Henk038

Posts Tagged ‘Glimlach’

Lekker Verleiden & Afleiden

In Canada, Familie, Geluk, Kinderen, natuur, Vakantie on mei 28, 2017 at 7:40 am

Onderweg van ons appartement naar Nelly’s Grill hebben we er al last van. We kunnen er op dat moment samen nog wel even om lachen. Maar langzamerhand neemt het de rest van de dag ernstige vormen aan. Dat kan eigenlijk zo niet langer doorgaan beseffen we ons. Maar er zit gewoon niks anders op hier in Vancouver. Hadden we niet op gerekend! Balen.

Je kunt in Vancouver gewoon niet opschieten. Mooie doorkijkjes naar zee links. Besneeuwde bergtoppen rechts. Mooie bruggen over de rivier recht vooruit. Gekke huizen. Grote bomen. Het 3000ste koffietentje. Rare pick-up trucks. Mensen helemaal vol met plaatjes (tattoos). Super aardige mensen die even een praatje aanknopen. Etc. Etc. We hadden zo al een kwartier extra nodig om bij ons ontbijt te komen. Je blijft maar kijken & foto’s maken.

Ontbijten deden we bij Nelly’s Grill. Ouderwetse inrichting met bankzitjes en een menu vol klassieke en modernere ontbijtjes. Zei ik ontbijtjes? Sorry. Ontbijten! Grote borden vol pancakes, eggs benedict, waffles & andere lekkernijen stroomden uit de keuken. Ze werden met groot plezier door de mensen opgegeten. Je spoelt het grote volle bord weg met continue aangevulde koffie (Another refill? Or are you good?). We kunnen bijna niet meer lopen na ons ontbijt. Helemaal vol. Lunch slaan we dan ook grotendeels over. Anders konden we echt niet meer lopen.

Er moeten vanochtend eerst even wat boodschappen gedaan worden. Fruit & drinken. We stappen eerst de Whole Foods Market binnen. Alles ligt er prachtig bij! Alles is verantwoord / organisch / biologisch / etc. Alles is ook schreeuwend duur. Zonder drie grote goudstaven krijg je daar heen boodschappenkarretje langs de kassa! We kopen er een paar lekkernijen en verkassen dan naar buurman Safeway voor wat andere boodschapjes. Wat opvalt is dat er best veel mannen boodschappen doen en ook dat er best veel mannen in de supermarkten werken. Ook achter de kassa. Grappig dat shoppen in Canada. Maar hup naar buiten.. we kijken al te lang hier rond!

Nog even langs ons eigen strand (Kitsilano beach) en even bankhangen om het zware ontbijt een plek te geven. Daarna trekken we ’s middags lopend de stad in. Eerst naar Granville Island. Naar de toeristische trekpleister de Public Food Market. Dat ziet er leuk uit allemaal. Als we niet volzaten met Nelly’s ontbijt dan hadden we hier 1001 dingen kunnen proeven. Buiten op de kades van Granville Island is het echter nog veel leuker. Schepen, kano’s, sloepen, subs, zeilboten, watertaxi’s, veerbootjes.. van alles vaart er. Grappig gezicht. Vanaf het eilandje kijk je naar de wolkenkrabbers in downtown Vancouver met daarvoor een rivier vol bootjes. Urenlang kijkplezier. Maar hey! We hadden nog plannen hè!


We besloten natuurlijk toch spontaan om met de aquabus mee te gaan. Daarmee ga je kriskras over de rivier. Je kunt op veel plaatsen op- en afstappen. Vanaf het water ziet de stad er weer totaal anders uit. Je ziet waar oude industriële gebieden worden omgebouwd tot woon/werkgebieden. Je ziet hoe de mensen wonen & werken aan het water. Mooie bootjes varen er ook. Leuke sfeer daar op het water! 

We besluiten om naar Yaletown te gaan met de aquabus. Kijken we daar wel verder. Plan is om uiteindelijk bij het immens grote Stanley Park uit te komen vandaag. Yaletown is echter ook leuk. Daar blijven we dus even hangen. What else.

Daarna met de bus dwars door de gay & lesbian area van de stad. Dat moeten we ook nog maar eens even wat beter gaan ontdekken deze week. Het ziet er lekker levendig uit, met overal de regenboogvlag, gaybrapaden, muurschilderingen, veel horeca en veel mensen op de been. Maar nu hebben we daar geen tijd voor. We zouden toch naar Stanley Park. Toch? En het is al eind van de middag inmiddels! 

Gelukkig komen we uiteindelijk vlak bij Stanley Park. We vinden een fietsverhuur die prima (nieuwe) city cruisers heeft met 7 versnellingen en goede remmen. We kunnen van start met onze fietstocht! We besluiten om vandaag alleen het rondje (ca 15km of zo) buitenom Stanley Park te fietsen. Dat is een wijs besluit, zo blijkt achteraf. Je schiet namelijk voor geen meter op! 


Dat je niet opschiet heeft twee redenen. Ten eerste moet je regelmatig in de remmen voor mensen die het niet gewend zijn om te fietsen. Maar daarnaast is nog iets anders: om de 50 of 100 meter is er wel wat te zien. Een watervliegtuig dat vlakbij opstijgt of daalt. Prachtige hoge witte bergtoppen. Een cruiseschip dat voorbij vaart. Mooie meertjes. Rotsen. Bruggen. Bomen. Mensen op strandjes. Kortom. Ogen tekort. Tijd tekort. Maar het was prachtig weer en we hebben er 2 uur over gedaan. Héérlijk gefietst. Gaan we deze week wellicht nog maar eens doen. 

Na een hele dag buiten hadden we zere voeten van het lopen. Hadden we zere ogen van het kijken naar al het mooie en interessante in de stad. Hebben we inmiddels nog véél méér dingen die we nog beter willen bekijken of willen ontdekken. Hebben we nu al teveel foto’s en ook te veel plaatjes & filmpjes op Snapchat. Tsja. Sorry.

We komen hier in Vancouver geen uren of dagen tekort. We komen jááren tekort voor alles dat we nog willen zien/doen/beleven. We schieten bovendien voor geen meter op zodra we ons apartement uitkomen. We worden continue verleid door deze fantastisch mooie stad en door onszelf afgeleid. Fraai is dat! 

Kortom: Dag 2 zit erop. Morgen (dag 3) gaan we weer verder. Dan laten we ons hier met een hele grote glimlach weer lekker verleiden en afleiden


** weekje Vancouver met dochter – elke dag een reis blog online – 27 mei 2017 **

Dag 1 Hard Rennend naar D57

Dag 2 Lekker Verleiden en Afleiden

Dag 3 Klokken horen niet bij vakantie 

Dag 4 Van Hangbrug naar Gaybrapad 

Dag 5 Stapel! Van 100.000 boeken

Dag 6 Samen Vancouver – Samen More Awesome Now 

Advertenties

Hard rennend naar D57

In Canada, Kinderen, Vakantie, verwonderen on mei 27, 2017 at 6:29 pm

Vrijdag vlogen we naar Vancouver. We waren al keurig 3 uur van te voren op Schiphol gearriveerd. Met de trein. Appeltje – Eitje ondanks de werkzaamheden aan het spoor. Schiphol was het wel druk, maar ’t liep lekker door. In iets meer dan een half uur onze bagage ingecheckt en door de douane. Daarna in de relaxstand dus. 


Uitgebreid wat drinken & daarna nog wat eten. Totdat m’n dochter heel relaxed zei (ze was halverwege haar maaltijd): “we moeten straks wel opschieten”. Dat was een heel erg groot understatement. Moest NU opschieten! Het vliegtuig vertrok over minder dan 20 minuten. Gingen we die missen? Vanuit relax-stand dus in actie. Van 0 tot 100 km/u in 5 seconden! Sprinten dwars door Schiphol. Run Forrest Run! 

Ik moest tijdens het sprinten wel lachen. Dochter had een deel van haar eten meegenomen. Al rennend at ze en gooide ze zonder te stoppen 2x afval in de afvalbak (nog in de goede ook, Schiphol doet aan afvalscheiding). Echte sportster die meid! Ik zag achteraf op de App die mijn beweging bijhoudt dat die (voor ’t eerst) “hardlopen” had geregistreerd. Met handbagage op de rug. Was nodig ook. We moesten naar D57. Dat is de aller-aller-aller-laatste gate. Een heel eind lopen dus. Maar we hebben het uiteindelijk net op tijd gered!


We werden hartstikke vriendelijk ontvangen door het KLM personeel. “Welcome sir! Relax, we have cold water and cold beer for you on board.” Daarop was natuurlijk (al hijgend) maar één antwoord mogelijk: “Both Please!” Met een brede glimlach het vliegtuig in. De glimlach bleef de hele reis. Prima service op vlucht KL681 met een super aardige stewardess. Onderweg het laatste uur mooi uitzicht op Canada. Prachtige natuur. Op Vancouver airport ging ook alles met een glimlach. Daar zetten ze veel hospitallity personeel in voor reizigers. Grote glimlach en een vriendelijk woord in drie of meer talen (& doventolk op groot scherm). Erg prettige ontvangst, je voelt je meteen welkom! 


Vancouver ligt tussen zee en bergen. De witte bergtoppen lachen je toe als je geland bent. Met trein en bus gingen we vanaf het vliegveld naar ons Airbnb bij Kitsilano beach. Onderweg zagen we nog iets grappigs. Op Fraser river (1400 kilometer lang, eindigt bij Vancouver in zee) liggen nog gewoon hele velden drijvende boomstammen. Dat ken je uit de oude films & stripverhalen. Maar de logs worden dus nog steeds al drijvend vanuit de bossen naar de houtzagerij in de stad vervoerd. Snel foto gemaakt vanuit rijdende trein. 

Na de reis even 2 uurtjes relaxen in ons appartement. Daarna eten in één van de vele restaurantjes op West 4th Avenue (200 meter aan de ene kant van onze Airbnb). We zaten lekker onder een boom op een terrasje van een ouderwets ingericht burger restaurantje. Met van die knalrode zitbankjes en ouwe borden aan de muur: Sophie’s Cosmic Cafe. Leuke sfeer en  relaxt, vriendelijk, attent personeel met tattoos en smiles. Ze hadden bovendien lokaal IPA bier (West Coast IPA). Perfect! 


Inmiddels waren we al flink moe om 8u ’s avonds (dat is 5u ’s nachts Nederlandse tijd). Nog even lopend naar het strand om naar de zonsondergang te kijken op Kitsilano beach (200 meter aan de andere kant van ons Airbnb). Het strand zat nog vol. Fridaynight at the beach. Heel gezellig, maar wij waren inmiddels toch wel heel moe. Na 24 uur op moesten we eerst slapen. 


Bye Bye eerste dag van onze vader-dochter trip naar Vancouver. Morgen verder. Kijken of we overal net zo vriendelijk worden ontvangen en behandeld als vandaag de hele dag van Zwolle tot Vancouver. Morgen gaan we hier echt op stap. In een relaxed tempo. Niet zoals vandaag, hard rennend naar D57


** weekje Vancouver met dochter – elke dag een reis blog online – 26 mei 2017 **

Dag 1 Hard Rennend naar D57

Dag 2 Lekker Verleiden en Afleiden

Dag 3 Klokken horen niet op vakantie 

Dag 4 Van Hangbrug naar Gaybrapad 

Dag 5 Stapel! van 100.000 boeken

Dag 6 Samen Vancouver – Samen More Awesome Now


%d bloggers liken dit: