Henk038

Posts Tagged ‘Kort zuchtig’

Kort zuchtig 

In fotoblog, Kinderen, natuur, verwonderen on maart 6, 2016 at 8:55 pm

Natuurlijk hebben we dat allemaal wel eens. Van die dagen dat we het allemaal net iets minder goed kunnen hebben. Minder goed dan op de meeste andere dagen. Dat je somber wordt. Dat die mooie gloed er even vanaf is.

Van die dagen dat nieuws, TV, kranten, websites, radio, social media, gesprekken, etc alleen maar berichten brengen waardoor je geïrriteerd raakt. Van die dagen dat je je vol verwondering afvraagt waarom zoveel mensen steeds vanuit één perspectief naar de wereld kijken. Hun eigen belang steeds 1.000% voorop.

De laatste tijd heb ik het gevoel dat steeds meer mensen alles op een weegschaaltje leggen. Het lijken wel kleine kinderen. Ik heb als vader thuis vaak aan onze kids uitgelegd dat het er niet om gaat dat ze hetzelfde krijgen. Ieder heeft andere dingen nodig. We kijken wat nodig is, wat kan, wat spontaan uitkomt. Denk zelf maar positief mee. We leggen ook uit dat er dingen zijn die minder leuk zijn. Die moeten ook. Punt uit.

Niks gelijk verdelen. Niks allemaal hetzelfde. Dat zijn geen haalbare of zinvolle uitgangspunten. Niet alles wat je hebt kan zo blijven. Veranderingen horen erbij. Klagen helpt weinig, deal with it. Onze kids snappen dat volgens mij inmiddels redelijk goed.

Helaas.Veel mensen zijn er heilig van overtuigd dat het alles gelijk & niks veranderen wèl het uitgangspunt is. Gaan klagend-schreeuwend-protesterend-kreunend-zuchtend door het leven. Dan is het leven zwaar. Dan maak je ’t anderen en jezelf zwaar.

Maakt niet uit over welk actueel thema het gaat: mensen schreeuwen vaak om het hardst. Niet eerlijk! Waarom zij wel? Waarom wij niet? Waarom moet dat veranderen? Waarom moet dat hier? Ik krijg niet scherp waarom. Is het onvrede? Denken mensen er recht op te hebben? Is het angst? Geen verandering? Houden wat je hebt, vooral niet delen? Veel mensen praten vooral van zich af. Slaan geen brug naar de ander.

Soms kan ik er gewoon even minder goed tegen. Dan ga ik extra lang de natuur in. Maak ik wat foto’s. Kijk ik in alle rust naar de mooie dingen die daar te zien zijn. Tenminste, als je er op let. Als je er voor openstaat. Als je er bij stilstaat. Ook in de natuur zijn helaas veel mensen die “blind” langs al het moois lopen.

In de natuur is niks gelijk, is niks eerlijk verdeeld. Daar groeit en bloeit alles naast en door elkaar. Niets blijft gelijk. Daar verandert continue alles. Elk seizoen. Niks houdt veranderingen tegen.

Als ik dat weer thuis komt lijkt de wereld altijd weer mooier. Kijk ik weer met positieve energie naar mensen. Kan ik weer om anderen en om mezelf lachen. Want ik piep zelf ook wel eens natuurlijk.

Het leven heeft zoveel moois te bieden. Laten we daar als mensen niet kortzichtig aan voorbij gaan. Laten we niet steunend en zuchtend problemen alleen maar groter maken. Zo Kort Zuchtig

** Henk Boshove | 6 maart 2016 | Een “Papa Blogt Op Zondag” blog | Elke zondagavond online **

Advertenties
%d bloggers liken dit: