Henk038

Posts Tagged ‘kinderen’

Stilstaan. Herdenken

In Kinderen, Memories on april 13, 2014 at 6:10 pm

Morgen gaat onze middelste van twaalf jaar oud herdenken. Bij een oorlogsmonument in de stad. Een momument dat is geadopteerd door twee scholen. Elk jaar gaan diverse klassen van de twee scholen er naar toe. Toespraak van de burgemeester, krans en bloemen leggen, gedicht of verhaaltje door één van de kinderen. Wat er moet gebeuren snappen ze. Maar herdenken, dat is een moeilijk woord.

Door de scholen wordt in de aanloop naar de herdenking aandacht besteed aan de Tweede Wereldoorlog. Er wordt in de klas op ingegaan en ook het huiswerk sluit er op aan. Mooi. Maar blijft er dan veel hangen? Nee, bij de meesten niet. Oorlog in Nederland staat gelukkig heel ver af van leerlingen op basisscholen. Maar er geen aandacht aan besteden is ook geen optie. Prima dus om kids op verschillende manieren met de oorlog en wat dit betekende voor mensen in aanraking te brengen.

20140414-120825.jpg

Op 14 april hangen de Canadese en Zwolse vlag aan de Peperbus. Op 14-4-1945 werd Zwolle bevrijd - Foto @Henk038 & @Archief ZwolletijdensWOtwee

Ik kan vanuit mijn eigen jeugd niet meer herinneren of we daar wel of niet tijd aan hebben besteed op school. Thuis in ieder geval wel. Ook gingen we elk jaar naar het Oorlogsmonument op 4 mei en daarna liepen we met veel mensen uit het dorp naar de begraafplaats. Ook daar stond een oorlogsmonument bij de graven van omgekomen inwoners uit ons dorp. Dat vond ik als kind indrukwekkend. De bijeenkomst, de lange stille tocht, de herinneringen en het verdriet op de gezichten om je heen.

Bij mijn kids merk ik dat het ze niet zoveel doet. Het staat erg ver van ze af. Aan de ene kant wel jammer, aan de andere kant ook heel begrijpelijk. Uit de eerste hand de oorlogsverhalen uit de mond van (groot)ouders horen is toch heel iets anders dan uit tweede/derde hand, uit boeken of in de klas.

Op school hadden ze nog een extra troef achter de hand. Vorige week was een Joodse overlevende uit de oorlog te gast op school om groep 8 een uur lang zijn verhaal over de oorlog te vertellen. Een joodse overlevende als spreker. Dat is natuurlijk wél heel erg mooi. Dat heeft indruk gemaakt.

20140413-215256.jpg

monument bevrijding Zwolle 14-4-1945 en herdenking gestorven Zwollenaren. Foto http://nl.m.wikipedia.org/wiki/Ter_Pelkwijkpark - fotograaf 'Onderwijsgek'

Ik denk dat het effect maar kort is, maar we zullen zien. Morgen staan ze met een bloemetje bij het monument in het Ter Pelkwijk park. Een monument voor omgekomen Zwollenaren. 14 april is de dag (in 1945) dat Zwolle werd bevrijd. Weet niet of ze lezen wat er op het monument staat:

Gedenk het leed – maar niet om stil te staan. Gedenk de schande – maar om voort te gaan.

Weet niet of ze begrijpen wat daar mee bedoeld wordt. Denk het niet. Ik weet wel zeker dat ze niet weten dat dit regels zijn van een bekende joodse dichter die destijds onderduiker was in Zwolle. Hoeven ze ook niet te weten. Ze hoeven alleen maar even stil te staan morgen.

Even stilstaan om het daarna mee te nemen in hun doen en laten. Dat eerste alleen al is al een hele opgave voor kids tegenwoordig. En dus is het alleen daarom al goed. Dat eerste gaat wel lukken. En we hopen op het tweede

Stilstaan. Herdenken

********************************
Het thema herdenken sluit ook aan bij een verdrietig bericht dat ik vandaag hoorde. Geen groot leed voor een compleet land of stad. Wel groot leed voor zijn vrienden en familie. Jan, Ik sta stil en ik herdenk je!
********************************

Advertenties

Japanse zoon & Chinese hond

In Eten & drinken, Familie, Kinderen, Memories on april 6, 2014 at 6:03 pm

Mijn vrouw en ik komen allebei uit Nederland. Onze ouders en grootouders ook. Er zal misschien wel wat buitenlands bloed in verre familielijnen zitten, maar daar heb ik geen zicht op. Toch beginnen we vermoedens te krijgen over een Aziatische tak van de familie.

Onze kids kregen allerlei buitenlandse eetinvloeden al jong mee. Zo veel mogelijk van jongs af aan gewoon van alles wat wij aten ook proeven. Thuis en in restaurants. Geen standaard patat met appelmoes. Ze lusten dus ook best veel. Onze middelste (nu 12) spant de kroon. Die lust best veel, maar is daarnaast ook al jarenlang gek op sushi.

Als we sushi halen of een keer sushi gaan eten in een restaurant dan is er niets veilig op tafel. Hij graast alles af met zijn stokjes tot alle plankjes en bordjes schoon leeg zijn. Hij is zelfs in staat om in een restaurant na zijn toetje nog even snel een sushi te scoren en op te eten. Japanse roots??

image

Dat doet me denken aan vroeger. Thuis aten we destijds alle dagen Hollandse kost. Met later in de jaren zeventig en tachtig af en toe een klein uitstapje naar bami (van de slager) of chinees (van de Chinees). Maar dat was het dan ook wel. We hadden in die tijd een hond, een echt asbakkenras zoals wij dat vroeger noemden. IJzersterk en loslopend een gevaar voor elk loops teefje in het dorp.

Die hond kreeg niet zoals de honden van tegenwoordig speciaal aangepast hondenvoer. Ben je gek. Hij at gewoon hetzelfde als wij. Hij at alles, net als wij. Maar als er chinees eten was, dan was ‘ie door het dolle heen. Wat was die hond daar verzot op! Hij kon niet wachten tot hij aan de beurt was. Als het klaar stond dan viel hij uitgehongerd aan. Even later was zijn bordje zo schoon alsof het zojuist afgewassen was.

image

Wij zeiden thuis altijd dat onze hond ongetwijfeld ergens Chinese voorouders had. Het was een Chinese hond. Zo langzamerhand beginnen we bij ons thuis ook te vermoeden dat er ergens in onze bloedlijnen Japanse voorouders geweest moeten zijn. Onze zoon laat daar hele duidelijke trekjes van zien.

Aziatische roots? Wie weet. We moesten maar weer eens die kant op, een rondje culinair stamboom onderzoek. Krijg er nu al zin in. En dat allemaal dankzij een Japanse zoon en het terugdenken aan onze Chinese hond van vroeger!

%d bloggers liken dit: