Henk038

Posts Tagged ‘buitenland’

Love at first sight, met cappuccino als toetje!

In Eten & drinken, Thailand, Vakantie, verwonderen on januari 14, 2014 at 9:15 am

In de Nederlandse horeca krijg je niet vaak een goede cappuccino. In diverse andere Europese landen is het nog erger. Bijzonder is dat. In Italië kan iedereen het. Maar ben je 5 kilometer over de grens in Frankrijk of Oostenrijk dan lukt het ze al niet meer. Ik blogde daar al eens over Stap over de grens. Wereld van verschil. Als het binnen Europa al moeilijk is om een fatsoenlijke cappuccino te maken… hoe zit het dan buiten Europa?

Ik was twee jaar geleden in Azië, in China. Daar was toen nauwelijks goede cappuccino te vinden. Alleen in de grote steden zat een Starbucks, maar dat is “not my cup of tea”. Toen we in december naar Thailand gingen hadden we dan ook weinig hoop op goede cappuccino. Maar goed, daar gingen we ook niet voor.

Na een reis van circa 18 uur kwamen we aan in ons hotel in Chiangmai, in Noord Thailand. Weinig slaap gehad in het vliegtuig. Na een uurtje uitrusten gingen we de stad rondom ons hotel (buiten het centrum) verkennen. Hoop drukte, straatventers, veel verkeer, kleine winkeltjes, kleine Thaise restaurantjes. Beetje moe. Een shot cafeïne zou helpen.

image

We vonden verrassend genoeg een espressobar verderop in de straat. In een niet echt westers deel van de stad. Ze hadden er best goede cappuccino (foto hierboven). Tsjonge, dat smaakte goed. Een uurtje later zaten we aan onze eerste Thaise lunch, met een glaasje Lassi om de pepers te neutraliseren. Smaakte ook heerlijk.

Het bleek dat onze eerste cappuccino geen uitzondering was. Op best veel plekken in Chiangmai kun je goede cappuccino vinden. Ook in Bangkok (behalve dan in Chinatown) hoef je niet lang te zoeken naar iemand met een espresso apparaat die melk kan schuimen en goede cappuccino kan serveren.

image

Capouccino bij "coffee in love" in Pai

Dat in de Thaise steden goede cappuccino te vinden is vonden we al mooi. Maar het werd nog mooier. We gingen vanuit Chiangmai een paar dagen naar Pai. Dat is een klein plaatsje op het platteland, nog verder in het noorden. Het is minder dan 150 kilometer vanaf Chiangmai, maar daar doe je met een busje meer dan drie uur over. Veel bergjes onderweg en heel veel bochten.

Ook in Pai is cappuccino te vinden. Sterker nog… één van de toeristische plekken daar heet “Coffee in Love”. Een plek met koffie en een prachtig uitzicht. Trekt veel toeristen. Maar het werd nog mooier. Zelfs, ja zelfs… Onderweg was er cappuccino!

image

"Coffee in love", Pai, Thailand. Cappuccino met prachtig uitzicht!

Van Chiangmai naar Pai stopte het busje ongeveer halverwege. In the middle of nowhere. Midden in het bos op een vlak stukje weg in de bergen. Alleen een simpel houten hutje. Een bak ijs met vers fruit en drankjes. Een pan met rijst en groente. Paar houten eettafels en stoelen. En …een espresso apparaat!

We probeerden het. En ja hoor. Ook hier prima cappuccino. Tsjonge wat lekker na meer dan anderhalf uur schommelen in een busje. Ook op de terugweg stopten we hier. Daar hadden we natuurlijk geen bezwaar tegen. Cappuccino, verse ananas, verse meloen, flesje water, even plassen en hup we gingen weer verder.

20140114-094746.jpg

We hebben twee weken lang genoten van alles wat Thailand van nature te bieden heeft. En dat is veel. Want wat is Thailand mooi: de fantastische natuur, het fijne klimaat als het bij ons winter is, de supervriendelijke Thaise mensen, de levendige steden, de indrukwekkende tempels, het fantastische Thaise eten, de vers fruit shakes, etc.

Bovenop alles wat Thailand zo mooi maakt kregen we af en toe ook nog een goed shot cappuccino. Dat hadden we niet verwacht. Zelfs in de middle of nowhere vindt je betere cappuccino dan in Frankrijk 😉

Het was “love at first sight” Thailand! …met cappuccino als toetje

Advertenties

Stap over de grens. Wereld van verschil. Cappuccino? WAT?

In Eten & drinken, Frankrijk, Italie, Vakantie on augustus 18, 2011 at 6:21 pm

Mooi die kleine stapjes over de grenzen van de landen in Europa. De douane posten zijn weg, alhoewel ze nog wel herkenbaar zijn. Toch merk je vrijwel onmiddelijk het verschil zodra je een grens over bent gegaan.

De straten zien er iets anders uit. De huizen ook. Ander openbaar vervoer. Soms is zelfs de natuur anders. Of de manier waarop de mensen er mee omgaan.

Maar ook als je even stopt is het meteen anders. De sfeer in een Italiaans cafe is gewoon anders dan in een Frans of Duits cafe. Om over de andere sfeer in een Zwitsers cafe nog maar te zwijgen.

Persoonlijk mag ik nogal graag een cappuccino bestellen. En er van genieten door ‘m op te drinken natuurlijk. In Nederland en Duitsland is het een gok wat voor iets je krijgt als je cappuccino bestelt. Duitsland heeft overigens wel een grote sprong gemaakt de laatste jaren en je drinkt daar steeds betere cappuccino. Zwitserland? Daar kunnen ze wel cappuccino maken, maar daar stop ik liever niet om het te proberen, zo duur is het daar.

In Italie kun je blind een cappuccino bestellen. Bijna altijd is ‘ie goed. Meestal zonder cacaopoeder. Soms helaas met. Als de cacaopoeder erin gaat voor ze de geschuimde melk toevoegen gaat het nog. Cacaopoeder bovenop vind ik niet lekker. Dat haal ik eraf. Maar dat is zo ongeveer het enige risico dat je loopt in Italië.

Komt nog bij dat in Italie de cappuccino € 1,30 kost en in Zwitserland meer dan € 5. Dus EN by far de beste cappuccino EN by far de goedkoopste. Hoe is het mogelijk.

Cappu

En Frankrijk dan? Zwijg me over Frankrijk. Een mooi land. Alleen van cappuccino maken hebben ze werkelijk de ballen verstand. Of je krijgt koffie met slagroom. Of je krijgt koffie met koude melk. Of je krijgt koffie met een afzonderlijk kannetje warme melk. Soms met een dun laagje schuim en veel te veel melk. Kortom, nooit cappuccino. Ze KUNNEN het blijkbaar gewoon niet. Hoe is het mogelijk!

Toch wel bijzonder. Je steekt de grens over van Italie naar Frankrijk en opeens kunnen ze geen cappuccino meer maken. Zou ontwikkelingshulp of een stimuleringsfonds van de EU een oplossing zijn?

Stap over de grens, wereld van verschil. Zeker als het over cappuccino gaat. Gelukkig hebben we in Zwolle “Coffee United” in de Luttekestraat. Altijd goede cappuccino, maar die eerste als je net terugkomt van vakantie smaakt altijd extra lekker.

%d bloggers liken dit: