Henk038

Posts Tagged ‘bergen’

Aangeharkte natuurtje 

In Italie, Kinderen, natuur, Vakantie, wandelen on augustus 7, 2016 at 9:48 pm

De overgang is wat heftig. Zo zit je nog tussen de grote kloven en enorme bergen in Italië. Een landschap gevormd in de ijstijd. De imposante gletsjers herinneren daar nog sterk aan. Geweldig om te zien en geweldig om er wekenlang te wandelen tussen de 2.000 en 3.000 meter hoogte.

Even een flinke dag rijden en dan zit je weer in ons eigen platte kikkerlandje. Totaal ander landschap. Netjes, gestructureerd en gecultiveerd. Ik liep vandaag m’n oude vertrouwde rondje van 7,5km door het eeuwenoude park Het Engelse Werk in Zwolle en het Spoolderbos ernaast. Er was net gemaaid. Alles was strak, overzichtelijk en kaal.

Ik moest even een paar keer slikken. Ik vind het daar altijd heel erg mooi. Alleen.. dat zag ik vandaag eerst niet. Het is net zoals de overgang van vakantiehuisje naar je eigen huis. Op vakantie is het lekker ongeordend. Hier een stapel, daar een stapel. Je hoeft niks en je leeft grotendeels buiten. Thuis moet alles weer op de juiste plek. Terug in het gareel. Opruimen. De kids vinden dat lastig. Die hebben na de vakantie altijd even moeite met die overgang. Ik had vandaag datzelfde tijdens het wandelen.

Gelukkig vond ik een stukje wildere natuur in het park om van te genieten. Daar moest ik om mezelf lachen. Een eeuwenoud vrij ongerept Italiaans bergdal in een nationaal natuurpark? Dat is totaal iets anders dan een eeuwenoud aangelegd park aan de rand van de stad Zwolle. Maar ze zijn allebei mooi. Gewoon genieten van twee totaal verschillende schoonheden, Henk! Niet gaan vergelijken. 

Dat was het. Toen ik die knop had omgezet genoot ik vervolgens met volle teugen. Van m’n oude vertrouwde aangeharkte natuurtje



** Henk Boshove | 7 augustus 2016 | Een “Papa Blogt Op Zondag” blog | Elke zondagavond online ** 

Advertenties

Naast Facebook ook Flowerbook of Butterflybook?

In fotoblog, natuur, social media, verwonderen on juli 18, 2014 at 7:06 pm

Facebook is natuurlijk heel bekend. Mensen opzoeken op facebook gaat ook best wel snel. Maar al die “faces” om naar te kijken gaat wel snel vervelen. En al die nare berichten en vooral de vele nare reacties (en dan weer de reacties daarop) zijn niet altijd fijn op de verschillende Social Media.

image

Bloemen in de Italiaanse bergen

Naast facebook dus dan ook maar andere ‘books’? Books waar je snel iets op kunt zoeken. Het liefst op basis van plaatjes. Een hoekje op social media waar geen gezeik en narigheid is. Alleen mooie dingen waar je vrolijk van wordt. Flowerbook voor mooie bloemen waar je de naam niet van weet. Foto uploaden en meteen de juiste reactie krijgen: zo heet de bloem en hier zijn mensen die deze bloem ook prachtig vinden en ‘m ook zelf hebben gefotografeerd. Butterflybook voor mooie vlinders. Even het patroontje van de vleugels uploaden en bingo! De juiste vlinder fladdert over je scherm met naam en al en je krijgt de meest fantastische opnames te zien. WOW!

image

Vlinders in Italiaanse bergen

En om het helemaal af te maken natuurlijk ook Mountainbook. Een simpele ‘panoramascan’ voor het herkennen van indrukwekkende silhouetten van mooie bergtoppen. Want altijd vraag je je af… welke berg is dat nou daar voor ons? Ook ideaal om thuis nog weer even na te genieten.

image

Italiaanse bergen

Gelukkig zijn er ook zaken die je meteen zelf herkent. Zoals Edelweiss. Een bloempje dat al heel lang beschermd is, maar waarvan wij er onlangs tijdens een wandeling gelukkig tientallen zagen. Hoog in de bergen, prachtig om te zien. Niet om te plukken, wel om te schieten. Met een fototoestel uiteraard. Anders niet!

image

Edelweiss in de Italiaanse bergen

Mooi om je te kunnen en mogen verwonderen over die kleine dingen die het leven zo bijzonder maken. Voor mij dan. En natuurlijk is het extra leuk om de namen te kennen. Maar ook zonder dat kun je er heerlijk van genieten. Laat Flowerbook dus maar zitten. Dat afzonderlijke, positieve hoekje op social media hoeft ook niet. Dat vervangen we wel door goed gezelschap. Offline. We drukken gewoon regelmatig lekker bij social media op de UITknop!

Bloemetjes en Bijtjes bij het IJs

In fotoblog, Italie, natuur, Vakantie, wandelen on juli 16, 2014 at 7:16 pm

Vandaag was ik in m’n eentje al om 7.15u op pad voor een ochtendwandeling. De lucht was ZO strakblauw, daar moet je van profiteren als je in het Aosta dal bent. Ik heb een mooie wandeling bovenlangs gemaakt, door de wijnvelden. Met uitzicht aan de ene kant op de bergen achter Aosta

imageen aan de andere kant zicht op de grote gletsjers van de Ruitor. Als die er niet was zou je de Mont Blanc kunnen zien.

imageNa het ontbijt met z’n allen op pad. Een wandeling met uitzicht op de bergen rond de Grand St. Bernard. Ook een plaatje!

imageOp de berghellingen van het dal waar wij liepen waren onnoemelijk veel bloemetjes, bijtjes en andere insecren vreselijk druk bezig. Mooi om naar te kijken. Één vlinder kwam zelfs op mijn hand zitten. Best lastig nog om dan snel zelf een foto te maken.

imageDaarnaast waren er ook veel rijpe bosaardbeien. Lekker om van te smullen.

imageAan het eind van de middag (de rest lag in het zwembad, ’t was met circa 32 graden warm in het dal) heb ik nog even uitgezocht waar toch het startpunt ligt om relaxed naar Rifugio Monte Fallere te lopen. Dat hebben we al twee keer geprobeerd. Steeds een (te) lange wandeling. Vanmiddag na wat zoekwerk ontdekt hoe we er relaxed kunnen komen. Wandeling van twee uur omhoog en anderhalf uur terug.

imageDe wandeling morgen gaat over het “panorama balkon” van de Aosta vallei. Uitzicht op alle bergen en de diepe dalen van Nationaal Park Gran Paradiso! Als verrassing voor de kids alvast een ontbijt gereserveerd morgenvroeg in een berghotel op meer dan 1700 mtr hoogte. Dus morgen vroeg opstaan. Zo de auto in en drie kwartier later ontbijten boven in de bergen. Dan lopen we na ontbijt naar de Rifugio Monte Fallere (op bijna 2400 mtr.). Mooie tweede wandeling als warming up voor de echte zware dagtochten die nog gaan komen.

imageMaar eerst nog even nagenieten van vandaag. Als toetje kregen we nog even mooi avondrood te zien boven de bergtoppen. Thanks!

imageMooie dag. Hoge pieken met sneeuw en ijs. Diepe dalen met bloemetjes en bijtjes. Mooie combi. Nu lekker slapen en morgen weer vroeg op pad.

Als kleine dwergjes tussen grote reuzen

In Fris in je hoofd, Italie, Kinderen, natuur, Vakantie on juli 13, 2014 at 6:34 pm

Er zijn plekken waar je ook buiten je eigen huis “thuis” bent. Een plek die gewoon goed voelt. Niks te veel. Niks te weinig. Best wat aan te verbeteren, maar waarom zou je. Een plek die niks hoeft te bewijzen maar die er gewoon is. En zoals ie is, is ie gewoon goed. Net een goede vriend. Ook al spreek & zie je die een jaar niet… Het is meteen weer goed.

Wij hebben dat met het Aosta dal in Italië. Een zonovergoten dal. Met links, rechts, voor en achter bergen. Geen kleintjes. Grote bergen. In het dal is het ’s zomers meestal tussen de 25 – 30 graden vanwege de beschermde ligging. Ga je de bergen in dan koelt het in de geleidelijk oplopende zijdalen heerlijk af. Ga je echt heel hoog de bergen in dan moeten de mutsen en handschoenen weer mee. Zelf per dag je klimaat regelen. Easy Does it.

20140713-203108-73868644.jpg

De natuur is er geweldig. De dalen, watervallen, kastelen en de bergen nodigen je altijd uit om te komen. Ieder is welkom in eigen tempo en tot op de eigen hoogte. Met af en toe een berghut voor beschutting, wat eten & drinken of een slaapplek. De natuur wordt hier al tientallen jaren beschermd. Nationaal park. Niks geen nieuwbouw of kabelbanen. Natuur!

De Italiaanse sferen, het Italiaans eten en goede lokale Italiaanse wijn helpen ook mee om het hier prettig te hebben. En natuurlijk de mooie oude Romeinse stad Aosta als middelpunt van het dal.

20140713-203202-73922494.jpg

We geven het “thuis” gevoel bij deze plek hopelijk ook mee aan onze kinderen. Hopen dat zij deze plek ook als “thuis ver van huis” gaan beschouwen. Dat lukt inmiddels aardig. Hopen dat ze er mooie herinneringen aan over houden.

Goed om jezelf even niet te zien als het middelpunt waar alles om draait. Als je om je heen kijkt zie je bergen die er 2014 jaar geleden al waren en er over 2014 jaar nog staan. Heerlijk gevoel: als kleine dwergjes tussen grote reuzen!

Boze blog! – Bergwandelen – natuur verpest door wintersport commercie!

In Italie, natuur, Vakantie, verwonderen on augustus 15, 2011 at 6:19 pm

Vandaag een klein stukje wandelen. Mooie uitzichten in het vooruitzicht. Witte besneeuwde bergtoppen, mooie woeste natuur. Klopt ook. Althans het eerste deel van de wandeling.

Opeens kom je een bocht om en bevindt je je in een soort maanlandschap. Grote sintelwegen kronkelen de bergen op. Op tal van plaatsen zijn grote metalen palen neergezet. Ertussen grote netten. Her en der nieuwe kabelbanen. Halverwege staan wat shovels, een paar vrachtauto’s. Het landschap bestaat uit kapot gemaakte rotsblokken en aan de kant geschoven rotsblokken. Zodat er weer een extra skihelling van 4 meter breed van boven naar beneden bij kan.

Het oorspronkelijke wandelpad kruist diverse keren de ski afdalingen. In plaats van gras en rotsen gruis en stof. In plaats van een smal pad door de bergen een pad van vier meter breed. Mismoedig sjokken wat wandelaars met rugzakken op er over heen. Het lijkt wel alsof de grauwe sluier van het stof ook in de hoofden van de wandelaars komt..

Wat kunnen mensen met dollartekens in hun ogen de natuur ongelooflijk verpesten. Na al die jaren kan ik mij daar nog steeds over blijven verwonderen! Het uitzicht blijft mooi. Het is zelfs te fotograferen als je een positie vindt waarbij de elektriciteitskabels en de kabels van de skiliften net buiten beeld blijven. Ondanks de schitterende omgeving wordt je verdrietig van binnen. Wat hebben ze er een zooitje van gemaakt.

De skiliefhebbers zien er ’s winters natuurlijk niets van. Een paar skiliften in een prachtig wit sneeuwlandschap, met hoge bergen als omlijsting. Ze zouden eens buiten het sneeuwseizoen in de meest lelijke skigebieden gedwongen een paar weken moeten kamperen, midden op hun piste. Kijken of het dan nog leuk is om te skiën daar in de winter…

We zijn maar gestopt met wandelen. Snel wat gegeten en gedronken. Ons afval hebben we uiteraard zoals altijd weer mee teruggenomen in onze rugzak. Maar deze keer hadden we het ook wel kunnen laten liggen. Het had daar op de vuilnisbelt die skigebied heet niet misstaan.

Hier een mooie foto van de omgeving, de ski puinhopen buiten beeld:

Ski

%d bloggers liken dit: