Henk038

Posts Tagged ‘Dochter’

Verder waaien of wortel schieten

In afscheid, Familie, Herfst, Kinderen, natuur, verwonderen on oktober 8, 2017 at 9:58 pm

Mensen zijn net bomen. Of eigenlijk andersom: bomen zijn net mensen. De ene boom staat stevig. De andere boom lijkt stevig maar valt opeens om. Die ene boom kun je wel uitgraven en verplaatsen. Die andere niet. De een is sterk verankerd, wortels diep in de grond. De ander staat vast, maar dan wel losjes. Bij mensen is dat ook zo.

Ik moest daar aan denken met de herfst storm deze week en de verhuizing van onze dochter naar Leiden. Dat laatste is bijna zover. We zijn de kamer daar aan het klaarmaken. Leiden is een mooie stad. Het grappige is: als Zwollenaar zie je af en toe mooie overeenkomsten tussen Zwolle en Leiden als je daar in het centrum van rondloopt.

Mooie oude straten & huizen. Moderne stationsomgeving. Hotels & kantoren. Grachten en bruggen. Levendigheid & historie gaan er hand in hand. Leiden lijkt mij wel een stad waar zij zich thuis kan gaan voelen. We gaan zien hoe dat uitpakt. Ze heeft op gevoel voor deze stad gekozen.

Toen ik 18 was ging ik van het platteland naar Zwolle om te studeren. Die overgang was aan de ene kant best groot. Maar ik kon prima aarden in Zwolle. Sterker nog… dat aarden lukte zo goed dat ik er nog steeds woon. Met heel veel plezier. De klik was er meteen. Toen ik later in Amsterdam ging studeren en (weer later) vaak in Utrecht aan het werk was had ik dat niet. Mooie steden, maar niet mijn stad. Geen gevoel bij.

Ik vind Zwolle een fantastische stad. Mijn stad, mijn mensen, mijn omgeving. Ik ben hier wortel geschoten en sta hier stevig verankerd. Voor mijn gevoel hoef ik nooit meer ergens anders naar toe. Maar je weet nooit wat er nog op je pad komt, welke zware storm er nog komt. Je weet nooit of je wortels diep genoeg zitten om voor altijd verankerd te blijven.

Dat zag ik deze week hier in Zwolle in park Het Engelse Werk. Sommige bomen doorstonden fluitend de storm. Andere, monumentale bomen, werden opeens uit de grond gerukt en vielen om. Zoals deze kanjer van (schat ik) meer dan 100 jaar oud. Meters omtrek. Torenhoog. Dikke stam. Geen rot van binnen. Toch waren de wortels niet sterk genoeg om de (aantrekkings)kracht van de wind te weerstaan.

Ben benieuwd hoe lang mijn wortels het hier in Zwolle volhouden. Hoop lang. Ben benieuwd hoe het onze dochter vergaat in Leiden. Gaat ze lekker zelf bepalen. Verder waaien of wortel schieten

** Henk Boshove | 8 oktober 2017 | Een “Papa Blogt Op Zondag” blog | Elke zondagavond online ** 

Advertenties

2x afscheid, 2x uit huis verhuizen

In afscheid, Familie, Kinderen, Ouders on augustus 20, 2017 at 9:46 pm

Deze week was ik even alleen op pad. Lekker 2,5 uur wandelen op de hei. Dat heb ik regelmatig even nodig. Even alleen zijn. Met mijn eigen gedachten. We zijn na de vakantie druk met 2 (aanstaande) verhuizingen. Best bijzonder dat ze tegelijk komen. We zijn als kind en als ouder bezig op de huizenmarkt.

Mijn schoonvader heeft wonder boven wonder de zomervakantie overleefd. Vanuit het Hospice (met geweldige zorg en aandacht) nu terug in de reguliere zorg. Dat was voor hem & voor ons best slikken, opletten, in actie komen en veel regelen. Hij kwam tijdelijk terecht op een kamer waar je iemand van 85 die veel zorg nodig heeft niet kunt plaatsen: 3,5×4 meter (inclusief bed en keukenblokje). Zijn rolstoel moest op de gang. De rollator vaak midden in de kamer. Nachtkastje half in de deuropening. 1,5 meter beweegruimte. Geen goede en geen veilige omgeving.

Het gekke is dat we wel op zoek zijn naar zo’n kamer. Sterker nog… een kamer van 3,5×4 meter zou zelfs best wel groot zijn. Daar zouden wij hartstikke blij mee zijn. Maar ja.. dan zou die kamer niet in een zorgcomplex in Drenthe moeten zitten maar in Leiden. Daar zijn we namelijk hard op zoek naar zo’n kamer. Het liefst in een studentenhuis. Niet voor mijn schoonvader natuurlijk. Die zou daar diep ongelukkig worden. 14m2: klein voor verzorgingstehuis, fijn voor studentenhuis.

We zoeken in Leiden samen met onze dochter naar een studentenkamer. 3,5×4 meter zou geweldig zijn. De meeste kamertjes die aangeboden worden zijn kleiner. De vraag is echter enorm. Over 2 weken start haar studie. De tijd dringt dus enorm. Ze zoekt al vrij lang, maar tot nu toe zonder geluk. Als ze geen kamer vindt moet ze per dag meer dan 4 uur reizen. Geen fijn vooruitzicht. Leiden is dan wel “sleutelstad”, maar sleutels voor studentenkamers zijn er véél te weinig.

Voor mijn schoonvader van 85 hebben we gelukkig snel een oplossing gevonden. Een appartementje met 1,5 kamer in een zorgcomplex. Donderdag verhuizen. Nu maar hopen dat onze dochter ook snel iets vindt! Studentenhuis, gewone kamer, tijdelijk huurhuis, caravan, etc. Alle concrete tips & support zijn zeer gewenst. Ook een tijdelijke oplossing zou fijn zijn. Kan ze vanuit Leiden verder zoeken naar een andere plek.

Van lekker uitrusten – zoals deze runderen op de hei – is dus nog geen sprake… We blijven zoeken! Om als volwassenen tegelijkertijd voor je kind en je ouder een kamer te zoeken is trouwens best apart. Het voelt ook dubbel. Je zoekt iets, je hoopt snel iets te vinden… maar er zitten ook minder leuke kanten en de nodige nadenk momentjes aan vast.

Een nieuwe fase. Voor de één meer, voor de ander minder zelfstandigheid. Voor de één een eerste eigen plek. Voor de ander wellicht de laatste. 2x afscheid, 2x uit huis verhuizen…

** Henk Boshove | 20 augustus 2017 | Een “Papa Blogt Op Zondag” blog | Elke zondagavond online ** 

Alleen maar haar blauwe fiets

In Familie, Kinderen, verwonderen on april 16, 2017 at 9:50 pm

Na circa 4 dagen drogen de berichten op. Zij is in een andere wereld en wordt daardoor opgeslokt. Je ziet het gebeuren. Hetzelfde patroon als de vorige keer. Dit keer ben je er op voorbereid. Vorige keer bracht het onrust in buik en hoofd. Nu is het goed.

Er zitten een grote oceaan en duizenden kilometers tussen ons en onze dochter. Die zit 8 dagen in Amerika. Een wereld van verschil. Zwolle, Overijssel, Nederland of Dallas, Texas, USA.  Ze is daar om een toernooi te voetballen, de Dallas International Girls Cup. Maar ook om een week plezier te hebben. Om mensen die ze vorig jaar leerde kennen weer te zien. Om haar wereld groter te maken. Om zich te verwonderen wat daar normaal is en hier niet (en omgekeerd).

Mooi dat het kan. Goed dat ze het doet. Als ouders missen we haar wel. Alleen… het steekt niet meer zo erg als vorig jaar (toen was ze ook naar Dallas). Ik heb niet meer die continue kriebel & die onrust (als ik een dag niks hoor). Goed dat we er thuis zo aan wennen. Over vier maanden gaat ze waarschijnlijk ergens op kamers. Leiden? Utrecht? Nijmegen? We zullen het zien. Fysiek loslaten, vasthouden in hart & hoofd.

Die continue kriebel is er niet meer. Wel zit er altijd iets in je achterhoofd. Ze zit wel altijd ergens in m’n gedachten. Op drie momenten is dat steviger dan anders. ’s Ochtends bij het opstaan. Haar lege kamer met die open deur. Dat is gek. Normaal moeten we daar minstens 3x naar toe om haar wakker te maken. Maar ook ’s avonds aan tafel, de lege plek. Ik heb het echter vooral iedere keer als ik thuiskom.

Steeds als ik thuiskom denk ik in een miliseconde héél héél even.. JA! Ze is er weer! Ze is thuis! Even een iets snellere hartklopping. Maar nee. Ze is er niet. Wat ik zie is alleen maar haar blauwe fiets 


** Henk Boshove | 16 april 2017 | Een “Papa Blogt Op Zondag” blog | Elke zondagavond online ** 

Niks cryptisch aan!

In Familie, gewoon doen!, Kinderen on februari 26, 2017 at 11:00 pm

Jarenlang zaten we in de gewone zoekers. Samen in het weekend zoeken naar letters en woorden. Dat niveau hebben we inmiddels opgeschroefd. We hebben de lat maar eens wat hoger gelegd. We zijn namelijk van de gewone puzzels overgestapt naar hetvwekelijkse cryptogram in de krant. We doen dat met ons drieën. Onze oudste doet namelijk ook mee. Zij vindt het steeds leuker worden en ze is er inmiddels ook behoorlijk goed in geworden. Ze heeft veel taalgevoel en pikt het razendsnel op.

Het leukste van samen kijken naar een cryptogram? Dat is ten eerste de fun als de één iets weet wat de ander al half had. Als een voorzet mooi wordt ingekopt. Daarnaast is er de fun als één van ons drieën zomaar ineens een hele mooie cryptische omschrijving weet op te lossen. BAM! We zijn nog niet goed genoeg om ‘m helemaal op te lossen. Maar dat mag de pret niet drukken. 

Het grappige is dat we alle drie anders tegen omschrijvingen aankijken. Soms hebben we drie compleet verschillende denkrichtingen. Soms vanuit leeftijd, soms vanuit achtergrond, soms vanuit taal & associeren. Zo zie je dat zelfs bij een simpel cryptogrammetje diversiteit al veel kan opleveren. Wat zou het mooi zijn als we dat gewoon ook altijd in het zakenleven, in de politiek en bij maatschappelijke projecten zouden toepassen.

Simpel toch? Yup. Gewoon doen! Daar is niks cryptisch aan 


** Henk Boshove | 26 februari 2017 | Een “Papa Blogt Op Zondag” blog | Elke zondagavond online ** 

enorm van haar genieten

In Familie, Geluk, Kinderen, verwonderen on september 13, 2015 at 10:03 pm

Ik mag graag goed om mij heen kijken. Genieten van wat ik zie. Dat kan van alles zijn. Een mooi uitzicht bekijken vanaf een hoge rots. Mensen vanuit een luie stoel op het terras. Wolken bewonderen plat op mijn rug. Een zonsondergang vanuit het water. Diep buigen om een mooie bloem (zoals deze waterlelie vandaag) van dichtbij te zien. 

 Maar gisteren was m’n dochter jarig.  16 jaar. Onze oudste. Zij maakte mij vader. Wat was en is dat geweldig. Verliefd vanaf dag één. Ik ging gelijk voor haar door de knieën. Groot klein geluk. Mooier dan alles. Daar kun je je om blijven verwonderen en dat doe ik dan ook met veel plezier. Al 16 jaar lang. Soms kropen de minuten voorbij en leek het alsof de nachten dagenlang duurden. Soms schrok ik op als er al weer een jaar voorbij was.

 16 jaar. Ze ligt niet meer te slapen in de kromming van mijn arm. Ik draag haar nog tijd op handen. Ze loopt niet meer aan de vinger van mijn hand. Ik kan haar af en toe niet meer bijbenen. 

Nog even en ze is 32, 48, 64, 70 of meer. Zo lang ik kan zal ik van een afstandje of van heel dichtbij enorm van haar genieten.

%d bloggers liken dit: