Henk038

Archive for the ‘Versimpelen’ Category

Stilte. Focus. Klik. Relax!

In buiten spelen, Focus, fotoblog, natuur, Uncategorized, Versimpelen, verwonderen, wandelen, zien on juni 3, 2018 at 9:29 pm

Afgelopen tijd bewust niet geblogd op zondag. Heb heel bewust extra tijd besteed aan stil zijn. Mijn wereld kleiner gemaakt in plaats van groot. Anders focussen. Op een andere manier kijken. Anders bewegen ook. Voor een ander resultaat. Werd ik blij van. Ben ik blij mee. Verwonderen & genieten. Heerlijk.

Niet wandelen. Slenteren. Steeds 2 à 3 meter voor en opzij kijken. Vaak stilstaan. Op een andere manier de natuur beleven. Stilte om je heen en in alle rust kijken waar al die insecten toch zo ontiegelijk druk mee zijn [die doen maar 2 dingen: eten & voortplanten]. Hoe drukker de insecten doen, des te rustiger wordt je zelf. Moet ook wel als je ze wilt fotograferen met camera of telefoon. Als je niet stil bent zijn ze meteen weer weg.

Staan. Kijken. Focus. Af en toe klik: een foto. Mislukt (vaak) of gelukt (soms). Relax & weer door. Dwars door de natuur. Met lange broek aan… want op insecten als de teek ben ik niet dol. Andere insecten zie ik graag. Namen weet ik meestal niet. Dat maakt het genieten niet minder. Door anders te bewegen & anders te kijken zie je ook andere insecten. Zoals de blauwachtige wants op 1 van de foto’s hieronder.

De laatste weken een paar keer wat uurtjes op deze manier de natuur in geweest. Lekker in mijn eentje. Stilte. Focus. Klik. Relax. 1e keer genieten. Daarna natuurlijk af en toe nog even voor de 2e keer (na)genieten bij ’t bekijken van de foto’s. Dat voelt dan ook meteen alsof ik voor de 2e keer buiten ben. Doe ik in mijn hoofd weer: Stilte. Focus. Klik. Relax

Hierboven en hieronder wat foto’s van insecten van laatste 2 weken. Sommige met camera, andere met telefoon geschoten. Relaxte plaatjes om even van te genieten. Hoop dat jullie de foto’s ook mooi vinden

Advertenties

Dansend op het water

In Familie, Frankrijk, Geluk, Kinderen, Memories, natuur, Vakantie, Versimpelen on april 23, 2017 at 10:11 pm

Soms voelt het wel eens wat zwaar in je hoofd. Van die losse gedachten, wat puzzeltjes zonder directe oplossing, open eindjes die ronddansen in je hoofd. De hersenen maken dan overuren en zijn flink aan het werk: nadenken – nadenken – nadenken – nadenken. Soms fijn, soms vermoeiend.

Vanmiddag zat ik in de zon aan de Middellandse zee. We zijn even een paar dagen op pad. Onze jongste wilde zwemmen en snorkelen in het best wel koude water. Ik kwam niet verder dan mijn enkels. Hij ging er helemaal in. Zonder al te veel nadenken. Erin en floep.. Koppie onder. Kids zijn bikkels! 

Terwijl ik op de rotsen zat keek ik glimlachend naar de golven. Naar de blauwe lucht en de zon. Ik zat meer dan een half uur te kijken naar het flonkeren van de zon op het zacht golvende water. Prachtig gezicht. Heerlijk relaxt. Opeens dacht ik echter: “Hey.. ik heb al een half uur niks gedacht!”. Ik moest lachen.

Heerlijk is dat. Even een paar dagen in een andere omgeving met zon op je hoofd en opeens vallen de radertjes helemaal stil. Gewoon “zijn” in plaats van “denken” en daar heel erg van genieten. Als extraatje stilletjes de beelden en wat je samen doet als gezin opslaan als mooie herinneringen voor later. Stilletjes genieten met een stil hoofd. 

Er gebeurt van alles om mij heen en in de wereld. Maar in mijn hoofd staat alles even stil. Uitgezet door zonnestralen die zich uitbundig uitleven, dansend op het water 


** Henk Boshove | 23 april 2017 | Een “Papa Blogt Op Zondag” blog | Elke zondagavond online ** 

Niks Niks Niks heb ik ermee. Niks! 

In gewoon doen!, Versimpelen on januari 1, 2017 at 9:06 pm

Met sommige dingen heb ik veel. Met sommige dingen heb ik iets. Maar er zijn ook best wel véél dingen waar ik he-le-maal NIKS mee heb! Een daarvan is iets dat vandaag actueel is. 

Goede voornemens. Op 1 januari. Of op een andere datum in de toekomst. Mensen die hun blik vestigen op een datum om daarna iets wel of iets niet (meer) te gaan doen. Ik heb daar helemaal niks mee. Ik kijk er anders tegenaan. Als je iets in je hoofd hebt dan maak je een simpel plan en je gaat aan de slag. Niks mooie voornemens. Gewoon Doen. Wil je iets doen of laten waar géén plan voor nodig is? Dan begin je er toch meteen mee? Niks wachten tot een specifieke datum. Niks veel over praten. Gewoon meteen doen. En volhouden.

Wil je minder drinken? Direct minder inschenken en achterover slaan. Stoppen met roken? Gewoon je laatste pakje meteen weggeven of weggooien (niet nog even doortrekken). Meer bewegen? Hup! Van de bank af dan! Vaker ’s avonds thuis zijn? Trek je agenda en strepen maar. Minder geld uitgeven aan kleren? Shopverbod invoeren. Meer doen voor goede doelen? Zoek er meteen één uit. Vrijwilliger worden? 100.000 mogelijkheden. Je kunt direct aan de bak. Gezonder eten? Stop vanaf seconde 1 andere producten in je tas en in je buik!

Kortom.. ik sta helemaal achter mensen die veranderingen doorvoeren. Ik steun ze en indien gewenst help ik ook. Ik kan echter niet tegen gepraat over “goede voornemens” en dat het dan opeens op 1 januari moet. Onzin. Als papa hou ik dit mijn kids ook voor. Als je iets wilt dan kun je er toch ’t beste meteen mee beginnen. Wat let je?!

Ik hou van “goede acties”. Ik hou van “gewoon doen”. Ik zie het graag vlammen & spetteren net als het mooie siervuurwerk op Oudejaarsdag waar ik gisteren van genoot. Goede voornemens? Niks Niks Niks heb ik er mee. Niks!


** Henk Boshove | 1 januari 2017 | Een “Papa Blogt Op Zondag” blog | Elke zondagavond online **

Weinig grotigheidjes 

In Familie, Geluk, Kinderen, natuur, Versimpelen on juli 24, 2016 at 9:00 pm

Voor je het weet zoek je, kijk je, wil je alleen nog maar grote uitdagingen, belangrijke ontwikkelingen, groot geluk. In je eigen leven, in het leven van mensen om je heen, in het (wereld) nieuws. Daar kun je druk mee zijn. Heel druk. 

Ik ben daar maar mee gestopt. Ik zoek (en vind) het tegenwoordig in kleine momenten, in kleine gebaren. In de wiebelende tenen van onze jongste, iedere keer als hij vanaf een steen het water in duikt. In een kort onverwacht telefoontje van onze oudste dat begint met een korte vraag, maar dat een fijn gesprek oplevert. In een klein intens blauw bloempje dat onze middelste opeens op de foto zet, om aan ons te laten zien. 

Je kunt in je schulp kruipen of je gek laten maken door de grote gebeurtenissen om je heen. Je kunt je laten verleiden tot grootheidszin. Altijd maar energie steken in groter-hoger-sneller. Niet genieten van de reis, maar blindstaren op het doel. Ontevreden zijn als dat niet (snel) lukt. Tsja.

Vandaar dat dit blogje niet gaat over sublieme historische vergezichten, extreme uitzichten of belangrijke ontmoetingen. Nee. Gewoon een paar foto’s van bloemen. Ook mooi om van te genieten. Tenminste, als je jezelf het gunt om er oog voor te hebben. 

Versimpelen in plaats van complex maken. Stilstaan bij wat er gewoon is (vaak vlak voor je neus). Veel en vaak tijd nemen voor en het zien & ervaren van klein geluk. Genieten van veel mooie kleinigheidjes. Weinig grotigheidjes

** Henk Boshove | 24 juli 2016 | Een “Papa Blogt Op Zondag” blog | Elke zondagavond online **

Uitzicht en Inzicht

In fotoblog, Kinderen, natuur, Versimpelen on januari 17, 2016 at 10:55 pm

Soms zie je iets niet omdat je een andere kant op kijkt. Soms kijk je wel de goede kant op, maar zie je het nog steeds niet. Het totaalplaatje is te complex. Daar heeft onze middelste nu even last van.

Hij is bezig om Duits te leren. Dat loopt niet lekker. Er moeten Duitse woorden in zijn hoofd. Dat is al een uitdaging. Daarnaast moet hij ook nog best veel zinnen foutloos kunnen vertalen. En in het Duits antwoord geven op vragen. Daar ziet hij de fun niet van in.

Het is moeilijk om te overzien. Die zinnen zitten momenteel vol problemen voor hem. Als ouders probeer je te helpen. Dat is echter niet altijd eenvoudig. Ik liep er vanochtend over na te denken. Ik was aan het wandelen en wat foto’s aan het maken (die zie je hier).

Bij het foto’s maken kijk ik soms door m’n oogharen naar het totaalplaatje. Dan wordt ik niet afgeleid door details. Soms kijk ik echter juist naar allerlei details en perspectieven. Dan kijk je eerst naar kleine onderdelen. Later maak je daar weer een totaalplaatje van.

Toen ik daar over nadacht besefte ik dat ik dat eigenlijk bij mijn advieswerk voor opdrachtgevers ook doe. Meestal zelfs allebei afwisselend. Versimpelen en focus. Dat zou wellicht ook bij het Duits van onze zoon kunnen.

Dus zo zijn we nu bezig. Niet die complete zinnen erin stampen. Kijken naar de losse werkwoorden en de zelfstandige naamwoorden. Daarna er weer zinnen van maken en tenslotte die lastige naamvallen er weer in. Af en toe kijken we hoever hij in totaal is gevorderd. Het blijft taai dat Duits.

Mooi dat een lekker rondje buiten lopen weer een beetje hielp. Om net even op een andere manier support te geven bij het leerwerk.

Frisse lucht en plaatjes schieten. Het Totaalplaatje en de details. Versimpelen en focus. Van kijken naar een mooi uitzicht tot opeens een klein nieuw inzicht. Mooi.

Uitzicht en Inzicht

** Henk Boshove | 17 januari 2016 | Een “Papa Blogt Op Zondag” blog | Elke zondagavond online **

Na de lootjes fijne laatste loodjes!

In Familie, Fris in je hoofd, gewoon doen!, ideeën - innovatie, Kinderen, Versimpelen on december 6, 2015 at 10:56 pm

Het is al weer december. Na het lootjes trekken voor Sinterklaas en pakjesavond en het uitpakken van de cadeautjes begint voor veel mensen de lange eindsprint naar Kerst en Oud en Nieuw. Onze kids moeten nog twee weken knallen op school. Bij het sporten komen de kampioenschappen in beeld. Diverse sociale ‘verplichtingen’ in de agenda. De kids hebben last van gezonde en ongezonde spanning. Het zijn net grote mensen. Als we niet oppassen dan denken ze dat dit zo hoort. Dat lijkt mij niet de bedoeling.

Want de periode in december zorgt voor veel stress. Zowel sociaal als op het werk krijgen veel mensen extra haast. Er moet nog van alles voor die laatste werkdag in december (soms is dat is soms al de laatste vrijdag voor Kerst). Er moet nog van alles voor Kerst en Oud & Nieuw. De agenda’s van de meeste mensen zitten boordevol. Iedereen klaagt er elk jaar over. Toch vreemd. Want voor dit soort problemen zijn altijd wel oplossingen. Je moet ze alleen willen zien en ze durven toe te passen.

In mijn ervaring zit vrijwel altijd 50% van de oplossing bij jezelf en 50% zit bij jouw omgeving. Je kunt meestal niet alles in één keer veranderen. Gedrag, gewoontes en perceptie zijn vaak nogal stug. Je zult ook op onderdelen de consequenties moeten accepteren. Maar daar waar het jouw eigen 50% betreft kun je vaak al veel doen en bereiken door simpelweg de eigen lat anders te leggen. Bewust daarover nadenken.

 Waarom bij allerlei plichtplegingen op het werk aanwezig zijn? Waarom zoveel tijd steken in 3 kerstdiners en de voorbereidingen daarvan? Waarom al die ‘verplichte’ privé bezoeken? Waarom zoveel moeite doen voor die laatste week op school van de kids? Waarom perse al die deadlines in december leggen of ze accepteren? Waarom nog vergaderen? Waarom zo veel perfect willen doen terwijl er eigenlijk gewoon geen tijd is voor 100% kwaliteit?  Waarom geen rigoureuze keuzes in plaats van alles half/half of nog minder? Waarom zo vaak een “copy paste” van voorgaande jaren in plaats van een compleet nieuwe insteek en aanpak?

Voor zover ik dat kan overzien komt dat lang niet altijd omdat we het lef niet hebben om die stress te elimineren. In mijn ogen komt het vaak omdat we er niet op tijd en niet goed genoeg over nadenken. We maken niet op het juiste moment de juiste keuzes en stappen. Het gevolg? We lopen vaak achter de feiten aan. We kiezen vaak voor korte termijn (nood)oplossingen. Helpt dat? Tsja… Ik heb helaas niet vaak meegemaakt dat korte termijn oplossingen zorgen voor het oplossen van lange termijn problemen.

Ik zal niet zeggen dat ik voor alle werkgerelateerde problemen de oplossing heb gevonden. Verre van dat zelfs. Maar in december maak ik mijzelf en mijn omgeving niet meer gek. Ik laat mij ook niet meer gek maken door anderen. We zitten in een ingewikkelde gezamenlijke perceptie die we zelf in stand houden. Versimpelen, kiezen en doen is wat helpt. Sta op en stop die tredmolen. Of blijf er in zitten en stop met zeuren. Blijven stressen en klagen niet. Op tijd iets doen wel.

Ik ga proberen ook dit jaar weer zonder stress relaxed het einde van het jaar te halen. Met de kids, mijn partner, mijn zakelijke relaties & opdrachten, mijn vrijwilligerswerk in het mooie Zwolle, met jullie (online en offline) en met mijzelf. Met een fris hoofd van december naar januari.

Ik wens jullie na de lootjes fijne laatste loodjes!

** Henk Boshove | 6 december 2015 | Een “Papa Blogt Op Zondag” blog | Elke zondagavond online **

%d bloggers liken dit: