Henk038

Posts Tagged ‘Kerst’

Kale Oen 

In Eten & drinken, Familie, Geluk, Kinderen, Memories on december 25, 2016 at 8:57 pm

Ik ken m’n schoonvader nu al bijna 2x zo lang als ik mijn eigen vader heb gekend. Met kerst zit hij bijna altijd aan tafel. Vroeger zaten wij bij hem aan tafel. Tegenwoordig zit hij bij ons. Of we zitten samen bij zijn andere dochter. Waar het ook is: eten doen we samen en dat is fijn. Hij is nu 84 jaar. Ik ken hem al 33 jaar.

Vanmiddag haalde ik hem op (autorijden wil hij niet meer) en bracht ik hem ’s avonds weer thuis. Zijn gezondheid neemt af. Maar hij is er nog. Fijn is dat. Om te vieren dat hij ook dit jaar nog weer gezellig kon mee-eten had zijn dochter (m’n schoonzus) een kalkoen gekocht voor kerst. Net als vroeger de traditie was thuis. Dat vond ‘ie prachtig.
Onderweg in de auto waren we aan het praten. Eerst zat hij er nog de beetje afwezig bij. Maar toen we het over vroeger hadden en over de kalkoen… toen begonnen zijn ogen te stralen. Vroeger kocht hij namelijk zelf elk jaar een grote kalkoen. Die ging hij dan slachten en braden. Dat was elk jaar vaste prik.

Hij vertelde honderduit over vroeger. Over hoe hij aan de kalkoenen kwam. Dat hij soms ook collega’s van het werk hielp. Die wilden ook wel kalkoen, maar ze durfden niet te slachten (“soms stonden we wel met 5 man in mijn schuur!”). Hij vertelde over de ene keer dat een grote kalkoen (zonder kop) ontsnapte in de sneeuw. Over die andere keer dat hij een kalkoen kocht van wel 30 pond (“daar aten we drie dagen van”). Hij vertelde ook lachend over die jongen die zijn dochter mee naar huis nam. Die kwam bij hem aan tafel en wilde alleen maar het witte borstvlees van de kalkoen (that’s me).

We hadden een gezellige autorit samen. Daarna heeft hij heerlijk gegeten van het kerstdiner bij ons thuis. Samen met z’n twee dochters, z’n twee schoonzonen en zijn vijf kleinkinderen. De kalkoen (“Kale Oen”) smaakte hem heel erg goed. Fijn om ook dit jaar weer zo samen te kunnen zijn met kerst!

Op de weg terug zei hij “ik ben dit jaar wel flink achteruit gegaan”. Ja, dat is waar. Vooral deze herfst werd het minder. Maar als straks de lente en de zomer komen en de zon weer gaat schijnen.. dan ziet het leven er vast weer wat vrolijker uit. Afgesproken dat we deze zomer gewoon nog samen in de tuin zullen zitten. En volgende kerst? Weer samen aan tafel. Met of zonder Kale Oen 


** Henk Boshove | 25 december 2016 | Een “Papa Blogt Op Zondag” blog | Elke zondagavond online **

Advertenties

Met de dagen door de kluts

In bloggen, Vakantie on december 28, 2014 at 11:52 pm

Feestdagen. Kerstdagen. Weekend. Zondagen. Zo in de Kerstvakantie zou je er van in de war raken. De kluts kwijtraken. Zoiets!

Dat overkwam ons zondagochtend al aan t ontbijt. Normaal op zondag bakken we broodjes in de oven. Lekkere geur in huis. Lekker vers, warm broodje waar je kaas op smelt. Heerlijk. Maar vanochtend niet. M’n missus was helemaal vergeten dat het zondag was.
/home/wpcom/public_html/wp-content/blogs.dir/74c/24303680/files/2014/12/img_3998-0.jpg

Één van onze kids gingen naar een vriend en er kwam een vriendje van de jongste hier spelen. Beetje vreemd op een normale zondag, maar vandaag was zo’n dag dat niets hoefde. Geen plannen. Ik sleepte mijn nog niet fitte lijf twee keer naar buiten. Al dagenlang niet helemaal fit. Ik besloot dat grieperige gevoel er maar gewoon uit te wandelen. Het was zulk mooi weer. Prachtige zon de hele dag. Mooie zonsondergang ook! Geen idee dat het zondag was.

/home/wpcom/public_html/wp-content/blogs.dir/74c/24303680/files/2014/12/img_3997.jpg

’s Avonds lekker lasagne gemaakt en gegeten en daarna nog even samen met de kids een stukje Home Alone 4 gekeken. Wij waren het unaniem eens. Dat komt hier thuis niet zo vaak voor. Home Alone 4 had niet gemaakt hoeven te worden. Ver-schrik-ke-lijk!

/home/wpcom/public_html/wp-content/blogs.dir/74c/24303680/files/2014/12/img_3992.jpg

’s Avond laat, net na middernacht. Iedereen hier thuis is al naar bed. Zelf Top 2000 luisteren en lekker relaxen op de bank. Ik had net een heel klein glaasje whisky ingeschonken om online te proosten met de jarige Murriëtte in Noorwegen… Krijg ik een bericht op Facebook van Marian: Zij zit te wachten op m’n zondagse blog!

/home/wpcom/public_html/wp-content/blogs.dir/74c/24303680/files/2014/12/img_4003.jpg

Verrek… Das waar ook! Marrian heeft gelijk! Het was zondag dus dan schrijf ik altijd een blog. Helemaal vergeten. Meteen dit blog geschreven. Per saldo een uurtje te laat 😉 Ik zet ‘m maandag wel online.

Sorry Marrian (en andere vaste lezers): Helemaal met deze dagen de war kwijt. Met de dagen door de kluts!</em>

Kaalgeplukt met Kerst of leeggevreten…

In Eten & drinken, natuur on december 26, 2014 at 11:29 am

Niet helemaal fit tweede Kerstdag. Toch maar even naar buiten. Het weer is te prachtig om binnen te blijven vandaag. Zon, blauwe lucht, bevroren gras. Na een dag binnen zitten met Kerst nu warm aankleden en naar buiten. Koude, frisse lucht. Heerlijk.

/home/wpcom/public_html/wp-content/blogs.dir/74c/24303680/files/2014/12/img_3975.jpg

Buiten in het bos is het stil. Weinig mensen, dat is niet erg. Alleen wat hijgende hardlopers. Ik hoor gelukkig ook de dieren. Hier en daar wat kleine vogels. En een specht die op een boom tikt, op zoek naar eten. Op het pad en onder de grote bomen zie ik opeens de restanten van een fijne Kerstmaaltijd. Veren. Heel veel veren van een duif. Van grote veren tot hele kleine donsveertjes.

De grond ligt er vol mee en ook de struiken hangen vol. Er gaat een spoor vanaf het pad de struiken in. Hier had een roofvogel waarschijnlijk een vrolijk Kerstdiner. Lekker: Rauwe duif, verser dan vers.

/home/wpcom/public_html/wp-content/blogs.dir/74c/24303680/files/2014/12/img_3978.jpg

Ik moest even denken aan de conference van vroeger van Toon Hermans. Met z’n bekende uitroep “De Doif ies dood Meneer”…

Maar is de duif dood of toch ontsnapt? Ik zie namelijk nergens een leeggepikt karkas met de resterende veren. Er kan dus ook nog ergens een half kale duif rondvliegen, met een stevig Kersttrauma. Zal vast niet de enige zijn met een Kersttrauma. Daar hebben vast ook de nodige mensen last van 🙂

/home/wpcom/public_html/wp-content/blogs.dir/74c/24303680/files/2014/12/img_3977.jpg

Geen idee of de duif nog leeft. Vliegt ‘ie kaal of vliegt ‘ie nooit weer? Wie zal ’t zeggen. Kaalgeplukt met Kerst of leeggevreten…

Geen stressssss… Vooral géén stress! (met Kerst)

In Boeken, Film, Fris in je hoofd, Vakantie on december 17, 2013 at 11:50 am

Vroeger had ik nog wel eens moeite om Kerst te halen. Niet letterlijk natuurlijk. DAT lukte nog wel. Maar het koste altijd veel moeite om op het werk in de dagen voor Kerst alle deadlines te halen. Voeg daarbij de overload aan activiteiten op school van de kids. En al die Kerstbijeenkomsten. En  het Kerstdiner bedenken, uitproberen en voorbereiden. En alle “gezelige” afspraken rondom Kerst in de agenda proppen. En meer van dat soort zaken. Kortom de ‘ratrace‘ richting Kerst.

Gelukkig doe ik daar niet meer aan mee. Ik ben al jaren aan het minderen en …ik word er steeds beter in. Die Kerstdeadlines zijn natuurlijk grotendeels onzin. Iedereen is er hijgend en puffend ontzettend druk mee en daarna ligt alles meer dan een week plat. Stevig het gesprek hierover aangaan en zoveel mogelijk deadlines reëel neerzetten (de meeste gewoon na Oud en Nieuw). Niet koste wat het kost alles nog vóór Kerst doen. Dat is beter voor jezelf en beter voor je collega’s. En uiteindelijk ook vaak beter voor je klant (haastige spoed… etc).

De Kerstborrels waarbij je moet opzitten en pootjes geven zeg ik af. Hoogstens de allerleukste blijft over (misschien). Op school draai ik ook een minimaal programma met Kerst (gedurende het jaar al vaak geholpen). Zachtjes fluit of zing ik daar “I’m dreaming of a white Christmas”. Dat zorgt nog wel eens voor een glimlach bij gestresste ouders. Lachen is altijd goed.

20131218-100246.jpg

Geen grote inspanningen meer om Kerst groots te vieren. Ben je gek. Al jaren niet meer. Kerstkaarten? Alleen als het in de planning past. Niet omdat het moet (van onszelf). Ik heb geleerd om Kerst niet te gebruiken om op adem te komen. Het is veel fijner om fris in je hoofd aan Kerst te beginnen. DAT! We maken gewoon onszelf gek omdat er zoiets als Kerst op de kalender staat. En dan moet er van alles. Hoezo? Niks moet. Het is fijn om zoveel mogelijk te ont-moeten. Dan blijft er tijd over om ervan te genieten dat de wereld even wat langzamer draait rondom Kerst.

Ik heb al een enorme voorraad boeken ingeslagen. Ik verheug me nu al op avonden lang nietsdoen. Of een film kijken. Of rustig praten. Of uit een goede fles een glas volschenken (en opdrinken). Of een spelletje spelen met de kids. Of even op bezoek bij iemand die dat nodig heeft of waar het gezellig is. Of gewoon een beetje mijmeren …zonder dat je in je achterhoofd weet dat je eigenlijk toch nog iets moet doen. Niks moet. Geen verplichtingen.

Klinkt saai hè? Is het ook. Heerlijk saai! Geen stress. Maar DAT is dan ook het enige dat echt moet. Geen stressssss… Vooral géén stress! (met Kerst)

Ik wens jullie en vooral mijzelf een ontzettend saaie Kerst!

Één keer per jaar aan de KFC. Proost Mam!

In Familie, Kinderen, Memories on december 25, 2011 at 12:57 pm

Ik ben geen fan van Fastfood. Sorry. Deze gaat dan ook niet over Kentucky Fried Chicken. Sorry voor fastfood fans die alleen om die reden dit blogje hebben geopend. Sorry.


Waar staat KFC dan wel voor bij mij? Voor Kerst Feest Cognac.

Mijn moeder dronk elke avond een glaasje jenever. Ze had suikerziekte en hield zich strikt aan de voedingsvoorschriften die destijds daarvoor golden. Maar elke avond dronk ze een glaasje jenever. Als ze een beetje verkouden was dan werd het een beerenburgje in plaats van een jenever.

Behalve met kerst. Dan dronk ze één keer per jaar haar glaasje cognac.

Toen ik ouder werd en niet meer thuis woonde kwam ze rond kerst steevast 1 à 2 nachtjes bij ons logeren. Heel gezellig. Lekker voor haar koken en samen eten en praten. Wat kon ze daar van genieten.

En… ’s avonds bij de kerstboom dronken we dan samen een lekker glaasje cognac. Meestal kwam het gesprek dan wel op vroeger. Oude verhalen en herinneringen. Ik kan het iedereen aanraden.

Cognac

Ik drink gedurende het hele jaar geen cognac. Niet mijn favoriete drankje. Maar aan het einde van het jaar koop ik een klein flesje cognac. Kerst Feest Cognac, KFC. Zo hoort dat. Dat voelt fijn.

M’n moeder leeft al lang niet meer. Ik drink dat cognacje dus nu in m’n eentje. Maar.. in gedachten is ze met haar verhalen en haar lach dan heel dicht bij me. Kostbaar moment met kerst.

Één keer per jaar aan de KFC, proost Mam!

** Blog Henk Boshove / @Henk038 // 25 december 2011 **