Henk038

Posts Tagged ‘klagen’

Kort zuchtig 

In fotoblog, Kinderen, natuur, verwonderen on maart 6, 2016 at 8:55 pm

Natuurlijk hebben we dat allemaal wel eens. Van die dagen dat we het allemaal net iets minder goed kunnen hebben. Minder goed dan op de meeste andere dagen. Dat je somber wordt. Dat die mooie gloed er even vanaf is.

Van die dagen dat nieuws, TV, kranten, websites, radio, social media, gesprekken, etc alleen maar berichten brengen waardoor je geïrriteerd raakt. Van die dagen dat je je vol verwondering afvraagt waarom zoveel mensen steeds vanuit één perspectief naar de wereld kijken. Hun eigen belang steeds 1.000% voorop.

De laatste tijd heb ik het gevoel dat steeds meer mensen alles op een weegschaaltje leggen. Het lijken wel kleine kinderen. Ik heb als vader thuis vaak aan onze kids uitgelegd dat het er niet om gaat dat ze hetzelfde krijgen. Ieder heeft andere dingen nodig. We kijken wat nodig is, wat kan, wat spontaan uitkomt. Denk zelf maar positief mee. We leggen ook uit dat er dingen zijn die minder leuk zijn. Die moeten ook. Punt uit.

Niks gelijk verdelen. Niks allemaal hetzelfde. Dat zijn geen haalbare of zinvolle uitgangspunten. Niet alles wat je hebt kan zo blijven. Veranderingen horen erbij. Klagen helpt weinig, deal with it. Onze kids snappen dat volgens mij inmiddels redelijk goed.

Helaas.Veel mensen zijn er heilig van overtuigd dat het alles gelijk & niks veranderen wèl het uitgangspunt is. Gaan klagend-schreeuwend-protesterend-kreunend-zuchtend door het leven. Dan is het leven zwaar. Dan maak je ’t anderen en jezelf zwaar.

Maakt niet uit over welk actueel thema het gaat: mensen schreeuwen vaak om het hardst. Niet eerlijk! Waarom zij wel? Waarom wij niet? Waarom moet dat veranderen? Waarom moet dat hier? Ik krijg niet scherp waarom. Is het onvrede? Denken mensen er recht op te hebben? Is het angst? Geen verandering? Houden wat je hebt, vooral niet delen? Veel mensen praten vooral van zich af. Slaan geen brug naar de ander.

Soms kan ik er gewoon even minder goed tegen. Dan ga ik extra lang de natuur in. Maak ik wat foto’s. Kijk ik in alle rust naar de mooie dingen die daar te zien zijn. Tenminste, als je er op let. Als je er voor openstaat. Als je er bij stilstaat. Ook in de natuur zijn helaas veel mensen die “blind” langs al het moois lopen.

In de natuur is niks gelijk, is niks eerlijk verdeeld. Daar groeit en bloeit alles naast en door elkaar. Niets blijft gelijk. Daar verandert continue alles. Elk seizoen. Niks houdt veranderingen tegen.

Als ik dat weer thuis komt lijkt de wereld altijd weer mooier. Kijk ik weer met positieve energie naar mensen. Kan ik weer om anderen en om mezelf lachen. Want ik piep zelf ook wel eens natuurlijk.

Het leven heeft zoveel moois te bieden. Laten we daar als mensen niet kortzichtig aan voorbij gaan. Laten we niet steunend en zuchtend problemen alleen maar groter maken. Zo Kort Zuchtig

** Henk Boshove | 6 maart 2016 | Een “Papa Blogt Op Zondag” blog | Elke zondagavond online **

Advertenties

Nee bedankt! …We zijn te druk

In ideeën - innovatie, Netwerken, verwonderen on maart 11, 2014 at 9:40 pm

Bijzonder om te zien dat veel mensen WEL tijd hebben om halve dagen te klagen, maar GEEN tijd hebben om rustig na te denken of om tips van anderen gewoon zelf toe te passen. Ik moest daar deze week aan denken toen ik even zat te wachten op een zakelijke afspraak.

Ik luisterde ongewild naar een gesprek dat op iets te luide toon (te) dicht bij mijn tafeltje werd gevoerd. In het gesprek werd alleen maar geklaagd. Over collega’s, over klanten, over de baas, over de regering …over alles! En tussendoor waren ze bezig om anderen uit te lachen die volgens hen allerlei domme acties op poten zetten. Die zouden toch geen succes hebben.

Ik kreeg een aantal neigingen. De eerste was om er heel hard om te gaan lachen. Ik besloot het bij een binnenpretje te houden. De tweede was om ze vanaf de zijlijn een aantal best aardige tips te geven. Veel van de problemen en klachten waar ze het over hadden zijn namelijk vrij makkelijk op te lossen of te voorkomen.

Ook in het stenen tijdperk weinig oog voor oplossingen (maker afbeelding bij mij onbekend)

Uiteindelijk koos ik toch maar voor mijn derde en waarschijnlijk beste ingeving… gewoon een ander tafeltje uitzoeken zodat ik het gesprek niet meer hoefde te volgen. Ze waren zo druk aan het klagen dat ze het niet eens in de gaten hadden. Een vrouw aan een tafeltje verderop wel. We keken elkaar aan en hebben even hoofdschuddend een glimlach uitgewisseld.

Een grote groep mensen in Nederland maakt het zichzelf extra moeilijk door in een spiraal van zelfbeklag te gaan zitten en vervolgens heftig klagend rustig rondjes naar beneden te draaien. Terwijl voor de meeste problemen een goede oplossing of oplossingsrichting beschikbaar is. Als je er voor openstaat zijn er heel veel mensen die je gewoon willen helpen. Door te luisteren, door mee te denken, door hun netwerk voor jou aan het werk te stellen, door echt even iets voor je te doen. Zodat je een beetje lucht krijgt en energie en je de lijn omhoog kunt vinden of versnellen.

Probleem? Oplossing! [@Henk038]

Probleem? Oplossing! [@Henk038]

Dat merk ik in Zwolle iedere keer weer als we een sessie hebben met Hanzelab – denktank voor Zwolle –. Zet tien mensen bij elkaar en het ene goede idee ontlokt het volgende goede idee. Werkt goed en inspirerend. Maar ook als ik gewoon in mijn eigen zakelijke en maatschappelijke netwerk even aan het sparren ben werkt het perfect. Als ik zelf een vraag heb of omdat iemand anders graag wil dat ik ergens over meedenk. Dat doe ik vaak (over en weer) en het werkt altijd.

Even klagen is niet erg. Dat doe ik ook wel eens. Het lucht vaak lekker op. Maar je moet er niet in blijven hangen. Rustig nadenken, innovatief zijn, je netwerk gebruiken, kijken wat anderen wel/niet doen, luisteren naar wat anderen er van vinden, weten dat er altijd opties zijn om uit problemen te komen en daar naar op zoek gaan.

Deze twee klagers waren daar nog niet klaar voor. Te druk. Te drukmet klagen. Wellicht zien ze het ooit nog wel een keer het licht. En tot die tijd? Tot die tijd moeten we ze maar rust geven. You can’t teach a blind man to see…

Problemen oplossen? Nee bedankt! …We zijn te druk

Ga naar buiten. Laat je lekker natregenen. Have fun!

In Fris in je hoofd, natuur, verwonderen on oktober 12, 2012 at 10:13 am

Binnen blijven als het regent. Is dat iets van de 21e eeuw? Gebeurt er iets ergs als we natworden? Soms denk ik dat we te veel ‘van suiker’ zijn geworden met z’n allen. Bang voor het weer. Jammer.

image

Steeds meer mensen die het ritme van hun leven laten dicteren door het weer. Of nog erger… de Buienradar junkies! Steeds meer mensen die binnen achter het raam zitten. Naar buiten kijken. Wachten. En ondertussen lekker op social media klagen over het weer… Get a life!

image

Buiten in de regen is het toch ook mooi. Paddestoelen die glimmen van de regen. Grote kringen in het water en grote druppels aan de brugleuning. Jammer dat bijna niemand dat ziet. Bijna iedereen zit binnen. Verwonder ik me vaak over…

image

Lekker lopen onder de druipende bomen. Luisteren naar het geluid van de regen. Mooi buiten. En wat een rust. Mooie manier ook om lekker fris in je hoofd te worden. Love it.

image

Jammer dat zoveel mensen zich zo laten beïnvloeden door het weer. Zijn we echt zo? Of laten we het ons aanpraten? Is het kuddegedrag? Te veel verwend? Of ligt het aan mij als ouderwetse ouwe kerel uit de vorige eeuw?

Voor wie het eens wil proberen… Ga naar buiten. Laat je lekker natregenen. Have FUN!

%d bloggers liken dit: