Henk038

Posts Tagged ‘fotoblog’

Stilte. Focus. Klik. Relax!

In buiten spelen, Focus, fotoblog, natuur, Uncategorized, Versimpelen, verwonderen, wandelen, zien on juni 3, 2018 at 9:29 pm

Afgelopen tijd bewust niet geblogd op zondag. Heb heel bewust extra tijd besteed aan stil zijn. Mijn wereld kleiner gemaakt in plaats van groot. Anders focussen. Op een andere manier kijken. Anders bewegen ook. Voor een ander resultaat. Werd ik blij van. Ben ik blij mee. Verwonderen & genieten. Heerlijk.

Niet wandelen. Slenteren. Steeds 2 à 3 meter voor en opzij kijken. Vaak stilstaan. Op een andere manier de natuur beleven. Stilte om je heen en in alle rust kijken waar al die insecten toch zo ontiegelijk druk mee zijn [die doen maar 2 dingen: eten & voortplanten]. Hoe drukker de insecten doen, des te rustiger wordt je zelf. Moet ook wel als je ze wilt fotograferen met camera of telefoon. Als je niet stil bent zijn ze meteen weer weg.

Staan. Kijken. Focus. Af en toe klik: een foto. Mislukt (vaak) of gelukt (soms). Relax & weer door. Dwars door de natuur. Met lange broek aan… want op insecten als de teek ben ik niet dol. Andere insecten zie ik graag. Namen weet ik meestal niet. Dat maakt het genieten niet minder. Door anders te bewegen & anders te kijken zie je ook andere insecten. Zoals de blauwachtige wants op 1 van de foto’s hieronder.

De laatste weken een paar keer wat uurtjes op deze manier de natuur in geweest. Lekker in mijn eentje. Stilte. Focus. Klik. Relax. 1e keer genieten. Daarna natuurlijk af en toe nog even voor de 2e keer (na)genieten bij ’t bekijken van de foto’s. Dat voelt dan ook meteen alsof ik voor de 2e keer buiten ben. Doe ik in mijn hoofd weer: Stilte. Focus. Klik. Relax

Hierboven en hieronder wat foto’s van insecten van laatste 2 weken. Sommige met camera, andere met telefoon geschoten. Relaxte plaatjes om even van te genieten. Hoop dat jullie de foto’s ook mooi vinden

Advertenties

Plat op de bek

In buiten spelen, Familie, fotoblog, Fris in je hoofd, Kinderen, natuur, wandelen on februari 25, 2018 at 10:38 pm

Vrijdag was ’t geen tijd voor de vrijdagmiddagborrel. Geen tijd om iets sociaals te doen. Niet ziek, maar voelde mij niet helemaal fit. De hele dag binnen zitten is echter ook niks. Dus ’s middags lekker warme kleren aan om lang en langzaam te wandelen. Sjokkend door de uiterwaarden. Verrekijker mee. Reeën kijken, roofvogels zoeken. Zonnebad nemen op plekjes uit de wind. Energie uit de buitenlucht zuigen!

Dat lukte. Ik vond braakballen (zie filmpje) op plek in de uiterwaarden waar ik vaak een roofvogel zie zitten. Ik bewonderde de kudde reeën op de weilanden naast de IJsseldijk. Ik sjokte door drooggevallen weilanden in de uiterwaarden en verbaasde mij over de veerkracht van het gras. Drie en een half uur sjokken met tempo nul komma nul. Dat hielp enorm.

Ik zag een prachte eindemiddag zon bij de rode spoorbrug over de IJssel. Ik stond wel 3 kwartier op dit plekje te genieten. Batterij opladen. Fris hoofd halen. Genieten van rust en stilte in de natuur. Uit de wind. In de zon. Wel werd het steeds kouder. Ook best lekker. Ik nam wat selfies met m’n telefoon, als extra herinnering voor later aan deze fijne middag. Visueel geheugensteuntje. Daarna verder.

Terwijl ik vanuit de zompige uiterwaarden weer terug naar de dijk liep, was ik even via Snapchat aan ’t kletsen met m’n dochter. Die was vanuit Leiden met de trein onderweg naar Zwolle. 2 dingen tegelijk doen is lastig. Ik lette even niet goed op en gleed uit op een helling. Broek, jas, verrekijker, telefoon en hand onder de vette bruine smurrie. Plat op de bek in de modder. Ik kon er wel om lachen. Ik voelde mij inmiddels alweer hartstikke fit.

Vanaf de dijk zag ik vervolgens de bloedrode ondergaande zon boven de IJssel. Prachtig slot van de middag. Met een grote grijns om m’n gezicht liep ik behoorlijk verkleumd terug naar huis. Braakbal laten zien aan de kids (geen interesse). Natuurfoto’s laten zien: “ja mooi hoor Pap” (met nog geen half oog kijkend). Daarna: “je bent laat. Maak je zelf even wat eten? Wij gingen er vanuit dat jij geen patat hoefde”.

Zo leuk kids. Echt. Één voordeel. Ze zeggen het gewoon recht in je gezicht. Ook een soort van “plat op de bek” hè

** Henk Boshove | 25 februari 2018 | Een “Papa Blogt Op Zondag” blog | Elke zondagavond online ** 

Nattigheid Voelen

In buiten spelen, Familie, fotoblog, gewoon doen!, Kinderen, natuur, zien on november 26, 2017 at 10:52 pm

Tussen de zware buien door (en erin) was ik vandaag buiten. Er was verder geen hond buiten, ook geen baasjes. Die waren allemaal dicht bij de kachel gekropen. Terwijl het toch zo fantastisch was buiten. Geeft niks. Lekker rustig. Tussen de buien door straalde buiten soms opeens alles. In de plotselinge felle zon ging alles glinsteren. Miljoenen regendruppels. Prachtig. Maar zien is soms niet genoeg.

img_7161-1Vandaag wilde ik het ook graag voelen. De gordijnen van takken, bezaaid met glinsterende druppels. Net alsof ze vol zitten met ontelbaar veel kleine lampjes. Lampjes die soms opeens eraf glijden en op de grond verdwijnen. Daarnaast de boomstammen. Sommigen zo groen, zo strak, zo glinsterend. Alsof het de leerachtige huid van een groot dier was. Groene olifantenpoten in het bos en kikker-achtige knobbels. Zie hieronder.

img_7155

img_7153

Als je aan de kletsnatte stammen voelt, dan merk je dat je hand er zo overheen glijdt. Niet ruw. Glad. Best een apart gevoel. En als je met je neus tegen een takje vol grote glinsterende druppels gaat staan? Dan loopt zo’n druppel zachtjes over je neus naar je lippen.

img_7139De druppeltjesgordijnen zijn een feest om naar te kijken. De natuur maakt op deze manier sfeerverlichting die mooier is dan wat nu in de meeste winkelstraten hangt. Mooier versierd en met meer “lampjes” dan de kerstverlichting van De Beijenkorf. Ik werd er blij van. Daar in mijn eentje buiten tussen de buien (en ook tijdens de buien, het is maar regen hè).

img_7133.jpgThuis na het wandelen vandaag moe en tevreden af en toe ook even lekker geknuffeld met de kids. Alledrie in huis vandaag. Fijn! Aanraken, stoeien, knuffelen, tegen elkaar hangen, even vastpakken, een kus. Heerlijk. Dat is toch veel fijner dan alleen maar met ze appen of bellen, of ze alleen maar zien.

Alleen zien. Dat is met kids niet genoeg, vindt deze vader. Maar buiten in de natuur ook niet. Natuur moet je lekker kijken, ruiken, voelen en zelfs (vandaag) even proeven. Proeven van de regendruppels tussen de buien door. Op die manier wordt regen fijn en leuk, nattigheid voelen

 

** Henk Boshove | 26 november 2017 | Een “Papa Blogt Op Zondag” blog | Elke zondagavond online ** 

deze Spaanse kust lekker!

In Familie, fotoblog, Geluk, Kinderen, natuur, Spanje, Vakantie, zien on augustus 1, 2017 at 8:52 am

We reden deze week urenlang over snelweg A8. De "Autovía del Cantábrico". We zagen vanaf de snelweg de prachtige streken Cantabrië, Asturië en Galicië. Steeds aan de linkerkant bergen, de "Picos de Europa". Aan de rechterkant steeds zee, de Golf van Biskaje & Cantabrische Zee. Later ook de Oceaan. Prachtige uitzichten. Prachtige landschappen!



Vanuit de auto helaas geen foto's van wat ik zag. Ik moest rijden. Bovendien zou je dan continue de (hoge) vangrail zien. Vooral vanaf de hoge viaducten (over dalen, rivieren of baaien) heb je vaak spectaculaire uitzichten. Prachtige baaien, stranden, valleien, landschappen, bergtoppen, rotsen in zee, idyllische dorpjes en meer van dat soort eye candy.

[tekst gaat door na onderstaande foto's]




Gelukkig is onze roadtrip door Portugal en langs de noordkust van Spanje geen vervoer van A naar B. De roadtrip ís de vakantie. Steeds circa 3 dagen op 1 plek. En als we rijden, dan stoppen we lekker vaak. We zouden wel 100 keer per dag kunnen stoppen. Maar ja… dan zouden we 's avonds niet in een gereserveerd bed liggen. Niet handig met kids.


Op vakantie zijn in Noord Spanje is een feest. Fijne mensen. Mooi land. Al rijdend zijn de uitzichten al geweldig. Als je de tijd neemt om uit te stappen, dan wordt het nog veel mooier. Ik snap wel dat véél Noord Europese vakantiegangers massaal naar de warme kusten van Spanje aan de Middellandse Zee trekken. Maar dit deel van Spanje is eigenlijk veel mooier!


Dat weten de Spanjaarden zelf ook. Die komen hier vakantie vieren. Het is hier woester, ongerepter, authentieker en (ook niet onbelangrijk) het is géén 35 à 40 graden in de zomer. Dat is fijn als je ook nog eens relaxt wat wilt doen & zien overdag. Spaanse toeristen genoeg, Buitenlandse toeristen zie je hier weinig.


Kijk je naar de zee dan zie je vaak hoge golven die tegen de rotsen knallen of die met een mooi geluid uitrollen op het strand. Die golven zijn niet alleen een lust voor het oog. Ze zijn ook heerlijk om in te duiken & te springen. Surfen kan ook. Met een groot longboard bijvoorbeeld. Maar dat laten wij aan anderen over. Wel leuk om naar te kijken.



We trekken hier rond. Op ons gemakkie. Zo waren we de afgelopen week onder meer in San Vincente de la Braquera, Llanes, La Isla, Salineras, Foz en Viveiro. Plus nog een dag langs de grote eb & vloed gebieden in het uiterste westen (tot aan Cedeiro, in de provincie A Coruna). De komende week gaan we om het westelijke puntje heen… Via de noordwest kust van Spanje weer naar Portugal.


Je zou hier moeiteloos drie maanden kunnen rondrijden, rondlopen, rondkijken. Achter elke bocht of heuvel schuilt weer een nieuw dorpje, haventje of een mooie baai. Het glooit en het is groen. Gedurende het jaar vallen hier namelijk genoeg regenbuitjes. Zomers nauwelijks. Dat is fijn. Overdag schijnt meestal de zon, maar het is niet super warm. Ook fijn (vinden wij).



Als je rondrijdt dan ziet je hier veel rotsachtige kusten met strandjes er tussen. Soms lijkt het op de kust van Bretagne. Dan weer steile kliffen zoals in Noorwegen. Zeer afwisselend. Tussendoor stukjes idyllisch Zuid Europees of stoer Noord Spaans. Het is een mooie mix. Verrassend. Nooit saai. En vrijwel nergens ontsierende hoogbouw.


Fijne roadtrip zo langs honderden kilometers Noord Spaanse kust. De kids vinden het leuk. Ik ook. Jammer dat we hier niet compleet zijn als gezin. Misschien gaan pap & mam (als de kids uit huis zijn) dit samen nog maar eens doen. Relaxt van stadje naar haventje. Van terrasje naar strandje. Maar dan zonder gereserveerd bedje. Kan tegen die tijd mooi met een klein campertje.

Noord Spanje is voor een fijne zomervakantie een echte aanrader. Probeer het maar eens. Wij vinden deze Spaanse kust lekker!

** Henk Boshove | 1 augustus 2017 | Een “Papa Blogt Op Zondag” blog | Elke zondagavond online ** 

Boekhandel van Harry Potter

In architectuur, Portugal, Vakantie, verwonderen, zien on juli 25, 2017 at 8:05 am

Porto heeft een boekhandel. Eentje waarvoor mensen geld betalen om naar binnen te mogen. Echt waar. Ze staan ervoor in de rij! Het is dan ook niet zomaar een winkeltje. Het is een schitterende boekenwinkel. Één van de mooiste ter wereld naar 't schijnt: Livraria Lello!

Je koopt bij een klein loketje verderop in de straat een kaartje voor €4 (in rij staan) en dan mag je bij de boekhandel naar binnen (in rij staan). De belangstelling is groot. En terecht. Tenminste.. als je van boeken en boekenwinkels houdt OF van prachtig mooie interieurs OF je wilt graag een mooie foto maken van een zeer bijzondere trap. Bezoek Lello!

Het kan natuurlijk ook zo zijn dat je naar de boekhandel Lello wilt omdat je Harry Potter fan bent. Het schijnt namelijk dat J.K. Rowlings hier vaak kwam toen ze in Portugal woonde. Dat Livraria Lello haar heeft geïnspireerd bij het bedenken en schrijven van de Harry Potter boeken.

Ik weet niet of het waar is. Ze is hier wel geweest. Heeft het haar geïnspireerd? Als je de prachtige inrichting van de winkel ziet… en je kent de boeken en de films van Harry Potter …dan kun je je daar zeker veel bij voorstellen.

Het allermooiste in het pand is de zeer bijzondere trap. Als je naar boven loopt, dan zie je dat de trap twee keer splitst. Je loopt onder het middenstuk van de trap als door een opening omhoog. Onderweg naar het middenstuk splitst de trap al meteen. Meteen na het middenstuk splitst de trap nog een keer (in tegengestelde richting).


Zo krijgt de trap een hele bijzondere vorm. Van bovenaf gezien een combinatie van een schuin liggende 8 en een soort kurkentrekker. Moeilijk te omschrijven. In ieder geval hangt/staat de trap geweldig mooi midden in het pand. Hierboven en hieronder foto's van diverse kanten van de trap. Kun je zelf kijken hoe het er ongeveer uit ziet.


We hebben onze ogen uitgekeken, ons verwonderd en genoten. Niet alleen van de inrichting, de trap en de boeken. Ook het pand zelf (de gevel buiten) is mooi en datzelfde geldt voor het houtsnijwerk. Tenslotte één ding niet vergeten: naar boven kijken! Naar het prachtige plafond van glas in lood! Zie de foto hieronder. Mooi gemaakt en het past perfect in dit monumentale pand. Het is eigenlijk een klein museum op zich, deze boekwinkel.


Kortom, ben je in de stad Porto dan is Livraria Lello echt wel een bezoekje waard. Als liefhebber van boeken, van mooie panden, van kunstzinnige trappen of van glas in lood …of gewoon omdat het de boekhandel van Harry Potter is!

[NB vlakbij deze boekwinkel in Porto liggen meer mooie bezienswaardigheden. Kerken, pleinen, de oude trams die er rijden, terrassen, loungen + DJ + cocktails op de heuvel in het parkje bij "Base", pleinen, huizen met mooie betegelde gevels, etc.]

Such a perfect day. Wat een plaatje!

In Familie, Kinderen, Memories, natuur, Spanje, Vakantie on mei 8, 2016 at 9:50 pm

We hadden vorige week een perfecte dag. Het was schitterend weer. Warm, blauwe lucht, lekkere bries. Zee met stevige golven. We hadden huurfietsen en goede zin.
We fietsten van ons Airbnb aan het strand in het laatste stukje Malaga naar het volgende stadje aan het strand: Rincón de la Victoria. Circa 8,5 kilometer heen en weer terug. De kids konden lekker hun gang gaan. Nergens auto’s onderweg.

Onderweg fietsten we continue direct langs het strand of zelfs direct langs de Middellandse Zee. Dat is perfect. Kijkend over zee, naar de palmbomen, het strand, de huisjes en restaurantjes onderweg. Dat verveelt nooit. Af en toe zandpad, dan weer promenade. Grotendeels vlak, soms kleine hoogteverschillen.

De promenade en het pad langs de zee zijn mooi aangelegd. Onderweg fiets je zelfs door een aantal uit de rotsen gehouwen tunneltjes. Bij sommigen gaan fietsers en wandelaars er samen doorheen. Bij andere is de tunnel voor fietsers en kunnen wandelaars buitenom, over een rotspad. Prachtig.

Het is moeilijk om te kiezen uit één van de vele restaurantjes onderweg. Het restaurantje waar we eigenlijk naar toe wilden (iets voorbij Rincón) was dicht. Maar in La ñora vonden we een goed alternatief. Zowel gefrituurde vis, vlees, vis naar eigen keuze op de grill als ook verse paella. IJscozaak Nonna (heerlijk!) ernaast was een fantastische plus.

Met de buik vol vis, drankjes en ijs moest er uiteraard ook weer teruggefietst worden. Geen probleem met dit weer en deze weg langs zee. We fietsten lekker wisselend naast elkaar. Soms één van de kids naast je. Dan weer alleen. Dan weer met ons tweëen. Fietsen – kijken – genieten – kletsen – genieten – fietsen.

Je kon je ogen af en toe bijna niet van de zee afhouden. Maar toch moesten we blijven opletten. Op sommige delen was het kruip-door-sluip-door tussen wandelaars en mensen die op een terras op de promenade zitten. Spanjaarden zijn niet gewend aan fietsers. Bovendien lopen er kleine kids en kleine hondjes. Af en toe flink in de remmen.

Toen we aan het einde van de middag weer terug waren in Malaga bij ons eigen stand bij El Palo was er nog tijd voor een toetje. De jongens en ik gingen nog even de best wel frisse zee in. Onder toeziend oog van de strandwacht. Heerlijk duiken door de hoge golven in de avondzon!

Zulk soort vakantiedagen met ons vijven – hoeveel krijgen we er daar nog van? Hoe vaak nog samen op reis? Nog vaak & veel hoop ik. Deze dag ga ik goed opslaan op mijn eigen harde schijf.

Such a perfect day. Wat een plaatje!

** Henk Boshove | 8 mei 2016 | Een “Papa Blogt Op Zondag” blog | Elke zondagavond online **

Eye see what eye see

In bloggen, BusinessACT, fotoblog, Kinderen, Ondernemen, Zwolle on december 13, 2015 at 11:02 pm

Als je vuilnisman bent of chirurg. Kok of fietsenmaker. Docent of computerbouwer. Toneelspeler of .. Tsja dan is uitleggen wat je overdag doet wel te doen. Als mijn kids dat aan mij vragen wordt het lastiger. Als adviseur & coach in mijn bedrijf BusinessACT. De afgelopen week was ik de hele week in Zwolle actief. Ik heb maar eens een foto verslagje gemaakt. Kijken of dat helpt.


Ik wandel veel, het liefst in de natuur vlak bij mijn huis. Voor, na & tijdens mijn werkafspraken. De kids snappen inmiddels dat ik veel loop [elke dag gemiddeld 7,5km]. Dat lopen ook zakelijk kan – dat gaat ze vaak een stap te ver. Geldt overigens niet alleen voor m’n  kids. Hebben wel meer mensen moeite mee – begrijpen hoe ik zakelijk wandel 😎

Maar er werd niet alleen gewandeld. Er waren ook adviezen over Business Development met ondernemers. Om te zorgen dat die op een slimmere manier met minder offertes meer omzet behalen – bij specifieke (vooraf bepaalde) strategische klanten. Dat heb ik thuis uitgelegd aan de hand van winkels & klanten. Het kwartje viel snel. DNA verloochent zich niet.

Deze week gaf ik op diverse locaties in de stad workshops (vanuit adviesopdrachten) voor opdrachtgevers. Onderweg op de fiets – dat werkt het beste in Zwolle – kom je dan leuke plaatjes tegen. KlikKlikKlik dus! Intensieve sessies. Vrijwel niet uit te leggen aan de kids. Een workshop? Een soort schoolles, maar dan veel langer, zwaarder en met veel minder mensen dan op school. Geen oordopjes in met muziek, geen computer, smartphone of tablet erbij, geen buitenpauze. Vonden ze niet echt interessant klinken. Nog maar eens beter uitleggen. Mooi werk.< a href=”https://henk038.files.wordpress.com/2015/12/img_7367.jpg”&gt;De woensdag en zaterdag stonden in het teken van maatschappelijk actief zijn. Woensdagochtend het 2-wekelijkse fietsen met grote groep Syrische vluchtelingen – mooi & gezellig. Woensdagmiddag het Regio Zwolle Congres, gepresenteerd door Jort Kelder. Woensdagavond spreken als gast op bijeenkomst politieke partij. Over initiatieven in de stad in relatie tot het boek Economisme van Jesse Klaver. Pas laat thuis die dag. De sfeerverlichting in Zwolle zag er goed uit. Geen puf meer voor het geven van uitleg.< a href=”https://henk038.files.wordpress.com/2015/12/img_7320.jpg”&gt;De zaterdag ging op aan 7 uur lang boodschappen inzamelen voor de Kerstpakketten actie voor Zwolse minina & de Voedselbank. Broodnodige jaarlijkse actie (dit jaar streven om 1750 pakketten bij elkaar te brengen) waarbij m’n jongste zoon ook altijd meehelpt. Tussendoor nog 3 uur op ’t voetbalveld gestaan. Vlaggen als grensrechter bij de wedstrijd van de middelste (zoon werd kampioen met z’n team) en gelukkig ook nog een half uurtje onze dochter, onze oudste, zien voetballen. Pittig dagje. Hoefde weinig uit te leggen thuis. Dit snappen ze alle drie prima.

Naast Business Development adviezen en zakelijke workshops waren er ook nog coachingsessies en klankbordgesprekken met ondernemers. Tsja. Hoe leg je dat uit. Goed luisteren, juiste vragen stellen, keuzes duidelijk maken, vanuit meerdere kanten iets belichten, hier en daar een advies, een suggestie of een opdracht. Praten dus? Veel praten? Ja. Dat.

Omdat het een drukke week was kwam ik nauwelijks toe aan het relaxt drinken van een cortado of cappuccino bij mijn “caffeïnedealer” Coffee United in de Luttekestraat. Gelukkig één middag – na een lange workshop – daar in alle rust een uurtje gezeten. Op de eerste etage, die recent helemaal ‘retro’ is ingericht. Fijne plek. De kids komen er ook graag.

<<<<<<<<<
bestond daarnaast onder meer ook uit het maken van offertes en facturen, het uitwerken van adviesopdracht voor een gemeente en het verbeteren van een grote proposal voor een potentiële nieuwe opdrachtgever van een accountantskantoor. Dit soort werk zien mijn kids als een soort huiswerk. Zo kun je 't noemen. Het moet in elk geval wel gebeuren. Het hoort bij mijn werk. Deze week was 100% Zwolle. Komende week weer verder van huis.

<<<<<<<<<
Keek op de week'. Ook nog één mooie zonsondergang meegepikt. Altijd fijn. Met m'n camera op de telefoon bij de hand de week door. Zien, vastleggen, uitleggen. Hoop op meer mooie plaatjes komende week. Eye see what eye see< strong>** < i>Henk Boshove | 13 december 2015 | Een “Papa Blogt Op Zondag” blog | Elke zondagavond online **

VerLeiden

In architectuur, Familie, fotoblog, verwonderen on januari 25, 2015 at 6:02 pm

Vandaag voor t eerst naar de stad die een mooie mix lijkt van Zwolle en Utrecht. Net als Zwolle een centrum binnen de stadsgracht, een hoge grote kerk middenin de stad en het station net buiten het centrum. Met daarbij de grachten, bruggen, kades en universiteit net als in Utrecht. Als extraatje nog een oude burcht midden in het oude centrum. Leiden!

2015/01/img_4232.jpg

Het is ons prima bevallen. Niet alleen de goede koffie bij Borgman & Borgman. Het wandelt gewoon lekker door de straatjes en langs de grachten. Het enige minpuntje? De ongelooflijke hoeveelheid zooi op straat. Overal afval op de stoep, de weg, in perkjes en in bloembakken. Dat is wel smerig. Daarnaast ook regelmatig een blokkade door kris kras neergezette fietsen. Maar daar springen wij wel overheen.

Gelukkig kwamen we niet voor de zooi op straat en de fietsen. We kwamen om wat te zien van de mooie stad en (vooral) om het Museum Boerhaave te bezoeken. Mooi klein museum. De tijdelijke tentoonstelling “IK ZIE IK ZIE” over licht en illusies is leuk voor kids & volwassenen. Jammer dat het niet iets uitgebreider is. Smaakt naar meer. Ruimtegebrek?

image
image

Terwijl de beide ladies nog even naar het Rijksmuseum van Oudheden gingen (tentoonstelling Carthago) bleef ik met de boys bij Museum Boerhaave. We bezochten het schateiland en bekeken de vele oude instrumenten – moeilijk om vanaf te blijven 🙂 De boys waren onder de indruk van alle messen, tangen, zagen en het feit dat er eeuwenlang ZONDER verdoving werd geopereerd (AUW!).
image
image

Hoogtepunt was het nagebouwde oude Anatomisch Theater. Mooi filmpje, goede informatie en – vooral – prachtige zaalvullende beelden. We hebben het filmpje en de beelden (op de wanden/plafond en op de liggende man) gewoon twee keer bekeken. Had voor ons nog wel veel langer mogen duren. Prachtig gedaan.

image

Anatomisch Theater Museum Boerhaave Leiden

Na het beklimmen van de burcht, het slenteren door kleine steegjes en langs de grachten waren de voeten wel moe. Gelukkig was er genoeg goede horeca om wat te drinken, te eten en uit te rusten. Lekker om af en toe zo met ons 5’en met de trein een stad in Nederland te bezoeken. Stad, museum, horeca. Keep it simple.

Na een fijn bezoek gingen we in het donker weer de trein in, klaar voor de lange reis terug naar Zwolle. Ons erover verwonderend dat wij Leiden niet eerder hebben ontdekt. Ook in het donker is Leiden een plaatje:
image

Wij zetten Leiden in het rijtje met leuke Nederlandse steden waar we absoluut nog weer eens naar toegaan. Genoeg te zien en te beleven. Volgende keer het liefst met lekker weer. Genoeg mooie terrasjes om ons te verLeiden!

Hou jezelf in beweging

In fotoblog, Fris in je hoofd, Kinderen, natuur on maart 2, 2014 at 12:14 pm

Deze week zat mijn zoon van 12 naar een spelshow op TV te kijken. Daar werd gevraagd hoeveel tijd de Nederlander gemiddeld aan sport besteed. Hij dacht dat dit best veel zou zijn. Hij rekende bij zichzelf af.

image

Hij sport twee keer per week op de (basis)school. Hij heeft twee keer per week voetbaltraining en voetbalt elke zaterdag een wedstrijd. Daarnaast fietst hij in behoorlijk tempo naar school en terug. Gemiddeld wel zo’n 50 à 60 kilometer per week. Dus tsja.. Alleen hiermee komt hij al aan een flinke dosis beweging per week.

image

Ik heb hem maar uit de droom geholpen. Dat vele sporten geldt niet voor alle kinderen en volwassenen (jong en oud). Per saldo wordt er gemiddeld niet zoveel gesport zo bleek ook uit de quiz. Nou doe ik zelf ook al jaren niet meer echt aan sport. Maar ik vind buiten wandelen en fietsen wel lekker. Liefst in stevig tempo. Is dat ook sport? Wandelen in tempo boven de 6 km/uur. Fietsen zo tussen de 18 à 20 km/u.

image

Ik breng meestal de kids op fiets naar school en ook afspraken in de stad (avond/weekend) doe ik zoveel mogelijk per fiets. Dat klinkt gezond, maar soms pak ik ook de fiets om een biertje te drinken of om naar een popconcert (met een biertje erbij) in Hedon te gaan. Deze week heb ik voor het eerst mijn dochter meegenomen. De Jeugd van Tegenwoordig was in Hedon. ’s Nachts lekker op de fiets dwars door Zwolle.

image

Ik heb tegenwoordig een appje om het wandelen en fietsen bij te houden. Gewoon uit nieuwsgierigheid. Ik vergeet nog wel eens om het appje aan te zetten. Maar als ik naar de afgelopen drie weken kijk dan kom ik uit op de volgende kilometers: twee weken geleden 23 kilometer gewandeld en 113 kilometer gefietst. Zo’n 11 uur op pas geweest. Vorige week 5 kilometer gewandeld en 62,5 kilometer gefietst. In totaal samen vijf uur.

image

Deze week hadden de kids geen school. Dus meteen minder gefietst maar wel een paar keer ’s ochtends vroeg voor ik aan het werk ging al gewandeld. In totaal 27 kilometer gewandeld en 36 kilometer gefietst. Zo’n zeven uur op pad geweest.

image

Een week heeft in totaal 168 uur. Daarvan was ik dus de afgelopen drie weken gemiddeld iets meer dan 7 uur per week aan het bewegen. Dat klinkt niet veel. Maar voor je gevoel ben je toch wel echt flink je best aan het doen om naast werk, gezin, maatschappelijke projecten en vrijetijdsbezigheden deze tijd aan bewegen te besteden.

image

We blijven het gewoon proberen. Ik merk dat als ik wandel of fiets dat dan niet alleen mijn lijf, maar ook mijn hoofd lekker actief is. Het hoofd doet dat lekker rustig voor zichzelf. Merk ik niets van. Achteraf heeft ‘ie dan van alles bedacht en op een rijtje gezet. Ik hou mezelf en mijn hersens zo lekker in beweging. Ik lekker zweten, hoofd lekker fris.

image

Bijkomend voordeel van buiten zijn ’s ochtends vroeg is de opkomende zon of ’s avonds de ondergaande zon. In dit blogje heb ik enkele foto’s van deze week gezet. Laten we hopen dat de zon ook komende week er vroeg en veel bij is. Dan hou ik mezelf wel in beweging. Op naar de lente!

image

Hou jezelf in beweging (…behalve als je foto’s maakt)!

Fietsen en varen door Bangkok – echte aanrader, ook met kinderen!

In fotoblog, gewoon doen!, Kinderen, Thailand, Vakantie, verwonderen on januari 12, 2014 at 9:49 pm

Vorige week waren we in Bangkok. Wat doe je als je snel een mooie indruk wilt krijgen van de stad? Juist. Je maakt een fietstoer door de stad. Een echte aanrader!

image

Tempels genoeg in Bangkok

Wij boekten een fiets- en vaartoer van vijf uur (met tussendoor een Thaise maaltijd) bij Co van Kessel. Je ziet sloppenwijken, bananenplantages, rijstvelden, drijvende huisjes, wolkenkrabbers en Chinatown. Fantastische mix.

image

Kriskras door Chinatown Bangkok

De tocht begint met kriskras rijden door de nauwe steegjes en straatjes van Chinatown. Onze kids van 14, 12 en 8 vonden het geweldig om te doen. Daarna een bezoek aan een zeer fraaie Chinese Tempel.

image

Varen in Bangkok

Vervolgens varen met een longboat dwars door Bangkok. Poeh… wat een hoop vervallen oude huisjes op, aan en in het water. Met af en toe een klein juweeltje.

image

Woningen aan het water in Bangkok

Daarna weer fietsen, langs huisjes en tempels, door drukke straten. Over de stoep of de straat. Langs kanalen, over bruggetjes. Nooit echt gevaarlijk om te fietsen.

image

Tempel en longboat in Bangkok

Toen was het wel tijd voor een uitgebreide Thaise lunch. Gevolgd door visjes voeren in de kanalen. Niet door over te geven hoor. Het eten was heel erg lekker.

image

Fietsen met kids in Bangkok

Na de lunch fietsten we door de buitenwijken. Tussen bananenbomen en door de rijstvelden. Bijna dwars door arbeidershuisjes soms.

image

Soms fiets je bijna dwars door een huisje in Bangkok

Over smalle betonnen paadjes met links en rechts (een meter lager) water of boerenland. En uiteraard ook hier links en rechts tempels, want die heb je echt overal. En overal ligt ook afval. Helaas.

image

Op het water, naast de weg, naast huisjes. Overal ligt afval in Bangkokk

Na een mooie fietstocht door het groen weer op de longboat. Onderweg op het water zie je hoe de Thai het water optimaal benutten. Maar ook flink verwaarlozen. Wat een vervuiling. Toch werd er in gezwommen door kinderen. Die van ons zagen dat gelukkig niet zitten.
image

Terug naar het centrum, maar dan de andere kant van de rivier, fiets je weer verder. Ook hier weer een goed beeld van het leven op straat in Bangkok. Met af en toe schrijnende toestanden. De  19e eeuw en 21e eeuw soms vlak naast elkaar (sloppenwijk pal naast wolkenkrabber). En altijd gaat het langs tempels waar je soms even binnen kijkt.

image

Tempels tempels tempels in Bangkok

Het wordt langzamerhand drukker op straat. Af en toe moeten we even van de fiets. Aan het eind van de tocht steek je de rivier over met een van de vele pontjes en ben je als het bijna donker is weer terug bij het startpunt. 

image

In de schemering eindigt de fietstocht door Bangkok bij de rivier

De fiets/vaartocht door Bangkok was één van de (vele) hoogtepunten van onze Thailand vakantie. Geweldig. Vijf uur van verwondering, heel veel indrukken en foto’s verder sta je stil. In een stad die leeft in alle poriën. Vijf uur lang achter elkaar door Bangkok. Één lange achtervolging. We hebben genoten met ons vijven!

image

Onze drie kids op de fiets door Bangkok

En we hebben gemerkt… als je veel lachende, enthousiaste Thai wilt zien moet je met een kereltje van 8 jaar op een klein fietsje door Bangkok crossen. Vooral in Chinatown. Mooi om te zien. Hij had de dag van zijn leven!

image

We kregen een prachtige eerste indruk van een indrukwekkende stad.

Als we weer een keer naar Bangkok gaan, dan gaan we weer fietsen. Dat staat vast. Ideaal zo’n fiets- en vaartocht door Bangkok, ook met kinderen!

%d bloggers liken dit: