Henk038

Posts Tagged ‘Klein Geluk’

73 jaar ertussen 

In Eten & drinken, Familie, Kinderen, Memories on november 20, 2016 at 7:05 pm

Op zondag zitten wij ’s middags graag “ouderwets” in de achterkamer bij de kachel. Ouderwets in de zin van “net als vroeger thuis”. Zo deden we dat vroeger (in de 60/70/80-er jaren) namelijk, zowel bij onze ouders als bij onze grootouders thuis. Zij gebruikten hun achterkamer alleen in ’t weekend. Zo strak is het bij ons niet. Maar ook onze achterkamer wordt in de winter doordeweeks niet elke dag gebruikt. Maar wel elke zondag!


Zo ook deze zondag. Mijn schoonvader was bij ons. We halen hem regelmatig op zondag naar Zwolle. Kunnen we even rustig bijpraten, eten we wat hapjes & drinken we samen wat. Daarna koken we en kan hij lekker mee-eten. Na het eten brengen we hem weer naar huis. Auto rijden kan hij niet meer, dus dit is een mooie manier om te zorgen dat hij op zondag niet alleen thuis zit. 

Hij zit bij ons meestal lekker bij de warme haard. De gesprekken volgen is niet altijd makkelijk voor hem. Dus het gebeurt nog wel eens dat hij vlak voor het eten eventjes heerlijk wegdoezeld. Maar deze middag niet. Onze jongste ging naast hem zitten en ze hebben samen – terwijl ik aan het koken was – wel drie kwartier gepraat. Ze begonnen over sport en school. Daarna ging het over van alles en nog wat.

Mooi dat opa zo zijn verhalen weer eens kon vertellen aan een zeer geïntesseerd luisterende en vragenstellende kleinzoon. Ze hadden er allebei plezier in. Opa van 84 en onze jongste zoon van 11. Gewoon lekker samen kletsen. En daarna ging onze jongste vrolijk opa helpen bij het lopen naar de tafel. Ook zorgde hij dat opa gemakkelijk op de stoel kon gaan zitten. Service van de zaak. Mooi gezicht.

Toen wij met z’n allen samen aan tafel zaten vertelde onze jongste met een grote lach: “Opa heeft mij vanmiddag zijn hele levensverhaal vertelt”. Mooi stel hoor… 73 jaar ertussen 


** Henk Boshove | 20 november 2016 | Een “Papa Blogt Op Zondag” blog | Elke zondagavond online **

Advertenties

Spring is in de Herfst

In Familie, Kinderen, natuur, verwonderen on oktober 9, 2016 at 10:42 pm

We zijn de kluts kwijt hier in huis. Ondanks flink zoeken is ‘ie echt helemaal nergens te vinden. Iedereen hier heeft er mee te maken. De één elke dag, de ander af en toe gedurende de week. Maar we klagen niet. Integendeel: we genieten!

Door het aanhoudende zachte weer denken wij namelijk nog steeds dat het voorjaar of zomer is. Onze kids gingen deze week nog op de fiets in korte broek (soms zelfs met sandalen) en zomerjas of trainingsjack naar school & sport. Ik loop zelf ook nog steeds dagelijks in Tshirt of dun fleeceshirt mijn vele kilometers te wandelen. 

Vanmiddag waren onze boys nog even lekker buiten aan het spelen. In korte broek en Tshirt met korte mouwen en op blote voeten. Lekker rennen door de tuin en springen op de trampoline. Ik heb er met een grote grijns naar gekeken. Genieten.

Bomen laten nog maar weinig blad vallen. De rozen hebben de afgelopen weken zelfs voor de tweede keergebloeid. Daar naar kijken terwijl je walnoten aan het rapen bent is toch wel bijzonder. De rozen zijn ook de kluts kwijt. Alleen de eekhoorns in in onze tuin… DIE weten wel beter. 

De eekhoorns trekken zich niks aan van zon en mooi weer. Die zijn niet relaxt aan het zonnebaden. Zij weten dat het herfst is in plaats van voorjaar. De eekhoorns zijn als een dolle eten aan het hamsteren. Zouden zij de (strenge?) winter al voelen naderen? Krijgen we forse nachtvorst en dikke pakken  sneeuw? Ik hoop het. Daar hou ik  namelijk van! 

We gaan het zien de komende maanden. De kluts laten we de kluts. Tot nog toe is het zachter dan zacht. Lekkerder dan lekker. Elke dag schijnt de zon weer zo heerlijk op onze wangen. Warme gloed die helemaal door je heen trekt. Zachte warmte in de herfst. Spring is in de Herfst!


 ** Henk Boshove | 9 oktober 2016 | Een “Papa Blogt Op Zondag” blog | Elke zondagavond online **


Mooie loopbaan 

In Eten & drinken, Kinderen, natuur, wandelen on september 25, 2016 at 5:53 pm

Vrijdag was ik in Amsterdam. Een afspraak op de Zuid-As. Lekker met de trein er naar toe. Na een bespreking van een paar uur het pand uit, buitenlucht in. Ik had zin in goede koffie en ik googlede even naar fijne espressobars. Wat bleek: het Belgische Coffènation uit Antwerpen heeft inmiddels ook een espressobar in Amsterdam! 

Het was wel een eindje lopen (5km) maar dat mocht de pret niet deren. Lekker door Oud-Zuid en Zuid er naar toe. Onderweg zie je op straat in Amsterdam altijd wel leuke dingen. Paar voorbeelden? Een gat in de stoep voor peuken & kauwgom (the droppit). Een spandoek op een kerk dat hun God ook homo’s trouwt. Een boeken-deel-kast op de stoep met boeken om te lenen/ruilen. Een tandarts met een anti-snurk kliniek. Dat en meer. I love it. 

Na klein uurtje op m’n gemak in m’n eentje door Amsterdam lopen kwam ik bij Coffènation. De koffie is er inderdaad erg lekker. Beste Cortado ooit dronk ik daar! De sfeer binnen was heel relaxed en het plekje buiten in de zon was fijn. Daarna nog een stuk verder gelopen (door oud-West en West) naar de volgende afspraak. Mooi om te zien hoe het ritme en het straatbeeld veranderen als je door Amsterdam wandelt. Heerlijk gelopen. 

Vandaag liep ik 3 uur op de hei. Met een groep Zwollenaren samen. Training voor tocht naar top Kilimanjaro. We liepen om/op de Lemelerberg en Archemerberg. De sallandse heuvelrug is Prachtig! 3 uurtjes in een lekker tempo gewandeld. Net als vrijdag heerlijk in het zonnetje. Mooi om te zien hoe elk deel van het traject weer een ander uitzicht heeft met nieuwe doorkijkjes. Van dicht bos tot broeierige hei, daarna weer uitzicht tot aan de verre horizon. Heerlijk gelopen. 

Onze kids zien wandelen min of meer als een soort noodzakelijk kwaad in hun leven. Ik zie zelf wandelen als een noodzakelijke voorwaarde in mijn leven. 

Elke dag wandelen. Ik hoop dat ik dat nog tientallen jaren kan blijven doen! Met steeds een nieuwe omgeving, veranderende uitzichten, veel mooie verrassingen en wisselend gezelschap. Lijkt mij een mooie loopbaan

Olympische soep. Met handgedraaide ballen 

In Geluk, Kinderen, Memories, Vakantie on augustus 14, 2016 at 9:21 pm

Dit keer ben ik net terug van vakantie. Ik hoef nog niet meteen weer aan het werk. Ideale gelegenheid om veel te zien van de Olympische Spelen in Rio. Als kind zat ik al vroeger vaak urenlang naar de Spelen te kijken. Vooral atletiek en turnen, maar ook veel andere sportonderdelen. In mijn herinnering was dat fijne, rustige TV. Met mooie klassieke sporten en mooie sporters.

Dit jaar kijk ik ook. Soms alleen. Soms samen met onze kids. Nou ja, samen… Ze kijken af en toe met een half oog mee terwijl ze ondertussen whatsappen, snapchatten of online een spelletje spelen of muziek luisteren. Soms kletsen ze er doorheen, soms vragen ze iets over nieuwe of moeilijke sportondelen. Soms roepen ze spontaan de uitslag omdat ‘ie al online staat… Ach ja, kids. 

Ik verlang af en toe wel eens terug naar vroeger. Gewoon rustige, saaie TV. Lekker in m’n eentje in de kamer liggend op de grond voor de TV. Ongestoord genieten van veel, lang & traag beeld van al die mooie sporten. Zonder continue dat snelle schakelen naar alleen maar hoogtepunten. Zonder die vele tientallen studiogesprekken met ex-sporters en andere talking heads van tegenwoordig. Zonder alles half/half.

Gewoon urenlang zwem wedstrijden. Gewoon urenlang atletiek wedstrijden. Met goed commentaar, uitleg en relevante achtergronden. Er zal wel geen markt voor zijn denk ik. Een soort onthaast TV. Weg met die 1,5 minuut uitzendingen [met 15 minuten voor/napraten]. Weg met de hapklare brokken beeld en geluid inclusief infantiel uitlegniveau [mey 5x per uur de herhaling].

Niet dat ik nu niet geniet van de spelen hoor. Ik geniet van wat ik zie online, bij de NOS, de BBC, etc. Genieten van de bekende grote kanshebbers (zoals geweldenaar Dorian van Rijssenberghe) maar ook van de onverwachte nieuwe kampioenen (zoals Elis Ligtlee, WOW!). Genieten met een grote G!

Toch zou deze papa graag wat langere uitzendingen zien van de sporten. Veel meer (live) sport lang in beeld. Geen prefab Cup-a-Soup of instant Noodles Soup. Maar stevige verse Olympische soep. Met handgedraaide ballen!

** Henk Boshove | 14 augustus 2016 | Een “Papa Blogt Op Zondag” blog | Elke zondagavond online ** 

Weinig grotigheidjes 

In Familie, Geluk, Kinderen, natuur, Versimpelen on juli 24, 2016 at 9:00 pm

Voor je het weet zoek je, kijk je, wil je alleen nog maar grote uitdagingen, belangrijke ontwikkelingen, groot geluk. In je eigen leven, in het leven van mensen om je heen, in het (wereld) nieuws. Daar kun je druk mee zijn. Heel druk. 

Ik ben daar maar mee gestopt. Ik zoek (en vind) het tegenwoordig in kleine momenten, in kleine gebaren. In de wiebelende tenen van onze jongste, iedere keer als hij vanaf een steen het water in duikt. In een kort onverwacht telefoontje van onze oudste dat begint met een korte vraag, maar dat een fijn gesprek oplevert. In een klein intens blauw bloempje dat onze middelste opeens op de foto zet, om aan ons te laten zien. 

Je kunt in je schulp kruipen of je gek laten maken door de grote gebeurtenissen om je heen. Je kunt je laten verleiden tot grootheidszin. Altijd maar energie steken in groter-hoger-sneller. Niet genieten van de reis, maar blindstaren op het doel. Ontevreden zijn als dat niet (snel) lukt. Tsja.

Vandaar dat dit blogje niet gaat over sublieme historische vergezichten, extreme uitzichten of belangrijke ontmoetingen. Nee. Gewoon een paar foto’s van bloemen. Ook mooi om van te genieten. Tenminste, als je jezelf het gunt om er oog voor te hebben. 

Versimpelen in plaats van complex maken. Stilstaan bij wat er gewoon is (vaak vlak voor je neus). Veel en vaak tijd nemen voor en het zien & ervaren van klein geluk. Genieten van veel mooie kleinigheidjes. Weinig grotigheidjes

** Henk Boshove | 24 juli 2016 | Een “Papa Blogt Op Zondag” blog | Elke zondagavond online **

Vaderdag. Dat is een lachertje

In Familie, Kinderen on juni 19, 2016 at 8:34 pm

Ik ben thuis opgevoed met ouders die Moederdag en Vaderdag hele grote (commerciële) onzin vonden. Iets voor ze kopen was gewoon verboden. Opzouten met die onzin!

Het Engelse Werk Zwolle, zo groen als een schilderij van CézanneIk ben er goed in geslaagd om de opvoeding die ik kreeg ook aan mijn kids door te geven. Ook die doen lekker niks aan vaderdag. Mooi. Ze hebben mij vanochtend wel alle drie op hun eigen manier flink aan het lachen gemaakt. Heerlijk.

Het Engelse Werk Zwolle, mijn  favoriete plekLekker samen lachen: dat was een mooi kado dat ik vandaag van m’n 3 kids kreeg. ‘T mooiste dat er is. Ik hoop dat ze dat de komende 50 jaar blijven volhouden. Er zijn, glimlach meenemen en mij aan ’t lachen maken. Bring it on! 

Grote Markt in Zwolle in de ondergaande zon op 17 juni 2016Ze mogen dat trouwens ook wel langer dan 50 jaar doen. Mij aan het lachen majen. Waar kan ik tekenen? Sterker nog… Ze mogen dat elke dag wel doen. Niet alleen met Vaderdag. Dat is een lachertje

** Henk Boshove | 19 juni 2016 | Een “Papa Blogt Op Zondag” blog | Elke zondagavond online **

#######################################

[📸 de foto’s in dit blog maakte ik vrijdagavond (Grote Markt, Zwolle) en zondagavond (Het Engelse Werk, Zwolle). Het is namelijk ook heel fijn om ’s avonds zonder m’n kids lekker iets voor mijzelf te doen 😎] #######################################

Afgesneden schoonheid

In Familie, fotoblog, Geluk, Kinderen, natuur, verwonderen on mei 16, 2016 at 9:19 pm

Ik heb een plekje vlak bij mijn huis waar ik graag naar toe loop. Een plek waar elk seizoen van schoonheid valt te genieten. Maar afgelopen zondag moest ik even slikken. 

Het is een prachtig plekje in Zwolle waar de natuur zich helemaal uitleeft. Er staan mooie bomen en elk seizoen bloeien er fraaie bloemen. Laatst bloeide bijvoorbeeld deze dotterbloem er aan en in het water. Prachtig zo vroeg in ’t jaar. Helder geel tussen het groen. 

Binnenkort bloeit de gele lis er weer volop aan het water. De eersten bloeien sinds een paar dagen. Ik word altijd vrolijk van deze bloem. We hadden deze bloem vroeger thuis ook in onze tuin. Even terugdenken aan m’n ouders. Happy memories!

Heel soms bloeit er ook de beschermde kievitsloem. Mooie paarse kelkjes. Prachtig klein bloempje, verscholen in het gras. Je moet echt aandachtig kijken om ‘m te zien. Bloeit ook maar eventjes. Fantastische bloem van dichtbij.

Momenteel bloeien er kleine wilde orchideeën. Van dichtbij zie je hoe fijn de bloempjes zijn. Op één plekje – achter een boom – groeien er elk jaar twee dicht bij elkaar. Die zijn extra mooi om naar te kijken, van te genieten, om te fotograferen. Toen ik zondag even langs ging om te kijken waren ze weg. Afgesneden.

 Ik snap niet wat de fun is om zo’n mooi klein bijzonder plantje uit de natuur te halen en mee te nemen. Voor op een vaasje? Voor een verzameling? Daar kan ik mij over verwonderen. En waarom juist die twee waar ik zo graag naar kijk? Tsja. Wij hebben onze kids geleerd om mooie dingen in de natuur te laten. Daar horen ze thuis, daar kan iedereen ervan genieten. 

Het is geen groot wereldnieuws. I know. Toch werd ik even geraakt door dit kleine detail. Want details maken in mijn ogen deze wereld zo mooi. Details in de natuur. Details in het gedrag van mensen. Details geven klein geluk. 

Ik ga komende week voor of na m’n werkafspraken in alle rust goed kijken. Vind ik vast wel weer andere mooie bloemen. Als vervanging voor de afgesneden schoonheid
[16 mei 2016 – Henk Boshove]

Koop hier geluk!

In Geluk, Kinderen, Spanje, Vakantie, verwonderen on mei 1, 2016 at 9:22 pm

Op straat in Spanje lacht het geluk je overal toe. Links op een tafeltje. Rechts in een kiosk. Tussendoor in de handen van iemand die het beste met je voor heeft. Koop hier! Koop hier geluk!


Als je 1 kilometer door een wat drukkere straat loopt in Spanje – dan is ’t raar als je ze niet ziet. Verkopers van loten. Daar zijn er ontzettend veel van. Loten kopen is populair in Spanje. Kopen mensen, kopen. Koop hier toch snel een lot!

Zelfs tijdens het eten buiten op het terras komen ze af en toe langs met loten. Dat is toch wel heel bijzonder. Heb ik nog niet eerder meegemaakt in Spanje. Deze week al diverse keren. Ze vallen ons trouwens niet lastig. Ze kijken vooral naar oudere mensen.

Op straat heb je natuurlijk ook zo af en toe de oude vertrouwde kioskjes. Een klein hokje waarin iemand niets anders doet dan loten verkoopt. De bejaarden zijn er dol op. Ik denk dat het gewoon bij hun dagelijkse leven hoort. kop koffie, boodschapje doen, bijkletsen op een bankje, paar loten kopen (paar keer per week?).
Uiteraard heb je ook verkopers die namens ONCE loten verkopen op straat. De opbrengst hiervan kom ten goede aan blinden & slechtzienden. De lotenverkopers trekken overigens allemaal hetzelfde publiek. Het zijn bijna altijd ouderen die er iets kopen voor zover wij zien.

Één van onze kids, de middelste, vindt de lotenverkopers erg interessant. Hij is er van overtuigd dat hij net als Guus Geluk maar één lootje nodig heeft om de hoofdprijs te winnen: “Kunnen we altijd lekker op vakantie. Dan trakteer ik.” Als ouders hebben we ’t nog maar even tegengehouden. Werk is ook leuk.

Kopen jongeren eigenlijk ook loten op straat? Of gewoon online? Hoe lang blijft dit nog in in het Spaanse straatbeeld? Is toch wel één van de charmes hier. Net als ’s ochtends vroeg koffie drinken met een broodje erbij in cafetaria/barretje op de hoek. Ook daar zitten trouwens vrijwel nooit jongeren (maar ’t zit er wel vol). Hoe lang blijft dat nog –  vraag je je af? We zullen zien de komende jaren.

Wij hebben ons kleine geluk door lekker om ons heen te kijken en te genieten als gezin hier in Spanje. De loten bieden volop hoop aan de Spanjaarden: koop hier geluk!

** Henk Boshove | 1 mei 2016 | Een “Papa Blogt Op Zondag” blog | Elke zondagavond online **

Weer bij ons in huis

In Eten & drinken, Familie, Geluk, Kinderen on maart 27, 2016 at 9:49 pm

Op sommige dingen zit je niet te wachten. De kranten stonden de afgelopen week vol met dat soort groot nieuws. Je kunt er zo weinig mee. Op andere dingen zit je wèl te wachten. Iets positiefs. Iets dat klein geluk met zich meebrengt.

Wij hadden vandaag twee dingen die klein en groot geluk met zich mee brachten. Zo kon ik gisteren bij de groenteboer een zakje prachtige verse asperges kopen. Zorgvuldig zelf uitgezocht. De voorpret was al enorm. Asperges, het witte goud. Dat is echt lente!


De allereerste keer asperges in het voorjaar: dát is bij ons thuis toch wel een klein geluksmomentje. Mooi hoor, Daar kijk ik echt naar uit. De eerste keer maak ik ze altijd klassiek klaar. Met aardappels, ham, ei en botersaus. Nog mooier was dat m’n schoonvader van bijna 84 weer in staat was om bij ons te zijn en mee te eten.


Hij was de laatste tijd een beetje ziek. Hij at niet veel en bleef het liefst thuis. Maar vandaag konden we hem ophalen en at hij gezellig mee. De asperges gingen met smaak naar binnen, prachtig om te zien. Hij genoot, wij ook. Onze beide zonen vonden het ook mooi dat opa er weer was. Bijpraten en uiteraard de rapporten laten zien.


De eerste keer asperges in ons huis in 2016. Een klein feestje. Dat m’n schoonvader erbij was maakte het nog mooier. Fijn weer bij ons in huis. Als onze dochter terug is uit de USA (daar kijken we óók naar uit) weer een goede reden asperges te eten. Zij lust ze ook graag. Nog even wachten, dinsdag is ze weer bij ons in huis.

** Henk Boshove | 27 maart 2016 | Een “Papa Blogt Op Zondag” blog | Elke zondagavond online **

Kort zuchtig 

In fotoblog, Kinderen, natuur, verwonderen on maart 6, 2016 at 8:55 pm

Natuurlijk hebben we dat allemaal wel eens. Van die dagen dat we het allemaal net iets minder goed kunnen hebben. Minder goed dan op de meeste andere dagen. Dat je somber wordt. Dat die mooie gloed er even vanaf is.

Van die dagen dat nieuws, TV, kranten, websites, radio, social media, gesprekken, etc alleen maar berichten brengen waardoor je geïrriteerd raakt. Van die dagen dat je je vol verwondering afvraagt waarom zoveel mensen steeds vanuit één perspectief naar de wereld kijken. Hun eigen belang steeds 1.000% voorop.

De laatste tijd heb ik het gevoel dat steeds meer mensen alles op een weegschaaltje leggen. Het lijken wel kleine kinderen. Ik heb als vader thuis vaak aan onze kids uitgelegd dat het er niet om gaat dat ze hetzelfde krijgen. Ieder heeft andere dingen nodig. We kijken wat nodig is, wat kan, wat spontaan uitkomt. Denk zelf maar positief mee. We leggen ook uit dat er dingen zijn die minder leuk zijn. Die moeten ook. Punt uit.

Niks gelijk verdelen. Niks allemaal hetzelfde. Dat zijn geen haalbare of zinvolle uitgangspunten. Niet alles wat je hebt kan zo blijven. Veranderingen horen erbij. Klagen helpt weinig, deal with it. Onze kids snappen dat volgens mij inmiddels redelijk goed.

Helaas.Veel mensen zijn er heilig van overtuigd dat het alles gelijk & niks veranderen wèl het uitgangspunt is. Gaan klagend-schreeuwend-protesterend-kreunend-zuchtend door het leven. Dan is het leven zwaar. Dan maak je ’t anderen en jezelf zwaar.

Maakt niet uit over welk actueel thema het gaat: mensen schreeuwen vaak om het hardst. Niet eerlijk! Waarom zij wel? Waarom wij niet? Waarom moet dat veranderen? Waarom moet dat hier? Ik krijg niet scherp waarom. Is het onvrede? Denken mensen er recht op te hebben? Is het angst? Geen verandering? Houden wat je hebt, vooral niet delen? Veel mensen praten vooral van zich af. Slaan geen brug naar de ander.

Soms kan ik er gewoon even minder goed tegen. Dan ga ik extra lang de natuur in. Maak ik wat foto’s. Kijk ik in alle rust naar de mooie dingen die daar te zien zijn. Tenminste, als je er op let. Als je er voor openstaat. Als je er bij stilstaat. Ook in de natuur zijn helaas veel mensen die “blind” langs al het moois lopen.

In de natuur is niks gelijk, is niks eerlijk verdeeld. Daar groeit en bloeit alles naast en door elkaar. Niets blijft gelijk. Daar verandert continue alles. Elk seizoen. Niks houdt veranderingen tegen.

Als ik dat weer thuis komt lijkt de wereld altijd weer mooier. Kijk ik weer met positieve energie naar mensen. Kan ik weer om anderen en om mezelf lachen. Want ik piep zelf ook wel eens natuurlijk.

Het leven heeft zoveel moois te bieden. Laten we daar als mensen niet kortzichtig aan voorbij gaan. Laten we niet steunend en zuchtend problemen alleen maar groter maken. Zo Kort Zuchtig

** Henk Boshove | 6 maart 2016 | Een “Papa Blogt Op Zondag” blog | Elke zondagavond online **

%d bloggers liken dit: