Henk038

Posts Tagged ‘Kleingeluk’

2 glaasjes samen in de zon met kus

In Eten & drinken, Kinderen, Memories, Portugal on december 24, 2017 at 10:44 pm

Ooit, ergens in de antieke oudheid begin jaren ’80, gaven we elkaar op deze dag onze eerste kus. Tsjonge! Wat lang geleden. Maar toch ook weer niet. Die eerste kus was boven 2 glazen bier in een bar. Ik weet het nog goed. Hoe dat bier smaakte weet ik niet meer… die kus smaakte perfect. Vele glazen bier, water, koffie, thee en wijn later drinken we ook in 2017 nog steeds samen 2 glaasjes. Met of zonder een kus erbij. Dat kan verkeren.

Afgelopen zomer dronken we samen 2 mooie glaasjes port in de zon in Porto. Een heel fijn moment samen, om zoveel redenen. Sweet memories. Vandaag dronken we thuis 2 mooie glaasjes port en dachten we even achteruit. Het was een mooie port uit 1998. Het laatste jaar dat we met ons tweeën waren, voor onze kids er “opeens” waren. Wat gaat dat hard. Time flies!

2 glaasje port thuis bij de kachel: proosten op de meer dan 30 jaren die waren en op wat nog komen gaat. Ooit gaan we nog weer eens relaxt terug naar Porto. Dan denken we terug aan vandaag. Drinken we 2 glaasjes samen in de zon met kus

** Henk Boshove | 24 december 2017 | Een “Papa Blogt Op Zondag” blog | Elke zondagavond online ** 

Advertenties

Nattigheid Voelen

In buiten spelen, Familie, fotoblog, gewoon doen!, Kinderen, natuur, zien on november 26, 2017 at 10:52 pm

Tussen de zware buien door (en erin) was ik vandaag buiten. Er was verder geen hond buiten, ook geen baasjes. Die waren allemaal dicht bij de kachel gekropen. Terwijl het toch zo fantastisch was buiten. Geeft niks. Lekker rustig. Tussen de buien door straalde buiten soms opeens alles. In de plotselinge felle zon ging alles glinsteren. Miljoenen regendruppels. Prachtig. Maar zien is soms niet genoeg.

img_7161-1Vandaag wilde ik het ook graag voelen. De gordijnen van takken, bezaaid met glinsterende druppels. Net alsof ze vol zitten met ontelbaar veel kleine lampjes. Lampjes die soms opeens eraf glijden en op de grond verdwijnen. Daarnaast de boomstammen. Sommigen zo groen, zo strak, zo glinsterend. Alsof het de leerachtige huid van een groot dier was. Groene olifantenpoten in het bos en kikker-achtige knobbels. Zie hieronder.

img_7155

img_7153

Als je aan de kletsnatte stammen voelt, dan merk je dat je hand er zo overheen glijdt. Niet ruw. Glad. Best een apart gevoel. En als je met je neus tegen een takje vol grote glinsterende druppels gaat staan? Dan loopt zo’n druppel zachtjes over je neus naar je lippen.

img_7139De druppeltjesgordijnen zijn een feest om naar te kijken. De natuur maakt op deze manier sfeerverlichting die mooier is dan wat nu in de meeste winkelstraten hangt. Mooier versierd en met meer “lampjes” dan de kerstverlichting van De Beijenkorf. Ik werd er blij van. Daar in mijn eentje buiten tussen de buien (en ook tijdens de buien, het is maar regen hè).

img_7133.jpgThuis na het wandelen vandaag moe en tevreden af en toe ook even lekker geknuffeld met de kids. Alledrie in huis vandaag. Fijn! Aanraken, stoeien, knuffelen, tegen elkaar hangen, even vastpakken, een kus. Heerlijk. Dat is toch veel fijner dan alleen maar met ze appen of bellen, of ze alleen maar zien.

Alleen zien. Dat is met kids niet genoeg, vindt deze vader. Maar buiten in de natuur ook niet. Natuur moet je lekker kijken, ruiken, voelen en zelfs (vandaag) even proeven. Proeven van de regendruppels tussen de buien door. Op die manier wordt regen fijn en leuk, nattigheid voelen

 

** Henk Boshove | 26 november 2017 | Een “Papa Blogt Op Zondag” blog | Elke zondagavond online ** 

Één keer per week. Fijn.

In Familie, Geluk, Kinderen, natuur, Ouders, wandelen, Zwolle on september 10, 2017 at 9:35 pm

Vanochtend: Vroeg opstaan. Eerst koffie drinken en op kousenvoeten door het huis. Vervolgens zachtjes de deur achter ons dicht trekken. Heel zachtjes.. zodat we thuis niemand wakker maken. Het is nog stil in huis en stil in Zwolle.

Één van onze kids zit momenteel in Frankrijk met school. De andere twee slapen nog lekker. Die redden zich wel. Wij ook. Wij trekken onze stevige wandelschoenen aan en gaan naar buiten. Veel te mooi weer om binnen te zitten. Want na dagenlang regen (moesson!) is het droog én schijnt de zon. Het strijklicht valt tussen de bomen door naar beneden. Meer redenen om je blij te voelen zijn niet nodig.

Vanuit ons huis lopen we zo het eeuwenoude park het Engelse Werk in. Aan de rand van de stad Zwolle en aan de rand van de IJssel. Prachtige natuur. Oase van stilte op de vroege zondagochtend. Één van de mooiste (openlucht) monumenten van Zwolle. Het is hier elke dag open Monumentendag!

We lopen door park en bos. Langs vijvers met meerkoeten en eenden. Daarna richting de IJssel. Langs de nieuwe hoogwater geul struinen we door de natte uiterwaarden waar overal zwaluwen vliegen. We staren over de rivier en zien boten varen. We luisteren naar vogels en verbazen ons over de strakblauwe lucht. In de verte horen we de kerkklokken van Hattem luidden. Hand in hand op pad.

Op de heenweg is er buiten nog bijna niemand actief. Stil. Als we teruglopen is de natuur inmiddels volgelopen: met wandelaars, fietsers, wielrenners, hardlopers, mountainbikers, hondenuitlaters etc. Niet meer stil. Maar dat maakt niet uit. Zij de natuur in. Wij weer terug naar huis. In onze tuin is volop zon en stilte.

Als we weer thuis zijn ruikt het huis naar versgebakken broodjes. We krijgen een kus & knuffel van onze jongste. Het espressoapparaat zorgt zonder te klagen voor een nieuw rondje koffie. Zondag. Één keer per week. Fijn.

** Henk Boshove | 10 september 2017 | Een “Papa Blogt Op Zondag” blog | Elke zondagavond online ** 

GE-LUK

In Fris in je hoofd, Geluk, Kinderen, natuur, verwonderen, wandelen on mei 24, 2015 at 9:33 pm

Vanochtend vroeg op stap. Niet de kroeg in maar de natuur. Op de jongste na lagen de kids nog lekker te slapen. Wij liepen al vroeg in het prachtige park Het Engelse Werk en over de IJssel dijk. Het eeuwenoude Engelse Werk is een levend monument. We verbazen ons erover hoe weinig mensen er meestal zijn. Maar het is ook heerlijk om het vrijwel voor jezelf te hebben. Ik loop er vaak. Gisteravond nog. Voor zonsondergang nog even een rondje. Genieten van het mooie licht op het water

  
Vanochtend liepen wij er samen. Er was nog niemand in het park. Alleen héél veel vogels. Honderden vogelgeluiden dwars door elkaar. Mooi concert [heel anders dan RibsenBlues waar ik ’s middags was 😉 ]. We genoten er in stilte van… al kijkend naar de honderden tinten groen en de kleurige bloemen daar tussen. Pas op de IJssel dijk kwamen we af en toe iemand tegen. Verder bleef het rustig. Mooi hoe je op een paar honderd meter buiten de stad zo in alle rust kunt genieten van de natuur. Lekker je hoofd leeg & fris maken door te wandelen, te kijken en te praten over van alles en nog wat.

 Op de weg terug naar huis zag mijn vrouw al wandelend opeens iets kleins, een klavertje vier. Daar heeft ze en speciaal talent voor. Deze keer was het niet één klavertje vier. Vlak daarnaast en er tegenover stonden er nog veel meer. Nu geloof ik niet zo in symbolen die met (on)geluk te maken hebben. Maar zoveel bij elkaar is wel bijzonder. We waren ook best wel gelukkig op dat moment. Lekker samen buiten en iedereen thuis gezond. Geen grote zorgen (al is er natuurlijk altijd wel wat met drie kids), wel bewust genieten van kleine dingen.

  
We hebben de Klavertjes vier niet geplukt. Ze zijn mooi blijven staan. Dus als jij wel in klavertjes vier gelooft en je hebt er één nodig… wij weten nog wel een plekje. Het zit in kleine dingen. GE-LUK.

Laat je kinderen toch gewoon achter op vakantie

In gewoon doen!, Kinderen, natuur, Vakantie, wandelen on mei 4, 2014 at 11:43 am

Onze kids (8, 12, 14) beginnen steeds meer een eigen leven te krijgen. Dat betekent ruimte geven en ruimte krijgen. Ruimte in figuurlijke zin (eigen initiatief, eigen plannen, eigen verantwoordelijkheid) en letterlijk ruimte geven (laat ze maar tijdje alleen, laat ze zelf op pad gaan).

image

Dat doe je thuis bewust en onbewust ook wel. Maar op vakantie afgelopen week kwam dat opeens veel duidelijker maar voren. Zoon die alleen de hele dag op pad is met nieuwe vrienden terwijl wij iets anders doen ver weg van het vakantiehuisje. De jongste twee of de oudste die meteen na het eten in een restaurant hun fietssleutel pakken en terugfietsen omdat ze zelf nog plannen hebben. Mooi.

image

Aan de andere kant geeft het ook ons als ouders extra ruimte. Thuis laten we ze ook wel eens alleen. Nu deden we dat elke dag één of twee keer. Sowieso elke ochtend. Dan maakten we met ons tweeën een mooie ochtendwandeling. Door de duinen. Langs het strand. Langs de bollenvelden. Lopen, kijken, genieten, beetje praten. Met op de terugweg nog een uitgebreide cappuccino op een terrasje in de zon.

image

Als wij gingen wandelen dan sliepen de kids nog. Of ze gingen TV kijken of een spelletje doen op een “schermpje”. De ene keer hadden ze nog niet gegeten als we terugkwamen. De andere keer hadden ze al ontbijt gemaakt met een gebakken eitje en waren ze al aangekleed. Allebei goed. Zij een relaxed begin van de dag, wij ook.

image

Fijn om te zien dat de kids het fijn vonden om lekker relaxed zonder ouders de dag op te starten. Daar kunnen zij aan terugdenken als ze komende dinsdag weer om zeven uur aan de oren uit bed worden getrokken omdat de school na twee weken vakantie weer begint. Zal ze zwáár tegenvallen!

image

Heerlijk vonden wij het ook, elke dag samen een uitgebreide ochtendwandeling van minimaal twee uur. Daar gaan wij fijn aan terugdenken als we komende week weer aan ’t werk zijn.

image

Gaan we vaker gewoon doen. Lekker loslaten in het vertrouwen dan ze zich prima redden. We kunnen het iedereen aanraden…

Laat je kinderen toch gewoon achter op vakantie!

image

Where ocean meets the land

In Fris in je hoofd, Muziek, natuur, Vakantie on mei 3, 2014 at 1:05 pm

Als ik op het strand loop dan krijg ik altijd zo’n heerlijk vrij en fris gevoel in mijn hoofd. De wind waait alle hersenspinsels weg. Het onbelemmerde uitzicht geeft ruimte in je hoofd. Ruimte voor frisse gedachten en nieuwe ideeën. Heerlijk!

Als ik lekker op het strand loop dan zit er vaak een liedje van de Counting Crows in mijn hoofd, Round Here: Walking on the edge of where the Ocean meets the Land, just like she’s walking on a wire in the Circus. Ik geef meteen toe dat Adam Duritz van Counting Crows het veel mooier zingt, maar ik zing het ook graag.

image

Ik loop graag ’s ochtends vroeg op het strand. Dan zijn er nog weinig anderen. Kun je ongestoord dagdromen en om je heen kijken. Rust, stilte, natuur. Genieten.

Lekker lang lopen over het strand en door de duinen. Daarna met een tevreden lichaam en een big smile weer terug naar de bewoonde wereld.

image

De bewoonde wereld… waar de vervelende kwallen niet goed herkenbaar op het strand liggen. In de echte wereld lopen ze vrij en vaak slecht herkenbaar rond. Kwallen die je irriteren en prikkelen, die energie van je opslurpen. Maar na een paar dagen strand heb ik extra scherp in beeld wat mijn prioriteiten zijn, welke kwallen ik van mij af moet houden en wie ik daarentegen lekker dicht tegen mij aan druk. Privé en zakelijk.

image

Fijn lopen en je hoofd opschonen op het strand, aan zee: where the ocean meets the land…

*******************************************

Onderstaand de hele songtekst van Counting Crows – Round Here. En daarna (voor de liefhebbers) een mooie opname. ENJOY!

Step out the front door like a ghost into the fog
Where no one notices the contrast of white on white
And in between the moon and you, angels get a better view
Of the crumbling difference between wrong and right

Well, I walk in the air between the rain
Through myself and back again
Where? I don’t know

Maria says she’s dying
Through the door, I hear her crying
Why? I don’t know

Round here we always stand up straight
Round here something radiates

Maria came from Nashville with a suitcase in her hand
She said she’d like to meet a boy who looks like Elvis
And she walks along the edge of where the ocean meets the land
Just like she’s walking on a wire in the circus

She parks her car outside of my house and
Takes her clothes off, says she’s close to understanding Jesus
And she knows she’s more than just a little misunderstood
She has trouble acting normal when she’s nervous

Round here we’re carving out our names
Round here we all look the same
Round here we talk just like lions but we sacrifice like lambs
Round here she’s slipping though my hands

Sleeping children better run like the wind
Out of the lightning dream
Mama’s little baby better get herself in
Out of the lightning

She says, “It’s only in my head”
She says, “Shh, I know it’s only in my head”

But the girl on the car in the parking lot
Says, “Man, you should try to take a shot
Can’t you see my walls are crumbling?”

Then she looks up at the building
And says she’s thinking of jumping
She says she’s tired of life
She must be tired of something

Round here she’s always on my mind
Round here, hey man, got lots of time
Round here we’re never sent to bed early and nobody makes us wait
Round here we stay up very, very, very, very late

I, I can’t see nothing, nothing round here
You catch me if I’m falling, you catch me if I’m falling
Will you catch me? Cause I’m falling down on you

I said I’m under the gun round here
Oh man, I said I’m under the gun round here
Well I can’t see nothing, nothing round here


[‘Counting Crows – Round Here’]

Langs de boerensloot

In Familie, Memories, natuur, Vakantie on april 30, 2014 at 7:10 pm

Waarom zou je over het asfalt gaan met veel auto’s als je ook dwars door de weilanden kunt? Nou dan! Dus lekker door de weilanden. Je moet goed opletten, maar dan zie je ook van alles. Zoals deze eend – verscholen in de sloot – met maar liefst tien piepkleine jonkies!

image

Moeder eend met 10 jonge eendjes

Door het Noord-Hollandse landschap met weilanden, sloten, koeien, paarden, schapen, eenden, reigers, zwanen en tal van andere dieren. Met grote slingers dwars door het groen van Egmond aan Zee naar Alkmaar. En overal bloemen!

image

Overal bloemen langs de boerensloot

Bloemen langs de sloot, dieren in de wei. En heel veel vogels. Schuren en boerderijen in het groen. Boeren en kinderen in overall. Platteland vlak bij de stad. Niet alleen wij zitten lekker om ons heen te kijken, ook de dieren kijken nieuwsgierig naar wat er langs komt…

image

Nieuwsgierig!

Mooi ook om te luisteren naar wat je hoort. Typische boerengeluiden. Veel vogels en eenden. Zwanen en Reigers zijn er ook, maar die hoor je niet. Kikkers wel. Vinden reigers niet erg. Vogels die je hoort vervolgens ook te zien krijgen is moeilijker. Toch lukte het ons de kievit en grutto te spotten. Mooie vogels.

image

Grutto en Kievit... goed kijken om ze onderweg te kunnen zien (je hoort ze wel)

Onderweg ook bijzondere boerderijen. Met rieten daken en valse siergevels, met daarachter een glimmend stuk pannendak. Midden in de weilanden en omringd met brede afwateringssloten. Noord-Holland op en top.

image

Koeien zie je ook overal. Zwart bonte koeien met heel af en toe een rood bonte koe er stiekem tussen. De rood bonte geven alleen maar chocolademelk maakten we onze jongste wijs. Hij heeft het er nu nog over 🙂

image

Jump!

De kids hadden geen enkel probleem met de tien kilometer platteland (en ook terug was een makkie). Vindt je ’t gek met zoveel te kijken. Lekker crossen langs de sloot. Gewone alledaagse dingen worden weer extra mooi als je er bewust naar kijkt en van geniet. Categorie “Klein Geluk”.

image

Langs de boerensloot

Kortom, heerlijk fietsen met ons vijven. En kijken wat er allemaal te zien is. Net als Jac. P. Thijsse vroeger deed. De oudjes onder ons kennen zijn Verkade Albums en de mooie platen aan de muur van het klaslokaal nog wel. Domweg genieten… langs de boerensloot!

Twee bolletjes!

In Eten & drinken, Kinderen, Memories, Zwolle on maart 9, 2014 at 8:03 pm

Je hebt van die dagen die iets toevoegen aan het jaar. Die betekenis geven aan het seizoen. Dat kan van alles zijn. Groots en meeslepend of eigenlijk nietszeggend klein. Of wat ik nu ga zeggen in de eerste (groots en meeslepend) of in de tweede categorie thuis hoort (nietszeggend klein), daarover valt te twisten.

Gisteren was het prachtig weer. De warmste acht maart ooit gemeten. Vandaag zal waarschijnlijk wel de warmste negen maart ooit gemeten worden. Op acht maart ging ook een winkel vol lekkernijen na een lange winterstop weer open: ijssalon Salute in Zwolle. Bijzonder… Eerder ijs in de ijssalon dan op het water deze winter.

image

Foto van Salute.nl

Ik was gisteren overdag echter nauwelijks in Zwolle. Op pad met het voetbalteam van onze dochter. Die speelde uit, in Almere. Om half elf vertrekken, om kwart over vijf weer thuis. Mijn dochter en ik hebben dus gisteren helaas géén ijsje bij Salute gehad. De rest van het gezin wel. Die kwamen met ijsrestjes in de mondhoeken en een grote glimlach thuis. Ze hadden de lange rij voor de ijssalon er graag voor over.

image

In de rij voor het eerste ijsje van 2014

De eerste dag open, met meteen prachtig warm en zonnig weer. Wat een mooie combi. Maar wij hebben er niet van kunnen profiteren. Mijn dochter en ik namen ons voor om dat grote gemis niet te lang te laten duren. Dus vandaag op pad. Naar Salute! De andere twee kids mochten ook mee. Vooruit maar.

image

Yes. We zijn binnen!

Net als gisteren ook vandaag lange rijen. Halverwege de middag hoorden we dat er mega rijen stonden. We hebben dus maar gewacht tot eind van de middag. Om half zes stonden er nog maar veertig mensen in de rij. Toen waren we zo aan de beurt. De beloning van een dag wachten was er ook naar. Een heerlijk ijsje. Dat zoiets kleins zo'n heerlijk gevoel kan geven. Je proeft de zomer!

image

Het eerste ijsje van 2014 - op naar een mooie zomer!

Het lekkere ijs roept ook mooie herinneringen op. Toen mijn vrouw van onze eerste (diezelfde dochter) in verwachting was hebben we de hele zomer lang heel wat wandelingetjes en fietstochtjes gemaakt naar Salute.

Ook denk ik bij zo’n eerste ijsjes altijd terug aan mijn eigen jeugd. Toen kreeg ik als klein jochie niet zo vaak een ijsje. Af en toe een vanille/aardbei ijsje. Wit en rozerood in een vierkant pakje… met wafels erbij. Dat kocht je van geld dat je stevig omklemde in je broekzak om het niet kwijt te raken. Toen was ijs nog iets heel speciaals.

image

Na het ijsje terug naar huis door de Diezerstraat in de ondergaande zon

Voor mij is ook nu nog steeds het eerste echte lekkere Italiaanse schepijsje van het jaar iets speciaals. Mooi moment. Ik hoop dat er nog veel mooie dagen met af en toe een heerlijk ijsje mogen volgen dit jaar. Tevreden fietsten we terug naar huis in de avondzon.

Salute, Gegroet! Twee bolletjes!

%d bloggers liken dit: