. Social media biedt 1000 kansen om alvast digitaal kennis te maken.

Doelloos, afwachtend op de zoveelste bijeenkomst (met borrel na) rondhangen met bekenden in de hoop iemand te ontmoeten kan altijd nog. Daar zijn heel veel mensen erg goed in. Om maar niet echt te hoeven werken of just for fun is dat ook prima. Het heeft alleen weinig te maken met effectief via je netwerk doelen bereiken.

Niet omlopen. Geen tijdrekken!

Even energie tanken

In Fris in je hoofd, Muziek, Uncategorized, Zwolle on mei 12, 2012 at 12:11 pm

Als je energie op is. Als je bij moet tanken. Als je wilt zien en ervaren hoe lekker te keer gaan en fun hebben eruit ziet.

image

Dan ga je toch gewoon even naar een optreden van De Staat! Kun je daarna de hele wereld weer aan. Fris hoofd, big smile, weer energie!

image

Thx boys van De Staat voor jullie lekkere optreden in Hedon op 10 mei. Volgend jaar weer?

Hier “Ah I see”, de laatste toegift afgelopen donderdag (thx Bas Bartelink voor de opname). Live opname geeft een beetje weer waar De Staat voor staat. In ’t echt, in de zaal een nog veel intensere ervaring.

DUS… ga ze live bezoeken: ENJOY!

Ow.. En het voorprogramma “Birth of joy” smaakte ook naar meer. Gitaar/zang, drums, orgeltje. Heerlijk jankend (heel) oud Philips orgeltje. Wil ik nog wel een keer wat langer naar luisteren en kijken. Hoop dat orgeltje tot die tijd heel blijft… Ging flink tekeer!

image

Meer van DIT en minder van DAT. Maar nu is het genoeg! Actie!

In Uncategorized on april 10, 2012 at 11:08 am

Vandaag regent het steeds. Ik heb mijn wandel poging al een paar keer uitgesteld vandaag.

Vanochtend was het…

Meer van DAT:

image

Dan van DIT:

image

Maar nu is het genoeg. Ik ga nu gewoon naar buiten. Geen zin om mij door het weer of door mezelf tegen te laten houden! Weer of geen weer. Gewoon doen wat je in je hoofd als voornemen hebt. Altijd fijn.

Als je wacht tot alle voorwaarden perfect zijn komt er nooit iets van terecht. Er is altijd wel een excuus om iets niet te doen. Kijk liever waarom je het wel zou moeten doen.

Dus. Naar buiten! En nu we toch bezig zijn… Ik ga lekker zonder paraplu. Als ik fris fluitend buiten loop blijft het vast droog. Toch? En als het toch gaat regenen dan gaat het maar regenen. So be it. Nat wandelen is ook wandelen. Kom op, actie!

En ALS het gaat regenen… Dan fluit en zing ik gewoon DIT. Doen jullie mee?

Klein en oorverdovend

In Uncategorized on juli 31, 2011 at 9:32 pm

Zomeravonden. Heerlijk. Heerlijk lang buiten zitten. Vandaag zag onze jongste zoon op een grote steen midden op een pad een dier. Geen groot dier. Klein zelfs.

Op zijn knieën ging hij er bij zitten om het dier aandachtig te bekijken. Roofvogels zijn leuk, maar altijd zo ver weg. Dit dier was vlakbij en bleef ook nog eens zitten. Dubbel bingo! Een klein dier met abnormaal grote achterpoten. Juist. Een krekel.

Krekel

Na uitvoerige studie van het diertje en wat uitleg van mij vond zowel zoon als de krekel het wel genoeg. De krekel ging het gras in. Wij zochten een plekje in de schaduw en wat te drinken. Op het terrasje werd datgene wat hij had gezien en gehoord luid en uitbundig aan de anderen verteld. Klein? Ja. Oorverdovend? JaZeker!

Mooi die nieuwsgierigheid en de trots van iets weten en er over kunnen vertellen 😉 ik moet er nu aan denken terwijl hij al lang ligt te slapen. Die kleine krekel heeft zijn hele familie en al zijn vrienden en bekenden opgetrommeld. Samen geven ze een oorverdovend concert in het donker. Mooi op zo’n zwoele zomeravond. Kan geen orkest tegenop. Klein? Ja. Oorverdovend? JaZeker!

..even Jack Reacher er op loslaten

In Uncategorized on juni 20, 2011 at 9:02 pm

Meestal heb ik überhaupt geen tijd om me er over druk te maken. Al die clubjes mensen die druk zijn met praten over iets goeds doen voor de maatschappij (in plaats van iets te doen). Of die in clubjes zitten die er zogenaamd voor zijn iets goeds te doen voor de maatschappij (maar die ook meestal alleen erover praten of zelfs dat al achterwege laten).

Maar soms komen de prikkels even door de zenuwlaag heen en borrelt de irritatie omhoog. Iets mee doen? Negeren? Het eerste voegt vaak weinig toe. Het laatste is niet altijd gemakkelijk.

Dus maar even een kort blogje. Dan zakt het wel weg. Daarna concreet nadenken over een volgend projectje om concreet iets te doen voor een ander en er als het kan ook nog samen fun aan te beleven. De irritatie omzetten in positieve energie. Gaat vast lukken. Straks. Nu nog ff niet. Eerst even in gedachten… Even Jack Reacher er op loslaten 🙂

Reacher

%d bloggers liken dit: